Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Γήπεδο Μοσχάτου: Σταφυλόκοκκος εναντίον μικρών αθλητών

ΕΚΤΑΚΤΟ

Σήμερα θα συναντηθούν (ή μπορεί ήδη να συναντηθήκανε) ο Πρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά με τον Δήμαρχο Μοσχάτου, προφανώς για θέματα ποδοσφαιρικά. 

Παρά το γεγονός ότι στον κύκλο επαφών του κ. Μπρατσόλη με δημάρχους της περιοχής του Πειραιά συμμετέχουν πάντα οι εκπρόσωποι των κατά τόπους σωματείων, στο Μοσχάτο αυτό δεν θα συμβεί κατά επιθυμία του κ Ευθυμίου. 
Το γιατί θα πρέπει να το εξηγήσει ο ίδιος. 

Όμως τα προβλήματα, και κυρίως αυτά που πηγάζουν από την άθλια κατάσταση του γηπέδου, δεν κρύβονται. 
Θα περιμένουμε με πολύ ενδιαφέρον τα συμπεράσματα από αυτήν την συνάντηση, τα οποία φυσικά θα μας ανακοινώσει σε κάποιο από τα αγαπημένα του δελτία τύπου του Δήμου. 

Αναρωτιόμαστε όμως αν στην σημερινή συνάντηση εκτός από την ελεεινή κατάσταση του πλαστικού χλοοτάπητα του γηπέδου, θα τεθούν και οι νέοι γιγαντωνόμενοι κίνδυνοι εναντίον της υγείας όσων αθλούνται στο δημοτικό στάδιο… 
Και είναι πολλές δεκάδες ενήλικων και κάμποσες εκατοντάδες ανήλικων. 
Γιατί εκτός των γνωστών κινδύνων με βλάβες στα πόδια των αθλητών εξαιτίας της κατάστασης του τερέν, προβάλει με εντεινόμενα κρούσματα η τρομερά επικίνδυνη απειλή μόλυνσης από ΣΤΑΦΥΛΟΚΟΚΚΟ. 

Τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται και είναι γνωστές οι αγανακτισμένες διαμαρτυρίες γονέων παιδιών που αθλούνται στις ακαδημίες του Μοσχάτου (ΑΕΜ) και πρόσφατα παραγόντων του ΑΟ Καστέλας. 
Το τι μπορεί να προκύψει από τον σταφυλόκοκκο και ειδικά τον χρυσίζοντα (staphylococcus aureus) διαβάστε εδώ: 
«…μπορεί να προκαλέσει από απλές δερματικές μολύνσεις (δερματίτιδες), έως και πολύ επικίνδυνες για τη ζωή ασθένειες του οργανισμού όπως πνευμονία, μηνιγγίτιδα, οστεομυελίτιδα, ενδοκαρδίτιδα, σύνδρομο του τοξικού σόκ (toxic shock syndrome, TSS), βακτηριαιμία και σηψαιμία…». 

Υπάρχουν κτηριακά, τεχνικά, γηπεδικά, αλλά και άλλα προβλήματα περί την υγεία και την υγιεινή… 
Για την ώρα είναι αρκετό να μελετηθεί ο κίνδυνος από σταφυλόκοκκο… 
Δεν έχουν κάποιοι παρά να καταφύγουν στις συμβουλές γιατρών και σε πηγές γραπτές και διαδικτυακές… ώστε να καταλάβουν τις ευθύνες τους… 
Γιατί η ιστορία δεν βγαίνει με κλειστού τύπου συνομιλίες και με μακροσκελείς αυτοδοξαστικές συνεντεύξεις…

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Πακέτο συσκευασίας "4 σε 1"
προς την δημοτική αρχή!!!!

Πολλά είναι αυτά που σήμερα θα σχολιάσουμε, και έχουν σχέση με τα δρώμενα του δήμου μας, πιστεύοντας πάντα, ότι οι απόψεις δεν αρκεί να αναλύονται μόνο σε καφενεία και δρόμους.
Έχουμε λοιπόν ένα πακέτο σε συσκευασία "τέσσερα σε ένα", όλο για την δημοτική αρχή, να το ξετυλίξει, να το μελετήσει, να απαντήσει και να δράσει...

Την προηγούμενη βδομάδα σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου έγινε πολύς λόγος για τον Επίτροπο και την Επιτροπεία στους δήμους.
Εκεί ακούσαμε πολλά και διάφορα με κοινή συνισταμένη την αντίδραση σε αυτό το μέτρο.
Ναι και εμείς συμφωνούμε εναντίον αυτού του μέτρου, αρκεί να μην ξανασυμβούν στους δήμους αυτά που χρόνια τώρα συμβαίνουν.
Μιλάμε για απευθείας αναθέσεις σε ημέτερους, προσλήψεις ημετέρων, ψηφοθηρικές δαπάνες, πρόσληψη πληθώρας συμβούλων αμφιβόλου ποιότητας και αναγκαιότητας και ένα σωρό άλλα αρνητικά φαινόμενα που τόσα χρόνια τώρα, ταλανίζουν τους δήμους.
Άλλωστε εάν όλα αυτά εκλείψουν τότε ουδείς λόγος θα υφίσταται για το διορισμό Επιτρόπου σε κάποιον δήμο ή δήμους.
Εάν όμως, στο πίσω μέρος του μυαλού τους κάποιοι, έχουν την πρόθεση να συνεχίσουν την ίδια πολιτική (και γι αυτό αντιδρούν στον επίτροπο), τότε να μας συγχωρείτε, αλλά εμείς είμαστε υπέρ αυτού που λέει ο λαός μας: Κόψτους τον κ....

Ένα δεύτερο θέμα είναι αυτό με την δαπάνη για στολισμό τις μέρες των εορτών...
15.000 ευρώ για λαμπιόνια και άλλα συναφή!
Είναι πολλά ρε παιδιά, ...πάρα πολλά.
Στις μέρες μας 15.000 ευρώ θα μπορούσανε να δώσουμε χαρά σε 10δες ανθρώπων.
Αν κάθε χρόνο αγοράζουμε λαμπιόνια και άλλα σχετικά είδη, αυτό λέγεται κακοδιαχείριση μιας και η ίδια δαπάνη είναι επαναλαμβανόμενη, βγάζοντας κάθε χρόνο σε αχρηστία τα περσινά.
Αν πάλι ντε και καλά σαν Δήμος έχουμε περίσσευμα 15.000 ευρώ, δεν θα ήταν καλύτερα να κάνουμε κοινωνική πολιτική προσφέροντας για 15 μέρες ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ διασκέδαση με διάφορα δρώμενα και εκδηλώσεις σε μαθητές, μιας και φέτος πολλά είναι τα παιδιά που θα στερηθούν τη χαρά των κατ' εξοχήν χαρούμενων γιορτών.

