Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Κρασιμίρ

Σαν το σκυλί δούλευε σε μια μεταφορική εταιρεία απέναντι από τη Λαχαναγορά του Μοσχάτου.
Έβγαζε καλά χρήματα, καθότι έξυπνος και εργατικός.
Όμως ήρθε η κρίση και τον πετσόκοψε.
Τι οικονομίες να στείλει πια πίσω στην πατρίδα ύστερα από τις περικοπές μισθού που του επέβαλε το αφεντικό του (που δεν ξέρω τι να υποθέσω – του κατέβασε το μισθό λόγω σμίκρυνσης του κύκλου εργασιών της επιχείρησης ή για να πάρει τα bonus που του δημιουργεί το νέο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο;)
Τώρα γυρίζει πίσω στην Βουλγαρία.
Στις πρώτες φάσεις της κρίσης, το 10 και το 11, έφτασε ο άνθρωπος να ζητήσει τα 250 ευρώ ενοίκιο σένα τυφλό δυαράκι στο Νέο Κόσμο να γίνουν 150 και η ιδιοκτήτρια δέχτηκε.
Τώρα που μίκρυνε ο μισθός σε απελπιστικό βαθμό, τι να συζητήσει με τη σπιτονοικοκυρά;
…να της δίνει 50 ευρώ το μήνα;
…να μην της δίνει τίποτα;
Το σκέφτηκε, το μελέτησε το ζήτημα, είδε ότι στην Ελλάδα ούτε δύο γενιές μετά δεν έχουν μέλλον και αποφάσισε να γυρίσει στην πατρίδα του, το Πιρίν.
Μου εκμυστηρεύτηκε, ότι με 500 - 600 ευρώ που υπολογίζει να βγάζει στην Βουλγαρία, τουλάχιστον θα μπορέσει να ζει με κάποια αξιοπρέπεια…
«Εσείς»… μου έκανε;
«Θα μείνουμε εδώ Κρασιμίρ και θα το παλέψουμε. Δεν την αφήνουμε την πατρίδα μας».
Γύρισε, με κοίταξε θλιμμένα και πρόφερε με τα τέλεια ελληνικά του, μόνον αυτό…
«Μην ορκίζεσαι φίλε μου»!

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Ένα Ενυδρείο γιά την Παραλία Μοσχάτου

Χωρίς πολλές κουβέντες και προλόγους σας παρουσιάζουμε μια φιλόδοξη πρόταση του συνδημότη μας κ. Περικλή Δεμεντή, την οποία βρίσκουμε οραματικά ρηξικέλευθη, αφού στην κυριολεξία ανοίγει δρόμους σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
Γνωρίζουμε ότι η πρόταση έφτασε στα χέρια των διοικούντων τον Δήμο.
Να δούμε αν θα την διαβουλευτούν, θα την αξιολογήσουν και θα την «παλέψουν» ή στο "πι-και-φι" θα κρυφτούν πίσω από την δικαιολογία της οικονομικής πτώχευση της χώρας ή τον σχεδιασμό που ήδη έχει διατυπωθεί για την Παραλία.
Σαν ΜοσχατουΠολις, θα τοποθετηθούμε με σχόλιο μας.
Απλά λέμε, ότι καλύτερα να ονειρευόμαστε και να σκεφτόμαστε αναπτυξιακές λύσεις, παρά να κλαψουρίζουμε ή να καφενειολογούμε

Ο λόγος στον κ. Περικλή Δεμεντή…

Πρόταση προς το Δήμο Μοσχάτου-Ταύρου:

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΥΔΡΕΙΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΣΤΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ

Παρά το γεγονός ότι η θάλασσα έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή των Ελλήνων στο πέρασμα των αιώνων, το Λεκανοπέδιο της Αττικής δεν φιλοξενεί ένα ΕΝΥΔΡΕΙΟ που θα αποτελούσε ένα σημαντικό πόλο προσέλκυσης τουριστών απ΄όλο τον κόσμο και μαθητών.

Για το λόγο αυτό προτείνω στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος JESSICA τη δημιουργία ενός ΕΝΥΔΡΕΙΟΥ στη παραλία του Μοσχάτου.

