Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Θυμήσου! ...Το τανγκό της Κολούμπια!

Τα σχολικά χρόνια πάντα κρύβουν την μαγεία της νιότης.

Η τύχη του να δένουν με τα χρόνια μετά τον πόλεμο, ήταν μοναδική.

Η ελπίδα, η χαρά, φεγγοβολούσαν παρ όλη τη φτώχεια.

Οι μεγάλοι στις δουλειές τους μέχρι το βράδυ κι εμείς, τα παιδιά, να ζούμε το σχολείο σαν την απόλυτη χαρά.

Ούτε τηλέφωνα, ούτε μπαράκια, ούτε πικάπ, ούτε καν ραδιόφωνο… και το ιντερνετ ούτε στα όνειρα ακόμα!

Το 1955 πετάξαμε από τη χαρά μας όταν μας ανήγγειλε ο καθηγητής μας της μουσικής, εδώ στο γυμνάσιο Μοσχάτου, ο Αλέκος Παναγιωτόπουλος, ότι μια μικρή ομάδα από την σχολική χορωδία θα πήγαινε να γυρίσει έναν δίσκο μουσικής!

Ένα τανγκό, το «Θυμήσου», μαζί με τον Νίκο Γούναρη στην Columbia!

Ο τραγουδιστής τότε Γούναρης ήταν ο δημοφιλέστερος και το άξιζε.

Η νεολαία όμως αναζητούσε, μουσικά, εδώ κι εκεί, το ίνδαλμα της.

Ήθελε λίγο ακόμα χρόνο, κι αυτό έγινε το 1956 με τον αξεπέραστο Elvis Presley…

Ξεκινήσαμε πρωί-πρωί για την Columbia όπου γύριζαν τους δίσκους μουσικής!

Σε μια ακατοίκητη εξοχική τοποθεσία πέρα από την Αθήνα, στον Περισσό, που τότε όλη την περιοχή την λέγαμε Νέα Ιωνία.

Μέσα σε μια απέραντη έκταση, κάτι αίθουσες άδειες, μεγάλες, με τσιμέντο κάτω.

Εμείς, καμιά δεκαπενταριά κλωσσόπουλα ασούμπαλα, με τις ποδιές τις μαύρες του σχολείου, φθάσαμε σε πλήρη άγνοια του τι ακριβώς θα κάνουμε ή θα πούμε!

Ο Μίμης Πλέσσας μας υποδέχθηκε στην είσοδο.
Ήταν τότε γνωστός ως πιανίστας.
Ήταν κι αυτός ένας νέος άνθρωπος, πολύ ευγενής.

Είπαν μερικά λόγια με τον καθηγητή μας κι αρχίσαμε τις πρόβες!
Όλα κι όλα 10 «αααα»..!
Βαριόμασταν που ζούσαμε!

Ο Γούναρης ακόμα δεν είχε έρθει.
Κόντεψε μεσημεράκι 12!

Φάνηκε μ ένα λαμπρό χαμόγελο κι έναν λόγο γέλιου για τον κάθε γνωστό του!
Μας χαιρέτισε και μας είπε: «πως τα πάτε εδώ με τον Μίμη και τον Αλέκο?» …και γυρίζει στον Μίμη και λέει: «Μίμη μου δεν έχω πιεί καφέ! Πάω κι έρχομαι»!

Στη χορωδία ήταν και 3 απόφοιτες του γυμνασίου, μεγαλύτερες από εμάς, που τις φώναζε ο καθηγητής μας για ενίσχυση!
Γι αυτό τη χορωδία του σχολείου την ονόμαζε, όταν πηγαίναμε σε εκδηλώσεις, …και Χορωδία Ελληνίδων!

Γυρίζει ο Γούναρης και λέει σε μια από αυτές: «θα με συνοδεύσετε για καφέ?»
Βεβαίως, είπε εκείνη, και στρεφόμενος στον Μίμη τον άφωνο, του λέει: «Σε πέντε λεπτά επιστρέφω»!
Έκανε τρείς ώρες!

