Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Ο Μύθος του Πνευματικού Κέντρου



Με αφορμή κείμενο της Μοσχατούπολης που κάνει λόγο για είσοδο βρόχινων νερών στο Πνευματικό Κέντρο έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις για την συνολική εικόνα του έργου
 

Είναι άραγε μόνο τα βρόχινα νερά το πρόβλημα του ?
 

Αν είναι μόνο αυτό τότε τι είναι το σκαλοπάτι "παγίδα" ακριβώς μπροστά από την εξώπορτα της κύριας εισόδου που έχει αναγκάσει σχεδόν όλους μας είτε να σκοντάψουμε, είτε να πέσουμε?
 

Τι είδους εξωτερικοί σοβάδες είναι αυτοί που όταν πέσει πάνω τους ο ήλιος θυμίζουν προχειροφτιαγμένο αυθαίρετο με "χιλιάδες" βαθουλώματα και εξογκώματα?
 

Ποιός ο λόγος ύπαρξης αυτής της μίζερης στριφτής σκάλας (από το πεζοδρόμιο προς την κύρια είσοδο) με τα 10!!! σκαλοπάτια?
Αφού μπορούσε να γίνει ευθύγραμμη και μεγαλύτερη γιατί δεν έγινε ?
 

Γιατί δεν "χαμηλώθηκε" η στάθμη του ισογείου ώστε να μην χρειαστούν τα παραπάνω 10 σκαλοπάτια, τα μπαλκόνια και η τεράστιου μήκους ράμπα και έτσι να προέκυπτε στην θέση τους ένας αρκετά μεγάλος αύλειος χώρος απόλυτα απαραίτητος για τις χρήσεις του κτηρίου?
 

...Αυτά και άλλα πολλά αφορούν το κτήριο όπως κατασκευάσθηκε στο μεμονωμένο οικόπεδο, εξαιρουμένου δηλαδή του όμορου Δημοτικού Πάρκου, που κατά τον σχεδιασμό του έργου αντιμετωπίσθηκε σαν "ξένο" οικόπεδο.
Αυτή η εξαίρεση του πάρκου από τον αρχικό σχεδιασμό του έργου είναι και το "προπατορικό αμάρτημά" του!
 

Κατά την ταπεινή μου άποψη και χωρίς να διεκδικώ το "Αλάθητο του Πάπα" έπρεπε κατά την αρχική "σύλληψη" και σχεδιασμό του έργου να είχαν γίνει τα εξής:
 

1) Έπρεπε να είχε γίνει σχεδιαστική συνένωση των 2 οικοπέδων και το κτήριο να ήταν τμήμα ενός μεγάλου τρίφατσου οικοπέδου και όχι ενός μικρού δίφατσου μακρόστενου οικοπέδου όπως είναι σήμερα, με εξασφάλιση της συνέχειας των ακάλυπτων χώρων των 2 οικοπέδων και
ταυτόχρονη μείωση της τεράστιας διάστασης του βάθους του κτιρίου.
 

2) Έπρεπε το κτίριο να είχε προσαρμοσθεί στο οικιστικό περιβάλλον της περιοχής.
Αυτό το μοντέρνο, μακρόστενο και "αυστηρό" κατασκεύασμα μοιάζει σαν να ήρθε ουρανοκατέβατο για να διαταράξει την ήρεμη μετριότητα της περιοχής.
 

3) Έπρεπε μετά την συνένωση των οικοπέδων η κύρια είσοδος του κτιρίου να γινότανε σε κατάλληλη θέση του πάρκου, για να είχαμε ποιοτικότερη όψη κτηρίου σε σχέση με την σημερινή, και συγχρόνως το πάρκο όταν οι περιστάσεις το απαιτούσαν να μετατρεπόταν
επικουρικά σε αύλειο χώρο του Πνευματικού Κέντρου.
 

Συγχρόνως η ένταξη του πάρκου στον σχεδιασμό θα έδινε μεγαλύτερη αίγλη στο Πνευματικό Κέντρο.
...............................
 

Με συγχωρείτε όμως που πρέπει να σταματήσω εδώ αφού συνεχίζοντας κινδυνεύω να χαρακτηρισθώ βλάσφημος απέναντι στον από μερικούς χαρακτηριζόμενο Παρθενώνα του Μοσχάτου.

Γιάννης Παρδάλης
Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π.



------------------------------------------------------------------

υ.γ.1
Ένας άλλος "Παρθενώνας" ετοιμάζεται στην παραλία του Μοσχάτου.
Η παραλία μας αναβαθμίζεται και το υπάρχον "τείχος του αίσχους" ΤΡΙΠΛΑΣΙΑΖΕΤΑΙ!!!!
Οι ατσίδες των Τεχνικών Υπηρεσιών αφού το μελέτησαν, ως συνήθως σε βάθος, το πρότειναν ανεπιφύλακτα.

υ.γ.2
Ένα άλλο "μεγάλο" επίσης έργο προετοιμάζεται στην οδό Γράμμου με την κατασκευή στην μέση του δρόμου λωρίδας από πλακάκια, πλάτους 1 μέτρου και ύψους 7 μόνον πόντων!!!!!!!!!!!!!
Οι ίδιοι πάλι ατσίδες

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Βρέχει στην φτωχογειτονιά

Μπήκε η βροχή στο κτήριο του Πολιτιστικού Κέντρου, εκεί στην Κωνσταντινουπόλεως και Σολωμού!
Δεν είδαμε ιδίοις όμμασι τι συνέβη και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να ασπαστούμε ούτε ότι επρόκειτο για μια μικρή λιμνούλα από βροχόνερα, αλλά ούτε και να ισχυριστούμε ότι έγινε της ...Βενετίας.
Οι φήμες όμως, παρά την προσπάθεια του Ιζνογκούντ να μη διαρρεύσει το γεγονός, έφτασε και στο «ΜοσχατουΠολις» κι από τότε βαλθήκαμε να πλάθουμε συνειρμικές εικόνες...
Τέλος πάντων εμείς όντας άνθρωποι με δημιουργική φαντασία, κάτσαμε και φτιάξαμε μια εικόνα στο photoshop, απεικονίζοντας μια εκδοχή των φημών.
Η δημοτική αρχή όμως, ως ασκούσα την πολιτική, ήγουν την τέχνη της πραγματικότητας, οφείλει να διαψεύσει τις φήμες…
Παρά ταύτα και πέρα από πλακίτσες, αυτό που μετράει είναι μια βαθειά απογοήτευση που σε πιάνει όταν σκέπτεσαι τα εκατομμύρια ευρώ που δαπανήθηκαν γι αυτό το κτήριο και μια χοντρή τσαντίλα (έως μεγάλος θυμός) για το τι είδους παραλαβή του έργου έκαναν οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου και η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου (έστω στο κομμάτι που αφορά στις πραγματοποιηθείσες εργασίες από την εταιρία KYROS)…
Απαιτούνται απαντήσεις, λοιπόν.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Αντίλογος στην συνέντευξη Μπούτση και στους αυτοέπαινους

ΟΤΑΝ Ο ΠΗΧΗΣ ΤΟΠΟΘΕΤΕΙΤΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ...

ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ...

Τις τελευταίες μέρες διαβάσαμε μακροσκελή συνέντευξη του κ. Αντώνη Μπούτση (η οποία σημειωτέον επέφερε μεγάλη αντίδραση από μέρους δυο συμπολιτών μας όσον αφορά τα αθλητικά θέματα).