Σκοπός του ενυδρείου θα είναι η παρουσίαση του μεσογειακού θαλάσσιου κόσμου  με τα εκατοντάδες είδη και τους χιλιάδες οργανισμούς. 
Με την επίσκεψη στο ενυδρείο ο μαθητής και ο τουρίστας θα έχει τη δυνατότητα να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τα είδη και τους οργανισμούς της Μεσογείου αποκαλύπτοντας τη γοητεία, τη συμπεριφορά τους, τα ποικίλα σχήματα και χρώματα του δικού τους κόσμου, τις συνήθειες και τις ανάγκες τους. 
Σε μια σειρά μεγάλων ενυδρείων θα γίνεται η παρουσίαση των μεγαλύτερων θηρευτών της Μεσογείου, όπως καρχαρίες, μαγιάτικα, συναγρίδες και άλλα με φόντο ένα σύμπλεγμα μεσογειακών υφάλων που θα αναπαριστά τη ζωή σε αυτούς. 
Σημεία πληροφόρησης αφής και posters θα βρίσκονται διάσπαρτα σε όλους τους χώρους του ενυδρείου για την καλύτερη παρουσίαση των ειδών και οργανισμών που θα φιλοξενούνται σε αυτό. 
Η βιοποικιλότητα της παράκτιας ζώνης της Μεσογείου θα παρουσιάζεται σε δεκάδες μεγάλα και μικρότερα ενυδρεία, όπου ιππόκαμπο, αχιβάδες, αχινιοί, αστακοί και δεκάδες είδη παράκτιων ψαριών θα φιλοξενούνται σε διαφορετικής χωρητικότητας ενυδρεία. 
Τέλος, οι χώροι του ενυδρείου θα συμπληρώνονται από χώρους πώλησης αναμνηστικών και δώρων και café.

H υλοποίηση του προτεινόμενου Έργου μπορεί να στηριχθεί στο Πρόγραμμα Jessica, καθώς οι πόροι του Προγράμματος διοχετεύονται στους ακόλουθους τομείς :
1. Αστικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών, της ύδρευσης, της αποχέτευσης, της διαχείρισης απορριμμάτων, της ενέργειας κλπ.
2. Προώθηση της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, για τουρισμό ή άλλες αειφόρες χρήσεις.
3. Επαναξιοποίηση εγκαταλελειμμένων βιομηχανικών εκτάσεων, συμπεριλαμβανομένης της αποξήλωσης εγκαταστάσεων και της εξυγίανσης.
4. Δημιουργία χώρων γραφείων για μικρομεσαίες επιχειρήσεις  και για τους τομείς της πληροφορικής και / ή της έρευνας και ανάπτυξης.
5. Προώθηση της οικονομίας της γνώσης μέσω δημιουργίας ή αναπαλαίωσης πανεπιστημιακών κτιρίων, συμπεριλαμβανομένων ιατρικών, βιοτεχνολογικών και άλλων εξειδικευμένων εγκαταστάσεων.
6. Ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
7. Βελτίωση της κοινωνικής ενσωμάτωσης.
8. Αύξηση της κινητικότητας.











Στα πλαίσια του Προγράμματος Jessica έχει δημιουργηθεί το Ταμείο Αστικής Ανάπτυξης Περιφέρειας Αττικής, το οποίο αν και έχει κάνει πρόσκληση υποβολής προτάσεων δεν έχει προχωρήσει σε αξιολόγηση και υπαγωγή έργων προς χρηματοδότηση.
Οι προτάσεις οι οποίες θα επιλεγούν θα χρηματοδοτηθούν από το Πρόγραμμα ως εξής :

*** Η χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Jessica θα φθάνει μέχρι το 70% του κόστους του έργου.
*** Ποσοστό τουλάχιστον 10% του συνολικού κόστους του έργου θα καλυφθεί από ίδια συμμετοχή του φορέα υλοποίησης του έργου.
*** Ποσοστό τουλάχιστον 20% του συνολικού κόστους του έργου θα καλυφθεί από τραπεζικό δάνειο με εμπορικούς όρους.