Ένα τρίτο θέμα είναι η έλευση του παγοδρομίου στην πόλη μας.
Ως προς αυτό ξεκαθαρίζουμε ότι δεν υπάρχει καμιά αντίδραση για την έλευσή του, αλλά ενστάσεις για δυο κατά την άποψή μας σημαντικές παραμέτρους.
Η πρώτη έχει να κάνει με το χώρο τοποθέτησής του.
Πιστεύουμε ότι αυτό θα ήταν πολύ καλύτερα να τοποθετηθεί σε κάποια άλλη πλατεία και όχι στην πλέον πολυσύχναστη πλατεία της πόλης μας, γιατί με τον τρόπο αυτό στερούμε την πλατεία από παιδιά και γονείς που την χρησιμοποιούν και την χαίρονται καθημερινά.
Βέβαια, υπάρχει και το επιχείρημα από τους επαγγελματίες περί "τόνωσης της αγοράς" και ότι αυτός ήταν ο λόγος της επιλογής της κεντρικής μας πλατείας.
Το επιχείρημα είναι σαθρό.
Αν κάποιος επαγγελματίας πιστεύει ότι όποιος επισκεφτεί το παγοδρόμιο υπάρχει η πιθανότητα να αγοράσει ένα κοστούμι, ένα ταγέρ, μια γραβάτα, μια κολόνια, ένα ζευγάρι γυαλιά, ένα ζευγάρι παπούτσια, ή κάποιο είδος διατροφής από κάποιο κατάστημα της πόλης μας, τότε λυπούμαστε πολύ αλλά θα απογοητευθεί.
Η δεύτερη παράμετρος είναι σχετική με το κόστος για την είσοδο στο παγοδρόμιο.
Το ζητούμενο είναι να διασκεδάσουν τα παιδιά που έχουν την οικονομική ευχέρεια οι γονείς τους ή να κάνουν πατινάζ όλα τα παιδιά;
Γιατί αν το ζητούμενο είναι το πρώτο, τότε ...λυπούμαστε πολύ.
Αν το ζητούμενο είναι η συνολική ικανοποίηση των παιδιών, τότε λέμε ότι το ένα εισιτήριο για κάθε παιδί των δημοτικών σχολείων που δέχεται να δώσει δωρεάν ο επιχειρηματίας είναι ένα τίποτα, μιάς και ο Δήμος δεν θα έχει κανένα όφελος από την εν λόγω παραχώρηση της πλατείας.
Αλλά αν δίνουμε δωρεάν εισιτήριο στα παιδιά των δημοτικών, με τα παιδιά γυμνασίων και λυκείων τι γίνεται;
Δεν ισχυριζόμαστε ότι πρέπει ο επιχειρηματίας να μπει μέσα.
Λέμε απλά ότι ο Δήμος πρέπει να δώσει την ευκαιρία για περισσότερη και μαζικότερη συμμετοχή των παιδιών με τρόπο που ο ίδιος θα επιλέξει, σε συνεργασία βέβαια και με τους επαγγελματίες της πόλης.

Τέταρτο και τελευταίο θέμα.
Τι θα γίνει ρε παιδιά με αυτά τα αδέσποτα περίπτερα που στέκονται σαν νεκροκεφαλές στους δρόμους του Δήμου μας;
Είναι καμιά δεκαριά και στις δυο πόλεις.
Θα φιλοτιμηθείτε κάποια στιγμή να πάρετε απόφαση και να τα παραχωρήσετε στους όποιους αιτούντες;
Τόσο δύσκολο είναι για σας πλέον;
Δεν καταλαβαίνετε ότι πολλοί έχουν άμεση ανάγκη να τα δουλέψουν;
Στο κάτω κάτω δεν σας ζητάει κάποιος χάρη.
Την υποχρέωσή σας, ζητάμε να εκπληρώσετε.
Είναι ντροπή ένα τόσο απλό θέμα, που για κάποιους ίσως είναι και ζήτημα επιβίωσης, να το απαξιώνετε και δηλώνετε με τον τρόπο σας πλήρη περιφρόνηση σε τυχόν αιτούντες για την παραχώρησή τους.

Κουνηθείτε επιτέλους.
Άντε μπράβο......



Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Γοργοπόταμος: μνήμες & μηνύματα

Η ιστορία είναι μια συμφωνία μεταξύ των γεννηθέντων, των νεκρών και των αγέννητων
Edmurd Burke

Το 1922 κατέρρευσε ολόκληρο το Ελληνικό κράτος - οι πολιτικοί ένοχοι τιμωρήθηκαν παραδειγματικά…

Το 1940 γράψαμε εποποιία, γονατίζοντας 2 αυτοκρατορίες…

Το 1964 αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.
Ούτε 20 χρόνια δεν είχαν περάσει από την απελευθέρωση…
Στον εορτασμό της επετείου ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, όπου δοξάστηκε η εθνική αντίσταση, στον ίδιο τόπο σκοτώνονται από έκρηξη 13 άνθρωποι, τραυματίζονται 51 σοβαρά και ελαφρά δεκάδες τραυματίες .
Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου που έγινε στις 25 Νοεμβρίου του 1942, υπήρξε μεγάλης στρατηγικής σημασίας γιατί α) έκοψε την περίοδο εκείνη το δρόμο ανεφοδιασμού του στρατάρχη Ρόμελ στην Αφρική, αλλά και β) από Ελληνική άποψη ήταν η μοναδική φορά που οι Έλληνες αντάρτες του ΕΛΑΣ (Άρης) και του ΕΔΕΣ (Ζέρβας) συνεργάστηκαν αποτελεσματικά.

Το 1964 είχαμε πρωθυπουργό τον «Γέρο» Παπανδρέου και αντιπολίτευση (σφοδρότατη και σε οξεία αντιπαράθεση μονίμως! ) τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.
Κατά τη διάρκεια της τραγωδίας της επετείου με τόσους νεκρούς, οι υπεύθυνοι τότε πολιτικοί μαζί με τον τύπο μόνο εψεύδοντο και κατηγορούσαν ο ένας τον άλλον, το δε ΚΚΕ, όντας εκτός Ελλάδος, μιλούσε άλλοτε για ατύχημα κι άλλοτε για έγκλημα!
Ο «Γέρος» ήταν συγκρατημένος, αλλά σιωπούσε με …γενικολογίες.
(Έγινε και ένα ξαφνικό δικαστήριο στη Λαμία και καταδικάσθηκαν κάποιοι αθώοι!)
Ο κόσμος καταλάβαινε την ανευθυνότητα και την γελοιότητα του Π. Κανελλόπουλου και του ημερήσιου τύπου που έλεγαν ότι για όλα έφταιγαν οι κομμουνιστές (!), και δεν πέρασαν ούτε 2 μήνες, όπου έφθασαν τα έγγραφα στη δημοσιότητα και τα οποία έδειχναν ότι η επιχείρηση ήταν έργο της CIA με το όνομα Arrow!

Έτσι φθάσαμε στη Χούντα .
( Το 1974 το καλοκαίρι έρχεται η Κυπριακή τραγωδία και η πλήρης καταστροφή αρχίζει.......)

Ο καπετάν Νικηφόρος, που είχε λάβει μέρος στην ανατίναξη μαζί με τον Άρη, γράφει στο βιβλίο του "Γοργοπόταμος":
Ο Γοργοπόταμος ως ορόσημο εθνικής ενότητας δεν απέδωσε καρπούς, διότι η διαμάχη μεταξύ των δύο κόσμων, κομμουνιστικού και αντικομουνιστικού στρατοπέδου, κυριαρχείται από την πρώτη στιγμή από τον αγώνα για το ποιός θα επικρατήσει.
Η δε εμφύλια εμπλοκή κατέστρεψε ανεπανόρθωτα την εθνική ενότητα.
Οι υπεύθυνοι του ΚΚΕ απέτυχαν να εκτιμήσουν την κατανομή των ρόλων, τότε, και εξακολουθούν και σήμερα να κάνουν τα ίδια λάθη...
Το δίδαγμα του Γοργοποτάμου πρέπει, και στις νέες γενιές, όχι μόνο να μη μας ωθεί σε εμφύλιες συγκρούσεις αλλά να μας παρακινεί σε ενότητα εθνικών προσπαθειών για τη σωτηρία της πατρίδας μας και του λαού της.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται...
Θα μας γίνει δίδαγμα?

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Αναγνωρίζοντας / κατανοώντας
ποιός είναι ο Εχθρός του Λαού

Ο αγώνας ενός λαού για την υπεράσπιση της κυριαρχίας του και των συνταγματικών του δικαιωμάτων είναι θεμιτός και ιερός.

Πριν όμως εγερθεί ο λαός πρέπει να αφυπνιστεί, να αναγνωρίσει τον εχθρό και να καθορίσει το σκοπό του αγώνα του.

Υπάρχει ακόμα κομμάτι του ελληνικού λαού που πιστεύει ότι η κατάσταση που βιώνει τα τελευταία 3-4 χρόνια είναι προσωρινή, στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, και στην Ελλάδα ειδικότερα είναι αποτέλεσμα της κακής διαχείρισης των δημοσιονομικών και υπερδανεισμού της χώρας.

Και σαν προσωρινή, αυτή η κατάσταση, κάνοντας υπομονή και ανεχόμενοι τα απάνθρωπα μέτρα που μας επιβάλλουν η ΤΡΟΙΚΑ και οι κυβερνήσεις από το 2009 και μετά, θα περάσει η κρίση και τότε όλα θα διορθωθούν … ή με σκληρή διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας, ή πιθανόν με μια άλλη κυβέρνηση ώστε να τους πείσουμε να λιγοστέψουν τη δόση του δηλητηρίου που μας χορηγούν ως θεραπευτική αγωγή.

