Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Εκμυστηρεύσεις και απειλές

Σε μικρή πόλη ζούμε και όλα διαδίδονται και μαθεύονται!
Και τα φανερά και τα κρυφά πράγματα. 
Άσε που ορισμένα από τα κρυφά (κυρίως της συνομοταξίας των εκμυστηρεύσεων) λέγονται ώστε να γνωστοποιηθούν. 
Μας γνωστοποιήθηκαν λοιπόν κάποιες αγανακτισμένες εκμυστηρεύσεις και απαντάμε: κάντε ότι σας φωτίσει ο Δίας.

Τελικά είναι σκληρό πράγμα να πολιτεύεσαι και κάθε φορά να μην μπορείς να αντέξεις την κριτική που σου ασκούν οι συνδημότες, οι τοπικές εφημερίδες ή τα blogs. 
Αυτό διορθώνεται είτε με την μελέτη των αρχαίων θησαυρισμάτων περί Δημοκρατίας και Πολιτικής, είτε με την αυτοκριτική και την αλλαγή κυβερνητικής πλεύσης. 

Γιατί το να απειλείς, δεν είναι μόνο αδυναμία, αλλά ο έσχατος πολιτικός ξεπεσμός για έναν δημόσιο άνδρα. 
Είναι ένα λάθος προς άμεση διόρθωση.

Στην κλασσική Αθήνα, όταν τα παραπάνω δεν τελεσφορούσαν, ο Ξυπεταιώνας βουλευτής (ή μπας και ήταν ένας από τους 10 στρατηγούς;) που δεν άντεχε την κριτική στην εκκλησία του δήμου έμπαινε σε μια τριήρη και τράβαγε για κάποια αποικία της Ιωνίας.
Σήμερα όποιος δεν αντέχει, απλά παραιτείται.

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Μπαξέ τσιφλίκι

Αποκαλυπτική η χθεσινή (28/3/2012) συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβούλιου.
Σε κάθε θέμα ξεπρόβαλε και ένα ολίσθημα της κυβερνώσας τον δήμο ομάδας Ευθυμίου, αλλά κυρίως αποκαλυπτόταν η αντίληψη που έχει για την δημοκρατία και τον τρόπο διοίκησης του δήμου.

Το γνωστό ιδιοκτησιακό «L' état, c'est moi» που με περισσή έπαρση και αριστοκρατική νωχέλεια αναφώνησε ο Louis 14ος, ωχριά μπροστά στην φεουδαρχική αντίληψη Ευθυμίου για τον δήμο: μπαξέ τσιφλίκι η Κοραή – έτσι γουστάρουμε να διοικούμε και για 2 ½ χρόνια μη μας ενοχλείτε.

Κάπως έτσι φαίνεται να αντιμετωπίστηκε και συνεχίζει να αντιμετωπίζεται - σύμφωνα με τις καταγγελίες Σωπάκη - και η περίπτωση των αμοιβών που εισέπραττε ο κ. Μπούτσης ως πρόεδρος του ΝΠΔΔ του Πνευματικού Κέντρου για το διάστημα από 1 Ιανουαρίου έως και 3 Αυγούστου του 2011.

Του τα έδινε τα ευρώπουλα ο καλός δήμαρχος κι ας μην υπήρχε Πνευματικό Κέντρο Μοσχάτου, αφού ήδη από την πρωτοχρονιά του 2011, 
α) έτρεχε ο νέος πια δήμος Μοσχάτου – Ταύρου, 
β) το Νομικό Πρόσωπο είχε καταργηθεί σύμφωνα με τον Καλλικρατικό Νόμο 3852, και 
γ) τα πολιτιστικά θα έπρεπε πια να καλυφθούν και να συντονιστούν μέσα από κάποια αντίστοιχη διεύθυνση ή επιτροπή του νέου Δήμου.

Η πλειοψηφία (δίνοντας υπηρεσιακές εξηγήσεις μέσω του κ. Ιωαννίδη) προσπάθησε να ισχυριστεί ότι όλα έγιναν νομότυπα, αφού ο Επίτροπος συμφώνησε στην αναγκαστική καταβολή των επίμαχων μηνιαίων αποζημιώσεων στον κ. Μπούτση για λόγους εξυπηρέτησης των πολιτιστικών δραστηριοτήτων του Πνευματικού Κέντρου.

Σε αυτό θα μπορούσε να βρεθεί μια λογική βάση, αλλά μόνον για τους καθηγητές και τους καλλιτεχνικούς συνεργάτες των διαφόρων τμημάτων και εργαστηρίων, ώστε να μην διαλυθούν οι υπάρχουσες δομές.
Δεν γίνεται, όμως, κατανοητή και για την ανάγκη χρηματοδότησης και του προέδρου του Πνευματικού Κέντρου.

Αλλά ακόμη και αν ήταν έτσι, όπως δηλαδή τα έκρινε ο Επίτροπος, τόσο ο δήμαρχος, όσο και οι αρμόδιες υπηρεσίες υπερέβησαν τα νόμιμα προβλεπόμενα, αφού η χρηματική αποζημίωση των προέδρων και αντιπροέδρων των Νομικών Προσώπων του Δήμου καθορίζονται και αποφασίζονται (στην αρχή κάθε έτους) αποκλειστικά από το Δημοτικό Συμβούλιο, στην βάση οικείου προϋπολογισμού!
Τέτοια απόφαση δεν υπήρξε!!!

Και δεν εξηγείται, και δεν δικαιολογείται το όλο θέμα με την εξήγηση του προέδρου του Δημοτικού Συμβούλιου ότι πρόκειται για "πολιτικό ζήτημα".

Και δεν εξαντλείται η ιστορία αποκλειστικά σε κάποιες χιλιάδες ευρώ που ξοδεύτηκαν σε προέδρους και αντιπροέδρους χωρίς ...προεδρευόμενα Κέντρα (Πνευματικό, ΚΕΦΟ, κλπ) ένεκα της νομικής ανυπαρξίας τους, ενώ θα μπορούσαν να διατεθούν σε έργα ή κοινωνικές δράσεις.

Η υπόθεση Μπούτση έχει να κάνει με την μορφή και την ποιότητα διακυβέρνησης του δήμου.
Κι ως γνωστόν αυτοί που έχουν πρόβλημα, καταφεύγουν σε ενέργειες που ξεφεύγουν από το μέτρο.
Γίνονται αλαζόνες και αυταρχικοί για να καλύψουν τις αδυναμίες τους και την ανεπάρκεια αξιολόγησης και κατανόησης της κριτικής που τους γίνεται.

Όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις δεν αρκεί η αντιπολιτευτική φρασεολογία μέσα στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου.
Χρειάζεται ενημέρωση του λαού και προσφυγή στους θεσμούς που προβλέπονται όταν τα πράγματα πηγαίνουν έτσι.

Δούναι και λαβείν

Άλλο ένα Δελτίο Τύπου - συγκρατημένα πανηγυρικό αυτή την φορά - δημοσίευσε η δημοτική αρχή. 

Αφορμή έδωσε η έγκριση, από πλευράς Περιφέρειας, της μελέτης για συλλεκτήρες που θα μαζεύουν τα νερά της βροχής στην διασταύρωση Χρ. Σμύρνης & Σολωμού, ώστε η πολύπαθη περιοχή να περάσει από τον μεσαίωνα, στην εποχή του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού! 

Η εξαφάνιση της θλιβερή λίμνης στην οποία βυθίζονταν πεζοί και αυτοκίνητα, και που επί 10ετίες ταλαιπωρούσε τους Μοσχατιώτες, ήτανε (όπως λέει το σχετικό Δελτίο Τύπου) μια δέσμευση του νυν δημάρχου. 

Ταξιάρχη Παπαντώνη, σε ρούμπωσε! 
Γιατί κατηγορώντας έμμεσα και απαλά (όσο πατάει η γάτα) την αναποτελεσματικότητα των προηγούμενων τετραετιών διοίκησης του τότε δήμου Μοσχάτου, δεν φαντάζομαι ότι η απόδοση ευθύνης εκτείνεται μέχρις την εποχή του Ζία (επί χούντας) ή του Ορέστη Κολοκοτρώνη. 
Άρα σε σένα πάει η κριτική...

Όμως καταυτόν τον τρόπο, ο σημερινός δήμαρχος μέμφεται τον ίδιο του τον εαυτό και ενίους των τότε ισότιμων συναδέλφων του, που σήμερα συνεχίζουν μαζί του σε διάφορους ρόλους και αποστολές. 
Όταν επί σειρά τετραετιών, είτε βρίσκανε δικαιολογίες στις κριτικές που ασκούσαν οι κάτοικοι, είτε σιωπούσανε, αφήνοντας μόνο τον Παπαντώνη να «καθαρίσει» (ενώ την ίδια ώρα νέμονταν αντιδημαρχιλίκια και άλλα οφίκια), σήμερα δεν τους παραπαίρνει να πανηγυρίζουν. 