Η συνολική χρηματοδότηση που θα δοθεί θα επιστραφεί σε χρονική διάρκεια μέχρι 20 έτη από την υπογραφή της αίτησης χρηματοδότησης.
Υπεύθυνη Τράπεζα για την αξιολόγηση των έργων που θα υπαχθούν στην Περιφέρεια έχει ορισθεί η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας.

Τι πρέπει να κάνει ο Δήμος για να χρηματοδοτηθεί το έργο?

1. Να αναδείξει την σπουδαιότητα του έργου ως αναπτυξιακού εργαλείου για την ευρύτερη περιοχή μας.
2. Να διαπραγματευτεί με την ιδιοκτήτρια εταιρεία την εκχώρηση κάποιων στεμμάτων μέσω προγραμματικής σύμβασης για την υλοποίηση και διαχείριση του ενυδρείου.
3. Να γίνει τροποποίηση του Προεδρικού διατάγματος για τις χρήσεις της παραλίας.
4. Να καταθέσει φάκελο χρηματοδότησης.

Όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχει γενικότερα κρίση στην χώρα μας, όμως τα λεφτά δεν χάθηκαν και μπορεί κανείς να τα αναζητήσει σε  ευρωπαϊκά αναπτυξιακά εργαλεία.
Πιστεύω ότι η υλοποίηση της εν’ λόγω πρότασης μπορεί να φέρει πολλαπλά οφέλη για την πόλη μας όπως:
1. Να προσδώσει στην πόλη μας εθνικό και παγκόσμιο όνομα.
2. Να επισκέπτονται χιλιάδες επισκέπτες ετησίως την παραλία και την πόλη μας γενικότερα.
3. Να συμβάλει στην εκπαίδευση των μαθητών για τον θαλάσσιο πλούτο της χώρας μας.
4. Να απασχολούνται δεκάδες συμπολίτες μας στις εγκαταστάσεις του ενυδρείου.
5. Να εισφέρει πρόσθετους πόρους για τον Δήμο μας.
  
Κύριε Δήμαρχε,
Κατανοώ ότι η πρότασή μου είναι αρκετά φιλόδοξη και απαιτεί πολλούς χειρισμούς για να υλοποιηθεί, όμως είμαι πεπεισμένος ότι πρέπει να γίνει κάτι μεγάλο αναπτυξιακό για το τόπο μας, διότι οι καιροί δεν θα μας περιμένουν για πολύ και τα προσφερόμενα χρήματα θα πετάξουν για άλλες πολιτείες.
Είμαι βέβαιος ότι η πρόταση μου είναι ρεαλιστική, είναι καινοτόμα και μοναδική για την Αττική, ταιριάζει απόλυτα με το θαλάσσιο μέτωπο που διαθέτουμε, έχει αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, εμπλουτίζει τις γνώσεις των συμπολιτών μας για τον θαλάσσιο πλούτο της χώρας μας και προπάντων θα φέρει απασχόληση και ανάπτυξη στον τόπο  μας.
Φυσικά τον τελευταίο λόγο για την υλοποίηση της πρότασης θα έχουν οι δημοτικές παρατάξεις και ο λαός της πόλης μας, γι’ αυτό και δημοσιεύεται προς ενημέρωσή των.

Στην προσπάθεια για την ευόδωση της πρότασης δηλώνω ταπεινά παρών.

Περικλής Δεμεντής
Διπλ. Ηλ/γος Μηχ/κος
Στέλεχος της Περιφέρειας Αττικής

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Του Κουτρούλη ο γάμος:
μιά υπέροχη παράσταση
μέσα σ' ένα μπουντρούμι
χωρίς κλιματισμό!

