Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Το σπασμένο τζάμι της Υπόγας


Θέλω να απευθυνθώ στους παλιούς μου εν ΠΑΣΟΚ συντρόφους και φίλους. 
Δημόσια και χωρίς το παραμικρό ίχνος ειρωνείας ή σκώμματος. 
Μάλλον με λύπη το κάνω… 

Παλιοί μου σύντροφοι, καθώς βλέπετε ή υποψιοζόσαστε ότι τα εκλογικά αποτελέσματα του ΠΑΣΟΚ θα είναι άσχημα, μην θυμώνετε και μην μανιάζετε με κανέναν τρίτο... 
Μην καταριέστε κανένα «τσιπράκι» και κανέναν «αποστάτη». 
Απλά αναλογιστείτε γιατί το ΠΑΣΟΚ έχασε από το φθινόπωρο του 2009 έως σήμερα πάνω από το 50% της εκλογικής του δύναμης και ταυτόχρονα γιατί μιά ατέλειωτη σειρά από υπουργούς, βουλευτές και στελέχη, πέρασαν τον Ρουβίκωνα. 
Σκεφτείτε ότι όχι πριν πολλούς μήνες φτάσαμε να κάνουμε μαζί, συμβολική κατάληψη της Υπόγας διαμαρτυρόμενοι για το οργανωτικό, πολιτικό και κυβερνητικό χάλι του ΠΑΣΟΚ. 

Οι εκλογές είναι ώρα πολιτικού αγώνα. 
Αντί λοιπόν να καθόσαστε παράμερα και να σχηματοποιείτε μπαμπούλες, αποδιοπομπαίους και «προδότες», είναι καλύτερο – αφού παραμένετε στο ΠΑΣΟΚ – να δώσετε τον πολιτικό σας αγώνα. 
Με διακίνησης ιδεών, προώθηση θέσεων και γνωστοποίηση των προτάσεων του κόμματός σας προς μια αγωνιούσα και καθημαγμένη κοινωνία. 

Σκεφτείτε ότι φτάσαμε στο σημείο, η μέχρι πρότινος μεγαλύτερη κομματική οργάνωση στην πόλη μας να έχει 
- γραφεία με σπασμένα τζάμια και κατεβασμένες κουρτίνες (γιατί κάποιος σημάδεψε προφανώς την αφίσσα με τον Γιώργο Παπανδρέου που ήταν κολλημένη σε κείνο το σημείο της τζαμαρίας), 
- έναν κάποιο νεαρούλη να οργανώνει προεκλογική συγκέντρωση για να μιλήσουν βουλευτές και όλοι να τρέχετε από πίσω, 
- θεσιθήρες αντιδήμαρχους να ρίχνουν την μπάλα στην εξέδρα προσπαθώντας να εμπλέξουν τα δημοτικά στα κεντρικά πολιτικά γεγονότα των εθνικών εκλογών, 
και (για να μην πω κι άλλα πικρά)...
- το κιόσκι που προορίζεται για εκλογικό στέκι του ΠΑΣΟΚ μπροστά στην εκκλησία να στέκει μόνο κι έρημο χωρίς το παραμικρό ίχνος από τα διακριτικά του ΠΑΣΟΚ, οκτώ μόλις ημέρες προ των εκλογών. 

Αφήστε λοιπόν τις μουρμούρες και τους παιδισμούς και αγωνιστείτε για ότι έχει απομείνει στο ΠΑΣΟΚ. 

Όμως… μετά τις 6 Μαΐου, ειλικρινά θα άξιζε άτομα σαν και σας, με σημαντικό πολιτικό παρελθόν και αγώνες, να σκεφθείτε για όσα συνοπτικά είπα παραπάνω, αλλά και για άλλα σπουδαιότερα που δεν είπα. 

Τελειώνω με το τίτλο του μικρού μου χρονογραφήματος. 
Παλιά κανένας δεν τολμούσε να ρίξει πέτρα στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. 
Δεν είχε λόγο να το κάνει. 
Μόνο ακροδεξιοί φανατικοί και πολιτικοί μύωπες ήταν ικανοί για κάτι τέτοιο. 
Σήμερα το θλιβερό στην ιστορία είναι πως μια τέτοια ακραία ενέργεια, το πιθανότερο είναι να ξέφυγε από το χέρι κάποιου που στο παρελθόν ανήκε στις τάξεις του Κινήματος. 
Βάλτε το κι αυτό στα κρατούμενα για τις μετά τις 6 Μαΐου ημέρες περισυλλογής και αυτοκριτικής…

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Νίκη
και καλοκαιρινές διακοπές

Με νίκη επί του Σαρωνικού (1-0) αποχαιρέτησε ο ΑΟ Μοσχάτου την αγωνιστική περίοδο 2011-12.
Η ομάδα τερμάτισε στις πρώτες βαθμολογικές θέσεις, όμως θα μπορούσε και καλύτερα.
Ευχόμαστε καλό καλοκαίρι σε αθλητές, παράγοντες και φίλαθλους με ένα φωτορεπορτάζ από τον αγώνα, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από την απόδοση και το τέρμα του Γραμματικού αλλά και την ζεστή παρουσία των μικρών φίλων της ομάδας που δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να την επευφημούν και να την παροτρύνουν...

Λίγο πρίν έρθει το γκολ της νίκης ο Γραμματικός χάνει μοναδική ευκαιρία να ανοίξη το σκορ

Ο Σαλάμης σε εντυπωσιακό άλμα προσπαθεί να παραβιάσει την εστία του Σαρωνικού

Αυτήν την φορά τα κατάφερε. Φιλώντας την φανέλα του, ο Γραμματικός σπεύδει πανηγυρίζοντας προς την σέντρα

Η νότια κερκίδα με τους μικρούς φίλους της ομάδας φλέγεται

Είναι κι αυτός ένας τρόπος...

Είναι κι αυτός ένας ακόμη τρόπος...

Οι παίκτες χαιρετούν τους οπαδούς που τους χειροκροτούν

Ποζάρουν ιδρωμένοι με τα χειροποίητα πανό τους, υποσχόμενοι καλύτερη παρουσία την νέα σαιζόν και νέα ιαχή "Ένωση", αφού το όνομα της ομάδας ξαναγίνεται Αθλητική Ένωση Μοσχάτου

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Ο πόλεμος αρχίζει!!!