Διαβάζοντας την, διαπίστωσα ότι ο κ. Μπούτσης αποφεύγει ευθέως την εφ' όλης της ύλης συζήτηση.


Από ένα δημοτικό σύμβουλο και μάλιστα έμπειρο όπως ο κ. Μπούτσης, θα περίμενε κανείς να ακούσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο και τους στόχους και τις πρακτικές εκείνες της δημοτικής αρχής που θα οδηγούσαν σε ένα θετικό αποτέλεσμα.

Αντ’ αυτού επιλέγεται από τον ίδιο να μιλήσει για θέματα μόνο του τομέα του.

Εδώ θα έλεγα ότι η πορεία ενός δήμου κρίνεται σφαιρικά και όχι ανά τομείς και όλοι είναι συνυπεύθυνοι για την πορεία του.

Κανένας τομέας δεν είναι ανεξάρτητος αφού όλοι μαζί είναι αυτό που λέμε δήμος.

Πέρα από αυτή την εισαγωγή θέλω να σταθώ στην απάντηση που έδωσε στην ερώτηση "γιατί οι πολίτες να ξαναψηφίσουν τον κ. Ευθυμίου".

Εδώ κατά την άποψή μου ο κ. Μπούτσης έβαλε τον πήχη πάρα πολύ χαμηλά για το δήμαρχο.
Τόσο χαμηλά που δύσκολα θα το δεχόταν ο οποιοσδήποτε.

Παρουσίασε σαν επίτευγμα το καρναβάλι το οποίο έγινε με λιγότερα χρήματα.

Μα αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό μιας και κόπηκαν το 80% των εκδηλώσεων.
Σωστό βέβαια αν αναλογιστούμε την οικονομική κρίση, αλλά με κανένα τρόπο να μιλάει για επίτευγμα.

Επικαλείται το βάψιμο των σχολείων τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν ότι δεν βάφτηκαν όλα τα σχολεία και στα περισσότερα βάφτηκε μόνο ένα μέρος αυτών.


Μιλάει για τις φωτοτυπίες των βιβλίων που έβγαλε ο δήμος αλλά δεν αναφέρει ότι τα ΧΡΗΜΑΤΑ είναι παρμένα καταχρηστικά από τις Σχολικές Επιτροπές, δηλαδή από το κράτος.


Και δεν αναφέρει καθόλου ότι πολλές από αυτές τις φωτοτυπίες δεν χρειάστηκαν γιατί ήλθαν αργά και δεν υπήρξε συνέχεια όπου αυτές κάλυψαν εν τω μεταξύ τη διδακτέα ύλη.


Παρουσιάζει τις διαγραμμίσεις σαν τόσο μεγάλο επίτευγμα που δίνει στην πόλη μας, αέρα ευρωπαϊκής πόλης.

Εδώ το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που περπατώ στο Όσλο, όπου δεν υπάρχει καμιά κατεστραμμένη πλατεία, όπου δεν βλέπεις κανένα πλημμυρισμένο δρόμο, όπου περιοχές σαν Κηφισού είναι γεμάτες με πράσινο, όπου η παραλία είναι ένα όμορφο οργανωμένο πάρκο, όπου η πόλη διαθέτει πανοραμική θέα προς τη θάλασσα και ένα σωρό άλλα…

Τέλος στην μνεία που κάνει για τα σκουπίδια που δεν υπήρχαν στο Μοσχάτο, την ίδια στιγμή που άλλοι δήμοι ήταν γεμάτοι, έχω να πω ένα μισό μπράβο στη δημοτική αρχή, γιατί η περιοχή του Ταύρου ήταν γεμάτη από σκουπίδια και είχε ακριβώς την ίδια εικόνα που είχαν οι περισσότεροι δήμοι.

Άλλωστε η κατάσταση με τα σκουπίδια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την απεργία των υπαλλήλων.

Συμπερασματικά λοιπόν αυτά που αναφέρει ο κ. Μπούτσης με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αποτελούν τις μέγιστες φιλοδοξίες ενός δημάρχου, για να αποτελούν ταυτόχρονα και κίνητρο προς τους πολίτες για την επανεκλογή του.


Αντιθέτως θα έλεγα δείχνουν φανερά την αδυναμία του κ. Μπούτση να παρουσιάσει κάποιο ουσιαστικό έργο αυτούς τους μήνες, κατεβάζοντας τον πήχη τόσο χαμηλά που θα ήταν εύκολο και σε έναν μαθητή γυμνασίου να τον υπερπηδήσει.


Οι πολίτες περιμένουν πολύ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ πράγματα από ένα δήμαρχο για να δώσουν και πάλι τη ψήφο τους.

Αυτά τα μεγαλύτερα πράγματα, εύχομαι και εγώ, για το καλό των πόλεων μας.

Τακτικές

Είναι κι αυτό κάτι.
Να μην διαθέτεις ένα καλό παλμαρέ σε δράση και επιτεύγματα μέσα στο γήπεδο, αλλά να σου περισσεύουν τακτικές διείσδυσης στο αντίπαλο στρατόπεδο και προσεταιρισμού παικτών του.

Και είναι και πρακτικό.
Δεν τραβάει η ομάδα σου, άρα δεν κόβει εισιτήρια;
Ε, τότε ξεκινάς τις μεταγραφές.

Αρχίζεις το μπλαμπλά, ώστε να λειανθεί η οδός της συνεργασίας και να απαλυνθεί ή ένταση ανάμεσα σε σένα και στους υπό μεταγραφή (γιατί εδώ που τα λέμε πέρσυ το καλοκαίρι και το φθινόπωρο στα μεταξύ παιχνίδια είχε πέσει πολύ κλωτσοπατινάδα).

Στην περίπτωση της ημετέρας Ιερουσαλήμ, η παραπάνω μέθοδος έφτασε (βάσει πραγματικών στοιχείων του πρώτου εξαμήνου του έτους) στα όρια παρακίνησης σε Αποστασία.
Φόρα – παρτίδα μαλάγρωμα παικτών της «άλλης ομάδας».
Όμως σε μια υλιστική, πρακτική, μα και συνάμα άκρατα ανόητη κοινωνία, όπου αποθεώνεται το δούναι και λαβείν, χρειάζεται η έμπρακτη μετάβαση από την θεωρία και τις υποσχέσεις στην πράξη…
Και μην πάει το μυαλό σας σε πονηρά πράγματα.
Υπάρχουν τέτοιοι «φείρα γιαρμάδες» που για το ονόρε μιας θέσης στην ομάδα που πρωταγωνιστεί, την κάνουν με απαλά πηδηματάκια.

Τους παίρνουν για ρεζέρβες και νομίζουν ότι πλέον έγιναν δακτυλοδεικτούμενοι παιχταράδες ή κάτι σαν Σισσέ του Μοσχάτου.

[Έτσι θα πρέπει να αισθάνονται - τούτες τις μέρες - και κάποιοι συνδημότες, όπου μιά θέση στο Πνευματικό ή την Επιτροπή Αθλητισμού τους δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είναι "κάποιοι", αλλά και την παραίσθηση της ανόδου στην ελίτ της τοπικής κοινωνίας ή μεταμόρφωσης σε μαικήνες (patron of the arts) και σε αθλητικοπαράγοντες! - βλέπεις ο πολιτισμός δεν απέχει πλέον και πολύ από το ποδόσφαιρο]

Αν όμως τέτοιες τακτικές δημιουργούν μιαν αίσθηση κινητικότητας και μεγαλώματος του κλάμπ, αυτό δεν σημαίνει ότι συγκροτούν μια καλή Ομάδα που μπορεί να παίξει μπάλα της προκοπής...