Τότε για πρώτη φόρα άκουσε ο Πλέσσας μαθήτρια την Τζένη Βάνου, όταν εκείνη άρχισε να σιγοτραγουδάει ένα τραγούδι του Παναγιωτόπουλου, το τανγκό «Κι αν περνούν τα χρόνια»!
Ο Πλέσσας τη συνόδευσε στο πιάνο, και κατάλαβε αμέσως… γιατί η χροιά της φωνής της ήταν από τότε ξεχωριστή και όταν είπε το τραγούδι, της έκανε: «να έλθεις να με βρεις μόλις τελειώσεις το σχολείο»!

Ετσι το έχει καταθέσει και ο ίδιος και έχει γραφτεί, μόνο που δεν ήταν 12 ετών (όπως έχει γραφτεί), γιατί ήταν το 1955 και είμασταν από 15 έως 16 ετών.

Καλά, η Τζένη έγραφε μεν στα λευκώματα τα σχολικά ότι θα γίνει τραγουδίστρια, αλλά καταλάβαινες ότι αυτό κι αν δεν γίνει, δεν θα χάλαγε ο κόσμος, δεδομένου ότι ήταν εξαιρετική μαθήτρια και δεν είχε καμιά καλλιτεχνική έπαρση.

Μεσημέριασε στο στούντιο για τα καλά!
Πείνασαν και δίψασαν τα κλωσσόπουλα!
Στέλνει ο Πλέσσας κάποιους νέους και μας φέρνουν αρκετό τυρί φέτα και 10 φρατζόλες ψωμί!
Κανονική εξοχή… έξω μια βρυσούλα για νερό με τη χούφτα μας!

Αφού τελειώσαμε το γεύμα, και τελειώσαμε τα δυνατά μας γέλια και τις βόλτες μας εδώ κι εκεί στο στούντιο, έφθασε και ο Γούναρης!

Απόλυτη ησυχία.
Ο Πλέσσας περιμένει σινιάλο δικό του.
Βγάζει ο Γούναρης την κιθάρα...
Όλοι στις θέσεις τους… ορχήστρα 5-6 όργανα και 2-3 τεχνικοί… και λέει ο Γούναρης: «φύγαμε»!
















Μιά κι έξω… ούτε πρόβα, ούτε προβούλα.

Τότε δεν κατάλαβα πολλά… τώρα όμως ξέρω:
Γίγαντας μουσικός ο Γούναρης… είχε εμπιστοσύνη απόλυτη στον εαυτόν του… βαθύτατα χαρισματικός.

Επαγγελματίας απόλυτος και διευθυντής ορχήστρας και μουσικός ο Μίμης Πλέσσας… και η πρώτη καταγραφή, στην πρώτη επαφή με τον μελλοντικό μέντορα της, της Τζένης Βάνου.

Αυτό το σπάνιο εξωτικό πουλί που κατά τύχη βρέθηκε κοντά μας και απολαύσαμε την σπάνια χροιά της φωνής του και η τελευταία που έκλεισε την πόρτα από τις μεγάλες μποέμικες καλλιτεχνικές ψυχές.

ΥΓ
………Κι έλεγε το ρεφραίν που πρωτοτραγούδησε η Τζένη στον Πλέσσα……
Κι αν περνούν τα χρόνια,
θα σου γράφω τραγούδια
και θα σου στέλνω λουλούδια
σαν πρώτα, με φιλιά …

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Κεντροαριστερά, κεντροδεξιά... Το πινγκ-πονγκ άρχισε!

«Κέντρο»... 
(είναι η βάση για ό,τι σήμερα γίνεται ή «παίζει» (κατά την χύδην έκφραση), γιατί εκεί καταχωνιάζει το αβέβαιο βήμα των πελαργών)... 

Κι αρχίζει με το «Κέντρο» το παιχνίδι του πινγκ-πονγκ, με το ντόπιο και ξένο σύστημα να καλεί τον Έλληνα και την Ελληνίδα να το παρακολουθήσουν... 

Κεντροαριστερά - κεντροδεξιά - κεντροαριστερά - κεντροδεξιά και πάει λέγοντας.... 

Και πηγαινοέρχεται το μικρό λευκό μπαλάκι... πάνω στο γνωστό τραπέζι της πολιτικής αντισφαίρισης, αναμεταδιδόμενο από τα βρωμοκάναλα.... ΜΕΓΑ, ΑΝΤ1, ΣΚΑΪ, ΣΤΑΡ, κλπ.... 