Πάντα ευαίσθητη, αλλά και πάντα μαχητική και ρεαλίστρια.
Και φυσικά πάντα καλοδεχούμενη η Νανά Ιωαννίδου στο blog μας…

Δύο συγκλονιστικά χρονικά, για τον πόλεμο του νερού στη Βολιβία  και όχι μόνο, αλλά και για την Ολική Λεηλασία του δημόσιου πλούτου και την τραγικότητα που ζούμε, μας έδωσαν 2 Μοσχατιώτικα blogs: η «Μεσοποταμία» με το Abuela Grillo και το «Μοσχατουπολις» με το Catastroika .
Καθόλου κομματικά, αλλά από αυτά που πρέπει να έχουμε υπ` όψη  μας, για το τι μέλλει γενέσθαι από εδώ και εμπρός αγκαλιά με το ΔΝΤ.    
Καθόλου προπαγανδιστικά, αποτυπώνουν με εξαιρετικό τρόπο και λεπτομέρεια την αρχή και την εξέλιξη της καταδυνάστευσης των  κοινωνικών και δημόσιων αγαθών, μιάς και αρχίζοντας οι αποκρατικοποιήσεις πρέπει να γνωρίζουμε το «Γιατί» και το «Τι μας ξημερώνει», όπως καταγράφεται  αναλυτικά στο Catastroika.
Χρέος κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου είναι να τα διαβάσει, να τ’ ακούσει χωρίς παρωπίδες πολιτικές, όσο βολεμένος κι αν είναι.
Εξ’ άλλου, για τα πανανθρώπινα και τα δίκαια όλοι πολεμάμε.
Οι βαρόνοι ήλθαν με σχέδιο πειράματος.
Αφού εγκαταστάθηκαν εύκολα και ανώδυνα από το ειδικό καθεστώς, αρχίζουν από Θεσσαλονίκη με το νερό!
Έπεται η Αθήνα!
Οι απαγορευτικές τιμές προ των πυλών… η πλήρης εξαθλίωση φθάνει.
Πρέπει ν’ αγωνισθούμε όλοι μαζί και πάνω απ’ όλα ας μη ξεχνάμε ότι χρόνια αγωνιζόμαστε για ψωμί, παιδεία, ελευθερία.
Τώρα, πρέπει ν’ αγωνισθούμε και για την αξιοπρέπεια μας.
Για την έλλειψη νερού! (στα νησιά καταγράφουν και τα πηγάδια!)  Γιατί περί αυτού πρόκειται, αφού τα ποσά σε λίγο θα είναι παντού δυσβάστακτα.
Μην παθιαζόσαστε από κομματικούς εγκάθετους!
Το μέλλον των παιδιών μας και των εγγονών μας έχει καταστραφεί.
Ας πολεμήσουμε όχι μόνο για τις ιδέες μας, που μπορεί να είναι και λάθος, αλλά και για την ανθρώπινη υπόστασή μας.                                                  
Ένα, σαν εμπειρία της ζωής μου, έχω να καταθέσω (μιάς και ζυμώθηκα με τις ιστορίες των ανταρτών του Άρη)
Όταν τα νιάτα του «40» είχαν στρατευθεί για τον αγώνα και πολεμούσαν ξυπόλητοι σαν αντάρτες του Δ. Στρατού στα βουνά, με πείνα και κακουχίες, για μιαν ιδέα, οι αρχηγοί τους (πολιτικοί και  στρατιωτικοί) έδρεπαν δάφνες από την Intelligence Service! – και  όχι μόνο γι αυτούς αλλά και για όλους τους απογόνους τους!
Τώρα, μετά από 70 χρόνια, μας δίνουν τους αριθμούς τους που είχαν σαν πράκτορες!
Οφείλουμε στους εαυτούς μας πλήρη ενημέρωση.
Ο πόλεμος αυτός θα είναι σκληρότερος από εκείνον και ας θυμηθούμε  τα λόγια του Θανάση Διάκου:
«Αντρειά, ωσάν Έλληνες, ωσάν Γραικοί σταθείτε».

Νανά  Ιωαννίδου

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Το κιόσκι
(της κομματικοποίησης)

Φαίνεται πως μερικοί δεν διδάσκονται από την κρίση.
Όταν πια αποδεδειγμένα η κομματική αντίληψη του κράτους - λάφυρου μας έφτασε στα σημερινά οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά χάλια, κάποιοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν την τοπική διακυβέρνηση υπέρ των σκοπιμοτήτων τους.
Το σημερινό παρατράγουδο με το προεκλογικό κιόσκι κάποιου κόμματος και την εργασία εγκατάστασής του μπροστά στην εκκλησία της Μεταμόρφωσης, το πιθανότερο να μην αποτελούσε επιλογή του ίδιου του Δημάρχου...
ΟΜΩΣ, θα πρέπει να ελεγχθεί η κεκτημένη και συνάμα φθαρμένη αντίληψη του γνωστού και μη εξαιρετέου πραιτοριανού που δεν αντιλαμβάνεται πως άλλο ο Δήμος, άλλο ο δημοτικός Συνδυασμός και φυσικά άλλο το Κόμμα.
Μπορεί γι' αυτόν να είναι ισχυρή η παράδοση και η συνήθεια δεκαετιών ως υπαλλήλου του δήμου (οπότε έκανε ακριβώς τα ίδια) και σήμερα ως αιρετού με εξέχουσα θέση, όμως αυτή η νοοτροπία πρέπει να πάψει να βρίσκει έδαφος.
Τέτοιες αντιλήψεις χρησικτησίας και θεωρίες επιβολής (predatory theories), όχι μόνον οδηγούν σε αναξιοπρεπείς ενέργειες και σε ολοκληρωτικού χαρακτήρα πολιτικές καταστάσεις, αλλά στην ουσία προκαλούν ζημία στον πολιτικό φορέα, υπέρ του οποίου υποτίθεται ότι δρούσε η γραφική κομματική καρικατούρα…

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Παράγκα

Απορία ένοιωσα όταν στο café των αργόσχολων ακούστηκε η είδηση ότι σήμερα Τετάρτη 25/4/12, στις 12 το μεσημέρι, είχε (λέει) έκτακτη συνεδρίαση το Δημοτικό Συμβούλιο.
Τι τρέχει, αναρωτήθηκα σαν τον Διονύση Σαββόπουλο: «Έγινε κατολίσθηση κι έπεσε κάνας βράχος;»
Μια και δυο έσπευσα να επισκεφθώ το επίσημο website του Δήμου ώστε να δω περί τίνος πρόκειται…