Δεν είμαι ασφαλώς τεχνοκριτικός ή κάποιου άλλου είδους ειδικός του θεάτρου.
Γράφω απλά τις εντυπώσεις μου και ό,τι από διδακτική, αισθητική και ψυχαγωγική άποψη εισέπραξα από τους «εν δράσει» ηθοποιούς του δημοτικού θεατρικού εργαστηρίου.
Απερίφραστα θα μιλήσω για μια πολύ καλή παράσταση που φαίνεται ότι κατά λάθος παίζει σε φεστιβάλ για ερασιτεχνικούς θιάσους.
Είναι προφανές ότι η σκηνοθετική δουλειά του κ. Παναγιώτη Ναρλή έχτισε μια απόλυτα ισορροπημένη παράσταση, με παλμό, με ενέργεια και επάρκεια στην υποκριτική.
Μια παρατήρηση όμως.
Τα σχόλια που μπήκανε εμβόλιμα και έχουν να κάνουν με τις σημερινές θλιβερές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές καταστάσεις, θα μπορούσαν να δώσουν την ευκαιρία και σε μια πιο θαρραλέα σκηνογραφία και χρήση κοστουμιών.
Παρόλα αυτά το σκηνικό και τα κοστούμια, όπως τα απαίτησε η σκηνοθετική σύλληψη ήταν πολύ καλοφτιαγμένα και λειτούργησαν συνεκτικά στο τελικό αποτέλεσμα.
Ιδιαίτερα καλές στιγμές τα (ας πούμε) μουσικοχορευτικά μέρη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επί σκηνής κυριάρχησε ο Κουτρούλης, όχι ως αυτονόητη παρουσία ενός κεντρικού ήρωα, αλλά γιατί ο Νίκος Φαμέλης έδωσε κατά τρόπο πειστικό τον χαρακτήρα του επαρχιώτη που ποθεί και μια γυναίκα και φυσικά την κοινωνική ανέλιξη.
Μάλλον έτσι θα πρέπει να τον είχε φανταστεί ο Ρίζος – Ραγκαβής.
Χωρίς να θέλω να αδικήσω κανέναν, αμέσως μετά ξεχώρισα τον αριστοφανικό Σπύρο Ανδομανέσκο που υποδύθηκε τον Στροβίλη, υπηρέτη του Κουτρούλη.
Πολύ καλή στην μικροαστική κατινιά της η Χαρά Φυσέκη (ως Ανθούσα), που όμως δεν με έπειθε ότι όντως αγαπούσε και τόσο πολύ τον φουκαρά τον Ξανθούλη.
Ίσως ο σκηνοθέτης να το θέλησε έτσι.
Σημειώνω ακόμη την απολαυστική παρουσία του Τάσου Στέλλα (Μανέλαος, θυρωρός στο ξενοδοχείο «Ελλάς»), το παθιασμένο παίξιμο της Κατερίνας Καρύδη, που ίσως την οδηγούσε σε κάποιες στιγμές στην υπερβολή (όμως καθόλου ενοχλητική) και τον στυλιζαρισμένο μπαμπά της Ανθούσας, τον ξενοδόχο, που έπαιξε ο Γιάννης Κοκορετσάς.
(Όλοι οι συντελεστές και οι ηθοποιοί της παράστασης, στο blog του Θεατρικού Εργαστηρίου Εν Δράσει : http://www.en-drasei.gr/istoriko/2012/Koutroulis/koutroulis.html)

Δυο κουβέντες για τον επίσημο Δήμο και την διοίκηση του Πνευματικού Κέντρου.
Κύριοι και Κυρίες της κάθε είδους τοπικής διοίκησης, δυστυχώς είσαστε πολύ λίγοι για μια τόσο ταλαντούχα ομάδα, η οποία (αν και δεν συμφωνώ με την έκφραση) κατά το κοινώς λεγόμενο τιμά τον Δήμο και τον προβάλει.
Χάος σας χωρίζει, με το Θεατρικό Εργαστήρι, όπως το χάος που φώναζε η Ανθούσα ότι χώριζε την οικογένειά της με τον Κουτρούλη.
Γιατί αφήσατε τους ηθοποιούς να παίξουν και τους θεατές να τους παρακολουθήσουν, μέσα σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα επειδή δεν δούλευε ο κλιματισμός σ’ ένα κτήριο καινούργιο κατ’ ουσία.
Βλακώδης η δικαιολογία που ακούστηκε ότι χάλασε ξαφνικά...
Αυτό μου έδωσε να καταλάβω η μαγκωμένη δικαιολογία του αντιδήμαρχου κ. Δημητρίου, που έμοιαζε σαν κάποιος να του είχε δώσει μουρουνέλαιο.
Όταν έχεις να φιλοξενήσεις πλήθος θεατρικών ομάδων και να υποστηρίξεις μια διοργάνωση κάτω από τον βαρύγδουπο τίτλο: Διαδημοτικό Φεστιβάλ, φροντίζεις από μια βδομαδα πριν ή και περισσότερο για την αρτιότητα των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού)
Γιατί είναι φανερό, επίσης, ότι είσαστε μακράν και ξένοι της θεατρικής μυσταγωγίας που συντελείτε ανάμεσα στους μόνιμους και έκτακτους συντελεστές και τους ηθοποιούς του Εργαστηρίου.
Όλοι αυτοί δεν είναι ένα μπουλούκι που δίνει την έξωθεν καλή μαρτυρία: Α, έχουμε και θεατρική ομάδα, κλπ…
Χρειάζεται συγκεκριμένη πολιτική και φιλοσοφία.
Ποιος οδηγεί ποιόν, εδώ;
Και μια παράκληση…
Πάψετε να βγάζετε είτε τον Δήμαρχο, είτε τον πρόεδρο του Πνευματικού να απευθύνουν προπαγανδιστικά λογύδρια.
Χθες όλοι είχαν ανάγκη από θέατρο και όχι από δημοτική εκδήλωση ή κάποια από τις γιορτούλες που χορτάσαμε χρόνια και χρόνια από δαύτες.