Στο κάτω-κάτω δεν πρόκειται παρά για μια έγκριση μελέτης που βέβαια μακάρι να φτάσει να γίνει το θεάρεστο έργο μιας ηράκλειας αποξήρανσης της εποχιακής λίμνης στην Χρυσοστόμου Σμύρνης. 

Γεννιέται όμως ένα ουσιαστικό ερώτημα.
Αν υποτεθεί πως η έγκριση της μελέτης οδηγάει στην κατασκευή του συλλεκτήρα στην Χρ. Σμύρνης, πως τα κατάφερε ο νεότευκτος Ευθυμίου, εκεί που απέτυχε η παλιά καραβάνα, ο Παπαντώνης;

Μήπως πρόκειται για το αποτέλεσμα της γνωστής ελληνικής τακτικής «δούναι και λαβείν»;
Γιατί πέρα από τα όσα επίσημα λέχθηκαν για την Παραλία στην συνεδρίαση της Μόνιμης Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής (21/2/2012), ουκ ολίγοι οι υπαινιγμοί για τα αντισταθμιστικά οφέλη που παζαρεύτηκαν...

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Χαμαιλέοντες σε 4ωρη στάση εργασίας


Απ’ τη μια κρατάνε την σημαία του ΠΑΣΟΚ, κι απ’ την άλλη το παίζουν αντιμνημονιακοί.
Την μια μέρα προσκυνάνε και ψηφίζουν Βενιζέλο και την άλλη μέρα βγάζουν ανακοινώσεις βροντοφωνάζοντας «φτάνει στην οικονομική εξαθλίωση της Αυτοδιοίκησης».
Και όχι μόνον δεν μένουν στο ΦΤΑΝΕΙ, αλλά παριστάνουν ότι κλείνουν τον Δήμο για 4 ώρες (όπως συμβαίνει τούτη τη στιγμή - θέλουμε να ελπίζουμε) εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την κυβερνητική πολιτική των Παπαδήμου - Βενιζέλου - Σαμαρά!
Δηλαδή το δούλεμα πάει σύννεφο!!!
Αχ καημένοι χαμαιλέοντες… όλοι γνωρίζουν την ικανότητα του είδους σας να αλλάζει χρώματα όποτε αυτό «συμφέρει»…
Εκεί που ακόμα υπάρχει κάποιο πρόβλημα, είναι μάθετε πως γράφεται σωστά το όνομα σας…
Χαμαι - λέοντες
Αν γίνει κι αυτό… τότε

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

25η Μαρτίου της ντροπής

ΑΦΟΥ ΣΩΖΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΣΑΣΤΕ ΡΕ;
Ίσως και να ήταν η πρώτη φορά που δεν παρακολούθησα στην τηλεόραση έστω και ένα μικρό μέρος από την μεγάλη παρέλαση της Αθήνας.
Τι να δεις, άλλωστε;
Το προδοτικό «σύστημα» να είναι περιτριγυρισμένο από φουσάτα και να υποκρίνεται ότι αποτίει φόρο τιμής στις σημαίες και στους αγωνιστές του 21;
Δεν πήγα μήτε στην τοπική παρέλαση.
Τι να ιδώ;
Τους τοπικούς αντιπροσώπους των ολετήρων, να προσποιούνται ότι γιορτάζουν την εθνική παλιγγενεσία;

Άφησα να περάσει η μέρα…

Σήμερα Δευτέρα, φρίττω βλέποντας το φωτορεπορτάζ των blogs και διαβάζοντας τις δηλώσεις «τους»…

Ήταν η καλύτερη παρέλαση 25ης Μαρτίου που ζήσαμε ποτέ!
Αυτά δήλωσε ο μνημονιακός υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, αμέσως μετά το τέλος της αστυνομικοκρατούμενης στρατιωτικής παρέλασης.
Ο κύριος «τίποτα» φρόντισε μάλιστα να υπογραμμίσει το «κλίμα ομοψυχίας και ενότητας» μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκε!!!

Το ίδιο καλά χωρίς το Λαό, ένοιωσε και ο μνημονιακός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, που με την γεμάτη φλόγα φωνή του, είπε:
«Ήταν μια θαυμάσια, εντυπωσιακή παρέλαση με την οποία τιμήσαμε τους ήρωες του 1821, οι οποίοι με γενναιότητα, αυτοθυσία και πίστη μας έδωσαν την ελευθερία μας».

Φουκαρά Αβραμόπουλε, κακομοίρη Λουκά, με την φοβική σας παρέλαση.
Αμετανόητοι ψεύτες και υπηρέτες του ξένου και ντόπιου κατεστημένου…

Τέτοια παρέλαση ρε σεις μόνο οι ναζί είχαν κάνει στην Αθήνα.
Στην έρημη πλατεία Συντάγματος, τότε, το 1941, καμάρωναν και χειροκροτούσαν την Βέρμαχτ κάτι γερμανοτσολιάδες και δοσίλογοι ...«έλληνες».

Στις 25 Μαρτίου του 2012 την αναπαραστήσατε όσο πιο καλά μπορούσατε.
Η μόνη διαφορά από τότε είναι ότι τους φρουρούς ασφαλείας και τους χειροκροτητές των γερμανών ναζί αντικατέστησαν οι ένστολοι αστυφύλακες, οι σωματοφύλακες με τα πρετ-α-πορτέ κοστούμια, τα μαύρα γυαλιά και τα ασύρματα συστήματα επικοινωνίας και κάποιοι λίγοι που όφειλαν να επιδείξουν την αστυνομική τους ταυτότητα για να πάρουνε λίγη τζούρα εθνικής περηφάνιας πίσω από μεταλλικά φράγματα και κορμιά αστυφυλάκων.


Και μου ήρθε στο μυαλό ο Κολοκοτρώνης κλεισμένος στο Ανάπλι από … «έλληνες»!!!
Και στην οθόνη της φαντασίας μου ήρθε ο Καραϊσκάκης να πέφτει στο Φάληρο χτυπημένος πισώπλατα από… «έλληνες»!!!
Και στ’ αυτιά μου να αντηχεί η φωνή της καθηγήτριάς μου της Κουλοπούλου να μας διαβάζει τα λόγια μπαρμα-Γιάννη του Μακρυγιάννη, που είχε πολεμήσει εδώ στο Μοσχάτο:
«Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια - φαίνονταν οι φλέβες, τόση εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ’ Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν [...] Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας.
Γι’ αυτά πολεμήσαμε»

Ήρωες που δεν κιότεψαν στην υπεροπλία των Τούρκων.
Που δεν προσκύνησαν στα γρόσια της εποχής, αλλά προτίμησαν να διαφυλάξουν το φτηνό χώμα της πατρίδας και τις πεσμένες μαρμάρινες κολώνες κάποιου αρχαίου ναού.

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Δεν πιάνουν οι προβοκάτσιες

Με μεγάλη μου έκπληξη είδα στο διαδίκτυο να γίνεται αναφορά σε μια προσωπική διένεξη εμού και του Άρη Κρεμμύδα, επικεφαλής του συνδυασμού «ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ»
Χωρίς καμιά έκπληξη είδα επίσης αυτό το δημοσίευμα να αναπαράγεται σε γνωστό blog που παίζει τον ρόλο αβανταδόρου της δημοτικής αρχής.

Ένα blog που επιμελώς, όχι μόνο δεν παρουσιάζει τα ουσιαστικά και καυτά προβλήματα του Δήμου μας, αλλά φροντίζει - ωσάν να είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία - να τα σκεπάζει κάτω απ το χαλί και να παρουσιάζει θέματα μικρής σημασίας σαν δήθεν επιτεύγματα.