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Πολίτες Μπροστά: Κοινωνική παρέμβαση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

28 Οκτωβρίου 1940. 
Ο Ελληνικός λαός στέκεται νικηφόρα απέναντι στη Γερμανοιταλική εισβολή γεμίζοντας με θαυμασμό ολόκληρη την Ευρώπη και με μια υπερηφάνεια όλους τους Έλληνες και Ελληνίδες. 

28 Οκτωβρίου 2011. 
Μετά από μια σειρά διακυβερνήσεων από ανίκανες και ξενόδουλες κυβερνήσεις, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δέχονται μία άνευ προηγουμένου επίθεση στους μισθούς και συντάξεις τους, μια ελαχιστοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών που είχαν κατακτήσει τόσα χρόνια σε υγεία και παιδεία, κάνοντας τους να μαραζώνουν από κατάθλιψη και απαισιοδοξία και να ζουν σε επίπεδα ολοσχερούς φτώχειας. 

Η δημοτική παράταξη «Πολίτες Μπροστά» και ο υποψήφιος δήμαρχος Αρης Κρεμμύδας, στις δύσκολες αυτές ώρες που περνάνε οι δημότες του Μοσχάτου και του Ταύρου πιστεύουν ότι δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε σε κάποιους κυβερνώντες να μας στερήσουν το χαμόγελο και την ελπίδα. 

Σε τοπικό επίπεδο, όπου και δραστηριοποιείται η παράταξη μας υπάρχουν πράγματα που μπορούν και πρέπει να γίνουν για να βοηθηθούν οι συνδημότες μας που πλήττονται περισσότερο από τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης. 

Σε αυτό το πλαίσιο κινούμενοι οι «Πολίτες Μπροστά» πρότειναν στη δημοτική αρχή την άμεση σύγκληση του δημοτικού συμβουλίου με μοναδικό θέμα την συγκεκριμενοποίηση ενεργειών και μέτρων που θα ληφθούν από το δήμο μας για την άμεση ανακούφιση ανέργων, χαμηλοσυνταξιούχων, αστέγων και ειδικών ομάδων πληθυσμού της πόλης που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας και της οικονομικής απόγνωσης. 

Μέτρα όπως 
- η συνεργασία με τις ενορίες για την σίτιση απόρων
- η αύξηση της διανομής τροφίμων σε φτωχές και πολυμελείς οικογένειες ώστε να καλυφθεί το σύνολο αυτών, 
- η ίδρυση κοινωνικού παντοπωλείου και στο Μοσχάτο, 
- η δημιουργία δημοτικού πολυιατρείου, καθώς και 
- η συνεργασία με φαρμακεία του Μοσχάτου και του Ταύρου για διανομή δωρεάν φαρμάκων σε αναξιοπαθούντες και φτωχούς συμπολίτες μας είναι απαραίτητα και επιτακτικά. 

Επίσης μετατροπή κάποιου δημοτικού κτηρίου σε κοιτώνα (όπως της Μιαούλη ή της δωρεάς Γιαννίδη)  ώστε να μπορεί να φιλοξενεί τα βράδια άστεγους συνδημότες ειδικά τώρα τους χειμερινούς μήνες. 

Δημιουργία, σε κάποιο δημοτικό χώρο, τράπεζας ιματισμού και ανταλλαγής προϊόντων μεταξύ των κατοίκων. 

Ανάπτυξη της αγοράς της πόλης με τη δημιουργία Κυριακάτικου παζαριού με stock προϊόντα των καταστημάτων σε πλατείες της πόλης, δημιουργία κινήτρων για πρόσληψη Μοσχατιωτών και Ταυριωτών από επιχειρήσεις της περιοχής. 

Μείωση των δημοτικών τελών σε όλους τους δημότες με ταυτόχρονη αξιοποίηση του ελεγκτικού μηχανισμού σε μεγάλες βιομηχανίες και καταστήματα ώστε να καλυφθεί η απώλεια εσόδων. 

Μείωση των τροφείων και των διδάκτρων σε παιδικούς σταθμούς, γυμναστήρια και ωδείο καλύπτοντας την μείωση με κάποιο ποσό από το κεφάλαιο που έχει ο δήμος για την αγορά ακινήτων (0,10 ευρώ ανά τετραγωνικό προσαύξηση στα δημοτικά τέλη). 

Σίγουρα αυτά τα μέτρα δεν φτάνουν. 
Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα τόσο από την δημοτική μας παράταξη όσο και από τις άλλες, πιστεύουμε, δημοτικές παρατάξεις. 

Καλούμε την δημοτική αρχή να συγκαλέσει γρήγορα το δημοτικό συμβούλιο που της προτείναμε για να πάρουν μορφή και σχήμα τα μέτρα. 

Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι και οι ανάγκες οικογενειών της πόλης μας τρέχουν με ταχύ ρυθμό. 
Καλούμε τους πολίτες να μη χάνουν το χαμόγελο και να αντισταθούν στην προσπάθεια των κυβερνώντων να τους εξοντώσουν τόσο οικονομικά όσο και ψυχολογικά. 

Η δημοτική παράταξη «Πολίτες Μπροστά» δηλώνει παρούσα σε κάθε ενέργεια που θα της ζητηθεί και που θα έχει στόχο την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής συνδημοτών μας. 

Γραφείο Τύπου 
«Πολίτες Μπροστά»

Μας εγκλείσανε!


Αν καταλάβατε μας εγκλείσανε σε ίδρυμα.
Χειρότερο και από αυτά για τα διανοητικά καθυστερημένα άτομα.
Η χώρα μπήκε σε νέα σκλαβιά ίσως φρικτότερη της τουρκοκρατίας.
Μετά την Βαυαροκρατία και την ναζιστική Κατοχή, οι Γερμανοί ξανάρχονται ως οικονομικοί Eπικυρίαρχοι.
Το νέο Νταχάου κάνει θυρανοίξια.
Έρχονται οι δανειστές και τοκογλύφοι που τάιζαν εξεπιτούτου διεφθαρμένες ελληνικές κυβερνήσεις, για να μας πάρουν το χωράφι.
Ράϊχενμπαχ, νέου τύπου Τσολάκογλου και γερμανοτσολιάδες θα έχουμε από τούδε.
Και ελεεινούς Βαγγελάκηδες που θα αναρωτιούνται με εκβιαστικό τρόπο αν θα υπάρξουν Έλληνες που δεν θα χαρούν και δεν θα στηρίξουν το haircut και την υποδούλωση.
Και πολιτικά μειράκια σαν τον Γιώργο Παπ. που αφού υπόγραψε την ταπεινωτική παράδοση της χώρας μας λέει ότι τώρα «σηκώνουμε τα μανίκια».Και παρατρεχάμενους υπουργίσκους, έχουμε, που δηλώνουν ότι ο γερμανός τοποτηρητής «αγαπάει τους Έλληνες».
Ξετσίπωτοι και ξευτίλες.
Συνεργάτες και ξενόδουλοι.
Δόλιοι που μας φέρανε στην πτώχευση…
Το τρομαχτικό θα είναι ότι αυτοί οι πηλιογούσηδες θα στηθούν στις εξέδρες και θα γιορτάσουν την 28η Οκτωβρίου.
(βέβαια με τα κάποιον φόβο στο γιαούρτωμα – αλλά τι είναι ο πόνος μπρος στα κάλλη)
Ίσως στα καθίσματα των επισήμων να καλέσουν και τον Gauleiter που μας όρισε η καγκελάριος Μέρκελ.
Και δεν θα εκπλαγώ καθόλου – μα καθόλου, αν ο τελετάρχης της παρέλασης - δείχνοντας τα παρελαύνοντα στρατιωτικά τμήματα - του πει:
Herr Reichenbach ist Ihre Armee...
ἐστιν μεθερμηνευόμενον: κύριε Ράϊχενμπαχ, ιδού ο στρατός σας...