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Δάσκαλοι απεργοσπάστες

Ζητάω συγνώμη από τον «Κρασιμίρ» (είναι το πρόσωπο, αλλά και ο τίτλος άρθρου που ήδη έχω γράψει, που από καιρό βρίσκεται σε λίστα αναμονής και που όλο κάτι συμβαίνει και πάει πίσω και ξανά πίσω), όμως προέχει η αυριανή ΑΠΕΡΓΙΑ.

Δεν πρόκειται να γράψω για την κρισιμότητα της, για την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα, για το τι ετοιμάζονται να περάσουν από τη βουλή οι νεοφιλελεύθεροι, οι νέο-κεντροδεξιοί και οι γιαλατζί υποστηρικτές της κυβέρνησης Σαμαρά, για το πόσο σημαντικό είναι να ορθώσουμε το ανάστημά μας απέναντί στο σάπιο και καταρρέον αστικό πολιτικό σύστημα.

Θα μιλήσω για δάσκαλους του Μοσχάτου, που ακούω ότι την ημέρα της Γενικής Απεργίας θα ασκήσουν την ηρωική δραστηριότητα του απεργοσπαστισμού.
Αυτό πληροφορήθηκα σήμερα το πρωί από φίλο που ειδικεύεται στα εκπαιδευτικά θέματα της «πρωτοβάθμιας»…

Ήδη έγραψα στην σελίδα του ΜοσχατουΠολις στο facebook (https://www.facebook.com/mosxatoupolis) ένα καταχέριασμα:
«Σε αυτούς τους 100% μη προνομιούχους εργαζόμενους στέλνουμε το εξής μήνυμα - ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΥΨΟΥΝΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΞΕΦΤΙΛΙΖΟΝΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ. Επειδή αυτά είναι που θα ρωτάνε αύριο: ΓΙΑΤΙ "ΚΥΡΙΕ";»

Και σκέφτομαι ότι η πλάκα είναι πως κάποιοι από αυτούς τους «δάσκαλους» πρέπει να διαμαρτύρονται για τα παιδάκια που πεινάνε και ζαλίζονται την ώρα του μαθήματος, που φοβούνται το αβέβαιο αύριο στον κλάδο τους, και που κριτικάρουν την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στην παιδεία.

Το παιδί μου πια είναι φοιτήτρια.
Πέρασε από εκεί και έχασα την ευκαιρία να πάω αύριο στην αυλή, την ώρα που θα κάνουν την πρωϊνή προσευχή για να τους φωνάξω:
«Είσαστε ανίκανοι και ακατάλληλοι να διδάσκετε το παιδί μου.
Στερήστε των κατάλληλων αρετών».