Άραγε για αυτό το αβανταδόρικο blog τί είναι ουσιαστικότερο;
Μία προσωπική διένεξη εμού και του αρχηγού της Παράταξης στην οποία ανήκω, ή πράξεις και παραλήψεις της Δημοτικής αρχής;

Ποιά θέση πήρε το συγκεκριμένο blog για τα ΚΛΕΙΣΤΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβούλιου, που αφορούσε «καυτό θέμα» σχετικό με το Πνευματικό Κέντρο;

Ποια θέση πήρε: για το πρόγραμμα ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΑΥΛΕΣ στα σχολεία, που σε ελάχιστο χρόνο έκλεισαν, για τις δια «περιφοράς» συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβούλιου, για τις αμοιβές των Προέδρων των Νομικών προσώπων και των Σχολικών Επιτροπών, για τις μεροληπτικές προσλήψεις συμβούλων, για την κατάντια του γηπέδου, για τις κατεστραμμένες πλατείες, για τον αγωγό της Χρυσοστόμου Σμύρνης;

Ποια θέση πήρε για τα 50.000 ευρώ που προϋπολόγισε Σχολική Επιτροπή για καθαριστικά και δεν πέρασε, αναγκάζοντας τον πρόεδρό της να προϋπολογίσει στη συνέχεια 15.000 ευρώ;

Ποια θέση πήρε για την πρόσληψη γραμματέα, για χρήματα που εισέπραττε και εισπράττει ο Δήμος από τους πολίτες για αγορά οικοπέδων που ποτέ δεν απαλλοτριωθήκανε, και για ένα σωρό άλλα πράγματα, στα οποία δεν αναφέρομαι λόγω οικονομίας χρόνου και χώρου;

Τώρα, όσον αφορά αυτή καθεαυτή την διένεξη που αναφέρουν, πράγματι υπήρξε.
Αυτή όμως ουδόλως μπορεί να επηρεάσει την πορεία του συνδυασμού μας.
Το χαρακτηριστικό μας είναι η αγάπη για τον Ταύρο και το Μοσχάτο και όχι η απόκτηση εύνοιας, προσωπικής προβολής ή κάποιας απολαβής.
Διενέξεις υπήρξαν και θα υπάρχουν και μέσα από αυτές θα υπάρχει η σύνθεση απόψεων για το καλό των δυο κοινοτήτων μας.

Άλλωστε αυτή η διαφορετικότητά μας, είναι που μας δίνει ώθηση για κάτι πολύ καλό.
Κανείς σε αυτό το συνδυασμό δεν μπορεί να αποτελεί πειθήνιο όργανο του αρχηγού που θα δέχεται απόψεις χωρίς να τις επεξεργάζεται, όπως ακριβώς συμβαίνει σε άλλους και κυρίως σε αυτούς του Δημάρχου και του κ Σπανάκη.

Όσον με αφορά ήμουν, είμαι, και θα είμαι πιστός στους «ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ» και μέσα σε αυτή την παράταξη θα προσπαθώ για το καλύτερο, εκφράζοντας όμως πάντοτε δυναμικά και ανεμπόδιστα τις απόψεις μου..

Θα προέτρεπα μάλιστα τους προβοκάτορες και καλοθελητές να πάψουν να ασχολούνται με τη δήθεν διάλυσή της και να ασχοληθούν με κάτι πιο εποικοδομητικό για το Δήμο.

Όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτό το συνδυασμό, είναι σκεπτόμενοι άνθρωποι, που δεν τους απασχολεί ο βιοπορισμός τους και η ενίσχυση του εισοδήματός τους μέσα από τη δημοτική αρχή.
Όλοι μαζί οι «ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ» θα προσπαθούμε για το καλό του Δήμου μας και οι όποιες και όποτε διενέξεις θα λειτουργούν μέσα από διάλογο σαν όπλο υπέρ της μεγαλύτερης ενδυνάμωσης της προσπάθειας μας.

Δημήτρης Ζώταλης
Δάσκαλος

Θ. Μελίστας: Όλα έχουν ένα όριο


Το γνωρίζαμε εκ των προτέρων, ότι ο συνδυασμός θα είχε πόλεμο απ’ όλες τις πλευρές, αφού «χαλούσε την πιάτσα».
Ποτέ άλλωστε δεν κρύψαμε, όσοι συμμετείχαμε στο συνδυασμό ότι είμαστε άτομα προερχόμενα από διαφορετικό ιδεολογικό χώρο, αλλά εξ αρχής δηλώσαμε ότι η συμπόρευσή μας με τον ανεξάρτητο συνδυασμό ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ με επικεφαλή τον  Άρη Κρεμμύδα, ήταν αποτέλεσμα της κοινής μας αγάπης για το Δήμο, της ταύτισής μας για τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων που ταλανίζουν τους δημότες, αλλά κυρίως της κοινής μας απόφασης να λειτουργήσουμε πέρα από μικροκομματικές σκοπιμότητες και άνωθεν υποδείξεις.
Αλλά έχουν όλα ένα όριο. Αντί οι κονδυλοφόροι που με ευκολία αναδημοσιεύουν ένα άρθρο αγνώστου προελεύσεως αλλά με γνωστό στόχο, να αναζητήσουν τις διαμάχες και έριδες στο συνδυασμό της πλειοψηφίας, επιζητούν με τη γνωστή γκεμπελική μέθοδο να δημιουργήσουν θέμα από εκεί που δεν υπάρχει.
Που ήταν αυτοί οι έντιμοι κονδυλοφόροι :
Α) όταν ο Πρόεδρος του Δ.Σ. κατακεραύνωνε το Δήμαρχο, για τις αμοιβές των Προέδρων και των Αντιπροέδρων των Νομικών Προσώπων ;
Β) όταν ο Στάθης Καραβασέλας και ο Γιάννης Σάββας άδειαζαν το Δήμαρχο δηλώνοντας ότι εκείνοι παραιτήθηκαν από την αμοιβή τους ως αντιπρόεδροι των Νομικών Προσώπων, γεγονός που απέκρυψε ο κ. Δήμαρχος ;
Γ)όταν ο Πρόεδρος του Δ.Σ. μιλούσε για έλλειψη οράματος και έλλειμμα δημοκρατίας  επί εποχής Παπαντώνη ;
Δ) όταν σύμβουλοι μιλούσαν ανοικτά για τις ατασθαλίες στο δημοτικό κινηματογράφο του Μοσχάτου και για το πλήθος των παρανομιών στην κατασκευή του Πολιτιστικού Κέντρου ;
Αυτά για εσάς αγαπητοί  δεν ήταν σοβαρά θέματα, αφού ενοχλούσαν τον εργοδότη, γι' αυτά για εσάς δεν υπήρχαν. 
Αλλά τα αστεία τελείωσαν. 
Σύντομα όλοι εσείς θα πάρετε τις απαντήσεις σας, στο βρώμικο πόλεμο που κάνετε.

Υ.Γ. θα ήθελα να παρακαλέσω τους συμβούλους της πλειοψηφίας, όσες φορές βρίσκομαι στο Δημαρχείο, να μην έρχονται να μου εκτοξεύουν κατηγορίες κατά συντρόφων τους, γιατί πολλές φορές με κάνουν και ντρέπομαι.

Υ.Γ πώς ρε σύντροφοι με τα τόσα αγνά αισθήματα που έχετε ο ένας για τον άλλον μπορείτε να συνυπάρχετε στον ίδιο συνδυασμό ;


ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΕΛΙΣΤΑΣ

Δεν ήταν όλα μηδέν

Δεν ήταν όλα μηδέν στο αγώνα του "Μοσχάτου" με την Καστέλα στο ηλιόλουστο γήπεδο Ρέντη. 
Το Μοσχάτο χρησιμοποίησε νεαρούληδες παίκτες που με την εμφάνισή τους δείχνουν το βάθος της δουλειάς στον ΑΟΜ αλλά και πόσο ελπιδοφόρο μπορεί να είναι το άμεσο μέλλον.
Τώρα όσον αφορά αυτόν καθ’ αυτόν τον αγώνα, που τέλειωσε 0-0, θα είναι μια επαναλαμβανόμενη γκρίνια σε μια επαναλαμβανόμενη πιθανή προφητεία που θέλει το "Μοσχάτο" να ατυχεί όταν βρίσκεται σε απόσταση πυρός από την αντίπαλη εστία.
Ένα 2-0 ή 1-0 θα ήταν το δίκαιο αποτέλεσμα απέναντι σε μια Καστέλα ακίνδυνη παντελώς, αλλά που προσπαθούσε στο κέντρο και την άμυνα. 
Όλα για την λογική νίκη του "Μοσχάτου" χάθηκαν,
όταν στο α’ μέρος του αγώνα έχασε 2-3 καλές ευκαιρίες,
όταν στο β’ μέρος έχασε με τραυματισμό τον Λαλιάνι,
και φυσικά όταν δεν είχε στην σύνθεσή του τον Ντάφλα.
Τέλος, θέλουμε να υπογραμμίσουμε την διαφωνία μας με κάποιο τοπικό website που παρότι δεν είχε άνθρωπο του στο γήπεδο, γράφει ότι «Τόσο οι γηπεδούχοι όσο και οι φιλοξενούμενοι, δεν κατάφεραν να αποδώσουν καλό ποδόσφαιρο, με αποτέλεσμα να μείνουν στο μηδέν».
Κάνει λάθος, όντας απλός αντιγραφέας προφανώς άλλου website (αθλητικού), γιατί το "Μοσχάτο" κατά διαστήματα έπαιξε το γνωστό στρωτό και οργανωμένο παιχνίδι του.
Σ.Μ.