Η κατάσταση όμως δεν είναι προσωρινή.
Ήλθε για να μείνει.

Οι συνθήκες που διαμορφώνονται σε όλους τους τομείς, εργασιακά, φορολογία, ασφαλιστικό, υγεία, παιδεία... είναι μόνιμες.

Όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι του πρώτου και δεύτερου μνημονίου,το τελευταία μέτρα που ψήφισαν, είναι ειλημμένες αποφάσεις της Ε.Ε. από την συνθήκη του Μάαστριχτ (Φεβρουάριο του 1991) και από τον καθορισμό των 4 «ελευθεριών»: της αγοράς κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη τον Ιούλιο του 1992 με ψήφους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ επικύρωσαν τη συνθήκη χωρίς να ρωτηθεί ο ελληνικός λαός.

Μόνο το ΚΚΕ προειδοποίησε για το πραγματικό πρόσωπο της Ε. Ε που αποκαλύφθηκε με τη συνθήκη αυτή.
( Δυστυχώς η φρασεολογία του και η προσκόλλησή του σε προτάγματα και μεθόδους αγώνα του 19ου αιώνα εμποδίζουν να ακουστούν και οι ορθές επισημάνσεις του).

Μια σειρά από αποφάσεις της Ε.Ε. έχουν προετοιμάσει την πλήρη κατάργηση του κοινωνικού κράτους και την φιλελευθεροποίηση της οικονομίας στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης.

Η Λευκή Βίβλος για την ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα που εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. τον Δεκέμβριο του 1993, έβαλε τις βάσεις για την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της ανεργίας στην Ευρώπη.

ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΠΟΛ.Α Ν (ο γνωστός μας Αντωνάκης), υποδέχτηκαν ασμένως τις οδηγίες και κατευθύνσεις της συνόδου .

Ο ΣΥΝ (τότε) δε βρήκε το θέμα άξιο προσοχής ή γιατί του έλλειπε παντελώς η ορθή πολιτική κρίση ή το πιο πιθανόν έκανε πρόβα στο ρόλο που θα έπαιζε αργότερα σαν βασική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, όταν δηλαδή οι συνθήκες θα ωρίμαζαν για το remake της ταινίας της μεταπολίτευσης και του ΠΑΣΟΚ.

Στο όνομα της εξυγίανσης των δημοσιονομικών, της μείωσης του χρέους και της ανάπτυξης της οικονομίας, όλες οι κυβερνήσεις, από τον Γιωργάκη και μέχρι σήμερα, μας επιβάλλουν σκληρά και καταστροφικά μέτρα κοροϊδεύοντας μας πως αυτές είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές που είναι απαραίτητες για να βγούμε από την κρίση.

Η σκληρή και παρατεταμένη λιτότητα στηρίζεται στις αποφάσεις της Ε.Ε. από τον Μάρτιο του 2000 στη Λισαβόνα.

Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, επίσης.
Η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων είναι απόφαση τους Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στη Βαρκελώνη τον Μάρτιο του 2002, όπως και τα θέματα των αποζημιώσεων των απολύσεων.

Μάρτιο του 2004 η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες αποφασίστηκε για την ιδιωτικοποίηση της Υγείας και την μείωση των προνοιακών επιδομάτων .

Όλα αυτά έχουν υιοθετηθεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις και απλά για πελατειακούς λόγους καθυστερούσαν να εφαρμόσουν μέχρι που ήρθε ο ΓΑΠ (με το προσωπείο του σοσιαλιστή) και το κόμμα του για να ανοίξει η Κερκόπορτα .

Από «δεξιά» κυβέρνηση ο λαός δε θα ανεχόταν όλα αυτά τα μέτρα και θα αποκαλυπτόταν και ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ, αν αυτό δεν αντιδρούσε.

Έτσι ξυπνήσαμε μια μέρα και θυμήθηκαν οι εταίροι μας τον υψηλό δανεισμό μας και την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας μας.

Απλά δημιούργησαν την ευκαιρία για να επιβάλλουν στην Ελλάδα όλες τις αποφάσεις της Ε.Ε. που μέχρι τότε δεν είχαν εκτελεστεί.

Και σαν το πιο αδύναμο κρίκο της Ευρώπης (όχι λόγω μικρής οικονομίας σε μέγεθος, αλλά με τους πιο πουλημένους πολιτικούς) μας χρησιμοποιούν και σαν πειραματόζωα για την κινεζοποίηση του Ευρωπαϊκού Νότου.

Σε πρώτη φάση παραδώσαμε την κυριαρχία μας με την ένταξή μας στην Ε.Ε. που είναι το κύριο όργανο υλοποίησης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης στον Ευρωπαϊκό χώρο.

Μετά, με την ένταξή μας στην ΟΝΕ, μια νομισματική ένωση που στοχεύει στην καλύτερη εξυπηρέτηση του γερμανικού κεφαλαίου.

Και τέλος, με τη πρώτη δανειακή σύμβαση, τον Μάιο του 2010, δεχτήκαμε να είμαστε προτεκτοράτο μέσα σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας το όραμα είναι η συγκέντρωση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας σε μια ελίτ.

Ο Εχθρός λοιπόν του ελληνικού λαού είναι αυτό που υπάρχει πίσω από τα μνημόνια και τις δοσιλογικές κυβερνήσεις του.

Εχθρός, είναι το έκτρωμα της Ε.Ε. που δεν έχει καμία σχέση με την ένωση των Ευρωπαϊκών λαών με σχέσεις αλληλεγγύης, με την ύπαρξη ενός ενιαίου και σταθερού νομίσματος για να προωθηθεί η οικονομική και κοινωνική πρόοδος των λαών, με την κοινή εξωτερική πολιτική για την προαγωγή της ειρήνης, της ασφάλειας και της προόδου στην Ευρώπη.

Από την αρχή ήξεραν, και αυτοί που μας έβαλαν στην Ε.Ε., αλλά και αυτοί που μας δέχτηκαν, ότι ή ένωση χωρών με άνισα επίπεδα παραγωγικότητας και ανάπτυξης ωφελούν πάντα τις περισσότερο ανεπτυγμένες χώρες σε βάρος των αδυνάτων.

Ήξεραν οι ισχυρές χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, ότι αυτές θα αποκομίσουν οφέλη και όχι η Ελλάδα με την συμμετοχή της .

Και μετά, με την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση με την ίδρυση οικονομικής και νομισματικής ένωσης και τη ένταξη της Ελλάδος στην ΟΝΕ, ήξεραν ότι χώρες σαν την Ελλάδα με αρνητικό ισοζύγιο πληρωμών και ξένο νόμισμα έχουν μπροστά τους μονόδρομο τον δανεισμό.

Αυτή η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, το μόρφωμα αυτό που έχει σαν κυρίαρχο όργανο το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τις «εθνικές» τράπεζες, με μυστικές συνεδριάσεις αποφασίζει (το ΔΣ δημοσιεύει ότι θέλει) για την άσκηση πολιτικής στα κράτη μέλη που παραχωρούν το εθνικό τους δίκαιο στις επιταγές των τραπεζιτών και των συμφερόντων τους που αντιπροσωπεύουν την υπερτάξη στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο .

Πριν ενωμένοι αγωνιστούμε για να αλλάξουμε την άθλια μοίρα που διάλεξαν για εμάς οι «εταίροι»μας και μας την επιβάλλουν τα ντόπια δουλικά τους (οι κυβερνήσεις), οι συνένοχοί τους (εθνική ελίτ) και τα παπαγαλάκια τους (ελεγχόμενα ΜΜΕ), ας αναγνωρίσουμε τον εχθρό μας, για να στηριχτούμε σε όσους τολμούν να τον κατονομάσουν και να διαλέξουμε τα όπλα μας.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Περιμένοντας τον Γκοντό

Ο Μίλτος Πασχαλίδης, τραγουδιστής αλλά και διανοούμενος είχε δώσει πέρσι μια συνέντευξη και είχε πει ότι το μεγάλο μας πρόβλημα είναι η έλλειψη παιδείας και ότι η βλακεία μας παραμένει αήττητη, έτσι η ήττα μας είναι προδιαγεγραμμένη.