Το ζητούμενο είναι να γίνει ντόρος, αποκρυπτόμενου του αποτελέσματος της 25ης Μαΐου, ώστε το μυαλουδάκι των θεατών να πειστεί ότι το πολιτικά ζητούμενο δεν είναι η ανατροπή του Σαμαρά και της σκόπιμα μεθοδευμένης οικονομικής ύφεσης, αλλά το χρυσωμένο μήλο του «Κεντρο-ό,τι-νά-ναι»... 

Κεντροαριστερά ή κεντροδεξιά είναι το μενού που περιμένει τους γκουρμέ πεινασμένους.... 

Και στη μέση του τραπεζιού το γνωστό φιλεδάκι του πινγκ-πονγκ... που στέκει ικανοποιημένο που πέσανε πάνω του κάνα 2-3 μπαλιές, ρεβέρ και καρφώματα... 

Είναι η Αριστερά που στέκει, περιμένοντας το μπαλάκι... και μπροστά σε ένα ολοφάνερα μεθοδευμένο και σικέ πινγκ-πονγκ παιχνίδι οφείλει να ανεβάσει το ύψος του φιλέ της... 

Στην ιστορία που διηγούμαι, τα μπαλάκια που πέφτουν έξω από το τραπέζι, τα μαζεύουν φυσικά οι κομμουνιστές της απόκλισης Κουτσούμπα... (ωραίος ρόλος μα τον θεό, μα την επανάσταση, και μα τον Λένιν)... ... 
Ή μπας και απλώς μετράνε τους πόντους του παιχνιδιού; 

Τοκ.... τακ.... τοκ.... τακ.... κάνει το μπαλάκι καθώς σκάει πάνω στις μανιασμένες ρακέτες του συστήματος!!! 
Κεντροδεξιά.... Κεντροαριστερά.... 

Πάνε κι έρχονται τα σάπια μπαλάκια.... και δεν είναι αρκετό κάποιοι να κάθονται να θαυμάζουν τις 4 μονάδες διαφορά των Ευροεκλογών..... 

Τοκ.... τακ.... τοκ.... τακ.... 
Κεντροδεξιά.... Κεντροαριστερά.... 
(το Κακό έρχεται, αγαπητοί μου ακροατές, θεατές και αναγνώστες)

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Το κουτί της Πανδώρας για τον Ευθυμίου

Χθες το πρωί, Πέμπτη 22/5, ο κ. Άρης Κρεμμύδας, επικεφαλής του συνδυασμού Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή, τόλμησε να ρίξει το γάντι στον αντίπαλό του, προτείνοντας έναν τετ-α-τετ δημόσιο διάλογο καταμεσής της πλατείας Μεταμόρφωσης, που «θα βοηθούσε αναμφίβολα τους πολίτες να αποφασίσουν συνειδητά για το ποιο θέλουν να είναι το μέλλον της πόλης τα επόμενα πέντε χρόνια». 

Μετά περίπου 12 ώρες ήρθε η αρνητική απάντηση διαμέσου διαπρυσίας υπέρ του κ. Ευθυμίου ιστοσελίδας: 
«…Οι θέσεις μας και οι απόψεις μας έγιναν ευρέως γνωστές… Εάν εσείς πιστεύετε ότι δε δώσατε στους πολίτες πειστικές απαντήσεις σχετικά με τις θέσεις σας και θεωρείτε ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί σε μία συνάντηση μιας ώρας, αυτό αφορά εσάς και μόνο εσάς»!!! 

(δεν μπορείς να πεις: αλαζονική, ιησουίτικη και μοχθηρή απάντηση)

Περιμέναμε ότι ο κ. Ευθυμίου θα προφασιζόταν ανεπάρκεια χρόνου ώστε να πραγματοποιηθεί σωστά ένα debate, πράγμα που ως ένα βαθμό θα του έδινε την ευκαιρία να αποφύγει τον πολιτικό σκόπελο και την βάσανο μιας αναμέτρησης που θα ρισκάριζε το απίστευτα υψηλό ποσοστό που έλαβε την πρώτη Κυριακή. 

Αντί αυτού κατέφυγε στην δικαιολογία ότι οι ψηφοφόροι άκουσαν ότι είχαν να πουν οι δύο συνδυασμοί στις ιδιαίτερες συγκεντρώσεις και στα φυλλάδια τους και αυτό είναι αρκετό. 