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Φιοριτούρες
και δοξαστικά τραγουδάκια

Φυσικά και δεν ήμασταν στην Ευθυμιακή μάζωξη.
Αλλά μαθαίνουμε διάφορα ευτράπελα (που θα σχολιάσουμε σύντομα).
Για τώρα και ως ορεκτικό, μια παρατήρηση που προκύπτει από όσα διαβάσαμε στο «Ξεκινάμε» (το οποίο γράφει ότι  ο Δήμαρχος και αρχηγός της παράταξης τάδε, μίλησε «για το τι έχει προσφέρει ως έργο στο Μοσχάτο &Ταύρο» σε τομείς όπως «περιβάλλον, τεχνικά έργα, πολιτισμός, αθλητισμός, εθελοντισμός, νέα γενιά, γυναίκα-ισότητα, πληροφορική και άλλα» (έχει και άλλα!!!)
Πριν τρελαθούμε εντελώς θα ήταν καλύτερα για τον Δήμαρχο να καλέσει Ανοιχτή Συνέλευση των Δημοτών και να τα πει εκεί.
Έτσι επιτάσσει η Δημοκρατία, αλλά και ο Νόμος.
Όλα τα άλλα είναι φιοριτούρες και δοξαστικά τραγουδάκια.

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

444 ημέρες εξουσίας Ευθυμίου















Σήμερα είναι η τιμητική του κ. Ευθυμίου.

1. Ως Δήμος, θα εφοδιάσει με φτηνή πατάτα τους δημότες.
2. Ως Δήμος και Παράταξη θα γιορτάσει την επέτειο των 444 ημερών από εγκαταστάσεως στο μέγαρο της Κοραή και τις 444 ημέρες αδυναμίας να ανταποκριθεί στην πρόκληση  που καθημερινά του απευθύνουμε για το ανατολικό κομμάτι της Πλατείας Δημαρχείου, όπου χάσκει ένας απαράδεκτος δημόσιος χώρος.
(Από εκεί όπου σήμερα θα περάσουν πλείστοι όσοι δημότες για την παραλαβή των γεωμήλων και αργότερα το απόγευμα, τα στελέχη και οι οπαδοί του που θα οδεύουν στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου για να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση του συνδυασμού του κ. Ευθυμίου.)
3. Ως Παράταξη, θα πραγματοποιήσει πολιτική σύναξη για να αναζωογονήσει και να σφυρηλατήσει τους οπαδούς του, προφανώς περιγράφοντας και χρησιμοποιώντας τα επιτεύγματα 444 ημερών της διακυβέρνησης του.

Από την πλευρά μας ακυρώσαμε 2-3 αρκούντως επικριτικά κείμενα και για τις τρεις παραπάνω περιπτώσεις, έτσι ώστε να μην του χαλάσουμε την ημέρα.
Απλά του απευθύνουμε τις παρακάτω σκέψεις, καθώς διαβλέπουμε εντάσεις και ξηρασία για το μέλλον…

Κύριε Ευθυμίου, την διοίκηση του δήμου υποτίθεται  πως την κερδίζει κάποιος για το κοινό καλό και για το δημόσιο καλό.
Όταν την κερδίζει γι αυτούς τους λόγους, τότε τον ενδιαφέρει μόνον ο στόχος.
Η εξουσία που απορρέει από το νομοθετικό πλαίσιο και από την στην πράξη διαχείριση, είναι απλά ένα τεχνικό μέρος.
Αν θα ξαναείναι και την επόμενη φορά επικεφαλής της διοίκησης, αυτό κατά την ιδεατή πολιτεία και δημοκρατία έγκειται από το κατά πόσον επιτεύχθηκαν οι στόχοι που είχαν τεθεί και ενέκρινε η κοινωνία και από όσα έργα ωφέλησαν την πόλη.
Όταν λοιπόν κάποιος είναι εθελοντής και ανιδιοτελής, δεν τον νοιάζει η εξουσία αλλά η προσφορά και η αναγνώριση της πλειοψηφίας των δημοτών.
Η καθ’ υπερβολή προβολή, ο αυτοέπαινος των ενεργειών, η εκμετάλλευση των γκρίζων ζωνών του κοινωνικού πόνου και ανάγκης, δεν είναι έπαινοι, αλλά ελεεινή διακόσμηση των σκοπών του.
Είναι η εκ του πονηρού και δια της εξαπατήσεως (κάποιες φορές) προσπάθεια επανακατάληψης της εξουσίας.
Τότε απλά εγείρονται ερωτήματα γιατί θέλει ξανά την εξουσία.

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Η κατάσταση δεν είναι καλή


(την ώρα που θα διαβάζετε το σύντομο σημείωμα μας, βάλτε να παίζει το κλιπάκι με τον ανεπανάληπτο και αγαπημένο Αντριάνο Τσελεντάνο. Βάλτε μάλιστα τέρμα γκάζια στον ήχο - αν έχετε καλό σύστημα - γιατί έτσι το απαιτεί μια situazione non è buona)

Ο μνημονιακός και αριστεροφάγος Βένι έγινε πρόεδρος του νεοΠασόκ...
Η Πατρίδα μας βιώνει την εθνική υποτέλεια...
Η κοινωνία των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας βουτάει στη φτώχεια...

Ο ιδεοκλόπος Αντρέας κάνει ολομέλεια της δημοτικής παράταξής του... 
Ο δήμος και οι γειτονιές του Μοσχάτου και του Ταύρου 
παλιώνουν και φθείρονται...

Όλα πάνε σκατά, δηλαδή!















Και από πάνω απαιτούν 
να φοβηθούμε! 
να σιωπήσουμε! 
ή και ...να τους θαυμάσουμε!

Ε, όχι ρε...
Οι καλές συνειδήσεις θα είναι πάντα  μπροστά σας!

Σε λίγες ώρες από τώρα θα περιποιηθούμε 
(διά χρονογραφημάτων)
τους δήθεν, τους μιμητές και τους ιδεοκλόπους
(τον Βένι τον αφήνουμε μέχρι να ρευτεί την νίκη του)

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Ο ΑΟΜ εκτός κυνηγιού για τον τίτλο

Δυστυχώς η κακοδαιμονία συνεχίστηκε.
Δεν κρύβω ότι γράφω αυτό το σημείωμα και στεναχωρημένος και θυμωμένος.
Αντί για ένα 2-4 ή 1-4, ο ΑΟΜ ηττήθηκε από μιά αστεία αλλά ταυτόχρονα αδικαιολόγητα αντιαθλητική ομάδα και χάνει έτσι την ευκαιρία της διεκδίκησης του τίτλου.
Στο πρώτο μέρος και μετά το απροσδόκητο 0-1, πέρασε σε διαρκή επίθεση χάνοντας 3 - 4 κλασσικές ευκαιρίες.
Στην επανάληψη κυριάρχησε και πάλι: Ισοφάρισε με τον Σαλάμη, για να δεχθεί ένα εκπληκτικό αυτογκόλ στην σχεδόν μοναδική επιθετική προσπάθεια των Νέων Δραπετσώνας.
Το αυτογκόλ αποσυντόνισε την ομάδα, η οποία παρόλα αυτά έχασε και πάλι ευκαιρίες.
Το χαρακτηριστικότερο ήταν η μη κατακύρωση πέναλτυ υπερ του ΑΟΜ, όταν αμυντικός των γηπεδούχων αγκάλιασε και μετέφερε την μπάλα ως παίκτης του ράγκμπυ!!!
Σημειώνουμε, πρώτον, την έκρηξη θυμού και των πλέον ψύχραιμων φίλων του ΑΟΜ και δεύτερον, το βάρβαρο παιχνίδι των αντιπάλων σε όλη την διάρκεια του αγώνα, με την διαιτητή να έχει υποστεί κρίση οφθαλμολογικού καταρράκτη.

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Το χρονοντούλαπο άνοιξε...