Αυτό πια το συναντάς σε κάθε πτυχή της ζωής μας, όπου κι αν σταθείς.
Οι Έλληνες κατσουφιάσαμε, αισθανόμαστε νικημένοι, κλειστήκαμε μέσα στα σπίτια μας.

Μια βόλτα στα στέκια της μουσικής, θυμίζουν ότι μάλλον σε μνημόσυνο ήλθαμε και φεύγουμε γρήγορα πριν τη λήξη της παράστασης.
Από την άλλη μεριά, παρατηρείς τους τελευταίους ηλίθιους-ες…
Γνωστές μάρκες διαφορών ειδών, βάζουν δήθεν μισοτιμής και σχηματίζονται απίθανες ουρές για να πάρουν το …επώνυμο!

Τα φουαγιέ της Μυκόνου… δεν λένε να τα εγκαταλείψουν!

Η παιδεία της αφασίας στο μεγαλείο της.
Ποιός σας λαμβάνει στα υπό όψιν του ρε μασκαράδες.
Με τα επώνυμα και με τα ανώνυμα το ίδιο φαίνεσθε. 
Άφωνοι, παθητικοί, νικημένοι.
Βασιλείς του τίποτα.

Τον τελευταίο καιρό, σε πολιτικό επίπεδο ο Γ. Κύρτσος και ο Π. Δούκας έχουν δώσει ικανές απαντήσεις για το τι χρειάζεται ο τόπος.
Με δυο λόγια είπαν, ότι οι κρατούντες είναι αφερέγγυοι:
«Κράτησαν για τους εαυτούς τους τα προνόμια και εξαΰλωσαν έναν ολόκληρο λαό»!

Κατά τα άλλα, οι σιτεμένες γκόμενες της βουλής, φωνασκούν όχι για τίποτα άλλο, παρά για την «κουτάλα».
Γι αυτήν πασχίζουν.
Δεν κόπτονται για τον λαό, αφού έχοντας το κοινό της επώνυμης μάρκας, ακόμα καλά κρατούν!

Μέσα σ όλα έφαγα εχτές και την κεραμίδα στο κεφάλι!
Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι έχει ωραία θέα στο νεκροταφείο που θα τον θάψουν, κοντά στη Μαρίκα!!!
Ντοκτορά ηλιθιότητας.

Γι όλα αυτά και γι άλλα πολλά (!) …περιμένοντας τον Γκοντό... το τραγούδι του Πασχαλίδη, Κακιές συνήθειες, είναι επίκαιρο παρά ποτέ:
«Όλη μου η ζωή συνενοχή και πως γουστάρω»!

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Ο προστάτης των Εργαζομένων

Ασταμάτητα τα δελτία τύπου του δήμαρχου.
Σαν διάρροια που γίνεται εξαντλητική και ανυπόφορη.

Βγήκε πριν λίγες ημέρες η δημοτική παράταξη ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ και ζήτησε Έκτακτο δημοτικό συμβούλιο πάνω στα θέματα α) των απολύσεων στο δημόσιο και β) της επιβολής επιτροπείας στους Δήμους και αυτό έδωσε το έναυσμα να αστράψει και βροντήσει η συντηρητική Κοραή.

Πως το τολμήσανε οι παρακεντέδες;

Πιάσανε λοιπόν οι γνωστές κοπτοραπτούδες και συντάξανε ένα Δελτίο Τύπου που η κατινιά και ο κιτρινισμός του ξεπέρασε κάθε προηγούμενο...
(ολόκληρο θα το διαβάσετε στο τέλος του κειμένου μου)

Αφού μέσα από αυτό ανακοινώνεται ότι η δημοτική αρχή συγκαλεί έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβούλιου (ιδία πρωτοβουλία και φυσικά όχι συρόμενη από την αντιπολίτευση) και αφού κατά τα ειωθότα απονέμονται οι  γνωστοί αυτοέπαινοι ότι η δημοτική αρχή είναι ο στυλοβάτης και ο συμπαραστάτης των εργαζομένων, στο φινάλε του Δελτίου Τύπου πέφτει και η καθιερωμένη, πια, αυτοαποθεωτική δήλωση του δήμαρχου…
(αλήθεια που έγινε αυτή η δήλωση και σε ποίον;)

«…Η ευθύνη που αναλαμβάνω για την αποτροπή των διαδικασιών διαθεσιμότητας είναι πάνω από όλα θεσμική, πολιτική αλλά και προσωπική…» 

Έλεος βρε…
Τι τζάμπα μαγκιές είναι αυτές;
Ποια προσωπική μάχη, ποια θεσμική ανταρσία θα ξεσπάσει κόντρα στον Στυλιανίδη, και ποιος πολιτικός πόλεμος εναντίον του Φούχτελ θα ξεκινήσει, όταν μέσα από άλλες διαδικασίες η μνημονιακή κεντρική εξουσία ήδη κατέχει όλα (ή σχεδόν όλα) τα στοιχεία του προσωπικού;
Τι κοροϊδίες είναι αυτές;

Το καλύτερο όμως της «δήλωσης» βρίσκεται στα τελευταία «λόγια» του Δήμαρχου, όπου εκφράζει την σιγουριά του ότι «οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πολύ καλά ποιους μπορούν να εμπιστεύονται»!!!

Και λέμε, εντάξει… άντε και να σε εμπιστευθούν κυρ-Ανδρέα μας, όμως υπάρχουν κάποιοι άλλοι που είναι ανάξιοι της εμπιστοσύνης των εργαζομένων του Δήμου;
Εμείς δεν άκουσαμε πουθενά τον Σπανάκη, τον Κρεμμύδα ή τον Κυριαζίδη να μιλάνε εναντίον του προσωπικού του Δήμου, άσε που αν θυμάμαι καλά έχουν ψηφίσει ομόφωνα κάποια πράγματα.
Μαζί μ’ αυτούς κι εσύ!

Κατά συνέπεια τι κουβέντα είναι αυτή;
Για τι είδους προβοκάτσια, ψέμα και κιτρινισμό μιλάμε;
Απορούμε μάλιστα πως δεν έχει ήδη υπάρξει αντίδραση από πλευράς αντιπολίτευσης, εκτός και σου φυλάνε τα καλά για την Δευτέρα…

Σε όσους διαβάζουν το «ΜοσχατουΠολις» θα είναι γνωστές οι προσπάθειες που κάναμε στο παρελθόν για να νουθετήσουμε την φοβική διοίκηση Ευθυμίου, ώστε να σταματήσει τον μικροκομματισμό και ενέργειες του «φαίνεσθαι» και να ακολουθήσει μια πολιτική συμπεριφορά που θα άνοιγε ορίζοντες συνεργασίας με τις άλλες Παρατάξεις και θα κατέτεινε υπέρ του δημόσιου οφέλους.

Όχι μόνον δεν εισακουστήκαμε, αλλά πολλάκις εισπράξαμε την δυσαρέσκεια, το θυμό και τις απειλές της Κοραή…

Από την πλευρά μας θα στείλουμε ξανά μια τελευταία υπόδειξη, αν και είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν θα έχει καμία τύχη αφού ο δήμαρχος πείστηκε από τους Ηρακλείς του να ξεκινήσει από τώρα τον …προεκλογικό του αγώνα και την πόλωση!!!

Λοιπόν… επαναλαμβάνουμε ότι κάποια πράγματα αναφορικά με την ουσία της Πολιτικής δεν διδάσκονται.
Κυρίως δεν διδάσκεται η πολιτική ευπρέπεια, που κάνει έναν πολιτικό άνδρα να φέρεται με ειλικρίνεια και σοβαρότητα έναντι της πραγματικής διάστασης των γεγονότων.
(φυσικά δεν πρόκειται να μιλήσουμε για ακόμη σοβαρότερα πράγματα, όπως οι ιδεολογικές αρχές, για να μην γίνουμε υπερβολικοί και απαιτητικοί)

Παρά ταύτα, υπάρχουν συμπαρομαρτούντα, όπως η τακτική και η ετικέτα περί την πολιτική δράση, για τα οποία υπάρχουν κείμενα, κώδικες και πραγματείες που μπορούν να μελετηθούν.
Αυτά θα βοηθούσαν αρκετά τον κ. Δήμαρχο ώστε να μάθει να ενεργεί κατά τους τύπους και πως να συμπεριφέρεται ως Δήμαρχος.