Όμως στις 17 Νοέμβρη (αν ακόμη κάνουν τη γιορτούλα για το Πολυτεχνείο), θα πάω στο κοντινό σχολειό ως απλός επισκέπτης να τους ρωτήσω πως τολμάνε να μαγαρίζουν το ιστορικό γεγονός, που πάνω απ’ όλα προβάλει των ηρωισμό και το χρέος αντίστασης στην τυραννία. 

Στέφανος Μπιζάνης 

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Εδώ Γιουνανιστάν

Ο ένας (ο Νταβούτογλου) μας ανακοίνωσε ότι η ανεξαρτησία μας είναι προσωρινή και  ο άλλος (ο κ. Νταλάρας), βρήκε την κατάλληλη ημερομηνία να κάνει συναυλία  στην Τουρκία, την ημερομηνία της Μικρασιατικής Καταστροφής (!) με τη λεζάντα: «Σερενάτα του Αιγαίου»…
Όταν οι φίλοι μας Νταβούτογλου και Νταλάρας έχουν κέφια, μας κάνουν Τούρκους!
Έλα μ@@@ί στον τόπο σου, που έλεγε κ’ η θειά μου!

Εξειδικευμένες πέννες ιστορικές, γράφουν για το μπαράζ δηλώσεων των υπουργών της φίλης Τουρκίας εναντίον μας αλλά και για την προκλητικότητα τους.
Κρούουν τον κώδωνα, αναλύουν λεπτομερώς τι θέλουν να μας πουν οι ποιητές, αλλά απάντηση από τους εδώ υπευθύνους δεν παίρνουμε. 
Σιγή ιχθύος!

Τι να πρωτοδιαβάσει κανείς?
Ότι σ ένα κρουαζιερόπλοιο, φθάνοντας στη Λεμεσό μοιρασθήκαν 3.500 φυλλάδια με «Καλώς ήλθατε στη Τουρκία»?
Τις επίσημες κραυγές τους ότι απαγορεύουν τη σημαία μας στα  νησιά μας, αρχής γενομένης από Οινούσσες και κάτω?
Και ότι η συγκέντρωση των νησιών του Αιγαίου στα χέρια της Ελλάδας είναι αρνητικό στοιχείο για την πολιτική της Τουρκίας?
Την άγρια προπαγάνδα της προώθησης του Νέο-Οθωμανισμού στα βιβλία τους ότι το φυσικό σύνορο της Τουρκίας στην Ευρώπη είναι η Βιέννη?.....

Ότι έχουμε  (κατά Νταβούτογλου) συνείδηση κοινής καταγωγής!!!

Από την άλλη μεριά, επειδή σήμερα εμείς κινούμεθα με άξονα το  Μηδέν, υπάρχουν πολλοί θαμνώδους αναστήματος Έλληνες, σε όλα τα επίπεδα, που μηδενίζουν το Χθες, και Κεφάλαια της ιστορίας μας, έχουν μπει στο στόχαστρο.

Όποιος διασώζει ιστορικές μνήμες, διασώζει και την ύπαρξη του.

Επειδή η καταγωγή μου είναι από την Αττάλεια, διαβάζω όσα μπορώ σχετικά μ αυτήν.
Η Αττάλεια μαζί με την Άγκυρα και την Πόλη, είναι σήμερα ένα τρίπτυχο πόλεων απ όπου εφορμά η Τουρκική διπλωματία για την επιδιωκόμενη επέκταση στο Αιγαίο…

Ο  ΤΙΚΑ (Τουρκικός Οργανισμός Συνεργασίας και Ανάπτυξης) είναι εργαλείο της πολιτικής αυτής με στρατηγικό βάθος.
Ο δε Φ. Γκιουλέν, μέντορας του Ερντογάν, γνωστοποιεί σε όλα τα κέντρα: «Δεν πρέπει κανένας να προσέξει την παρουσία σας, μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες»!

Πάντα προσπαθεί να πείσει τα κέντρα αποφάσεων της Δύσης ότι είναι παράγοντας αρμονικής συνύπαρξης του Δυτικού πολιτισμού με το Ισλάμ.
Δουλειά του είναι τώρα και η Τουρκολογία να διδάσκεται σε 25 ξένα πανεπιστήμια…

Διαβάστε π. χ. πως περιγράφουν τελευταία την ιστορία της  Αττάλειας σε επίσημο site τους:
«Στην Αττάλεια κατοικούσε πριν το ‘22, μια μικρή εθνοτική ομάδα αποκομμένη από το υπόλοιπο κομμάτι της αχανούς Οθωμανικής αυτοκρατορίας»!!!