Θα λέγαμε ότι δεν υπάρχει πιο κουτοπόνηρη στάση και φυγόμαχη τακτική απ αυτήν, δεδομένης της σύνθεσης των ακροατηρίων (τόσο του κ. Κρεμμύδα, όσο και του ίδιου του κ. Ευθυμίου), αλλά και της απουσίας (άρα και άγνοιας) των χιλιάδων Μοσχατιωτών και Ταυριωτών. 

Το ζήτημα λοιπόν είναι η δυνατότητα να κρίνουν απευθείας οι δημότες ως αυτήκοοι του Ανοιχτού Διαλόγου, γιατί ο καθένας μπορεί να σερβίρει όπως του συμφέρει την αλήθεια στις ομιλίες – συγκεντρώσεις του συνδυασμού του. 

Και φυσικά το ζητούμενο, πέρα από τα «θα» των εκατέρωθεν προγραμμάτων για την επόμενη πενταετία, είναι ο Απολογισμός για το τι έγινε τα 3 χρόνια που πέρασαν. 

Τότε μόνον ο πολίτης έχει πλήρη εικόνα...

Και υπάρχει μια αλυσίδα προβλημάτων και ζητημάτων που πρέπει να αναδειχθούν στην κοινωνία των δημοτών και των ψηφοφόρων, και τα οποία μείνανε με επιμέλεια κρυμμένα στα πρακτικά των συνεδριάσεων και στους τέσσερις τοίχους της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου. 

Ένα debate είναι όντως επικίνδυνο για τον κ. Ευθυμίου και μοιάζει σαν άνοιγμα του κουτιού της Πανδώρας, απ όπου μπορούν να ξεχυθούν κακά δώρα και πράγματα που μπορεί να του στοιχίσουν 

Κιοτεύει κι αποφεύγει. 
Και έτσι ο άνθρωπος καταφεύγει απευθείας στην κυριακάτικη εκλογική αναμέτρηση. 

Ο θρόνος της Κοραή είναι γλυκός… 
Με την πόλη όμως τι γίνεται; 
Με το δικαίωμα των Πολιτών να γνωρίζουν, ώστε να κρίνουν και να αποφασίσουν σωστά;
Με την Δημοκρατία;

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Βαδίζοντας "νοικοκυρεμένα" προς την επόμενη πενταετία

Σήμερα είχα μια σημαντική επίσκεψη στο σπίτι μου....

Μιλήσαμε με τον επισκέπτη μου για πολλά....

Φτάσαμε φυσικά και στα δημοτικά....
Ευθυμιακός αυτός, της αλλαγής εγώ....

Σε κάποια στιγμή του κάνω:

«Μπορείς τελικά να μου πεις έστω ένα λόγο ή ένα έργο που έκανε ο Ευθυμίου για να δικαιολογήσεις την επιλογή σου ή τέλος πάντων για να τον ψηφίσω κι εγώ την δεύτερη Κυριακή»??
 
Και τι μου είπε:
«ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΨΕ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ και οι εργαζόμενοι σ αυτόν πληρώνονται κανονικά»!!!!!!!!!!

Πήγε να μου πέσει απ το χέρι το φλιτζάνι με το τσάϊ...

Κι αναρωτιέμαι.... ποιά οικονομικά ήταν χάλια?? ....του Ταύρου ή του Μοσχάτου??

Κι αν ήταν του Ταύρου (που τόσος ντόρος έγινε κατά την προηγούμενη 3ετία), πως ο Σούτος φιγουράρει στο ψηφοδέλτιο Ευθυμίου (και μάλιστα κοτζάμ τέως δήμαρχος να κυλήσει στη θέση του δημοτικού σύμβουλου)??

Κι αν ήταν του Μοσχάτου τα οικονομικά ακατάστατα (πράγμα που ειπώθηκε σε συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου) πως ο Ευθυμίου (που πήρε τόσο χαλαρά το δαχτυλίδι από τον Παπαντώνη) δεν έκανε κάτι γι αυτό ή τώρα δεν αναλογίζεται τις δικές του ευθύνες ενώ ήταν σε περίλαμπρες θέσεις δίπλα σ αυτόν που τον ευεργέτησε??

Φυσικά, δεν έπεισα τον επισκέπτη μου, αλλά ούτε κι εκείνος στο να αλλάξω προτίμηση.