Αν όχι, απομένουν η αλαζονεία, η έπαρση, ο θυμός, η μη ανοχή στην κριτική, κλπ, κλπ, που οδηγούν σε συμπεριφορές που βλάπτουν την προσωπική εικόνα του τοπικού άρχοντα και σε λάθη επικίνδυνα για τον Δήμο, για τις συνοικίες και για τους κατοίκους…

...................................

Το Δελτίο Τύπου του Δήμου


ΔΗΜΟΣ ΜΟΣΧΑΤΟΥ-ΤΑΥΡΟΥ
Γραφείο τύπου
graftip.mt@gmail.com
τηλ.: 2132019612

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Δημοτική Αρχή Μοσχάτου- Ταύρου στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων
Καμιά απόλυση και καμία εφεδρεία στην Αυτοδιοίκηση
Στη δύσκολη περίοδο που διέρχεται η χώρα μας και οι πολίτες η Δημοτική Αρχή είναι σταθερός συμπαραστάτης του αγώνα των εργαζομένων στην Αυτοδιοίκηση στηρίζοντας τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων της. Η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Δημάρχων της Αττικής τον Αύγουστο ήταν και παραμένει ξεκάθαρη: Καμιά απόλυση και καμία εφεδρεία στην Αυτοδιοίκηση.
Τη Δευτέρα 19 Νοεμβρίου με πρωτοβουλία του Δημάρχου έχει τεθεί το θέμα των απολύσεων και της εποπτείας των Δήμων στην προγραμματισμένη σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Σε δήλωσή του ο Δήμαρχος Μοσχάτου- Ταύρου Ανδρέας Ευθυμίου ανέφερε τα εξής: «Από την πρώτη στιγμή βρίσκομαι δίπλα στους εργαζόμενους του Δήμου μας, στους αγώνες και στις διεκδικήσεις τους. Η ευθύνη που αναλαμβάνω για την αποτροπή των διαδικασιών διαθεσιμότητας είναι πάνω από όλα θεσμική, πολιτική αλλά και προσωπική.  Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πολύ καλά ποιους μπορούν να εμπιστεύονται».

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Κλειστό το 1ο Δημοτικό λόγω ..."κατολισθήσεων"

Με απόφαση δημάρχου το 1ο Δημοτικό Σχολείο θα παραμείνει κλειστό από την Τρίτη 13-11-2012 μέχρι την Δευτέρα 20-11-2012 λόγω απαραίτητης επισκευής σε ταβάνια και τοίχους.

Το θέμα ξεκίνησε από την πτώση των σοβάδων στο Νηπιαγωγείο.

Η ημερομηνία 20-11-2012 αποτελεί δέσμευση του δημάρχου για την επαναλειτουργία του σχολείου και ευχόμεθα να πραγματοποιηθεί.

Το πρόβλημα όμως έπρεπε να είχε λυθεί από το καλοκαίρι μιάς και πέρσι είχαμε δυο περιστατικά στο συγκεκριμένο σχολείο {πτώση σοβάδων και φωτιά σε μια αίθουσα} με αποτέλεσμα να επέμβουν οι τεχνικές υπηρεσίες για έλεγχο και επισκευή ζημιών. 

Δεν θα έπρεπε τότε οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου μας να περάσουν από κόσκινο ολόκληρο το σχολείο μας και να εντοπίσουν τα προβλήματα του; 
Γιατί έπρεπε να φτάσουμε στο σημείο, αυτό που έπρεπε να γίνει τότε, να το κάνουμε σήμερα;
Γιατί μικροί μαθητές και γονείς έπρεπε να υποστούν αυτή την ταλαιπωρία;

Τα σχολεία ανήκουν πλέον στους Δήμους καθ' ολοκληρίαν και είναι επιτακτική η ανάγκη τουλάχιστον μια φορά το χρόνο να γίνεται έλεγχος από τις τεχνικές υπηρεσίες, γιατί πολύ φοβούμαι ότι αν αυτό δεν γίνει θα βρεθούμε και άλλες φορές στη δυσάρεστη θέση να κλείνουμε σχολεία κατά τους μήνες λειτουργίας τους.

Τέλος πάντων, αυτό που προέχει σήμερα είναι να τελειώσουν οι εργασίες μέσα στο χρονοδιάγραμμα που ετέθη και να επανέλθουν οι μαθητές στα μαθήματά τους.

Απαραίτητη προϋπόθεση, όλο το εργατικό προσωπικό του δήμου που έχει σχέση με τέτοιου είδους εργασίες και επισκευές να δουλέψει ακόμα και υπερωριακά αν χρειαστεί, για να επιτευχθεί ο χρονικός στόχος που τέθηκε.

Διατηρούμε την ελπίδα ότι και τα μαθήματα θα ξεκινήσουν κανονικά την Τρίτη και τα παιδιά θα αισθάνονται ασφαλή.

ο δάσκαλος

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Ποιός λυντσάρει και ποιός ρίχνει χειροβομβίδες;

Αδιάθετος ήμουν χθες. 
Ούτε που πλησίασα το laptop και τα όσα καλά και κακά ξεπηδάνε μέσα από αυτό. 
Ούτε το ΜοσχατουΠολις, ούτε (ευτυχώς) το λαϊκό ιδεοδρόμιο του facebook, κλπ 

Με ξεκουνήσανε όμως και άρχισα να γράφω οι κερατάδες, με τις τηλεοπτικές τους αθλιότητες, καθώς τους κρυφοκοίταζα κάτω από τα ζεστά σκεπάσματα του κρεβατιού μου. 

Πρώτος και καλύτερος ο «αντικειμενικός» κύριος Ευαγγελάτος του ΣΚΑΪ, ο οποίος ανάμεσα σε 2-3 συναδελφικά του εξαπτέρυγα ωρυόταν για τα απαράδεκτα λόγια Παναγούλη που ακουστήκανε στην Βουλή. 

Ύβρις! 
Απρέπεια! 
Προτροπή σε κακουργηματικές πράξεις! 
Αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά!.. 

Άκου εκεί (ο ανάξιος αδελφός του ήρωα) να ξεστομίσει ότι οι βουλευτές που ψήφισαν υπέρ του Μνημόνιου-3 και του Προϋπολογισμού να εύχονται να τους αναλάβει κάποιο ειδικό δικαστήριο κι όχι να έχουν την τύχη του αμερικανού πρεσβευτή στη Λιβύη. 

Γύρισα στην Τρέμη και στην Χούκλη… 
Το ίδιο φεστιβάλ κι εκεί, κατά του Παναγούλη και φυσικά κατά του ΣΥΡΙΖΑ που δεν τον έθεσε εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας, που δεν τον παρέπεμψε σε πειθαρχική διαδικασία, κλπ, κλπ, λες και είχε πέσει γραμμή από κάποιο υπερκέντρο προπαγάνδας που τους επέβαλε να κάνουν την τρίχα τριχιά, να μετατρέψουν μια αστειότητα και φραστική υπερβολή σε κεντρικό θέμα ειδήσεων για όλη την Ελλάδα. 

Εξυπηρετικό τέχνασμα, όταν κάποιοι βολεύονται από την απομάκρυνση της προσοχής του κόσμου από τις δηλώσεις Σόϊμπλε, την καθυστέρηση της δόσης, το ψέμα Σαμαρά ότι τα αποθεματικά του κράτους φτάνουν μέχρι τις 16 Νοεμβρίου (ώστε να παραπλανήσει και εκβιάσει την Κ.Ο της ΝΔ, και κυρίως να θάψουν την καταστροφική σημασία της ψήφου των «153ων»… 

Εμένα αλήθεια γιατί δεν με πείραξαν τα λόγια του Παναγούλη; 
Αυτά που άκομψα είπε, είναι ακριβώς όπως αισθάνεται η κοινωνία των ανέργων και αυτών που έχουν φτωχοποιηθεί. 
Είναι η κραυγή του πολύτεκνου άνεργου που προ καιρού άκουγα στο ραδιόφωνο που έλεγε κλαίγοντας ότι το μόνο που του μένει είναι να ζωστεί με δυναμίτες και να μπει στη Βουλή. 