Στέφανος Ν. Μπιζάνης

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Κανείς
δεν μπορεί
να σου δείξει
το σωστό δρόμο,
αν εσύ ο ίδιος
δεν ξέρεις
που πας...



Επειδή σε λίγο δεν θα υπάρχει χρόνος και δρόμος επιστροφής, είναι Ωρα να απαντηθεί το ερώτημα: Έχουμε όραμα για την πόλη ή θέλουμε απλά την εξουσία και τα περιφερειακά οφέλη που προκύπτουν από την άσκησή της;

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ. ΑΠΛΑ ΟΠΟΙΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ, ΑΣ ΚΑΤΣΟΥΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΠΡΙΝ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ...

Διαμαρτυρία μελών του ΑΟΜ στον Δήμαρχο (για Μπούτση)

Αγαπητέ Φίλε Δήμαρχε

Με μεγάλη έκπληξη διαβάσαμε στην συνέντευξη του δημοτικού σας συμβούλου Αντώνη Μπούτση που παραχώρησε στο Moschato Tavros Life την 24/10/2011, το κομμάτι που αναφέρεται στην από 21/09/2011 ανοικτή επιστολή που σας απευθύναμε σε σχέση με τα προβλήματα του γηπέδου.

Καταρχήν φανταζόμαστε ότι και εσάς προσωπικά δεν σας ενδιέφερε κανενός είδους απάντηση προς 2 γονείς καθώς δεν το κρίνατε σκόπιμο.
Σεβαστό σαν απόφαση αλλά δύσκολα κατανοητό.


Απευθυνόμενοι και πάλι προς εσάς θα θέλαμε να μας απαντήσετε αν θεωρείται σωστό να απαξιώνεται από τον κ. Μπούτση η ιδιότητα του γονέα με την οποία σας απευθυνθήκαμε;

Για μας κύριε Δήμαρχε είναι πολύ σημαντικότερη από την όψιμη, εθελοντική και σίγουρα κοστοβόρα ενασχόληση με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.

Σήμερα προσφέρουμε εμείς κάτι, χθες ήταν κάποιοι άλλοι, αύριο θα είναι κάποιοι άλλοι, κ.ο.κ.


Έχετε δίπλα σας στελέχη που γνωρίζουν καλύτερα από τον κ. Μπούτση τα του αθλητισμού, έχουν ¨ματώσει ¨ στο παρελθόν και μπορεί να σας πληροφορήσουν σχετικά αν θέλετε να ενημερωθείτε καλύτερα.

Δεν είναι ντροπή να συμβουλευτείτε τον Θανάση Ντερέκα στον οποίο εν πολλοίς οφείλεται το γήπεδο του Μοσχάτου, τον Γιώργο Αναστόπουλο που γνωρίζει από αθλητισμό, τον Άρη Κρεμμύδα που έχει λιώσει σόλες χρόνια και συνεχίζει να το κάνει μέσα σε αυτό το γήπεδο, τον Κώστα Πηνιώτη, τον Θανάση τον Μελίστα, τον Γιώργο Φελλά, την Βασιλική την Καραβία και άλλους πολλούς.


Ας διευκρινίσουμε λοιπόν αφού το θέλει ο κ. Μπουτσης ορισμένα πράγματα όπως εκείνος με λανθασμένη δυστυχώς και ανεξήγητα χρονικά προσέγγιση αναφέρει στην συνέντευξη του.


Είναι ψέματα κύριε Δήμαρχε ότι στην συζήτηση που έγινε στα γραφεία του Αθλητικού Ομίλου Μοσχάτου εσείς και ο κ. Αναστόπουλος ήσασταν διαλλακτικός, συζητήσιμος, με διάθεση επίλυσης προβλημάτων ενώ ο κ. Μπούτσης αδιάλλακτος και απόλυτος;


Είναι ψέματα ότι για το θέμα της κατανομής των ωρών την επόμενη της συνάντησής μας, αναιρέσατε ότι είχαμε συζητήσει και μας ζητήσατε να συνεισφέρουμε προς την εκτόνωση της κατάστασης και το κάναμε;


Σε τι απαντάει ο κ. Μπουτσης;
Στις αγωνίες μας για τις μολύνσεις από έναν άθλιο και επικίνδυνο αγωνιστικό χώρο;

Δεν γνωρίζει ο κ. Μπούτσης ότι αθλητής ο οποίος συμπτωματικά είναι και συγγενής του, έμεινε 4 μέρες στο νοσοκομείο από μόλυνση που προήλθε από μία απλή αμυχή;


Ο κ. Μπουτσης καμαρώνει για την αντικατάσταση 5, 10 το πολύ σανίδων στις εξέδρες, απολύτως για το θεαθήναι, όταν το σύνολο των εξεδρών είναι σάπιο και επικίνδυνο;

Δεν είναι θέμα χρόνου να συμβεί ατύχημα σοβαρό;


Τι ενέργειες έκανε ο Δήμος;

Μήπως έκανε απολύμανση;
Μήπως έριξε φάρμακο στον αγωνιστικό χώρο;
Μήπως έβρεξε ποτέ τον αγωνιστικό χώρο ακόμα και όταν παρακαλούσαμε για μια υδροφόρα εν μέσω καύσωνα 40 βαθμών;

Μήπως έκανε απολύμανση στους χώρους αποδυτηρίων;


Ο κ. Μπουτσης δεν γνώριζε ότι έχουμε αποδυτήρια στο υπόγειο.
Στο υπόγειο ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου ενώ τα ισόγεια παραχωρούνται για άλλες χρήσεις....

Τα συζητήσαμε αυτά κ. Δήμαρχε και στην πόλη μας συζητούνται και άλλες εκδοχές, αλλά εμείς δεν θα τις αναφέρουμε τουλάχιστον τώρα.


Μήπως θεωρείτε ότι είναι λύση το χτένισμα του γηπέδου;

Κύριε Μπούτση νομίζουμε ότι δεν γνωρίζετε τι ακριβώς και πότε προσφέρει κάτι αυτή η πρακτική.

Καταρχήν αυτό έγινε με πρωτοβουλία του Γιώργου Αναστόπουλου και τον ευχαριστούμε, αλλά βασική προϋπόθεση για να πετύχει θα ήταν η ύπαρξη στοιχειώδους χόρτου....

Αυτό αγαπητέ κ. Μπούτση δεν υπάρχει ούτε για δείγμα.

Άρα μηδέν προσφορά.

Σας προτείναμε άλλες λύσεις, αλλά δεν ασχοληθήκατε.


Δεν τον γνωρίζεται κ. Μπούτση τον αθλητισμό, αυτο είναι ξεκάθαρο.