Λοιπόν, διαβάστε τι ήμασταν τότε:
13.000 Έλληνες, 12 εκκλησιές ορθόδοξες, όλο το εμπόριο, όλη η βιοτεχνία και όλη η βιομηχανία (των αλευρομύλων) στα χέρια μας, πέντε σχολεία Ελληνικά (όπου εδιδάσκετο και η Τουρκική γλώσσα σαν ξεχωριστό μάθημα και που ο πατέρας μου είχε διδαχθεί τα ιερογλυφικά, γιατί μετά το ‘27 έγινε η γραφή τους με λατινικούς χαρακτήρες, επισκοπή, 5 Estudiantines (μουσικά σύνολα) και πολιτισμός γεύσης, μιας και το γλυκό «πάστα» πρώτα ήλθε στην Αττάλεια κι ύστερα πήγε στην Πόλη (το ονόμαζαν δε, pasta Paris, αφού οι Ατταλειώτες το έφεραν από το Παρίσι).

Αυτά δεν τα λέω εγώ, αλλά το αρχείο ντοκουμέντων της ΕΡΤ και δεν τα γράφω ως «τουρκοφάγος», όπως μου έγραψε ένας ανιστόρητος…
Ίσα-ίσα, έχω φίλους Τούρκους, το ίδιο κανάλι τραβάμε, αλλά άλλο οι λαοί, κι άλλο η επεκτατική πολιτική!

Δεν υπάρχει περίπτωση... τα Αγία νάματα της φυλής μας, θα συνεχίσουν το αέναο ταξίδι της!..

Φίλε Νταβούτογλου, εδώ είναι Γιουνανιστάν, όπως όλη η Ανατολή μας αναγνωρίζει (και συ μαζί)…
Ίωνες και όχι Σελτζούκοι!

Κύριε Νταλάρα, η επόμενη ημερομηνία σας για  συναυλία, να είναι η 29 Μαΐου, η πτώση του Βυζαντίου!

ΡΕ Γιώργο μας, σου σάλεψε νωρίς?
Τι πίνεις και δεν μας δίνεις? …που λέει και το ρητό!

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Οικόπεδο Καψίλη
ή η κολόνια της ανευθυνότητας


Από το '72 κρατάει αυτή η κολόνια και δεν λέει να τελειώσει!
Μάλλον τέλειωσε από τον φετινό Φεβρουάριο, αλλά τραντάζουμε ακόμη το μπουκαλάκι μπας και εκμεταλλευτούμε τα τελευταία ίχνη (σταγόνες) κολόνιας, πριν το πετάξουμε στα σκουπίδια.

Αυτό το οικόπεδο Καψίλη (γιατί περί αυτού πρόκειται) δεν λέει να ησυχάσει και να πάρει τον δρόμο του για την ανέγερση μίας σύγχρονής πολυκατοικίας. 
(πρός δόξα του αυτοδιοικητικού μας πολιτικού προσωπικού)

Το κρατάει στοιχειωμένο ο φόβος της ιστορικής καταδίκης και η ρετσινιά της πολιτικής ευθύνης ανίκανων, ανεπαρκών, αδιάφορων και ανέμελων δημοτικών συμβούλων (εκτός λίγων εξαιρέσεων).

Μετά από επτά (7) μήνες πλήρους απραξίας - όπως πάντα (και για τα πάντα) συμβαίνει - μαζευτήκαν χθες οι δημοτικοί σύμβουλοι Μοσχάτου - Ταύρου για να αποφασίσουν για την «τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου» του οικοδομικού τετράγωνου 129 ώστε τμήμα αυτού να αποχαρακτηριστεί από τμήμα του Εθνικού Σταδίου και να γίνει «οικοδομήσιμος χώρος».

Κλωθογύρισμα άνευ προηγουμένου.
Άγονες κουβέντες, ανούσιες τοποθετήσεις, ανόητες παρεμβάσεις, εκτός τόπου και χρόνου, απόδοση ευθυνών στον πρώην δήμαρχο (αλλά και στον νυν), απροθυμία λήψης απόφασης.