«Εμάς δε μας τρομάζουν οι λέξεις αλλά αυτά που αποφασίζουν για μας», δήλωσε σήμερα το πρωί ο Βάϊος Γκανής, πρόεδρος του αγροτικού συλλόγου βόρειας Φθιώτιδας. 

Τολμάνε εν ολίγοις οι απερίγραπτοι «πρετεντέρηδες» και «ευαγγελάτοι» και «πρωτοσάλτε», που το παίζουν παρουσιαστές, δημοσιογράφοι και διαμορφωτές γνώμης, να μας πουν δια των τακτικών και των τεχνασμάτων τους, ότι ο παιδισμός Παναγούλη είναι σοβαρότερος της κοινωνικής γενοκτονίας που επιτελέστηκε στις 7 Νοεμβρίου. 

Όμως μέσα από αυτό το τέχνασμα και από άλλα που θα ακολουθήσουν (όπως αυτό της καταβολής ή μη καταβολής της δόσης) η προσπάθεια κατατείνει στο να φιμωθεί η φωνή της αντιπολίτευσης, να περιοριστεί η δράση της και η επέκταση της επιρροής της. 

Ειδικά φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ που λυσσαλέα πολεμάνε. 
Τον θέλουν αμίλητο κι ακούνητο στρατιωτάκι. 

Να απολογείται για τον Παναγούλη (τον οποίο σήμερα ο Μαρκογιαννάκης έφτασε να αποκαλέσει Πάσσαρη με χειροβομβίδα) και ευγενικά να ψιθυρίζει ότι «αποδοκιμάσαμε και επιπλήξαμε τον βουλευτή μας», αντί να επιτεθεί σκληρά σε αυτούς που παραπλανούν την κοινή γνώμη, λέγοντας ότι την απειλή και την χειροβομβίδα την κρατάει η κυβέρνηση και το αφεντικό της, η Μέρκελ… 

Διόρθωση της τελευταίας στιγμής: 
Οι ντόπιοι και ξένοι νεοφιλελεύθεροι δεν κρατάνε πια χειροβομβίδα… 
Ήδη την πέταξαν στην ελληνική κοινωνία…

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Το να μην είσαι ίδιος
δε σημαίνει πως δεν είσαι ίσος.


Σήμερα στο 3ο δημοτικό σχολείο  Μοσχάτου είχαμε μια ασυνήθιστη,  αλλά συνάμα μια ζεστή ,ανθρώπινη και άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση-συζήτηση.

Στα πλαίσια του προγράμματος του σχολείου, να έλθει σε επαφή με το διαφορετικό και την αλλαγή νοοτροπίας απέναντί του, μας επισκέφθηκαν μέλη του Συνδέσμου Κοινωνικής Ευθύνης για  Παιδιά και Νέους.{Σ.Κ.Ε.Π.}.

Οι δυο ανάπηροι νεαροί, κύριοι Παναγιώτης Πιτσινιάγκας και Στέφανος Βούρος, ήλθαν σε επαφή με τους μαθητές της 5ης και 6ης τάξης και έγινε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ τους.

Τα παιδιά έθεσαν πληθώρα ερωτήσεων για να πάρουν απαντήσεις σε πάμπολλα αναπάντητα ερωτήματα που έπιαναν συγκεκριμένο χώρο στο αθώο, μα πανέξυπνο μυαλουδάκι τους.

Σας αναφέρω μερικά από αυτά, για να πάρουμε κάποια ιδέα και να διαπιστώσουμε αν και μεις οι μεγάλοι κάποτε αναρωτηθήκαμε.

Το πρώτο ερώτημα ήταν πως προέκυψε η αναπηρία τους.

Στη συνέχεια και όταν διαπίστωσαν οι μικροί μαθητές ότι μπορούν να ρωτούν τα πάντα οι ερωτήσεις έγιναν ποταμός.
- Κύριε Παναγιώτη θα θέλατε να μπορούσατε να περπατήσετε;
- Κύριε Στέφανε ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζετε;
- Κύριε Παναγιώτη μπορείτε να αυτοεξυπηρετηθείτε;
- Κύριε Στέφανε ποιο είναι το όνειρό σας;
- Κύριε Παναγιώτη μπορείτε να οδηγήσετε;
- Κύριε Παναγιώτη πως τα καταφέρνετε και οδηγείτε;
{σημείωση. Ο Παναγιώτης είναι τετραπληγικός σε καροτσάκι}
- Κύριε Στέφανε πως καταφέρνετε και δένετε τα κορδόνια σας;
{σημείωση. Ο Στέφανος είναι ανάπηρος στα άνω άκρα}
- Κύριε Στέφανε μπορείτε να πιάνετε ότι και μεις;
- Κύριε Στέφανε πως βγάζετε βόλτα το σκύλο σας;
{ ΟΣτέφανος έχει ένα Λαμπρατόρ}
- Πότε αισθανθήκατε μια μεγάλη χαρά για κάποια σας επιτυχία;

Και ξαφνικά έρχονται δυο ερωτήσεις που μόνο ένας μεγάλος θεωρούσαμε μέχρι σήμερα ότι μπορεί να θέσει.
-Κύριε Στέφανε και Κύριε Παναγιώτη, αυτή σας η αναπηρία, πόσο σας έχει επιβαρύνει οικονομικά;
-Κύριε Παναγιώτη και Κύριε Στέφανε, έχετε κατηγορήσει ποτέ τον ευατό σας ή κάποιον άλλο, γι αυτό που σας έτυχε; Τα έχετε βάλει με κάποιον άλλο, σε κάποια μεγάλη σας δυσκολία;

Η συζήτηση συνεχίστηκε για δυο περίπου ώρες και δεν θα σταματούσε, αν δεν την σταματούσαμε εμείς οι δάσκαλοι για ευνόητους λόγους, με δέσμευση όμως προς τους μαθητές, ότι θα συνεχιστεί και θα έλθουμε και άλλες φορές σε επαφή και με άλλους νέους ανθρώπους.

Το μεγάλο κέρδος από αυτή τη δράση του σχολείου μας ,ήταν, ότι οι μαθητές μας, ήλθαν σε άμεση επαφή με το διαφορετικό και άρχισαν πλέον να αντιλαμβάνονται,  
ότι το να μην είσαι ίδιος, δε σημαίνει πως δεν είσαι ίσος.

Το δεύτερο μεγάλο κέρδος ήταν η ευαισθητοποίηση των μαθητών μας απέναντι στο διαφορετικό.
Άραγε εμείς οι μεγάλοι πόσο ευαισθητοποιημένοι είμαστε;

Και δυο λόγια για το Σ.Κ.Ε.Π.
Ο Σ.Κ.Ε.Π. είναι σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ιδρύθηκε το 2008 με στόχο να δώσει φωνή και βήμα στις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες νέων και ταυτόχρονα να ευαισθητοποιήσει όσους δεν αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα.
Στόχος του είναι η αλλαγή νοοτροπίας σχετικά με το διαφορετικό.

Για την Ιστορία αναφέρω ότι στην εκδήλωσή μας - συζήτηση παρευρέθηκαν η Πρόεδρος του Σ.Κ.Ε.Π κυρία Κρητικού Αθηνά, η υπεύθυνη δράσεων κυρία Τρομπέτα Ειρήνη, η ψυχολόγος υγείας κυρία Λεμησίου Πισελίνα και ο Δήμαρχος Μοσχάτου Ταύρου κ. Ανδρέας Ευθυμίου.

Ζώταλης Δημήτρης
δάσκαλος

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012

Εκτός τόπου και χρόνου η δημοτική αρχή Ευθυμίου, μπρος στις κοινωνικές ανάγκες που έρχονται

Αν κάποιος είχε και την παραμικρή ελπίδα ότι θα μπορούσε να συνέλθει ο Δήμαρχος και η παρέα του, σήμερα έχασε. 