Αύριο ψηφίζουν στο ΝεοΠΑΣόΚ.
Μη υπάρχοντος άλλου αντιπάλου για τον Βενιζέλο, η προσπάθεια κατατείνει στην προσπάθεια αντιμετώπισης της βουβής αντίδρασης των εναπομεινάντων «ορθόδοξων» πασόκων και φυσικά με τα όποια κουρέλια απομένουν να σκεπαστεί η γύμνια του πάλαι ποτέ μεγάλου Κινήματος.
Αύριο όμως για εκατοντάδες χιλιάδες πατριώτες, δημοκράτες και αριστερούς σε όλα τα μέρη της Ελλάδας πέφτει η αυλαία και οι τίτλοι τέλους του ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη.
Το χρονοντούλαπο της ιστορίας χάσκει ανοιχτό και με το κλειδί πάνω στην κλειδωνιά…

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Νίκησαν οι αθλητικοί παράγοντες
και οι γονείς των αθλητών

Άκουσα το πρωί για την απόφαση της Περιφέρειας να εντάξει το έργο αντικατάστασης του πλαστικού χλοοτάπητα στο τεχνικό πρόγραμμα του Νότιου Τομέα.
Είναι περιττό να πω ότι θα …χρονογραφούσα (sic)…
Είχα μάλιστα στο πλάνο μαζί με τα εύγε στους φίλαθλους παράγοντες και γονείς των αθλητών να συμπεριλάβω και 2-3 καλά λόγια για την δημοτική αρχή (έστω ως εκτελούσα το αυτονόητο καθήκον της), αλλά αυτοί οι άνθρωποι έχουν μέσα τους το μικρόβιο μιας ιδιότυπης διαφορετικότητας: αυτής της ελέω θεού διακυβέρνησης ενός φέουδου που το θεωρούνε δικό τους εδώ και χρόνια.
Διαβάζοντας όμως το προκλητικό και προπαγανδιστικό Δελτίο Τύπου της δημοτικής αρχής, το οποίο ξεκινάει με το φοβερό «άλλη μια σημαντική προσπάθεια του Δήμαρχου Ανδρέα Ευθυμίου βρίσκεται στο δρόμο της υλοποίησης», εκτός από ένα επιφώνημα στην χύδην αργκό, με έκανε να αποφασίσω ότι η απονομή του κότινου θα πάει αποκλειστικά σε όσους το αξίζουν.
(«κομμένοι» οι περιφερειακά εμπλεκόμενοι …. – αυτοί να βγάλουν αφίσες και τους τελάληδές τους για να αυτοδιαφημιστούν)
Επειδή δεν είμαι λωτοφάγος, αλλά ούτε και η υπόλοιπη κοινωνία του Μοσχάτου πρέπει να τρώει χάπατα, τα μπράβο πάνε σε εκείνους που πίεσαν αφόρητα μια μαλθακή και αργή στα αντανακλαστικά της διοίκηση του δήμου: με συγκεντρώσεις, επιστολές, παραστάσεις στο δημοτικό συμβούλιο, κλπ.
Επιτέλους, χάρις σε αυτούς υπάρχει πλέον μία πιθανότητα να πάψει το ποδοσφαιρικό γήπεδο να είναι μια αλάνα στρωμένη με καρβουνόσκονη, ακατάλληλη για μιας κάποιας ποιότητας ποδόσφαιρο και φυσικά ανθυγιεινή για τα παιδάκια και τους αθλούμενους.


Κι ο άγιος φοβέρα θέλει…

Παρά ταύτα θα συμβούλευα τους ανθρώπους του τοπικού ποδοσφαίρου να βρίσκονται σε εγρήγορση.
Παρότι αναγκαστήκανε να εντάξουνε το Γήπεδο Μοσχάτου στο πρόγραμμα έργων του 2012, αυτό δεν εξασφαλίζει και την εκτέλεση του έργου.
Χρειάζεται πίεση, και σε περίπτωση που η Περιφέρεια δηλώσει αδυναμία λόγω της οικονομικής κρίσης, τότε να κάνει το έργο ο ίδιος ο δήμος.
(και κομμένα τα κολπάκια ότι κάποιοι διαμαρτύρονται ότι δήθεν τα λεφτά είναι πολλά για να πάνε στο γήπεδο)
Δεν μπορεί η Περιφέρεια; 
Τότε αναλαμβάνει ο Δήμος.
Τόσο απλά.
Και ένα τελευταίο: 467 χιλιάρικά σα να πέφτουνε πολλά.
Σαν πολίτες και δημότες πρέπει να περιφρουρήσουμε το δημόσιο συμφέρον μιας καθημαγμένης – απ’ αυτά κι από κείνα - χώρας.
Ραντεβού το Σεπτέμβριο πάνω στο νέο terrain.
Έτσι άλλωστε υποσχέθηκε ο δήμαρχός μας...

.....................................

Αναγγελία:




Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Ο σουρρεαλιστικός λαϊκισμός
του μεγάρου της οδού Κοραή

Φαίνεται ότι εκτός από τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ και τις εθνικές εκλογές, θα πρέπει να ετοιμαζόμαστε και για τις δημοτικές.
Ήδη ο κ. Ευθυμίου ξεκίνησε την προεκλογική καμπάνια του, με την κυκλοφορία αφίσας που διαφημίζει την κοινωνική ευαισθησία και τις δράσεις αλληλεγγύης της δημοτικής αρχής, ήγουν του συνδυασμού του.
Η αισθητική και το περιεχόμενο της αφίσας αποτελούν ένα σπάνιο δείγμα σουρρεαλιστικού λαϊκισμού, όπου εις επιβεβαίωση των όσον λέει ο Αντρέ Μπρετόν στο Μανιφέστο του, «απουσιάζει κάθε έννοια ελέγχου» των λεγομένων και των προβαλλομένων επιτευγμάτων «από την λογική» και την πραγματικότητα.
Κατανοούμε τα αδιέξοδα του κ. Ευθυμίου.
Στο ανύπαρκτο έργο, η προπαγάνδα και τα σχετικά ανέξοδα τρίκ (tricks) είναι μια λύση.
Όμως η αποσιώπηση – επί παραδείγματι - της κεντρικής συμμετοχής της Αρχιεπισκοπής στο πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου της Αποστολής (σάμπως ονειρική μετάπλαση του Ζίζεκ) ή η χρήση ψευδών ισχυρισμών περί μείωσης των τιμών στα καταστήματα του Μοσχάτου λόγω παρέμβασης του …Δήμου (!!!), αγγίζουν τα όρια της πολιτικής απρέπειας.
Καλό θα ήταν ο κ. Ευθυμίου (μιας και έρχεται και η επέτειος του «4-4-4») να δώσει οδηγίες στον εμπνευστή και κειμενογράφο της αφίσας να είναι εγκρατέστερος.
Θα τον ωφελήσει.

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Pon a volar el Socialismo

Ας βάλουμε τον Σοσιαλισμό να πετάξει ψηλά (pon a volar el Socialismo)

.....................................

Δεν κατανοώ γιατί πολλοί φίλοι ζητάνε να μάθουν τι θα ψηφίσω στις οψέποτε εκλογές.
Μη με κάνετε να νοιώθω σαν celebrity τελικά.
(φυσικά αστειεύομαι, μιας και πάντα ήμουν ένα είδος ταλιμπάν ως προς την υποστήριξη των πιστεύω μου - αυτό μου έδωσε εχθρούς, αλλά και φίλους, και ανθρώπους που με εκτίμησαν γι αυτό που είμαι... δόξα τω θεώ)

Όμως θα κλέψω λίγη από τη δόξα του Θανάση του Ντερέκα και θα στείλω το δικό μου μήνυμα, έτσι ώστε να πίνω εφεξής ήρεμα το πράσινο τσαγάκι μου.

Το σίγουρο είναι, αγαπητοί μου, ότι εξερχόμενος του ΠΑΣΟΚ επέλεξα την πόρτα που οδηγεί αριστερά, και δεν πρόκειται να αναλύσω τον όρο Αριστερά.
Είναι απλά ο χώρος που ανήκω ιδεολογικά και ο οποίος περικλείει και περιέχει τα όνειρά και της προσδοκίες μου σαν άνθρωπος που πάντα πίστευε στα νάματα της ισότητας, της δικαιοσύνης και της κοινωνικής ολοκλήρωσης.

Στο ΠΑΣΟΚ μετείχα για να ενδυναμώνω την εμπράγματη εφαρμογή των οραμάτων μου, μιας και ήταν ο πολιτικός φορέας που μπόρεσε σε κάποια στιγμή να διατυπώσει με δημοκρατικό τρόπο την πλατφόρμα για: Εθνική ανεξαρτησία, Λαϊκή κυριαρχία και Κοινωνική Δικαιοσύνη, και επιτέλους να κυβερνήσει.
Ένας ολόκληρος λαός απογειώθηκε στο πέταγμα του Ανδρέα Παπανδρέου προς έναν ανεπανάληπτο πολιτικό και κοινωνικό μετασχηματισμό.

Στην πορεία, αντί να εμβαθύνουμε την Αλλαγή και αντί να εφαρμόσουμε και κατοχυρώσουμε την απλή αναλογική, πράγμα που θα ενίσχυε το πολιτικό τόλμημα του ΠΑΣΟΚ και θα ενίσχυε την έμπρακτη συνεργασία με τους φυσικούς μας συμμάχους, επιλέξαμε να γίνουμε κατεστημένο (δανειζόμενοι μάλιστα αρκετά κολπάκια της Νέας Δημοκρατίας).