Στην κεντρική σελίδα, άκρα του τάφου σιωπή!
Καμία αναγγελία για έκτακτη συνεδρίαση…
Κανένα pdf αρχείο με το θέμα ή τα θέματα της ημερήσιας διάταξης… 
Και φυσικά ούτε ίχνος από τις σχετικές εισηγήσεις που θα δικαιολογούσαν το κατεπείγον…

Παράλληλα, αφού πληροφορήθηκα ότι κανενός είδους συνάθροιση των δημοτικών αρχόντων δεν έγινε μήτε στην Κοραή, μήτε στην Πειραιώς, μήτε στην Κωνσταντινουπόλεως και Σολωμού, μήτε στην Επταλόφου, τράβηξα και για μια αυτοψία στην Μεταμόρφωση, μπας και στήσανε την συνεδρίαση σε κάνα τρούλο ή στο ιερό της εκκλησιάς.
Τίποτα! Κανείς, πουθενά!

Καταλήγω
Επειδή ο Δήμος Μοσχάτου – Ταύρου δεν είναι τσιφλίκι κανενός και φυσικά δεν είναι η παράγκα του Καραγκιόζη, είναι οφθαλμοφανώς αναγκαίες οι εξήγησεις που οφείλουν να δώσουν οι υπεύθυνοι.

Γιατί καλές είναι οι πατριωτικές εξορμήσεις ανά τον νομό Άρτας και οι πολιτικο-κομματικές ευωχίες ανά τις ταβέρνες του Μοσχάτου υπέρ υποστήριξης συνονόματων, όμως προέχει η τήρηση, τόσο των δημοκρατικών διαδικασιών, όσο και των υποχρεώσεων των δημοσίων ανδρών, των και δια νόμων επενδεδυμένων!!!

Αλλά και η αντιπολίτευση πρέπει να εξηγηθεί.
Θα ισοσκελίσει – επιτέλους - τον λόγο με την πρακτική, ή θα εξακολουθήσει να ανέχεται διαδικασίες με κλειστά μικρόφωνα και συνεδριάσεις δια περιφοράς;
(δηλαδή νερό στον μύλο του τοπικού συστήματος) 

Στέφανος Μ.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Κάνε την ψήφο σου ...Απόλαυση

Δύο εβδομάδες απομείνανε! 
Πάνω κι από το να κοιτάξουμε κατάματα το φόβο και τις παλιές μας παθογένειες (των εξαρτημένων κομματικών σχέσεων), είναι καλύτερα να τον χτυπήσουμε στην καρδιά. 
Στο κέντρο της καρδιάς του φόβου και της "νοικοκυροσύνης"!
Όπως αυτοί ρήμαξαν την δική μας κοινωνική και οικογενειακή ζωή, το ίδιο καίρια να τους χτυπήσουμε την πολιτική δυνατότητα να μας ξανακάνουν ζημιά και να ξαναβλάψουν τον τόπο. 
Στις 6 Μαΐου είναι η ευκαιρία για να το κάνουμε, μαυρίζοντας τους παρά την όποια συνέπεια μας επισείουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. 
Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας για τους μεγάλους και ανάγκη για ένα άλλο μέλλον - πιό ελπιδοφόρο - για τους νέους. 
Αυτήν την φορά ΟΛΟΙ ΜΑΣ - μεγαλύτεροι και νεώτεροι - ας κάνουμε την εκλογική διαδικασία μιά ευχαρίστηση.
Ας απολαύσουμε τα δευτερόλεπτα που η ψήφος θα πέφτει μέσα στην κάλπη, όπως και η κοπέλα του βίντεο που ακολουθεί...

 

Το βίντεο είναι πολιτική παραγωγή της καμπάνιας του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλούνια.
(Nuevo spot publicitario que el Partido Socialista Catalán ha elaborado para la campaña electoral catalana).

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Οι Εκλογές της αβεβαιότητας

Δύο περίπου χρόνια τώρα, ζούμε μια πολύ άσχημη κατάσταση με δυσάρεστα αποτελέσματα για όλους μας.
Η ανεργία, η φτώχεια, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον που άλλοι το βιώνουν με προπηλακισμούς σε έκρυθμες καταστάσεις και άλλοι προσπαθούν να δώσουν την άλλη πρόταση, λέγοντας καθημερινά ότι δεν πληρώνουν το χρέος, να γυρίσουμε στη δραχμή, να πληρώσουμε μόνο ότι εμείς αναγνωρίζουμε, να σεβαστούμε και να τιμήσουμε την υπογραφή της χώρας και άλλοι ακραίοι, φτάνουν να επικαλούνται ακόμα και το χάος.
Και μέσα σε αυτό το αβέβαιο κλίμα έρχονται οι ΕΚΛΟΓΕΣ.
Θα περίμενε κάποιος, μέσα σε ένα τόσο άσχημο πολιτικοοικονομικό κλίμα, να υπάρξει κάποιος που θα εμπνεύσει το λαό, θα πάρει μια μεγάλη πλειοψηφία και θα οδηγήσει τη χώρα και όλους μας σε ένα καλύτερο αύριο.
Παρά ταύτα όμως, βλέπουμε έναν κατακερματισμό πολιτικών δυνάμεων, που δείχνει σαφώς ότι κανείς από τους λεγόμενους αντιμνημονιακούς δεν μπορεί να πείσει και να εμπνεύσει το λαό.
Βλέπουμε επίσης την πλήρη αδυναμία συνεργασίας κάποιων αριστερών δυνάμεων με στόχο την εξουσία και παρακολουθούμε φαινόμενα όπως αυτό της ανόδου της "Χρυσής Αυγής" ή της πρότασης συνεργασίας Καμμένου προς Τσίπρα.
Πράγματα παράδοξα και δύσκολα να κατανοηθούν.
Αν σε μια τόσο δύσκολη κατάσταση, δεν μπορεί κανείς από τους καταγγέλλοντες την πολιτική των προηγούμενων χρόνων, να πείσει και να συσπειρώσει τον κόσμο, τότε το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο.
Δείχνει πολύ απλά, ότι η "άλλη" πρόταση βασίζεται σε σαθρά επιχειρήματα που είναι δύσκολο να πείσουν.
Αυτές οι εκλογές είναι εκλογές του προβληματισμού, της αγανάκτησης, της φτώχειας, της εκδίκησης, της μη πειστικής "άλλης" πρότασης, της αδυναμίας συνεργασιών κάποιων δυνάμεων, της ανόδου της ναζιστικής "χρυσής αυγής"...
Τέτοιες ΕΚΛΟΓΕΣ είναι δυνατόν να βγάλουν το οποιοδήποτε ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.