 Χρησιμοποιώντας κατά τρόπο απαράδεκτο το δημοτικό συμβούλιο ως θεσμό και ως λειτουργία, προσήλθε στην συνεδρίαση της Παρασκευής 9/11/2012 μόνο και μόνο για τις εντυπώσεις, αφ’ ενός, θέτοντας αιφνιδιαστικά εκτός ημερήσιας διάταξης το θέμα της Παραλίας και αφ’ ετέρου, κάνοντας ένα κακόγουστο show σε ότι αφορά την Κοινωνική Πολιτική του Δήμου

Στην πρώτη περίπτωση έφερε θέμα την επαναβεβαίωση της παλαιότερης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου για την Παραλία, μόνο και μόνο για τις εντυπώσεις και για να προλάβει την «Μεσοποταμία» που ετοιμάζεται για ανοιχτή συγκέντρωση – συζήτηση πάνω στα νέα προβλήματα που προέκυψαν για την παραλιακό μέτωπο και κυρίως με την ίδρυση της «Παράκτιο Αττικό Μέτωπο» Α.Ε ή όποιον άλλο αντίπαλο θα διανοείτο να φανεί ότι παίρνει πρωτοβουλίες πριν από αυτόν! 

Το μόνο βέβαια που πέτυχε είναι μια κατά πλειοψηφία απόφαση, στην οποία αρνιόταν να αποδεχτεί μια γενική διατύπωση που ζητούσε η αντιπολίτευση και η οποία θα αναφερόταν στην καταστρεπτική στάση της Κυβέρνησης στο θέμα και στην αντίθεση του Δήμου Μοσχάτου. 

Στην δεύτερη περίπτωση, δυστυχώς με την ανοχή του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, εξανάγκασε τους συμβούλους σε μια εξαντλητική, αντιαισθητική και πολιτικά απαράδεκτη παρουσίαση των επιτευγμάτων της δημοτικής αρχής πάνω στις «κοινωνικές» δράσεις. 

Επί μία ώρα εκτυλίχθηκε η προσπάθεια να στηθεί ένας ενοχικός κατά τα άλλα «ρωμαϊκός θρίαμβος» χωρίς όμως εντυπωσιακά δώρα, σάμπως, αντί κάποιου Γερμανού ή Γαλάτη αρχηγού να σύρθηκαν στην «παρέλαση» κάποιοι φουκαράδες χωριάτες από την περιοχή του Τευτοβούργιου Δρυμού. 

Χωρίς γραπτή εισήγηση (που φυσικά θα έπρεπε να είχε μοιραστεί προ δύο ή και τριών ημερών προς ενημέρωση των δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης) και χωρίς κεντρικό ομιλητή, έβαλε σαν σε αλυσίδα με κλωσόπουλα τους περισσότερους συμβούλους της ομάδας του (Καραβία, Λουκάκη, Καπετανάκη, Δαμηλάκος, Γκουγκουλούδη, Μπούτση, Τσεσμελή, Τσέλιου και Φωστιέρη) να παρουσιάζουν ό,τι ο ίδιος νόμιζε ότι αποτελεί κοινωνική πολιτική, μπερδεύοντας τις αντίστοιχες οργανωμένες δράσεις ακόμη και με καταστάσεις όπως η κοινωνική ευαισθησία! 

Ειλικρινά απορούμε πως ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου ανεχθήκανε μια τέτοια κατάσταση λοιδορίας του θεσμού και της διαδικασίας και πως κάποιοι εκ των «παρουσιαστριών» και των «παρουσιαστών» επιφύλαξαν για τον εαυτό τους τον ρόλο του αφηγητή που θα έλεγε πράγματα όμοια με την λεπτομερειακή διήγηση μίας μέρας από τη ζωή τους, που ξεκινάει με το πώς ξύπνησαν, πως κάνανε τα ψώνια τους, πότε πήγαν στην τουαλέτα και τι έργο είδαν στην τηλεόραση. 

Θα συγχωρούσε κανείς το απερίγραπτο φιάσκο Ευθυμίου, με την προσπάθεια δηλαδή να δημιουργήσει μια βραδιά αυτοεπαίνων ή μια Ηροδότεια αφήγηση (σε μήκος αλλά και σε περιεχόμενο) με τα κατορθώματα του δημάρχου ως προς την υποστήριξη σε ευπαθή άτομα και κατηγορίες συνδημοτών μας. 

 Όμως συγχωρημένων των παιδικών ακκισμών (από τους οποίους ευθαρσώς πρέπει να εξαιρέσουμε την ουσιαστική τοποθέτηση του κυρίου Δαμηλάκου), φαίνεται πως έρχεται τσουνάμι και μπροστά στον κίνδυνο μιάς μικρής ή μεγάλης ανθρωπιστικής κρίσης ο Δήμος μας – έτσι όπως είναι οργανωμένος και με την αντίληψη που διοικείται – δεν μπορεί να ανταποκριθεί, παρά τις όποιες ικανότητες, επάρκειες και ευαισθησίες του επιστημονικού, διοικητικού και άλλου προσωπικού. 

Όπως είχαμε προβλέψει στο άρθρο μας με τίτλο «Κοινωνική Άμυνα και Κοινωνικός Εθελοντισμός, ...Τώρα!» όπου γράφαμε ότι δεν έχουμε ανάγκη απλώς από «παραπέρα ενέργειες» (έτσι η δημοτική αρχή βλέπει το μέλλον – σαν ανάγκη να κάνουμε και 2-3 ακόμη πραγματάκια), αλλά «καιγόμαστε» για την όσο το δυνατόν συντομότερη διατύπωση μίας ολοκληρωμένης οργανωτικής πρότασης πάνω στην Κοινωνική Βοήθεια και Αλληλεγγύη… 

Γιατί ενώ ο κ. Ευθυμίου μας είπε πολλά για το τι έκανε στο παρελθόν, λίγα και με προχειρότητα ήταν αυτά που παρουσίασε ως προτάσεις για το δυσοίωνο αύριο που πλησιάζει… του δε Εθελοντισμού απουσιάζοντος ακόμη και ως έννοια! 

Οι ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις και προτάσεις που έγιναν από πλευράς των άλλων δημοτικών παρατάξεων και της κίνησης πολιτών της «Μεσοποταμίας», τις οποίες και θα παρουσιάσουμε σε ξεχωριστό σημείωμα, έχουμε πια τον όχι αναιτιολόγητο φόβο ότι πάνε κατευθείαν στο καλάθι των αχρήστων ή στην καλύτερη περίπτωση είτε στην αποχύμωση, είτε στην οικειοποίηση τους κάτω από τους όρους της νοοτροπίας που διακρίνει τον δήμαρχο και την ομάδα του. 

Πριν κλείσουμε όμως το χρονογράφημα μας θέλουμε να απευθύνουμε δύο λόγια προς την αντιπολίτευση. 

Μπορούμε να αντέξουμε την αδράνεια στην αντίδρασή σας όταν δεν σας φέρνουν εισηγήσεις (ώστε εφόσον υπάρχει ανάγκη να προετοιμάσετε τον αντίλογο σας)… όταν σας αποκλείουν από συσκέψεις με τους φορείς του δήμου (λες και ο Δήμος είναι τσιφλίκι τους), όταν αλλοιώνουν ομόφωνα ψηφίσματα, κλπ, κλπ, κλπ… 

Απορία όμως προξενεί η ανοχή σε κωμωδιοποίηση και γελοιοποίηση συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου σαν την χθεσινή, με την εισήγηση – τοποθέτηση της πλειοψηφίας να εκφέρεται από εννέα (9) στόματα με ολοφάνερη την μοχθηρή πρόθεση να ταλαιπωρηθεί η αντιπολίτευση και να αυτοδιαφημιστεί η βλαχογκλαμουριά της δημαρχιακής παρέας. 