Από Δευτέρα όλοι θα πρέπει να αναλογιστούμε σε τι είδους επιστημονική βοήθεια πρέπει να καταφύγουμε....

Είτε σαν μεμονωμένα φυσικά πρόσωπα, είτε συνολικά σαν τοπική κοινωνία....

Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Αξίζει να το κάνουμε....

Είχα πολλά να κάνω τελευταία....
(ουτε την υποψηφιότητα της κόρης μου δεν μπόρεσα να βοηθήσω, έστω και τυπικά)...
Έτσι, δεν έγραψα κάποιο άρθρο για την σημερινή εκλογική "μάχη".....
Απλά θα πω το εξής (5 ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες):
Δεν ξέρω πόσο επιτυχημένο θα είναι το Καινούργιο που παλεύει για την Ανατροπή και την Αλλαγή (αν και έχει ανθρώπους να το προστατεύσουν και να εγγυηθούν για το εγχείρημα)...
Όμως η εκδίωξη του υπάρχοντος τοπικού κατεστημένου προβάλει επιτακτική....
Αξίζει λοιπόν να το κάνουμε....

Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Μπαξέ τσιφλίκι το δημαρχείο μας

Ο εκάστοτε δήμαρχος άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του, είθισται να δηλώνει με κάθε σοβαρότητα ότι θα είναι δήμαρχος όλων των δημοτών
Όμως πέρα από κρυόπλαστες ή και από καρδίας δηλώσεις, το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο τον υποχρεώνει σε κάποια πράγματα, σε κάποια αναγκαστική συμπεριφορά. 
Ο ίδιος σαν θεσμική παρουσία και σαν λειτουργία πρέπει να είναι ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΣ, από το Α έως το Ω, σε κάθε του ενέργεια σχετιζόμενη με το δημόσιο λειτούργημα που ασκεί. 
Ακομμάτιστος και απαραταξιακός την ώρα που ασκεί τα καθήκοντά του

Το ίδιο πρέπει να είναι και το προσωπικό του Δήμου, είτε ως υπάλληλοι, είτε ως άτομα που συναποτελούν κάποια υπηρεσία ή διεύθυνση του Δήμου. 

Το ίδιο πρέπει να είναι και το δημαρχείο. 
Ένα κτήριο που ανήκει σε όλους τους δημότες και το οποίο, κατά την εικόνα και την εμφάνιση των χώρων του, πρέπει μεν αισθητικά να είναι πρόσχαρο, κατά δε την ουσία του ρόλου του, οι χώροι του πρέπει να είναι ουδέτεροι και μακριά από την ανάρτηση σε τοίχους, σε βιτρίνες, σε ταμπλό ή σε stands, κάθε είδους κομματικού και κυρίως δημοτικοπαραταξιακού (sic) προπαγανδιστικού υλικού. 
Ειδικά, μάλιστα, σε περίοδο δημοτικών εκλογών. 

Θα αναρωτηθείτε εύλογα γιατί τα λέμε όλα αυτά τα αυτονόητα. 
Τα λέμε γιατί τελικά κατά την πολιτική ηθική και πρακτική κάποιων, τα παραπάνω δεν ισχύουν… 

Χθες, Παρασκευή 9/5/14 η εικόνα του δημοτικού καταστήματος, δεν είχε να κάνει με δημαρχείο όλων των Μοσχατιωτών και των Ταυριωτών, αλλά με παράρτημα του Εκλογικού Κέντρου του κ. Ευθυμίου. 
Στην κυριολεξία! 

Κατά την επίσκεψη του υποψήφιου δήμαρχου κ. Άρη Κρεμμύδα και του υποψήφιου δημοτικού σύμβουλου κ. Θανάση Μελίστα στο δημαρχείο για πρωτοκόλληση κάποιου έγγραφου, τα stands του ισογείου ήταν κατάφορτα με προπαγανδιστικά έντυπα του συνδυασμού του κ. Ευθυμίου ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΟΛΗ!!! 

Η αντίδραση τους ήταν να τοποθετήσουν κι αυτοί κάποια λίγα διαφημιστικά έντυπα που είχαν μαζί τους, του συνδυασμού ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ, μπας και συμμορφωθούν οι Λουδοβίκοι της οδού Κοραή

Όταν μετά λίγη ώρα τελείωσαν με την πρωτοκόλληση του εγγράφου τους, διαπίστωσαν ότι τα έντυπα που διαφήμιζαν τον κ. Ευθυμίου ως υποψήφιο δήμαρχο παρέμεναν στα stands, ενώ τα δικά τους είχαν εξαφανιστεί!!! 