ο δάσκαλος

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012

Die Hard

Η ζωή κρύβει απίστευτες ιστορίες.
Ειδικά η πολιτική ζωή, είναι αυτή που ξεπερνάει ακόμη και την φαντασία.
Είναι σαν το τάβλι, όπου για να πεις με βεβαιότητα: «πάει τελείωσε», πρέπει να έχει μαζευτεί και το τελευταίο πούλι.
Το κόμμα του τον απέρριψε (το 2009) για υποψήφιο δήμαρχο του Μοσχάτου.
Τότε πολλοί νόμισαν ότι τέλειωσε ο «βλάχος».
Μερικοί, μάλιστα, γκαρδιακοί φίλοι, του πρότειναν ακόμη και την αποστρατεία.
Σήμερα, το κόμμα που τον έκοψε από δήμαρχο, τον βάζει ως προμετωπίδα του στην Άρτα, ανακηρύσσοντας τον υποψήφιο βουλευτή.
(πάντα αφερέγγυα η Ιπποκράτους)

Λοιπόν, Die hard περίπτωση ο Θανάσης.
Του έχω κάνει σκληρή κριτική στο παρελθόν, τόσο στα εσωκομματικά του τέως ΠΑΣΟΚ, όσο και στα δημοτικά.
Τούτη τη στιγμή θα σιωπήσω.
Αξίζει στην παρτίδα τάβλι που λέγεται Ντερέκας να δούμε και το τελευταίο πούλι να μαζεύεται από τον νικητή.
Εξάλλου, είναι μια σκέτη απόλαυση η εικόνα των ισότιμων υποψήφιων βουλευτών, Γιωργάκη Παπανδρέου και Θανάση Ντερέκα και μάλιστα κοντά – κοντά…
Ο ένας στην Αχαΐα, κι ο άλλος στην Άρτα!

Εξακολουθώ να μην συμφωνώ σε πολλά πράγματα μαζί του (μάλιστα παίρνω ενεργά μάχημη στάση ενάντια στο "νεο-Πασόκ" και το δικομματισμό), όμως στην φάση αυτή θα του πω:
Καλή τύχη Θανάση…
(και μάλιστα με περισσότερη ειλικρίνια από πολλούς στην Κοραή)

Τσίπουρο με γλυκάνισο

Η Κατερίνα είναι μιά σπουδαία ...πως να την πω; ...blogger; ...πένα; ...φωνή;
Θα το διαπιστώσετε αν επισκεφθείτε το ΚΑΤΕΡΙΝΑ, δηλαδή το ομώνυμο blog στο οποίο γράφει.
Ομηρικές (ας τις πούμε έτσι) ήταν οι κόντρες μας, τότε που ακόμη στο 1klik-aristera έγλυφα (πολιτικά) το δάχτυλό μου κι εκείνη με συγύριζε με την φανατική αντιπασόκ κριτική της, όντας η ίδια στον παρελθόν φίλη ή μέλος του ΠΑΣΟΚ (όπως ...συνάγεται).
Πάντα, όμως, εκτιμούσα τον τρόπο σκέψης και κυρίως τις ευαισθησίες της σε διάφορα θέματα του κοινωνικού πόνου και αγωνίας.
Σήμερα διαλέγω ένα τέτοιο κείμενο, ανεβασμένο στο blog της, στα τέλη Φεβρουαρίου, με τίτλο "Τσίπουρο και γλυκάνισο"...
Το βάζω στην κεντρική στήλη, παρόλο που σαν "ΜοσχατουΠολις" τα κείμενα από άλλα blogs τα δημοσιεύουμε στην δεξιά στήλη μας, με σκοπό να το διαβάσουν όσοι αδιαόροτα μεν, αλλά σταθερά κάνουν σλάλομ προς την ξενοφοβία, τον ρατσισμό και την κοινωνική απονιά.
Ειδικά, βέβαια, αφιερωμένο στην δημοτική αρχή: συμπολίτευση και αντιπολίτευση!
.............................................................

Γραφει η Κατερίνα

"Η Γεωργιανή λεμονάδα εχει γεύση γλυκάνισου. Ο Γκάμυ φερμένος μόλις πριν 2 μηνες δεν ξέρει πολλά για την Ελλάδα, ξέρει όμως πολλά για τη Σουηδία. Εκεί ονειρεύεται να πάει. Μοιράζεται το κρεβάτι του Γκιορκγυ, στο νοικιάρικο δωμάτιο της Βάνιας και του Λέντυ κάπου στη Κυψέλη. Ο Γκιοργκυ 11 χρονών, θέλει να μάθει να γράφει γεωργιανά, χαροπαλεύοντας με τα ελληνικά. Τραγουδάει καμαρωτός το «Λεβέντη». Την επόμενη εχει γιορτή στο σχολείο. Πίνουμε τσίπουρα. Το γλυκάνισο φτιάχνει Πατρίδες. Θα έχει γλυκάνισο στη Σουηδία λέω στον Λέντυ να πειράξει τον Γκάμυ; Γελάει...

Δεν αγαπώ τις σημαίες. Και δεν τις αγαπώ, γιατί λατρεύω παράφορα τους Ανθρώπους. Δεν αγαπώ τα ...μεγάλα. Και δεν τα αγαπώ, γιατί λατρεύω τα Μικρά. Δεν αγαπώ τα έπη. Και δεν τα αγαπώ, γιατί λατρεύω τα Λυρικά. Δεν αγαπώ τη «κοινή» λογική. Και δεν την αγαπώ γιατί λατρεύω τις τρελές πουτάνες που καινε στη φωτιά τις πόρνες... φτηνιάρικες λογικές.