Η εξουσία έφθειρε και διέφθειρε το ΠΑΣΟΚ.

Από το πλατύ δημοκρατικό και σοσιαλιστικό κίνημα του 1974 -1985, μετατράπηκε σε κόμμα μιας όλο και εντονότερα ξεδιάντροπης αριστοκρατίας των βουλευτών, των παραγόντων και των τοπικών στελεχών.
Οι ιδέες της Αλλαγής γίνανε εξουσία και χρήμα.
Και το 2010, καταλήξανε σε γη και ύδωρ, χαρισμένο στους καπιταλιστές.

Το γιατί έμεινα στο ΠΑΣΟΚ μέχρι πριν λίγο, μπορεί και να οφείλεται στην ρομαντική ελπίδα που πάντα σιγόκαιγε μέσα μου, ότι το παλιό μέταλο που έκρυβε φυλαγμένο το πραγματικό Κίνημα, θα αναδυότανε κάποια στιγμή και θα οδηγούσε τα πράγματα πίσω στην σωστή πορεία τους.
Πίστεψα ότι οι μη πρωτοκλασάτοι σύντροφοι θα έκαναν σε κάποια στιγμή την δική τους επανάσταση, θα σήκωναν το "Πασοκικό 114" για να υπερασπίσουν το Κίνημα και την κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ από την παρέκκλιση Σημίτη και την δεξιά στροφή των υποταγμένων στο Σύστημα, Παπανδρέου, Βενιζέλου και της αριστοκρατίας των κομματικών βουλευτών, αυτών που πια γίνονται δεκτοί παντού με γιαούρτια…
Οποίος εξευτελισμός να είσαι σοσιαλιστής και να τρως στην μούρη και την πλάτη γιαούρτια!
(και τα κωλόπαιδα δεν έχουν το σθένος να παραιτηθούν - που βέβαια να τους ζητήσει κανείς να κάνουν χαρακίρι)

Πολλά είπα…
Πάρα πολλά περισσότερα έχω στην ψυχή μου.
Όλοι με καταλαβαίνετε όμως…
Φίλοι και εχθροί.
Οπότε μη με ξαναρωτήσετε παρακαλώ…

Απλά (και το λέω ως εκμυστήρευση)... την παραμονή των εθνικών εκλογών, πριν κοιμηθώ θα διαβάσω και πάλι Οσκαρ Γουάϊλντ.
Το αγαπημένο μου «Η ψυχή του Ανθρώπου στον Σοσιαλισμό», που βρίσκεται πάντα στο κομοδίνο μου.
Είμαι σίγουρος ότι θα μου δείξει το σωστό που πρέπει να κάνω μπροστά στην κάλπη.

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Κάλεσμα Ντερέκα υπέρ Βενιζέλου!!!

Δημοσιεύουμε ασχολίαστα.
Τις κρίσεις μας θα τις κάνουμε μαζί με τους άλλους αναγνώστες του ΜοσχατουΠολις υπό την σκιά του μοναδικού υποψήφιου και ήδη εκλεγμένου Ευάγγελου Βενιζέλου.
.......................................

ΚΑΛΕΣΜΑ ΘΑΝΑΣΗ ΝΤΕΡΕΚΑ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Αγαπητοί φίλες και φίλοι,

Στην πιο δύσκολη ιστορικά πορεία για την χώρα και το έθνος, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα αλλάζει σελίδα και εκλέγει νέο Πρόεδρο την Κυριακή 18 Μαρτίου.

Το ΠΑΣΟΚ που έκανε περήφανους τους Έλληνες και την χώρα και άλλαξε την μοίρα του ελληνικού λαού, βρίσκεται σήμερα, δημοσκοπικά και όχι μόνο, απομονωμένο από την ίδια την κοινωνική του βάση.

Οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου ηγέτη είναι η μοναδική ευκαιρία, με την συμμετοχή μας, να επιβάλουμε αλλαγή πορείας προς μία θετική και προοδευτική εξέλιξη.

Να ξανασυναντηθούμε όλοι μαζί οι σύντροφοι της δεκαετίας του ’70 και του ’80, οι φίλοι και τα μέλη του ’90 και του 2000, για την επανίδρυση του νέου πλειοψηφικού κοινωνικού, ανανεωτικού και μεταρρυθμιστικού ρεύματος που είναι αναγκαίο για την νέα συμφωνία με τους μη προνομιούχους Έλληνες.

Μόνο έτσι μπορούμε να επιβάλουμε το νέο περιεχόμενο στο αίτημα της κοινωνίας για συναίνεση και αλλαγή.
 
Προσωπικά, αντιλαμβάνομαι το μερίδιο της κοινωνικής, πολιτικής και προσωπικής ευθύνης που μου αναλογεί.
 
Πιστεύω ότι αξίζει να πάμε την Κυριακή στις κάλπες και να δώσουμε δύναμη στην νέα ελπίδα, στον νέο ηγέτη, Βαγγέλη Βενιζέλο.

Με τιμή,
Θανάσης Ντερέκας
Μέλος του ΠΑΣΟΚ

Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου
Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Νεο-Πασοκική παρακμή
και η αρχή του ενός ανδρός


Η γελοιότητα ενός πολιτικού φορέα σε όλο της το μεγαλείο (πράγμα όχι ασυνήθιστο πια στο ΠΑΣΟΚ της παρακμής).
Το «καταστατικό» του ΠΑΣΟΚ απέκλεισε τον Παπουτσή από το να είναι αντίπαλος του Βενιζέλου στην διεκδίκηση της αρχηγίας.

Αποκλείστηκε επειδή δεν συγκέντρωσε – λέει –τον απαιτούμενο αριθμό εκλεκτόρων από τα μέλη του Εθνικού Συμβούλιου!!
Πέρα λοιπόν από την φτώχεια σε στελέχη που είναι ικανά για την αρχηγία (έτσι εκ πρώτης όψεως «φαίνεται»), στο νέο-ΠΑΣΟΚ εξοστράκισαν και το τελευταίο ίχνος δημοκρατίας από τον πολιτικό τους οργανισμό.
Γιατί ο Παπουτσής ήθελε, αλλά το καταστατικό απαγόρευε!

Εκ των υστέρων, πια, διαπιστώνει κανείς ότι η κομματική αριστοκρατία όχι μόνον μετάτρεψε το ιστορικό ΠΑΣΟΚ από πολιτικό φορέα σε περιηγητικό σωματείο, αλλά φρόντισε να κόψει και να ράψει το «καταστατικό» στα μέτρα της.

Θα παρατηρούσα στα όσα φαιδρά και ταυτόχρονά λυπηρά συνέβησαν το σαββατοκύριακο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στην διάρκεια της συνδιάσκεψης του νέο-ΠΑΣΟΚ, πως αν κανένας δεν ήθελε να αναμετρηθεί με τον «μνημονιακό» Βενιζέλο, θα έπρεπε να τον ανακαλύψουν!

Να ξεκαθαρίσω μάλιστα ότι καμία προσωπική συμπάθεια και καμία πολιτική συγγένεια δεν έχω με τον κ. Παπουτσή.
Ούτε θα μπορούσα να υποστηρίξω άνθρωπο που ως υπουργός έδωσε εντολές για να χτυπηθούν ειρηνικοί διαδηλωτές.

Αλλά, αφού ο Παπουτσής ήθελε αλλά δεν του επιτράπηκε (παρόλο που διέθετε περίπου το 15% των μελών του Εθνικού Συμβούλιου), σκέφτομαι που κρύφτηκε η φιλόδοξη κυρία Διαμαντοπούλου, ο κ. Χρυσοχοΐδης ή ο κ. Λοβέρδος;
Τους καλύπτει πλήρως η πολιτική πλατφόρμα του Βενιζέλου ή προτιμούν να μπουν στην σκιά και να μην χρεωθούν τα μελλούμενα;

Τελικά (σκέφτομαι) τα κατάφερε μια χαρά ο ΓΑΠ ως εντολοδόχος του περάσματος στην νέα εποχή του καπιταλισμού, όπου ο ρόλος του νέου πια ΠΑΣΟΚ θα εκτείνεται από το κέντρο μέχρι την «προοδευτική» και κοινωνικά ευαίσθητη light δεξιά.

……………………………………………………

Άξιον παρατηρήσεως:
Πρόκειται για εκείνους που λένε με κακόμοιρο ύφος ότι μένουν στο ΠΑΣΟΚ του Βαγγέλη, όπου εκεί μέσα θέλουν να δώσουν (τάχατες) την μάχη των ιδεών τους.
Ξέρουμε όμως όλοι καλά πως παραμένουν καραδοκούντες, μιάς και το Κίνημα (αλήθεια το λένε ακόμη έτσι;) από πολιτικής και ιδεολογικής απόψεως δεν είναι παρά ένα άδειο καβούκι.