Δεν είναι ντροπή, αλλά ή ενημερωθείτε σωστά για να μην λέτε ανακρίβειες, ή αφήστε τον τομέα σε όσους τον κατέχουν.

Αυτό είναι μόνον φιλική συμβουλή.


Είναι παραπληροφόρηση να αναφέρεστε σε εισπράξεις από Ακαδημίες και χορηγίες.

Είναι μεγάλο σας ατόπημα και πρέπει σύντομα να το ανακαλέσετε δημόσια και με θάρρος.

Οι Ακαδημίες, ρωτήστε να μάθετε αγαπητέ φίλε αν έχουν τόσα πολλά έσοδα όσα φαντάζεστε.
Ρωτήσατε μήπως τι πληρώνουμε με αυτά;
Ούτε για τα έξοδα των ακαδημιών δεν φτάνουν.
Ρωτήσατε πόσο κοντά είμαστε στους γονείς;

Ρωτήσατε τι πληρώνει ο καθένας από αυτούς;

Ρωτήσατε;

Όχι βέβαια, …απλά πετάξατε την φωτοβολίδα σάς έτσι για να αιωρείται.

Ίσως και να μην έχετε κακή πρόθεση αλλά έχετε άγνοια.


Και το καλύτερο από όλα...

Αναφέρεστε σε έσοδα από χορηγίες;

Έχετε ιδέα για τι μιλάτε;

Απλά φαντάζεστε, αλλά κάνετε λάθος.

Δεν υπάρχουν κ. Μπούτση χρήματα να ζήσει ο κόσμος, το Μοσχάτο ζει βαθειά κρίση και εσείς βλέπετε χορηγίες;

Ποιος θα μας δώσει;

Αν ξέρετε κανέναν, όπως υποσχεθήκατε να κάνετε, πείτε και σε μας να του χτυπήσουμε την πόρτα εκ μέρους σας.

Μην παραπληροφορείτε λοιπόν σας παρακαλούμε.


Ενημερωτικά σας λέμε μήπως και δεν το ξέρετε, είμαστε ομάδα της Α' Πειραιά και όχι πρώτης Εθνικής.....

Για ότι κάνουμε κ. Μπούτση ματώνουμε μερικοί βλάκες ρομαντικοί επειδή γουστάρουμε την πόλη μας και τον Αθλητισμό.


Ανακρούσατε λοιπόν πρίμα γιατί είστε απληροφόρητος.


Η μόνη χορηγία που έχουμε πάρει είναι από τον συμπολίτη μας κ. Μάριο Αναγνωστόπουλο σε είδος και αφορούσε το ατυχέστατο παράδειγμα σας όπως αναφέρατε στην συνέντευξή σας, …το φαρμακείο.


Εμείς Μόνοι μας χρόνια πληρώνουμε γιατρό στον χώρο του γηπέδου, έχουμε το πληρέστερο φαρμακείο και δεν διαμαρτυρηθήκαμε ποτέ γιατί γίνεται χρήση και των δύο αυτών υπηρεσιών από γονείς, αθλητές άλλων ομάδων, δημοτικούς συμβούλους...
Ενίοτε, μαθητές για βεβαιώσεις και άλλα πολλά.

Επίσης κουβέντα δεν κάνατε για την κοινωνική συνεισφορά του σωματείου με διάφορες εκδηλώσεις....
Προφανώς δεν προσέφερε τίποτα στα απαξιωτικά σας σχόλια, γιατί θα άλλαζε το νόημα.


Προσωπικά δεν έχουμε δει σε τίποτε την συνεισφορά σας αλλά μπορεί και να μην έχουμε καταλάβει καλά το μέγεθος αυτής...
Αφήστε τον αθλητισμό σε όσους τον γνωρίζουν.
Δεν θα θέλατε φανταζόμαστε την επόμενη επιστολή να την δείτε με περισσότερες υπογραφές.


Μιλάμε καθημερινά με πολλούς γονείς και έχουν την ίδια άποψη.

Εμείς δεν κάνουμε πολιτική καθώς δεν έχουμε τέτοιες βλέψεις, κάνουμε το μεράκι μας και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η υγεία των παιδιών μας.
Μην είστε λοιπόν τόσο αλαζονικός και απαξιωτικός ως προς την ιδιότητα του γονιού.

Μετά τιμής


Στέφανος Φαναρίτης,
Σπύρος Μαριόλης
Γονείς - μέλη του Αθλητικού Ομίλου Μοσχάτου.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Περί αντοχής και αντιδράσεων στην Κριτική

Μια μικρή εισαγωγή περί Κριτικής πριν μιλήσω για μια πραγματική ιστορία που ήρθε σαν αντίδραση στα όσα κριτικά έγραψα για τον νεαρό κοινοτάρχη Μοσχάτου.

Ο σκεπτόμενος άνθρωπος, ως παρατηρητής των όσων συμβαίνουν γύρω του, Βλέπει, Πληροφορείται, Μελετάει, Κατανοεί και Ερμηνεύει.
Όταν νομίζει ότι τα πράγματα έπρεπε να είναι ή να γίνουν διαφορετικά, τότε στις παραπάνω νοητικές λειτουργίες προστίθεται η άσκηση Κριτικής.

Η Κριτική υπήρξε θεμέλιο της ανάπτυξης του αρχαίου Ελληνικού, αλλά και του σύγχρονου πολιτισμού.
Ο Πρωταγόρας την είχε αναγάγει σε λειτουργία κοινωνικής ανάγκης : «Περί παντός πράγματος δυο εισίν λόγοι αντικείμενοι αλλήλοις».

Από την κριτική προκύπτουν ωφέλειες, εφόσον από τον κρινόμενο υπάρξει αλλαγή πλεύσης, διόρθωση, κλπ.
Υπάρχει όμως και οργή, από αυτόν που δέχεται την κριτική, εφόσον είτε δεν έχει το κατάλληλο επίπεδο για την κατανόηση των πραγμάτων ή γιατί επιμένει από σκοπιμότητα σε όσα είπε ή έκανε.
Αν η οργή είναι δίκαια, λόγω εμπαθούς κριτικής, τότε καταφεύγει, είτε στον αντίλογο, δηλαδή την αντικριτική (οπότε ο κοινωνικός περίγυρος και η κοινή γνώμη θα αποφασίσουν για το ποιος έχει δίκιο), είτε στην δικαιοσύνη, εφόσον νοιώσει ότι δεν πρόκειται για καλόπιστη κριτική αλλά για συκοφάντηση και μείωση της προσωπικότητας.

Κλείνω την εισαγωγή, δηλώνοντας ότι για μένα η άσκηση κριτικής είναι κοινωνικό λειτούργημα και από αυτήν την θέση αρθρογραφώ στο "ΜοσχατουΠολις".

Για να μπούμε στο προκείμενο, δηλαδή την πραγματική ιστορία που προβάλει τούτο το άρθρο, θέλω να υπογραμμίσω ότι έτσι συμπεριφέρθηκα και στα σύντομα κριτικά σημειώματα που έγραψα για τον Αετιδέα.

Στο τελευταίο από αυτά, συνέχισα να κριτικάρω και να καυτηριάζω μία δημοσιοσχεσίτικη τακτική που δεν ταιριάζει σε νέους που φιλοδοξούν να παίξουν στο εγγύς μέλλον πολιτικό ρόλο στην ζωή του τόπου ή στα δημοτικά πράγματα του Μοσχάτου.