18χρονη μοναχική ταξιδιώτισσα, interrail, σιδηροδρομικός σταθμός Μονάχου. Το σακίδιο ανάμεσα στα γόνατα. Δερμάτινο πουγκί, αγορασμένο από το Μοναστηράκι, φορεμένο κατάσαρκα. Κουρνιασμένη περιμένεις την ανταπόκριση. Να ...ξημερώσει! Στη Βαβέλ ακούς Ελληνικά. Νοιώθεις ...ασφάλεια. Γυρνάς το κεφάλι και τους χαμογελάς!

Είναι αντικειμενική έννοια η Πατρίδα; Ή μήπως είναι αυστηρά προσωπική; Είναι μια στατική έννοια η Πατρίδα; Ή μήπως είναι μια απόλυτα δυναμική έννοια.

Περπατάς στο χειμερινό κυριακάτικο Παρίσι. Από κάπου ξεφεύγει η μυρωδιά κανέλας και γαρίφαλου! Σε γονατίζει η ....Έλλειψη! Κι εσύ βαριόσουν αφόρητα το οικογενειακό κοκκινιστό της Κυριακής. Ξένη ανάμεσα σε Ξένους αναζητάς στο σωρό των εφημερίδων την Ελευθεροτυπία. Είδωλο στο καθρέφτη σου το χαμόγελο που κρεμιέται στα χείλη των άλλων και ....ξέρεις ότι όλοι εσείς οι ξένοι γίνατε Δικοί ακουμπώντας ο καθένας ένα κομματάκι Πατρίδας. Κάποτε - κάποτε, μπορεί και κάποιος να ακουμπήσει τον ώμο σου λέγοντας «Καλησπέρα». Πατρίδες!

Πατρίδα είναι το συν-ανηκειν. Όχι ως γένος, όχι ως ράτσα, όχι ως έδαφος, ακόμη κι ούτε σαν κουλτούρα. Πατρίδα είναι το παγκόσμιο παραμύθι της ...Σταχτοπούτας που εσύ το κράτησες με τις εικόνες που είχες ...εύκαιρες σαν παιδί. Πατρίδα είναι το χρώμα του ουρανού, το φως και η βροχή που σου ανακαλεί μνήμες ...δικές. Πατρίδα είναι η γλώσσα που αισθάνεσαι, κι όχι η γλώσσα που σκέφτεσαι.

Πατρίδα είναι οι μυρωδιές! Πατρίδα είναι οι μουσικές. Να αλυχτάει η Μπέλλου και να σε σέρνει ο ρυθμός που λες και υπήρχε μέσα σου κάπου βαθιά κρυμμένος να χορέψεις. Πατρίδα είναι να λυγάς σε εκείνο τον Καζαντζιδικό λυγμό του Σέρβου την ώρα που χάνει τα μπάσα στο ακορντεόν του. Πατρίδα είναι η Έλλειψη της.

Σούνιο. Φουσκωτό. Λίγα λεπτά δρόμος για την άλλη ...μεριά της ακτής. Απέναντι από το δωμάτιο των καλοκαιρινών διακοπών το Μακρονησι να κόβει το γαλάζιο. Ξεναγείς στο Νησί σου φίλους από άλλη …πατρίδα, σε μια αγριάδα που στέγασε την δική σου ελευθερία, τα γέλια σου, τους έρωτες της εφηβείας σου, παίζοντας θαρρείς χρόνια μετά με την απόγνωση, την φρίκη, τα μακελέματα, των ...Παρθενώνων. Ανάμεσα σε ξερολιθιές παλεύει να σηκώσει κεφάλι το κατακόκκινο της παπαρούνας. Πατρίδα ειναι όσοι συν-πονάνε το ...αίμα, όταν η αμνησία γίνεται μόδα.

Με κουράζουν τα λεξιλόγια που καταντούν να φτύνουν σήματα μορς. Οι ...πατρίδες, δεν είναι περίκλειστα οικόπεδα. Οι πατρίδες είναι μοιρασιά. Να ...συν-εννοηθούμε απαντά το επιχείρημα. Να ...συν-εννοηθούμε κοινωνώντας, όχι ΕΠΙ-κοινωνώντας . Νοιώθω ζωντανή όσο θα με φρικάρει Η «Επανάσταση»(sic!) στη καρτοκινητή τηλεφωνία σε γιγαντοαφίσα στην Κηφισίας.
Νοιώθω ζωντανή όσο θα με φρικάρουν τα τείχη. Νοιώθω ζωντανή όσο θα με φρικάρουν τα ηθικολαγνικά δήθεν. Νοιώθω ζωντανή όσο θα με φρικάρουν οι από καθέδρας ελιτισμοι. Νοιώθω ζωντανή όσο οι τόποι δεν θα είναι παρά τρυφερές μνήμες . Νοιώθω ζωντανή όσο το Άνθρωπος είναι το κυρίαρχο ουσιαστικό και όχι το ...επίθετο.

Αφουγκράζομαι τρυφερά τους ανθρώπους που αναζητούν πατρίδα. Δική τους, άλλη, τι σημασία έχει; Μόνο αυτοί που συν-πόνεσαν τις πατρίδες του καθενός μπορούν να νοιώσουν πατρίδα δική τους.

Είμαστε όλοι Έλληνες;
Είμαστε σε όλο τον κόσμο Κάποιοι, Κάποιοι Πολλοί, που πονάμε τον πόνο, το αίμα, τον αγώνα, το άδικο, των Άλλων. Είναι αυτό ...Έλληνες; Όχι. Ειναι Τσιγγάνοι, είναι οι Εβραίοι στο Ναζισμό, είναι οι Παλαιστίνιοι στη Γαζας, είναι οι Αρμενιοι στην Γενοκτονία, είναι Ουκρανοί στο Χολοντομορ, ειναι Ιρακινοί, είναι Σέρβοι είναι Κούρδοι, είναι Αφγανοί, είναι Λίβυοι, είναι Σύριοι, είναι Έλληνες.

Όσοι έσκυψαν να χαϊδέψουν πληγές από πατρίδες Ανθρώπων θα καταλάβουν. Όσοι αφουγκράστηκαν όχι από καθέδρας αλλά ενώνοντας την ανάσα τους στο δωμάτιο των 15 ....απατριδων, στο καφενείο, Σαββατόβραδο στη Πέτρου Ράλλη, στο δρόμο, θα καταλάβουν. Οι ...άλλοι δεν θα καταλάβουν ποτέ"....