Στις διαμαρτυρίες «κάνατε τον δήμο τσιφλίκι σας», οι δικιολογίες του Γραμματέα και ορισμένων υπαλλήλων του Δήμου ήταν αστείες και απαράδεκτες:  
κάποιος γέρος πήρε όλα τα έντυπα του Κρεμμύδα… 
μπορεί οι πολίτες που επισκέπτονταν το δημαρχειακό μέγαρο!!! 
Gone with the wind, που λένε...
(σουξέ ο Κρεμμύδας μέσα σε λίγα λεπτά, δηλαδή…) 

Πολιτική σκέψη και πρακτική Ολοκληρωτισμού και παράτυπη Οικειοποίηση του χώρου. 
Παράγκα και Τσιφλίκι. 

Έχουμε γράψει ένα σωρό άρθρα σχετικά με την νοοτροπία της παρούσας δημοτικής αρχής. 
Δεν υπάρχει καταλληλη διδασκαλία γι αυτούς! 

Η μόνη λύση είναι η καταγγελία τους σε κάθε θεσμική αρχή που ελέγχει τέτοιες συμπεριφορές και πρακτικές. 

Ίσως – ίσως η προτροπή προς όλους τους αλλους δημοτικούς συνδυασμούς να εγκαταστήσουν τραπεζάκια και κιόσκια μέσα στο ισόγειο του δημαρχείου και να μοιράζουν τα φυλλάδιά τους… 

Αν μη τι άλλο να υπάρξει και ένα είδος ισότητας στην Παράγκα του Καραγκίοζη και στο Μπαξέ τσιφλίκι… 
Τσιφλικάδες και κολήγοι επί ίσοις όροις, βρε αδερφέ!!!

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Ο NUREMBERGιος...

Το παρόν άρθρο γεννήθηκε τυχαία… από σχόλιο που αναρτήσαμε στο facebook σχετικά με την εκδήλωση που διοργανώνει σήμερα (ή διοργάνωσε – ανάλογα με το πότε διαβάζετε το κείμενο μας) στην ταβέρνα «Καταρράχτης» νεαρός υποψήφιος του συνδυασμού Ευθυμίου, με «θέμα την παρουσίαση του βιβλίου του Οι Έλληνες Νέοι για την Κρίση».

Στην facebookική ανάρτησή μας, λοιπόν, με διάθεση χιουμοριστική και ολίγον ειρωνική (γιατί όχι)… γράψαμε: 
Να σκάσετε απ τη ζήλεια σας εκεί στη λέσχη Degas..... 
Το δοκίμιο (?): "Οι Έλληνες Νέοι για την Κρίση", παρουσιάζεται από τον NUREMBERGιο νεαρό και χωρίς τη δική σας βοήθεια... 
Τι αντιπρόεδροι τραπεζών, τι πανεπιστημιακοί διδάκτορες, τι δημοσιογράφοι, τι τραγουδιστάδες.... (και τι μπουφέδες παρακαλώ)... θα συμβάλουν στην ανάδειξη των σκέψεών του.... 
Όλοι και όλες στον Καταρράχτη.... (α και που σαστε.... το βιβλίο θα μοιραστεί δωρεάν --- κάτι σαν τις προεκλογικές υποσχέσεις) 

Όμως αμέσως μετά, πιο σοβαρές σκέψεις ταλαιπώρησαν το μυαλό μας, πολύ πέρα από την κλασσική προεκλογικού και αυτοδιοικητικού τύπου αντιπαράθεση… 
Και έτσι μπήκαμε σε ιδεολογικά και κοινωνικά μονοπάτια. 
Μια αναζήτηση στο internet μας αποκάλυψε ότι το βιβλίο με θέμα την παρουσίαση του βιβλίου του «Οι Έλληνες Νέοι για την Κρίση» δεν είναι παρά μια συλλογή κειμένων από έξη άτομα που εκεί μέσα διατυπώνουν τις απόψεις τους περί της Ελληνικής Κρίσης (Δράματος, θα λέγαμε εμείς) 

Ιδού η λίστα των συγγραφέων και των θεμάτων που ανέπτυξαν: 

Απόστολος Σιώκας : 
Και τώρα τι κάνουμε? 
Μια ιστορική ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης στην Ελλάδα. 