Άμεσα ή έμμεσα – με τα σημειώματά μου - συμβούλευα τον κ. Σιώκα (αλλά και συνεχίζω να του προτείνω) να ακολουθήσει τον δρόμο της σεμνής προσφοράς και του έργου, πράγματα που έχει ανάγκη η πόλη και η κοινωνία της.

Σε κάποιο αντισχόλιο μου στο «ΜοσχατουΠολις», θέλω να ομολογήσω ότι χρησιμοποίησα μια λέξη όχι και τόσο κομψή, αλλά όχι και τόσο αδόκιμη εις τα καθ’ ημάς.
Έγραψα (απαντώντας σε σχόλιο κάποιου) : «Για τον Αετιδέα γράφω, επειδή από κάτι τέτοια παιδάκια προκύπτουν στο απρόοπτο τα πιο μεγάλα τσιμπούκια (να στο πω έτσι straight και λαϊκά μπας και καταλάβεις – γιατί τέτοια ώρα σιγά που θα σου έκανα και καμιά μεγαλειώδη ανάλυση)
Ο καθένας καταλαβαίνει ότι δεν αποτελεί χαρακτηρισμό εναντίον του.
Το νόημα της λέξης παραπέμπει σε ανεπιθύμητες καταστάσεις και αποτελέσματα που προκύπτουν ξαφνικά εξαιτίας πρακτικών "από παιδάκια", δηλαδή ανώριμα άτομα, που δεν έχουν το σωστό πολιτικό υπόβαθρο, την εμπειρία και το απαιτούμενο κοινωνικό έρμα.

Ο νεαρός κοινοτάρχης προφανώς εκνευρισμένος από την από καιρού ασκούμενη κριτική μου, αλλά και από τα σχόλια μερίδας των αναγνωστών, απομόνωσε αυτήν την λέξη («τσιμπούκια») και την περιέφερε ως κάτι που τον θίγει, σε φίλους και συγγενείς του, προκειμένου να φτιάξει εναντίον μου κάποιο είδος μέτωπου εξαγριωμένων.

Αυτό όντως έγινε με την αναγραφή απειλητικών σχολίων στο «ΜοσχατουΠολις», αλλά και με το ξαμόλλημα κάποιου που με «ψάχνει» (άγνωστο γιατί) στα μέρη που συχνάζω, παραβιάζοντας έτσι την κοινωνική μου ζωή (ενώ είναι γνωστή και η διεύθυνση της κατοικίας μου και ο αριθμός του τηλεφώνου μου, άπαντα ανοικτά ακόμη και στους αντιπάλους μου, με την προϋπόθεση της από μέρους τους ευπρεπούς συμπεριφοράς).

Κατά την εκτίμηση μου, όντας ο κ. Σιώκας και μορφωμένος, και πολύ έξυπνος για να αντιληφθεί την έννοια της λέξης μέσα στην συγκεκριμένη πρόταση που χρησιμοποίησα και ως προς τα συμφραζόμενα, η πρόθεσή του ήταν η διαμόρφωση απειλητικού κλίματος που θα με έκανε να σιωπήσω ή να υποστείλω την κριτική μου.

Και είναι τρομερά άσχημο να εξεγείρει ανθρώπους που ούτε καν δεν έχουν διαβάσει την επίμαχη λέξη ή το αντίστοιχο σχόλιο και να τους ωθεί να καθαρίσουν για πάρτι του, ενώ θα μπορούσε ακόμη – ακόμη και να επικοινωνήσει μαζί μου (πρόσωπο με πρόσωπο ή τηλεφωνικά – ήδη ο κ. Ζώταλης του έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου μου άλλα όμως ουδέποτε δέχτηκα κλήση από αυτόν.)

Εν πάση περιπτώσει, η επιλογή να διαδίδει την αδυναμία του έναντι υποθετικού υβριστή ή συκοφάντη και όχι να αντιμετωπίζει όπως πρέπει την κατάσταση, ενισχύει περαιτέρω τις αμφιβολίες που έχω για την πολιτική συμπεριφορά του, και του υπενθυμίζω ότι μια εύκολη και χρονικά σύντομη ανέλιξη, δεν είναι και ότι καλύτερο. 
Αυτό ας το σκεφθεί, ας το αξιολογήσει και ας πράξει τα ανάλογα.

Λίγο πριν κλείσω, θέλω να υπενθυμίσω και να θέσω στην κρίση του καθένα, πως στην κριτική που του άσκησα για την παρουσία του στο πάνελ της γνωστής Κας Μιχαλονάκου, o κοινοτάρχης Μοσχάτου απάντησε προκλητικά και αλαζονικά μέσα από την σελίδα που τηρεί στο Facebook:
«Επειδη σε καποιους εκατσε "βαρια" η Μιχαλονακου,ας φρεσκαρουν τα αγγλικα τους γιατι αυριο εχει Fox News!»

Κύριε Απόστολε Σιώκα είναι προφανές ότι πρώτον δεν δέχομαι απειλές, στο βαθμό που κι εγώ δεν απειλώ κανέναν, καθότι εχθρός της αδικαιολόγητης βίας, και δεύτερον, είναι προφανέστατο ότι θα εξακολουθώ πάντα να διατυπώνω Γνώμη για τα κοινά και Κριτική προς κάθε τι λανθασμένο και αδόκιμο.
Φυσικά και για τον Πρόεδρο της Κοινότητας Μοσχάτου.
Κλείνω με μια σωκρατική αφιέρωση:
«Το μάθημα εστίν ευβουλία περί των ιδίων και των κοινών»

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Ζητείται πολιτική για τον ...πολιτισμό

Αύριο (Τρίτη 25/10/11) συνεδριάζει - πρώτα ο θεός - το ημέτερο Δημοτικό Συμβούλιο Μ&Τ έχοντας στο μενού κάποια ενδιαφέροντα θέματα.
Από τα κάπου 22 θέματα που γεμίζουν την ημερήσια διάταξη, θα σταθώ σε αυτά που έχουν να κάνουν με τα πνευματικά πράγματα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει μεγάλη σημασία για το ποια πρόσωπα που θα απαρτίσουν το Διοικητικό Συμβούλιο του νέου και ενιαίου Πνευματικού Κέντρου του Δήμου, όπως και η αντιπροσωπευτικότητα της σύνθεσης των μελών του.
Πάρα ταύτα, το κυρίαρχο ζήτημα είναι η πολιτιστική πολιτική που θα εκφραστεί. Το πρόγραμμα που θα καταρτιστεί.
Στην ανάγκη αυτή, τον κυρίαρχο λόγο και την ευθύνη έχει η δημοτική πλειοψηφία.
Μέχρις στιγμής, αν εξαιρέσουμε κάποιες σποραδικές κουβέντες και ορισμένες γραπτές γενικολογίες (επ’ ευκαιρία κάποιων εκδηλώσεων ή παραστάσεων), δεν έχει ακουστεί η παραμικρή δομημένη πρόταση.

Ελπίζουμε ότι ο εισηγητής της πλειοψηφίας, έστω και με καθυστέρηση ενός χρόνου περίπου, θα παρουσιάσει τους στόχους και τα οράματα για το συνολικό πλέγμα των πολιτιστικών δράσεων, την οργανωτική δομή και υποστήριξη, την εκμετάλλευση και αξιοποίηση των κτηριακών εγκαταστάσεων και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των επιδιώξεων του Πνευματικού Κέντρου.

[Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε την προσπάθεια κάποιων να μπάσουν την ιδιωτική εμπορική κερδοσκοπία στις δραστηριότητες και την λειτουργία τμημάτων του Πνευματικού Κέντρου, αλλά και στην χρήση του κτηρίου του Πολιτιστικού Κέντρου στην οδό Κωνσταντινουπόλεως].

Στην νέα φάση που μπαίνουμε, θα πρέπει όχι μόνον να αποδείξουμε την επάρκεια μας έναντι της θεσμοθέτησης αυτοτελούς Νομικού Προσώπου, αλλά και να αφήσουμε πίσω λογικές και αδράνειες που στην ουσία διαλύσανε πλείστα τμήματα του Πνευματικού Κέντρου του Μοσχάτου.
Προπάντων να γίνει αντιληπτό ότι ο Δήμος ή ένα ΝΠΔΔ του δήμου δεν μπορεί να λειτουργεί με ευκαιριακή συμπεριφορά, με ακατάλληλους υπεύθυνους, με διαδικασίες κλειστών μικρόφωνων ή τέλος με αντισυμβατικές σχέσεις εργασίας των καθηγητών και δασκάλων (όπως στην περίπτωση του Ωδείου).

Πήγε, Είδε, Σιώπησε!

Ξέραμε (χοντρικά) για την σύνοδο κορυφής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ότι:
- κράτησε λιγότερο από μια ώρα

- στον λίγο χρόνο που συζήτησαν οι αρχηγοί των δεξιών κομμάτων, ασχολήθηκαν με τον Μπερλουσκόνι και τσιμουδιά για Ελλάδα.
- ο Σαμαράς δεν ανακατεύτηκε στη συζήτηση (παρά το γεγονός ότι στην Αθήνα παρουσιάζεται λαλίστατος).

Όμως αν είναι αληθινή η φράση που είπε η Αγκελα Μέρκελ στη Σύνοδο του Λαϊκού κόμματος, ότι δηλαδή "η συμφωνία της 21ης Ιουλίου ήταν λάθος διότι ελήφθη με βάση λανθασμένα στοιχεία", τότε έχουμε να κάνουμε με μείζον πολιτικό θέμα.
Γιατί δεν παρενέβη ο αρχηγός της ΝΔ;
Τελικά, αποτυχημένος ο ένας, άφωνος λόγω σκοπιμοτήτων ο άλλος!

-----------------------------
Πηγή: http://www.antinews.gr/2011/10/23/129330/

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Δεν υπάρχει Αντιγόνη για τον Μουαμάρ και τον πολιτισμό μας

Ήρθαμε, Είδαμε, Πέθανε!
Έτσι κραύγασε η κυρία Χίλαρυ: We came. We saw. He died!  


Μαζί της πανηγύρισαν πλείστοι όσοι: από την μαριονέττα τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ μέχρι και τους κάθε είδους δυτικούς ηγέτες και ηγετίσκους.

Καμιά ενόχληση του πολιτισμένου κόσμου για τον τρόπο που εξοντώθηκε ο πρώην ιδιότυπος δικτάτορας.
Η παραμικρή αποστροφή από το γεγονός της έκθεσης της σωρού του σε ένα ελεεινό δωμάτιο-ψυγείο χασάπικου, όπου παρελαύνουν οι θλιβεροί Λίβυοι για να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες!!!

Στην Ευρώπη, φαίνεται ότι ο παραδοσιακός τύπος της αστικής δημοκρατίας και των κεκτημένων της (όπου ανάμεσα στα άλλα ξεχώριζε το δικαίωμα για μια δίκαιη δίκη ή για μια έντιμη ταφή, ακόμη και σε ειδεχθείς εγκληματίες), έδωσε θέση στην αποτρόπαια αμερικανική αντίληψη που έχτισαν οι Μπους, πατήρ και υιός!

Ο Καντάφι δεν είχε δικαίωμα σε δίκαια δίκη και έπρεπε να εκτελεστεί.
Μεταθανάτια πρέπει να διαπομπευθεί!
Το δωμάτιο-ψυγείο του χασάπικου όπου κείται ο Μουαμάρ Καντάφι είναι πλούσιο σε σημειολογία για τους εχθρούς του αμερικάνικου συστήματος και σε μαντείες για το μέλλον των ανθρώπων που σήμερα πανηγυρίζουν την ανεξαρτησία τους.
Τα ένστικτα του κτήνους πρέπει να κορεστούν πριν εξαφανίσουν στην έρημο (πιθανώς) το κομματιασμένο σώμα του τύραννου, που στην περίπτωση του την αρκετά όμοια με του άθαφτου Πολυνείκη, δεν υπάρχει κανενός είδους Αντιγόνη για να φωνάξει την άγραφη και ασάλευτη επιταγή των Θεών: «τἄγραπτα κἀσφαλῆ Θεῶν νόμιμα».

Όπου όμως κι αν εξαφανίσουν τον Καντάφι, μαζί με το κατακρεουργημένο πτώμα του, θα παρασυρθούν στον χαμό και κάμποσα κουρέλια του πολιτισμού και της δημοκρατίας μας.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Ζητώντας το αδύνατο


Το μεγάλο ζητούμενο, βέβαια, είναι ποιοι κρύβονται πίσω από τις κουκούλες, από που προέρχονται και ποιοι τους καθοδηγούν κατά τρόπο παρακρατικό.
Όμως δεν αντέχουμε να μην προβάλουμε την εικόνα όπου δύο κοπέλες διαδηλώτριες περικυκλώνονται από καμιά 20αριά "γενναίους του μπρανκαλεόνε" και ψεκάζονται με χημικά... εξ αποστάσεως 10 εκατοστών!!!

[Έτσι για να μάθετε καργιολίτσες να καθόσαστε στο σπίτι σας και να μαγειρεύετε αντί να παίρνετε τους δρόμους…
Να κάνετε λογαριασμούς πως θα την βγάλετε καθαρή με τα δάνεια, τις κάρτες, τους λογαριασμούς και τα κυβερνητικά χαράτσια, κι όχι να κάνετε μαγκιές εκεί που δεν σας παίρνει.]

Τώρα να συσχετίσουμε τα ΜΑΤ με αρετές όπως η αντροσύνη, είναι χαμένη προσπάθεια.
Για συνέπεια στα μέτρα τάξης και προστασίας του κόσμου από τους κινδύνους, ούτε λόγος.
Αλλά αν τα παλληκάρια που ψεκάζουν δύο (όλες κι όλες) νέες γυναίκες έχουν νεκρωμένες αισθήσεις και ανύπαρκτα αισθήματα, ποιά είναι αυτά του αρμόδιου Υπουργού;
Και δεν γουστάρουμε να ακούσουμε να εκφράζεται η βαθειά του λύπη, όπως και στην περίπτωση του άτυχου οικοδόμου που έπεσε νεκρός την ώρα που διαδήλωνε με το ΠΑΜΕ (άσε που η δήλωση Παπουτσή δεν η έκφραση οδύνης, αλλά μια ανάσα ανακούφισης που ο φουκαράς «δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις»).
Και δεν ανεχόμαστε να ακούσουμε νέες μαλακίες περί διεξαγωγής ΕΔΕ.
Αυτό που θέλει η κοινωνία είναι να τον ακούσει να λέει:
Παραιτούμαι!


Αλλά που τέτοια τύχη.
Με την μετάλλαξη του κόμματός του και με τον βαμπιρισμό στον οποίο βήμα - βήμα προχώρησαν όλοι τους – και οι 153 ή 154 - απομυζώντας μισθωτούς και συνταξιούχους, τότε ζητάμε το αδύνατο.