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Έναν πατριώτη χρειαζόμαστε

Καλημέρα και καλή βδομάδα.
3 μέρες την έβγαλα στην τράκα παρ’ όλο που έχω μπόλικα να γράψω σχετικά με το μαγαζάκι της κυρίας Βασιλικής, με την πνευματική πολεοδομική ανταρσία των φοιτητών του Πολυτεχνείου που καταπιαστήκανε με το Μοσχάτο, με τις δηλώσεις και τους εκφοβισμούς που εξακόντισε εναντίον μας ο δήμαρχος στην συνεδρίαση που έγινε στον Ταύρο, κλπ.

Καθώς μια μέρα καθισιό δεν σε πάει πίσω στις δουλειές, αλλά σου δημιουργεί και το καλοκαιρινό σύνδρομο του ποδοσφαιριστή, αποφάσισα να μπω στον στίβο της ΜοσχατουΠολις χαλαρά και με προθέρμανση…

Τι καλύτερο λοιπόν από τον Μπένι…

Κοιτάζω λοιπόν τα μπαγιάτικα «ΝΕΑ» του σαββατοκύριακου να κείτονται πάνω σε μια πολυθρόνα και μένω κάγκελο.
Στο εξώφυλλο της εφημερίδας ο Βενιζέλος σε φωτογραφία και μέσα στην εικόνα με παχιά γράμματα διαβάζω την ατάκα που έχει διαλέξει ο αρχισυντάκτης:
«ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ – Η κρίση είναι πόλεμος και θέλει στρατηγό»!!!
Αν δεν ξέραμε τον άνδρα, θα λέγαμε ότι αυτά τα είπε τρελός ή χωρατατζής.
Βρε Βαγγέλη ο πόλεμος έγινε και τον χάσαμε.
Μάλιστα ήσουν ένας εκ των στρατηγών που μας παρέδωσε στα νύχια της τρόϊκας!
Τώρα πια είμαστε υπόδουλοι…
Είμαστε σε Κατοχή.
Κατά συνέπεια δεν χρειαζόμαστε στρατηγό.
Εξέγερση και Επανάσταση χρειαζόμαστε σαν του «Εικοσιένα»!
Άρα έναν Κολοκοτρώνη θέλουμε...
Έναν πατριώτη που να μας οδηγήσει στον ξεσηκωμό.

Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

Μια ήσυχη αθλητική Κυριακή

Ο Αχμέτ, τερματοφύλακας του Ίκαρου προλαβαίνει να μπλοκάρει την μπάλα και να κρατήσει το 1-1.
Η βόμβα
Ένα τηλεφώνημα όλο κι όλο πως μπήκε βόμβα στο κλειστό γυμναστήριο Μοσχάτου και οι βαρόνοι της Κοραή σαν σε στρατιωτική άσκηση τρέξανε επιτόπου ως αντιδήμαρχοι, ως εντεταλμένοι του αθλητισμού και γενικώς ως άνθρωποι που καίγονται για την τύχη και το καλό της πόλης. 
Τρεχαλητό για το τίποτα, αλλά είπαμε.
Σε μέρες μαύρες και άραχλες, όπου η ουσία είναι στα αζήτητα, το φαίνεσθαι δίνει πόντους…

Η ασυνέπεια
Βέβαια Μπούτσηδες, Αναστόπουλοι (έτσι τον λένε τον κύριο;) κλπ, δεν έδειξαν την ίδια ζέση στο να παρακολουθήσουνε τον αγώνα του Μοσχάτου στο γειτονικό γήπεδο του Μπητς Βόλεϊ, στην παραλία των Τζιτζιφιών, ως ταγοί του τοπικού αθλητισμού.
Έπαιζε βέβαια Αίας – Φωστήρας, στο τοπικό ταυριώτικο ντέρμπυ, οπότε ως δημοτικοί άρχοντες έπρεπε να σκάσουνε μύτη στην Πειραιώς, όχι τόσο για να απολαύσουν τόπι, αλλά για τα μάτια του κόσμου.
Κατανοητό...

Η αντιπάθεια
Στείλε όμως και κάποιον εκπρόσωπό σου ρε δήμαρχε... (των απειλών)
Εκεί λοιπόν στις μακρινές Τζιτζιφιές δεν είχε «βόμβες», αλλά έναν ωραίο καταπράσινο πλαστικό χλοοτάπητα που μπορεί να γεννούσε συνειρμούς.
Είχε και διοικητικούς και φιλάθλους με αρκετούς από τους οποίους νοιώθουν λίγο άβολα και ενοχικά, μιάς και τελευταία τους σπεκουλάρουν σε κάθε ευκαιρία, ως εχθρικά διακείμενους στην δημοτική αρχή, ότι ρίχνουν το σωματείο στα δίχτυα του Κρεμμύδα και άλλες τέτοιες αηδίες και τρίχες κατσαρές.

Η ισοπαλία
Τα έχουνε πει ένα σωρό παλιοί και έμπειροι.
Χάνεις κλασσική ευκαιρία μισό μέτρο από τη γραμμή του εντελώς άδειου τέρματος και δεν κάνεις το 0-2; …ε, τότε δεν κερδίζεις.
Κρίμα δηλαδή και στο εκπληκτικό γκολ που πέτυχε ο Ντάφλας σχεδόν από τα αποδυτήρια.
Τελικά στο δίκαιο 1-1 ο αγώνας.
Σχετικά καλή εμφάνιση (έστω και χωρίς επισήμους από το μέγαρο της Κοραή) με αφανές κέρδος την συνεχιζόμενη συμμετοχή πιτσιρικάδων, προϊόν της αναγκαστικής (και αισθητής) απουσίας ουκ ολίγων βασικών παικτών.