Νικόλ Πρεβεζάνου : 
Ο σύγχρονος ρόλος των φιλελεύθερων κομμάτων. 
Οι προκλήσεις για τους Έλληνες φιλελεύθερους στην κρίση. 

Ιωάννα Παππά : 
Η ασθμαίνουσα Τοπική Αυτοδιοίκηση. 
Υπάρχει διαθέσιμο οξυγόνο? 

Βασιλική Κωτσικοπούλου : 
Από το «Σπάσε το Συμβόλαιο» στο «Φτιάξε το Συμβόλαιο». 
Η διέξοδος της αρνητικής ελευθερίας. 

Βασιλική Μισσιρά : 
Η κρίση του Κράτους ∆ικαίου. 
Χρειάζεται η Ελλάδα ένα περισσότερο αποφασιστικό κράτος? 

Δικαίωμα των συγγραφέων (απόφοιτων των Σεμιναρίων Πολιτικής Σκέψης του Ιδρύματος Φρίντριχ Νάουμαν για την Ελευθερία – έτσι γράφει ο υπότιτλος του βιβλίου) είναι να δηλώνουν φιλελεύθεροι ή ακόμη και νεοφιλελεύθεροι. 
Είναι όμως το αντιπροσωπευτικό δείγμα που θα εξέθετε τη γνώμη της νεολαίας για το τι συνέβη, συμβαίνει και τι πρόκειται να γίνει στην Ελλάδα των Μνημονίων? 
Και προκύπτουν τα ερωτήματα: 
Ποιος επέλεξε τα συγκεκριμένα άτομα? (αυτό υποσχόμαστε να το ανακαλύψουμε σύντομα) 
Με ποια κριτήρια? 
Για ποιο σκοπό? 
Τι είδους σεμινάρια παρακολούθησαν? 

Μια περαιτέρω διαδικτυακή έρευνα σχετικά με το Ίδρυμα Φρίντριχ Νάουμαν, αποκάλυψε ότι βρίσκεται σε ευθεία συνεννόηση με το γερμανικό κράτος και χρηματοδοτείται (εκτός των άλλων) από το υπουργείο εξωτερικών της Γερμανίας! 
Το γεγονός αυτό (πέρα από την θεματολογία των «δοκιμίων» που έγραψαν οι νεαροί συγγραφείς) σηματοδοτεί αυτονόητα ζητήματα πολιτικοϊδεολογικής επιρροής, αν όχι εξάρτησης. 
Με άλλα λόγια το Ίδρυμα και η Γερμανία ετοιμάζει τη γενιά εκείνη που θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της και θα διευκολύνει την διαχείριση των μεταμνημονιακών επιπτώσεων στην Ελλάδα. 
Γιατί κάποτε ο Φούχτελ θα πρέπει να επιστρέψει στην πατρίδα του… 

Κλείνοντας (προσώρας) δύο παρατηρήσεις: 
Πρώτον, είναι κενοδοξία του νεαρού «NUREMBERGιου» και υποψήφιου με τον συνδυασμό Ευθυμίου, να ισχυρίζεται ότι το επίμαχο βιβλίο «Οι Έλληνες Νέοι για την Κρίση» είναι δικό του, όταν από τις περίπου 30 στα ελληνικά σελίδες του, απλά οι 6 σελίδες είναι με δικό του κείμενο… 
(Το ότι μοιράστηκε δωρεάν είναι προφανώς στα προπαγανδιστικά πλαίσια του Ιδρύματος που το εξέδωσε και όχι της δικής του γαλαντομίας). 
Δεύτερον, η παρουσίαση του βιβλίου ή καλύτερα του «δοκιμίου» του πτυχιούχου των γερμανικών σεμιναρίων και τώρα υποψηφίου στις δημοτικές εκλογές στο Μοσχάτο και στον Ταύρο, μειώνει ακόμη και αυτές τις φιλελεύθερες απόψεις και προθέσεις του, όταν αυτό γίνεται ως show προς ίδιον όφελος μεσούσης της προεκλογικής περιόδου…