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Όταν η προκλητικότητα αντικαθιστά την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης


Πολλά γραφτήκανε για την πρόθεση της Περιφέρειας Αττικής να σφραγίσει ως ακατάλληλους και μη ασφαλείς τους δύο σημαντικότερους αθλητικούς χώρους του Μοσχάτου: το ποδοσφαιρικό γήπεδο και το κλειστό γυμναστήριο.
Οι επί χρόνια παραλήψεις, ανοργανωσιά και αδιαφορία της διοίκησης του Δήμου έναντι του νομοθετικού πλαισίου που διέπει την λειτουργία των γηπέδων και των γυμναστήριων, παραλίγο να αφήσει προσωρινά «άστεγα» τα σωματεία και «ανέστιους» τους αθλητές.
Έβαλε τα πόδια στους ώμους ο δήμαρχος και τελικά με προσωπικές παρεμβάσεις στους ημέτερους, με επιδιορθώσεις για τα μάτια του κόσμου, με υποσχέσεις για λήψη μέτρων κλπ (να μην λέμε παραπάνω πράγματα γιατί θα πάρουμε στο λαιμό μας υπηρεσιακούς παράγοντες) πήραμε ως Δήμος παράταση στην εκτέλεση του σφραγίσματος των αθλητικών χώρων.
Έτσι επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα η δραστηριότητα των ομάδων.
Παρά ταύτα, και παρά την ισχυρή κριτική που δέχθηκε (για την επί σειρά ετών αδιαφορία της στο ζήτημα), η Δημοτική αρχή δημοσίευσε ένα Δελτίο Τύπου στο οποίο ούτε λίγο, ούτε πολύ πανηγυρίζει ωσάν να πραγματοποίησε κάποιο φοβερό κατόρθωμα, λέγοντας ότι με «άμεσες, συντονισμένες και αποτελεσματικές ενέργειες» τα γήπεδα του Μοσχάτου όχι μόνον θα μείνουν ανοιχτά, αλλά θα είναι ίσως τα πρώτα στην Ελλάδα που θα έχουν πιστοποιητικό καταλληλότητας!
Δεν πρόκειται να μπούμε σε νέα ανάλυση των λεπτομερειών που αφορούν τα χάλια του ποδοσφαιρικού γηπέδου, ούτε να σχολιάσουμε την γελοιότητα περί αγωνιστικού χώρου που «πληροί τις προϋποθέσεις για την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων» (άσε που την Επιτροπή Ελέγχου Καταλληλότητας ουδόλως την απασχόλησε η κατάσταση του terrain ή του πλαστικού χλοοτάπητα).
Απλά θέλουμε να μιλήσουμε για όρους που διέπουν την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών και την πολιτική ευθύνη που πρέπει να αναλαμβάνεται κάποιες φορές αντί της προκλητικότητας και της διαστρέβλωσης των πραγμάτων.
Στην δημοκρατία, η δράση και τα επιτεύγματα ενός δήμαρχου και γενικά μίας εκλεγμένης διοίκησης, αλλά ταυτόχρονα και η απραξία ή οι παραλήψεις τους, υπόκεινται στον έπαινο ή στον ψόγο, αναλόγως.
Το να τρέχεις πίσω από τα απειλητικά γεγονότα για να προλάβεις το επερχόμενο κακό, ε, δεν νομίζω ότι αποτελεί ευκαιρία για έπαινο, έστω και αν τα κουτσοκατάφερες να μην πραγματοποιηθεί το σφράγισμα (εν προκειμένω) των γηπέδων.
Κύριοι και κυρίες της δημοτικής αρχής έχετε ευθύνες.
Η ανάληψη των ευθυνών (για την τώρα ή για την πριν διοίκηση, της οποίας είστε συνεχιστές όπως διατείνεστε) θα αναγνωριζόταν ακόμη και από τους επικριτές σας.
Δυστυχώς από έλλειψη γενναιότητας και αντίληψης για το πως πρέπει να λειτουργεί μια πολιτική ομάδα, δεν δώσατε προς τον αθλητικό κόσμο της πόλης την παραμικρή εξήγηση γιατί συνέβη αυτό που συνέβη.
Ούτε λέξη.
Αντίθετα προσπαθείτε να μετατρέψετε την ευθύνη των αμελειών σας σε πανηγυρισμό.
Δηλαδή μετέρχεστε μία δημαγωγικού ή παλαιοκομματικού τύπου διαχείριση της πολιτικής.
Συγνώμη για την έκφραση αλλά είσαστε για ντομάτες…

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Επιστολή Κοψιαύτη:
Αποστόμωση των ψευδόμενων
της δημοτικής πλειοψηφίας

«Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια»!
«Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται»!!
Μου τα λέγε η μανούλα μου και οι άλλοι παλιοί και τα θεωρούσα γραφικές εξυπνάδες από αγράμματους ανθρώπους.
Κι όμως όλα επιβεβαιώνονται με τόσο κατηγορηματικό τρόπο, όσο διαθέτουν τα παραπάνω «θησαυρίσματα».
Θα καταλάβετε ευθύς μόλις διαβάσετε την επιστολή του Γιώργου Κοψιαύτη, που λειτουργεί σαν ένα χαστούκι 10 μεγατόνων στα κατά συνθήκη ψεύδη της δημοτικής πλειοψηφίας η οποία μπροστά στην εμφανή αδυναμία της και στην πίεση που υφίσταται από την Κριτική και τον Λόγο της αντιπολίτευσης μετέρχεται κολπάκια που δεν την τιμούν.
Ελπίζω να αποτελέσει ένα καλό μάθημα σε όσους αγαπούν τα «κοντά ποδάρια» ή υπηρετούν την πολιτική κακεντρέχια.

…………………………………………….


Προς τον κ. Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Μοσχάτου – Ταύρου
Κοινοποίηση προς
τον κ. Δήμαρχο Μοσχάτου – Ταύρου
τα μέλη του Δημοτικού  Συμβουλίου του Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου
και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της κοινωφελούς επιχείρησης του Δήμου Μοσχάτου -Ταύρου
-------..------
Μοσχάτο 07.03.2012
κ.Πρόεδρε
Με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Μοσχάτου–Ταύρου την 1.3.2012, παρουσιάστηκε ψευδώς από τον αντιδήμαρχο κ. Δαμηλάκο ότι  δήθεν είχα ψηφίσει υπέρ της έγκρισης του διετούς προγράμματος χρηματοδότησης για τα έτη 2012-2013 της Κοινωφελούς Επιχείρησης Μοσχάτου, στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας μετέχω. Μάλιστα όπως πληροφορήθηκα, το συγκεκριμένο θέμα αποτέλεσε σημείο αντιπαράθεσης και σύγκρουσης μεταξύ μελών του δημοτικού συμβουλίου !
 Το γεγονός μου προκάλεσε έντονη έκπληξη και απορία, διότι είναι προφανές από τα πρακτικά της συνεδρίασης του δ.σ της Κοινωφελούς Επιχείρησης ποιά ήταν η θέση μου και τι ψήφισα  σχετικά με τον προϋπολογισμό της Κοινωφελούς Επιχείρησης, [θετική ψήφο μόνο για το Πρόγραμμα ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων (ΚΗΦΗ) και  το Πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών ΜΕΑ (ΚΔΑΠ ΜΕΑ)] χωρίς να υπάρχει το παραμικρό  περιθώριο αμφιβολίας ή παρερμηνείας.
 Εάν ήμουν λοιπόν βέβαιος ότι ο εν λόγω αντιδήμαρχος πριν πάρει το λόγο στο δημοτικό συμβούλιο και πριν αναφερθεί στο πρόσωπό μου είχε διαβάσει τα πρακτικά  της συγκεκριμένης συνεδρίασης του δ.σ της Κοινωφελούς Επιχείρησης, στο οποίο μετείχα και εάν ήμουν βέβαιος ότι στην περίπτωση που πράγματι μερίμνησε να διαβάσει τα πρακτικά , αντιλήφθηκε το περιεχόμενό τους ,τότε θα μπορούσα να κάνω λόγο για σκόπιμη διαστρέβλωση της  αλήθειας και δημιουργία ψευδών εντυπώσεων γύρω από το όνομα και το πρόσωπό μου, για τις οποίες εκφράζω την έντονη δυσαρέσκεια και διαμαρτυρία  μου   .   
 Ωστόσο επειδή κανένα στοιχείο δε μου δημιουργεί τη βεβαιότητα ότι ο  κ. Δαμηλάκος μελέτησε και κατάλαβε τα επίμαχα πρακτικά, αισθάνομαι την ανάγκη να υπογραμμίσω ότι το ενδεχόμενο να μη διάβασε καν ο εν λόγω αντιδήμαρχος  τα πρακτικά της συγκεκριμένης συνεδρίασης του δ.σ της κοινωφελούς επιχείρησης  ή να μην  αντιλήφθηκε το περιεχόμενο τους  θέτει σοβαρά ζητήματα προχειρότητας ή και ανεπάρκειας.
Με την ιδιότητά μου δε ως μέλους του δ.σ της Κοινωφελούς Επιχείρησης επισημαίνω ότι οι αερολογίες και οι ψεύτικες μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις μέσα στο δημοτικό συμβούλιο για θέματα της Κοινωφελούς Επιχείρησης υποβαθμίζουν αφενός μεν το ίδιο το δημοτικό συμβούλιο ,αφετέρου δε την ίδια την Κοινωφελή Επιχείρηση .
 Είναι πράγματι θλιβερό σε μία εποχή που ένα πολιτικό όργανο ,όπως το δημοτικό συμβούλιο ,καλείται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να διαχειριστεί  σημαντικά προβλήματα και αιτήματα της τοπικής κοινωνίας ,να διαπιστώνουμε στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης μας συμπεριφορές και πρακτικές ,που χαρακτηρίζουν εκείνο το πολιτικό δυναμικό και εκείνο το πολιτικό σύστημα, που έχει πλήρως  απαξιωθεί και εξευτελιστεί στη συνείδηση των πολιτών  .