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Μαύρη συναλλαγή

Κατ’ αρχάς να πω ότι ούτε ο χειρότερος λαδέμπορας δεν θα μπορούσε να κάνει τέτοια μπακάλικη συμφωνία, επικυρωμένη μάλιστα από το κωλοχανείο …την Βουλή.
(γιατί κάτι τέτοιο την κατάντησαν!)
Μιλάω για την ρύθμιση υπέρ της Siemens που ψήφισαν προδοτικά οι 164 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή αν προτιμάτε, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
(όπως και να τους αποκαλέσεις το ίδιο δεν κάνει;)
Το λοιπόν οι γερμανοί θα μας δώσουν 80 εκατομμύρια για «συμψηφισμό απαιτήσεων», συν 90 για την (κρατηθείτε εδώ…) «χρηματοδότηση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων» (!!!).
Πέρα από τα παραπάνω και σε στυλ μπαρούφα, απαιτούν οι νενέκοι βουλευτές, οι γερμανοί να επενδύσουν 100 εκατομμύρια στην Siemens Hellas ώστε αυτό να οδηγήσει στην πολυπόθητη ανάπτυξη.
(κουφάλα Ανάπτυξη σου ‘ρχόμαστε!!!).
Το ποιο ωραίο είναι ο τελευταίος όρος που διατυπώνεται ως παράκληση - πριν μιλήσουν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής της Μέρκελ, του Ραϊχενμπαχ και του κάθε Φούχτελ…
Παρακαλούνται λοιπόν οι γερμανοί να προχωρήσουν μέσω Siemens, στην (ξανακρατηθείτε) ενδεχόμενη κατασκευή εργοστασίου προϋπολογισμού 70 εκατομμυρίων «που θα οδηγήσει σε απασχόληση 700 ατόμων»…
Εάν ήδη βρίζετε, κρατήστε τα καλύτερα μπινελίκια σας για το τι δίνουν οι νενέκοι βουλευτές (του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή αν προτιμάτε, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ) στην Siemens.
Μη φοβάστε, δεν βάζουμε το χέρι στην τσέπη.
Απλά η ελληνιστική κυβέρνηση Παπαδήμου και τα συνεταιράκια της, ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς ή αν προτιμάτε ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, τραβάνε μονοκοντυλιά στο μπακαλοντέφτερο και σβήνουν ότι οφειλές γράφονται σ’ αυτό.
Κάθε λαμογιά, σκάνδαλο και χρηματισμός, εξαερώνονται.
Οι λαδέμποροι απαλλάσσουν την Siemens από κάθε αστική ή διεκδικητική αξίωση σε σχέση με το σκάνδαλο.
Με άλλα λόγια 2.000.000.000 ευρώ, όσα η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής εντόπισε ως ζημιά του ελληνικού δημόσιου, γίνονται πουλάκια και καπνός.
(Τώρα συνέλληνες βρίστε ελεύθερα τους ντόπιους γερμανοτσολιάδες, με ότι καλύτερο διαθέτει η πλούσια και ευρηματική γλώσσα και λαλιά μας)

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Ελλάδα έχεις Μήνυμα










Χρειαζόμαστε
κάτι διαφορετικότερο
από την κραυγή του Μούνκ
και των ματιών το γούρλωμα
από φόβο και τρόμο.
Έχουμε μετά τον πυροβολισμό
ανάγκη για κάτι πιο ελπιδοφόρο.

Να γίνουν πρέπει τα χαρτάκια τα καρφιτσωμένα 

πάνω στον κορμό του δέντρου της πλατείας,
ευχές, ευχαριστίες
κι αποφάσεις.
Και οιωνός ελπίδας,
πως υπάρχει ακόμη ψυχή.
Πως η σφαίρα δεν ήταν από απελπισία,
αλλά πως στάλθηκε ένα μήνυμα
καταδίκης για κείνους
και ένα πρόσταγμα για μας.

Να, κοιτάξτε...
η φίλη μας η Έμμυ
– η κόρη του «77χρονου φαρμακοποιού» –
πολιτικό μνημόσυνο παραγγέλνει
και όχι κηδεία…


..........................................
Ότι διαβάζετε παραπάνω δεν είναι ποίημα ή κάτι τέτοιο.
Έτσι αυθόρμητα βγήκε, σαν σχόλιο και απάντηση στο δημοσίευμα του πολύ καλού blog "Λέσχη Ανάγνωσης Degas", που όλο κι όλο είναι μιά φωτογραφία από τον γνωστό πίνακα του Εντβαρ Μούνκ "Η κραυγή" και ένας τίτλος: "ΑΘΗΝΑ-ΘΑΝΑΤΟΣ-ΑΙΔΩΣ- ΚΡΑΥΓΗ-ΕΛΛΑΔΑ-2012"

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Ζητείται "ενδιαφέρον"

Την εκδήλωση ενδιαφέροντος (μέχρι την ερχόμενη Παρασκευή) ζητάει ο δήμαρχος Μοσχάτου – Ταύρου από φορείς και δημότες για την συμμετοχή τους στο Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών.

Μάλιστα καλεί και τους μετανάστες να σπεύσουν να συμμετέχουν!

Όντας γνωστή η τακτική της δημοτικής αρχής, που ξεκινάει από την «
Υπατία» και φτάνει μέχρι το «Φοίβο», έχω μια υποψία ότι η όλη υπόθεση μπορεί να είναι ένα συμβούλιο εκτόπισης, παρά αντιμετώπισης των θεμάτων των μεταναστών.

Αυτό υποψιάζομαι, αν συνδυαστεί το γεγονός με την ίδρυση στρατοπέδων – φυλακών, την Αμυγδαλέζα και τις γενικότερες σπασμωδικές κινήσεις του Χρυσοχοϊδη.

Όπως και να έχει (και αφαιρουμένων των γνωστών κόλπων προβολής), είναι ώρα ΚΑΙ η δημοτική πλειοψηφία, ΚΑΙ η αντιπολίτευση –
και μιλάμε για ολόκληρη την Αντιπολίτευση - να δείξουν τις πραγματικές τους προθέσεις και απόψεις, γιατί προϊόντος του χρόνου τα σκατώσανε!

Πάνω από όλα ανθρωπισμός και αξιοπρέπεια χρειάζεται, κυρίες και κύριοι… κι ας ανθεί το μαύρο λουλούδι του light ρατσισμού και του φοβικού σύνδρομου των νοικοκύρηδων.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Απέναντι στα κακώς κείμενα... Πάντα!