Μπας και βρισκόμαστε μπροστά σε πειράματα εξαρτημένων ανακλαστικών ή σε μια καφκική αλα Γιόζεφ Κ. νηπενθή υποταγή;

Αν δεν συμβαίνει αυτό, αναρωτιόμαστε πόσα, αλήθεια, αποθέματα φυσικής υπομονής και πόσα περιθώρια πολιτικής ανοχής έχουν δημοτικοί σύμβουλοι με εμπειρία και δημοκρατική επάρκεια; 

Μήπως τόση ώστε ο δήμαρχος να κραυγάζει ανοησίες περί «Εχθρών της πόλης» και να μην τον εξαναγκάζετε να ανακαλέσει; 

…………………………. 

ΥΓ 
Εμείς πάντως εκτός από την παρουσίαση των προτάσεων για το τι πρέπει να γίνει στο αμέσως προσεχές διάστημα σε επίπεδο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Βοήθειας, ως ΜοσχατουΠολις με σχετικό άρθρο περι Εχθρών της Πόλης θα του απαντήσουμε, για να δούμε ποιος αλήθεια δρα υπέρ της πόλης και ποιος σε βάρος των μακροαυτοδιοικητικών και μακροκοινωνικών προοπτικών της. 

και γενικώς ως χαιρετισμός, Καλή λεφτεριά

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Κοινωνική "άμυνα" και Κοινωνικός Εθελοντισμός, ...Τώρα!

Ψηφίστηκε το τερατούργημα του Μνημονίου 3, θα ψηφιστεί σήμερα – αύριο και ο Προϋπολογισμός και μια των ημερών θα έρθουν και τα δις για τις τράπεζες (μεγάλη καριόλα ο Σόϊμπλε, εχ;) και τελικώς θα ανακεφαλαιωθεί η εξαθλίωση της κοινωνίας. 
Σε κεντρικό επίπεδο τελειώσαμε. 
Εννοώ ότι η κεντρική κυβέρνηση κλεισμένη στους τοίχους της Βουλής ψηφίζει απάνθρωπα και αντεθνικά υποστηριζόμενη από τις δυνάμεις καταστολής. 
Μ’ αυτήν λοιπόν τελειώσαμε ως πολίτες που περιμένουμε δίκαια κρίση και νομοθέτηση. 

Τι μένει; 
Μένει η αυτοδιοίκηση, η έστω και αλλοιωμένη από τους κομματικούς παρεμβατισμούς, η έστω και περιορισμένη από τον σφιχτό καρκινικό εναγκαλισμό της κεντρικής εξουσίας, μίας και είναι ο μόνος θεσμός που ακόμη έχει τα χαρακτηριστικά της άμεσης ανθρώπινης σχέσης

Γυρίζω το κεφάλι μου πια στον τόπο και την γειτονιά μου, και σκέφτομαι ότι είναι ώρα να σηκώσουμε τα μανίκια του μυαλού μας για να οργανώσουμε την κοινωνική μας άμυνα
Τα λέω καιρό τώρα στις συναναστροφές μου, τα γράφω από τις σελίδες του "ΜοσχατουΠολις", όμως η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβούλιου που θα γίνει σήμερα (9/11/12) με θέμα «Κοινωνική Πολιτική του Δήμου – Παρουσίαση της μέχρι τώρα δράσης και σχεδιασμού για παραπέρα ενέργειες» με προτρέπει να πω ξανά κάποια πράγματα πάνω στο ζήτημα. 

Η πίεση που δέχεται και θα δεχθεί η Κοινωνία είναι μεγάλη και δεν σταματάει στην κατηγορία των άπορων, των άνεργων ή των χαμηλόμισθων. 
Δεν πρόκειται μόνον για ένα πιάτο φαγητού ή μίας πλαστικής σακούλας με κάποια τρόφιμα, αλλά για πλευρές της ζωής που έχουν να κάνουν με την παιδεία, το πολιτισμικό επίπεδο, την ψυχοσωματική υγεία, κλπ, κλπ… 

Σήμερα υπάρχει ανάγκη για άμεση εκπόνηση Ενιαίου Δημοτικού Προγράμματος Κοινωνικής Βοήθειας και Αλληλεγγύης, για συγκρότηση κινήματος Δημοτικού Εθελοντισμού και για σχηματισμό ενιαίου και διαπαραταξιακού Επιχειρησιακού Κέντρου που θα συντονίζει το πρόγραμμα. 
Χρειάζεται συνεπώς να ξεκινήσει άμεσος διάλογος και διαβούλευση, ώστε να φτάσουμε στην οργανωμένη κοινωνική άμυνα που πρέπει να βασίζεται όχι στην ελεημοσύνη αλλά την συμμετοχή όλων στο πρόβλημα στη βάση της διατήρησης του αυτοσεβασμού, αλλά και της ατομικής και συλλογικής αξιοπρέπειας

Σήμερα στο συμβούλιο θα ήταν σφάλμα η δημοτική αρχή να παρουσιαστεί αυτοδοξαστική ή πρόχειρη, αν και ο πρότερος βίος της και η νοοτροπία της άλλα λένε, όπως άλλα λένε και υποδηλώνουν οι τελευταίες λέξεις που περιγράφουν το σημερινό θέμα της δημοτικής συνεδρίασης. 
Τι πάει να πει «παραπέρα ενέργειες»; 
Εξακολούθηση των όσων μετρίως κάνουμε; 
Και τι φανερώνει η προσπάθεια να προσκληθούν σήμερα το πρωΐ στο δημαρχείο κάποιοι φορείς για να γίνει προφανώς συζήτηση εν όψει του βραδινού δημοτικού συμβούλιου; 
Όλα αυτά, μόνο ως άρπα κόλλα δουλειές μπορούν να εκληφθούν, ενώ η κατάσταση και το μέγεθος της επερχόμενης τραγωδίας απαιτούν σοβαρότητα στο σχεδιασμό και παλλαϊκή συμμετοχή. 

Ελπίζω να κάνω λάθος… 
(μα εντελώς να κάνω λάθος) 


και γενικώς ως χαιρετισμός, Καλή λεφτεριά

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Ούραααα... Έχουμε αντιμνημονιακή δημοτική αρχή

Κάλιο αργά παρά ποτέ;

Διαβάζοντας το τελευταίο Δελτίο Τύπου του Δήμαρχου, φαίνεται ότι θα μπορούσε αυτή η έκφραση να ειπωθεί σαν κατακλείδα της πορείας των διοικούντων τον Δήμο από σκληρών μνημονιακών (είναι παροιμιώδεις οι τοποθετήσεις τους στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου) σε θερμούς αντιμνημονιακούς.

Συμπαρίσταται πια ο δήμαρχος και οι σύμβουλοί του στον αγώνα των «μη προνομιούχων» που παλεύουν κόντρα στα μέτρα που θα εξαθλιώσουν εκατομμύρια Ελλήνων.

Αυτό είναι καλό.
Όμως πρέπει να μετατραπεί σε χειροπιαστή και ουσιαστική συμπόρευση με τον πόνο και τα πάθη της χειμαζόμενης κοινωνίας και μάλιστα όχι με ευχές, δελτία τύπου και αποσπασματικές φιοριτούρες του «φαίνεσθαι», αλλά με συγκεκριμένα μετρά που θα στοχεύουν στην ανακούφιση των ευπαθών ομάδων του Μοσχάτου και του Ταύρου.
Είναι ώρα λοιπόν για να εφαρμόσουμε ένα ΕΝΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ.
Είναι ώρα για να οργανώσουμε και να συγκροτήσουμε ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΕΡΓΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ.

Σαν επίλογο στο παρόν σημείωμα, ΘΕΛΩ να πιστεύω ότι η μεταστροφή της δημοτικής αρχής δεν έχει να κάνει με την πολιτική και κομματική εξαΰλωση του ΠΑΣΟΚ και ΘΕΛΩ να πιστεύω ότι όλοι όσοι απαρτίζουν την δημοτική αρχή απήργησαν στις κανονικές εργασίες τους.
Γιατί ούτε που θέλω να σκέφτομαι την πιθανότητα να βρισκόμαστε μπροστά σε περίπτωση όμοια με το κόμιξ του Reiser, την Ψευτοξανθιά... που όντας άνδρας εξαπάτησε τον δημόσιο υπάλληλο από το Μπορντώ που αποζητούσε ένα στήριγμα στην στεγνή ζωή του...

.....................................

ΥΓ