Γιώργος Κοψιαύτης
Χημικός μηχανικός
Μελος Δ.Σ κοινωφελούς επιχείρησης Μοσχάτου.

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Η βία δεν είναι μαγκιά..
Η πείνα δεν είναι πολιτισμός....

Η 6η Μαρτίου καθιερώθηκε από το υπουργείο παιδείας σαν Πανελλήνια Ημέρα Κατά Της Ενδοσχολικής Βίας.
Μετά από αυτό σε όλα τα σχολεία έγιναν εκδηλώσεις με σκοπό την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου.
Μια ενέργεια που μαζί με τις καθημερινές ενέργειες του διδακτικού προσωπικού ήταν αναγκαία και επιτακτική.
Εκείνο όμως που ξεπερνιέται εύκολα και χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση είναι το γεγονός της ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ στην οποία εκτίθενται πολλοί μαθητές.
Είναι φοβερό και συνάμα ανατριχιαστικό να ακούς γονείς παιδιών  να σου καταμαρτυρούν την οικτρή κατάστασή τους  με πόνο και δάκρυα και να βλέπεις στα μάτια τους την έκκληση για βοήθεια.
Αποτελεί ηλεκτροσοκ να βλέπεις μάνες παιδιών να ζητούν απελπισμένα εργασία για να μπορέσουν να ταίσουν τα νηστικά παιδιά τους και εσύ να προσπαθείς να ανταποκριθείς δίνοντας λίγα τρόφιμα κατακοκκινίζοντας από ντροπή γιατί μπορείς και το κάνεις.
Τρελένεσαι και δέχεσαι κρύο ντουζ όταν έρχονται παιδιά στο διάλειμμα και σου λένε.
-Κύριε, Κυρία δεν μου έδωσε σήμερα η μαμά φαγητό....
Κατακερματίζεσαι όταν σκέφτεσαι ποιος θα είναι ο επόμενος μικρός μαθητής που θα σου πει τα ίδια λόγια.
Αυτή η ενδοσχολική πείνα και η διαφορά οικονομικής δυνατότητας των παιδιών πώς αντιμετοπίζεται κύριοι αρμόδιοι του υπουργείου μας.
Μήπως έχει κάτι καινούργιο να μας πει ο νέος Υπουργός Παιδείας της χώρας μας;
Σαφώς και η βία δεν είναι μαγκιά.
ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΟΜΩΣ ΣΤΟΜΑΧΙ ΜΙΚΡΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ.
Η πείνα δεν είναι ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
Καλές οι αφίσες κατά της ενδοσχολικής βίας, αλλά με γουργουρητό στο άδειο σου στομάχι πόσα μπορείς να καταλάβεις;

ο δάσκαλος

Πιλάλες! "Τώρα τρέχουμε"...


Επί ποδός πολέμου για τα γήπεδα του Μοσχάτου: το ποδοσφαιρικό και το καλαθοσφαιρικό
Όλοι τρέχανε χτες και τρέχουνε και σήμερα, με πρώτους και καλύτερους τους διοικούντες τον Δήμο.
Από δήμαρχο και αντιδημάρχους μέχρι υπηρεσιακούς παράγοντες και εργατοτεχνίτες.
Και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να σφραγιστούν τα γήπεδα και το παιχνίδι ΑΟ Μοσχάτου – Αμπελακιακού να γίνει εκτός Μοσχάτου (ας πούμε στο γήπεδο των Τζιτζιφιών), έκανε και τον πιο τεμπέλη απ’ τους κυβερνόντες τον Δήμο να τρέχουν και να μη φτάνουν.
Τι επαφές με υπουργούς, με την Περιφέρεια, με τοπικούς αθλητικούς παράγοντες, με αυτοψίες και κατασκευές στα δύο γήπεδα… χώρια τις δια τροχοφόρου περαντζάδες Ευθυμίου – Μπούτση γύρω από το café των αργόσχολων, σάμπως περιπολία των ανδρών της ΔΙΑΣ…
Τρέξανε λοιπόν όσο δεν τρέξανε ένα χρόνο τώρα και ανακαλύψανε την οικοδομική άδεια του γηπέδου από το 67 και ξεθάψανε ολόκληρο τον σχετικό με τα γήπεδα φάκελο (δύο κιβώτια «Νααα» μετά συγχωρήσεως) που τους είχε αφήσει έτοιμο ο Κρεμμύδας ώστε να τακτοποιηθούν οι γηπεδικές αυθαιρεσίες και εκκρεμότητες.
Και αυτό το τελευταίο αποδεδειγμένα πια και μη βγει κανένας παρλιακός να πει καμιά εξυπνάδα ή να πετάξει το μπαλάκι στην εξέδρα.
Η ευθύνη βαραίνει τους χθεσινούς ανέμελους συμβούλους της περιόδου Παπαντώνη και σημερινούς ισχνούς περί την διοίκηση του δήμου ευγενείς του μεγάρου της Κοραή.
Θυσία έκαναν χτες τον κομφορμισμό τους επιτηρώντας από πάνω τις εκτελούμενες ηλεκτροσυγκολλήσεις για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των ελεγκτών που θα πραγματοποιούσαν έναν επανέλεγχο στο ποδοσφαιρικό γήπεδο και το κλειστό γυμναστήριο.
Φτάσανε μέχρις του σημείου αυτοθυσίας να υπογράψει ένας απ’ αυτούς ως φυσικό πρόσωπο την αίτηση τακτοποίησης του αυθαίρετου κτίσματος που στεγάζει τα αποδυτήρια των ποδοσφαιρικών ομάδων, μιάς και το μηχανογραφικό σύστημα για τα αυθαίρετα δεν αναγνωρίζει ως υπόχρεους Δήμους και λοιπά Νομικά Πρόσωπα!!!
Με κείνα και με τούτα φαίνεται ότι καταφέραμε να πάρουμε 2 ανάσες ως δήμος και έτσι να μην σταματήσει η αθλητική δραστηριότητα στο Μοσχάτο.
Πρέπει όμως άμεσα:
1) να υπάρξουν όλες οι μέριμνες (διοικητικές, τεχνικές, νομικές) για την τακτοποίηση και της παραμικρής λεπτομέρειας που θα καθιστά τα γήπεδα κατάλληλα και ασφαλή,
2) να προχωρήσει, τόσο η δημοτική αρχή, όσο και η διοίκηση των σταδίων σε επίσημες και πλήρεις αναφορές των συμβάντων,
3) να γίνει παραδοχή και καταμερισμός των ευθυνών όπου κι αν αυτές ανήκουν.

Κλείνοντας, δηλώνουμε ότι θα επανέλθουμε για τους αθλητικούς χώρους γιατί μπορεί να υπάρχουν ελλείψεις και ακαταλληλότητες που θα λυθούν πλέον με το στανιό, όμως υπάρχουν παραδοξότητες που πρέπει κάποτε να μιλήσουμε γι αυτές, όπως την επανεμφάνιση του κερδοσκοπικού τουρνουά του Unibasket ή την εμφάνιση κάποιας ομάδας με το όνομα Πολυκράτης στο ήδη στενάζον ποδοσφαιρικό γήπεδο!
Και βέβαια δεν ξεχνάμε την δέσμευση ανακατασκευής της επιφάνειας του ποδοσφαιρικού γηπέδου.