Πολλές είναι οι φορές εκείνες που ορισμένα δημόσια πρόσωπα, μη ανεχόμενα την δυσμενή κριτική καταφεύγουν σε προειδοποιήσεις ή ακόμα και απειλές περί μηνύσεων και δικαστικών αγώνων. 
Αυτό αφ' ενός μεν δείχνει προσωπική αδυναμία στο να ανταπεξέλθουν σε μια κριτική με αντεπιχειρήματα και αφ' ετέρου μια αδύνατη προσωπικότητα, που δεν αντέχει το βάρος της όποιας ευθύνης. 
Εμείς όμως επειδή πιστεύουμε τα ακριβώς αντίθετα, θα συνεχίζουμε την κριτική μας έστω και αν αυτή δυσαρεστεί και ενοχλεί κάποιους δημόσιους άνδρες του τόπου μας, με μοναδικό στόχο  τη βελτίωση και της πολιτικής τους και του οφέλους του δήμου. 

Χαρακτηριστική είναι η απόφαση υπ’αριθμόν 9975/1986 του Εφετείου Αθηνών, το οποίο έκρινε ότι, παρά το γεγονός ότι τα δημοσιεύματα μιας εφημερίδας ήταν αντικειμενικώς ανακριβή και ο τόνος της κριτικής οξύς, δεν προκλήθηκε προσβολή της τιμής, δεδομένου ότι η κριτική που ασκήθηκε εμπίπτει στα όρια της συνταγματικής ελευθερίας του τύπου και του άρθρου 367 του Ποινικού Κώδικα. 

Καθίσταται σαφές, δηλαδή, ότι δεν έχει μείζονα σημασία τόσο ο τόνος και η οξύτητα της κριτικής, αλλά όσο ο σκοπός του δημοσιεύματος.
 Εφ’ όσον ο σκοπός του δημοσιεύματος είναι η άσκηση κριτικής επάνω σε συγκεκριμένο θέμα - και όχι η προσβολή της προσωπικότητας του θιγομένου - δεν παραβιάζεται η αρχή του σεβασμού της προσωπικότητας. 
Οξεία κριτική δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην εξύβριση ή δυσφήμιση και ως εκ τούτου η στάθμιση συμφερόντων παραβιάζει το δικαίωμα της ελευθερίας τη γνώμης.
Μετά από αυτήν την παρένθεση θα θέλαμε να κάνουμε γνωστό σε όλους ότι ουδέποτε θα ενδώσουμε σε όποιες πιέσεις για μια πιο ήπια κριτική. 
Άλλωστε το πρόβλημα μιας οργανωμένης κοινωνίας δεν είναι η κριτική που ασκείται σε δημόσια πρόσωπα, αλλά τα Έργα και οι Ημέρες των δημόσιων προσώπων. 
Όταν τα δημόσια πρόσωπα πράττουν το καλό και το σωστό, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα από την κριτική που ασκείται σε αυτούς, γιατί πολύ, μα πολύ απλά, θα στηρίζεται σε "σαθρά" επιχειρήματα. 

Πιστεύω μας είναι, ότι το κάθε δημόσιο πρόσωπο, θα πρέπει να επιδιώκει την κριτική όποια και αν είναι αυτή και όχι να επιζητεί αυλοκόλακες που θα του δημιουργούν καλή αλλά ταυτόχρονα παραπλανημένη διάθεση.
Ήμασταν, Είμαστε και θα Είμαστε πάντα απέναντι στα κακώς κείμενα, με την όποια κριτική μας, αφήνοντας τον καθένα να βγάζει τα συμπεράσματά του.

ο δάσκαλος

Οι "Πολίτες" ...μπροστά στο μέλλον
της πόλης και στο δικό τους

Η αυτόνομη πορεία, η κάθοδος ξανά στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, αλλά και η ανάγκη για οργανωμένη δράση μέσα στην κοινωνία και δίπλα στους δημότες σε Ταύρο και Μοσχάτο υπήρξαν τα χαρακτηριστικά της πρώτης Οργανωτικής Συνέλευσης της κίνησης «Πολίτες Μπροστά».
Κατά την τετράωρη συζήτηση, όπου τοποθετήθηκαν 19 άτομα και 2 φιλοξενούμενοι, συζητήθηκαν όλα τα θέματα που αφορούν: στην αυτοδιοίκηση, στην ασκούμενη πολιτική της δημοτικής αρχής, στην παρουσία της δημοτικής ομάδας που εκλέχθηκε με τους «Πολίτες Μπροστά» και στα εσωτερικά θέματα της παράταξης.




Πέρα από την 6μελή ομάδα των δημοτικών και κοινοτικών συμβούλων, ορίστηκε το διοικητικό σχήμα που θα οργανώσει και θα συντονίσει τις μελλοντικές εκδηλώσεις και δράσεις και το οποίο αποτελείται από τους:
Παναγιώτης Ψύλλας, ως Γραμματέας, 
Σωτήρης Ανδρέου (Ταύρος), Βασίλης Γραβάνης (Μοσχάτο), Γιάννης Δάτσικας (Ταύρος), Ζωή Ιωαννίδου (Ταύρος), Κατερίνα Καρύδη (Ταύρος), Παναγιώτης Κιούφης (Ταύρος), Γιώργος Κοψιαύτης (Μοσχάτο), Πολύδωρος Πατσουράκης (Μοσχάτο), Θωμάς Πέππας (Μοσχάτο), Μαρία Πετράκη (Μοσχάτο), Ελένη Υψηλάντη (Μοσχάτο), και Νίκος Φαμέλης (Ταύρος)...

Αυτά είναι τα γενικά ειδησεογραφικά θα μπορούσε να πει κανείς.
Η ουσία όμως είναι αυτή που μετράει.
Σε έναν δήμο με μικρά και μεγάλα προβλήματα και απέναντι σε μιά εντελώς λαθεμένη πολιτική που ασκείται από την σημερινή δημοτική διοίκηση, οι "Πολίτες Μπροστά" έχουν αυξημένες αυτοδιοικητικές και κοινωνικές ευθύνες.
Είτε έτσι, είτε αλλιώς αποτελούν μία από τις βασικότερες ελπίδες για τον Ταύρο και το Μοσχάτο, όχι τόσο από την άποψη των προσώπων, αλλά από τις συλλογικές πολιτικές και το ήθος των προσώπων που απαρτίζουν την Κίνηση.
Το διακύβευμα - μετά την Οργανωτική Συνέλευση - είναι ένα και μοναδικό:
Αν η διοικούσα επιτροπή θα δουλέψει σωστά, και αν - κυρίως - τα λόγια θα γίνουν πράξη.