Και δεν έχω άδικο στους χαρακτηρισμούς όταν η συνήθως αλαζονική διοικούσα παράταξη Ευθυμίου, που πάντα αποφασίζει εκμεταλλευόμενη την υπεροπλία της σε αριθμό συμβούλων, δεν πήρε την ευθύνη να πράξει το απόλυτα τυπικό και κυρίως λογικό, δηλαδή να αποδώσει το λεγόμενο οικόπεδο Καψίλη στους τρεις ιδιοκτήτες του, έστω και κατά πλειοψηφία.

Δεν άκουσαν τις ρεαλιστικές τοποθετήσεις των κ.κ. Μελίστα και Δαμηλάκου.
Δεν κατανόησαν την πολύ καθαρή διαπίστωση του εκ των Νομικών Συμβούλων του Δήμου, κ. Τριγώνη («αυτά που διατυπώνετε, θα έπρεπε να τα είχατε πει τότε που συζητάγατε την άρση ή μη της δέσμευσης του οικοπέδου»!!!)

Έτσι, με κείνα και με τούτα, αποσύρθηκε η τροποποίηση, και για δέκα (10) μέρες θα βροντοχτυπάμε το άδειο μπουκάλι κολόνιας μπας και κατεβάσει ακόμα κάποια σταγόνα ως μάνα εξ ουρανού, συζητώντας υποτίθεται από τη μια οι ιδιοκτήτες και από την άλλη μια κάποια μικτή διαπαραταξιακή επιτροπή.

Την ώρα που αποφάσιζαν έτσι, θα έπρεπε όλοι τους να ρίξουν μια ματιά τριγύρω, να αλληλοκοιταχτούν για να καταλάβουν το άσκοπο της επί 10ήμερο απόσυρσης του ζητήματος.

Εγώ τουλάχιστον εκτός από 3-4 εξαιρέσεις, είδα πρόσωπα αδιάφορα, βαριεστημένα, "χάσκοντα" ή ξένα προς την υπόθεση (κυρίως ταυριώτες σύμβουλοι – και δικαιολογημένα κατά κάποιο τρόπο) και κατέγραψα συμπεριφορές ωχαδερφισμού και ενόχλησης στους σπεύδοντες στην βεράντα - καπνιστήριο (άντε να τελειώνουμε μ’ αυτό ή άντε να φύγουμε γιατί πεινάμε).

Όμως είναι να απορεί κανείς που ακόμη και τώρα δεν διατυπώθηκε ξεκάθαρα το αίτημα για ενδελεχή οικονομικό και διοικητικό έλεγχο της κάθε είδους κίνησης των χρημάτων (επί τόσο χρόνια) από το επιπλέον τέλος 0,10 στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.
Και μα τον Τουτάτι, δεν είναι καθόλου ικανοποιητική η εξήγηση του Δήμαρχου ότι μέρος από αυτά τα χρήματα πήγαινε γενικώς και αορίστως για ανάγκες του τότε Δήμου Μοσχάτου, όπως γίνεται σε όλους τους δήμους!)

Το βασικότερο όμως είναι (αφού επί της ουσίας χάθηκε το οικόπεδο Καψίλη) γιατί δεν προτάθηκε η μόνη εφικτή ιδέα της μετατροπής του 0,10 επί των λογαριασμών της ΔΕΗ σε 0,20 ή σε 0,25, και με το συγκεντρούμενο ετησίως πόσο να καταβάλλεται στους οικοπεδούχους επίσης ετησίως και για όσα χρόνια απαιτούνται, μέχρις να αποπληρωθεί η απαίτηση των ιδιοκτητών.

Με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα δεχθούν οι ιδιοκτήτες μια νέα συζήτηση και συμφωνία και ότι θα βγει μια νέα ρεαλιστική και δίκαια τιμή, αντί του υπερεκτιμημένου ποσού των 10 εκ.

Και στα υποψιν…
Ο μαρμαράς με την ταφόπλακα δεν έφυγε!
Θα ξαναγυρίσει με τα μυαλά που κουβαλάμε.