-----------------------------

Ένα υστερόγραφο για τις δύο κοπελιές (που πιστεύουμε ότι αντιπροσωπεύουν χιλιάδες άλλες)
Καργιολίτσες σας θέλουνε!
Νοικοκυρούλες και γκομενίτσες που δεν διαμαρτύρονται.
Όμως σας ζητάνε - κι αυτοί - ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟΝ

ΤΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΑΙ ΕΛΑΦΡΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟ
1KLIK-ARISTERA ( http://1klik-aristera.blogspot.com
)

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Αετιδεύς περιωπής


Το κάνατε βρε και πείσμωσε το αετόπουλο.
Όχι για την κριτική στην μεθοδολογία του περί την πολιτική τακτική που τηρεί, αλλά για το ταρακούνημα που έφαγε το αετίσιο status του…
Φαντάζομαι ότι θα μονολόγησε: Ώστε έτσι ε; Νομίζατε ότι το μόνο που μπορώ είναι να κωλοτρίβομαι με Χαρδαβέλες και Ερωτοδικαστίνες…
Τώρα θα δείτε!

Και είδαμε...
Γιατί μιά και δυό
καλεί στην αετοφωλιά κάποιον μεγάλο και τρανό νεοϋορκέζο δημοσιογράφο (κύριο Greg Palkot είπανε ότι τον λένε) για να κάνει τη φιάκα του και να αποστομώσει όσους τον κριτικάρουν και τον φθονούν…
(Το πώς έκανε το conne ο Αετιδεύς μη με ρωτάτε)
Κάνει ένα solo συνέντευξη στο M.y.F.r.i.e.n.d.s και μετά παίρνει το αμερικανάκι και το σεριανίζει στις ομορφιές του Μοσχάτου.
(WOW! What a beautiful and quiet suburb! – φημολογείται ότι αναφώνησε)
Ειλικρινά θα είχε γούστο να ακούσουμε και να δούμε τα διαδραματισμένα και τα συνεντευξιασμένα, γιατί μας τρώει η αμφιβολία γύρω από τις αλήθειες που σερβίρισε ο μικρομέγαλος Αετιδεύς.
Γι’ αυτό που δεν έχουμε καμιά αμφιβολία, είναι ότι αποκλείεται να πήγε τον εκλεκτό δημοσιογράφο στην σουρομαδημένη πλατεία δημαρχείου - ανατολικός τομέας.

-----------------------
Παρεμπιπτόντως (μιάς και ήρθε η κουβέντα στην πλατεία), λέμε ότι:
Δεν ξεχνάμε, και μετράμε ακόμα!
«Έχουν περάσει 295 ημέρες από τότε που ορκίστηκε ο κ. Ευθυμίου και η νέα πλατεία δημαρχείου παραμένει με διαλυμένη και ξεφλουδισμένη πλακόστρωση!»
Κομμένες λοιπόν οι μαλακίες… για όμορφες πόλεις... που ανακάλυψε ο αμερικάνος...

Μείνανε 153 και ο Λαός στον τόπο

Εάν δεν ψηφιστούν όλα τα άρθρα του «πολυνομοσχεδίου», και ειδικά εκείνα που έχουν συμβολικό χαρακτήρα για τους εταίρους, οι ξένοι δεν θα μας δώσουν την 6η δόση.
Μάλιστα δεν πρέπει να τολμήσουνε να πάμε στο Eurogroup ή τη Σύνοδο Κορυφής.
Αυτά είπε ο Βενιζέλος.
Τέτοια αποδοχή της εθνικής μας υποταγής, τέτοια αποδοχή ότι η όλη διαδικασία για την συζήτηση και την ψήφιση του «πολυνομοσχεδίου» δεν ήταν τίποτα άλλο από μια στημένη θεατρική παράσταση.
Η Λούκα Κατσέλη είχε τελικά το κουράγιο να πει «Όχι» στο άρθρο 37 για τις συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα.
Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός κύριος Γιώργος Παπανδρέου - ο οποίος δεν είχε το καν θάρρος να εμφανιστεί στο κοινοβούλιο και να αντέξει την κριτική της αντιπολίτευσης - έδειξε και πάλι την πολιτική του μικρότητα διαγράφοντας εξ’ αποστάσεως την πρώην υπουργό του, δικαιώνοντας εκείνους που τον χαρακτηρίζουν εγωιστή και μικρόψυχο.
Ο πολιτικός και κοινωνικός κατήφορος του θλιβερού πρωθυπουργεύοντα είναι πια σε δρόμο χωρίς επιστροφή.
Για τους Έλληνες ξεκινάνε τα Πάθη, μα και ο αγώνας για την Ανάσταση...

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Φάλτσα στο Ωδείο, ανορθογραφίες στις Σχολικές Επιτροπές

Πολλά είναι τα προβλήματα και τα αξιοπερίεργα που συμβαίνουν ή εκτυλίσσονται τούτες τις ημέρες και αποτελούν θέμα συζητήσεων στα διάφορα στέκια.

Α) Το Δημοτικό Ωδείο σαν θεσμός και σαν λειτουργία, βρίσκεται σε μαύρα χάλια και σχεδόν σε παύση των δραστηριοτήτων του, εξαιτίας της μετέωρης σχέσης εργασίας και των προβλημάτων αμοιβής των καθηγητών.
Η δημοτική αρχή ευρισκόμενη σε αδιέξοδο, κουβεντιάζει εξωφρενικές λύσεις με την εμπλοκή ιδιωτικής εταιρείας, που θα νοικιάσει τους καθηγητές και στην συνέχεια θα λειτουργήσει το Ωδείο, για λογαριασμό του Δήμου.
Μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις (όπως κυνικά τονίζουν κάποιοι εντεταλμένοι για τα πολιτιστικά θέματα δημοτικοί σύμβουλοι), δεν υπάρχει δισταγμός εμπλοκής ιδιωτών και νοικιασμένης εργασίας, σαν να επρόκειτο για άψυχα όντα.
Εγώ μέχρι σήμερα γνώριζα ότι μόνο αυτοκίνητα, κτήρια και οικόπεδα μπορούσαν να ενοικιαστούν.
Στις δύσκολες μέρες που περνάμε όλοι μας, φαίνεται ότι τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Υπάρχει όμως μια λύση που θα πρέπει να την δουν με καλό μάτι οι διοικούντες τον Δήμο και να την υλοποιήσουν με την συνδρομή των καλών νομικών συμβούλων του Δήμου.
Αυτή έχει να κάνει με την ίδρυση ενός φορέα (συλλόγου) του οποίου μέλη θα είναι οι γονείς των μαθητών του Ωδείου (και όχι μόνο), πιστεύω ότι θα έλυνε μιας δια παντός το πρόβλημα.
Είναι τραγικό σήμερα να γράφονται μαθητές προς φοίτηση χωρίς να είναι και επίσημα γραμμένοι στο μαθητολόγιο του Ωδείου, που στην ουσία δεν υφίσταται σήμερα.
Η σημερινή συγκέντρωση (Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου) που θα γίνει στο Ωδείο το απόγευμα και στην οποία θα πάρουν μέρος γονείς, καθηγητές, κλπ, δεν θα πρέπει να τελειώσει χωρίς να βρεθεί κάποια λύση.
Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να εγκριθούν πιστώσεις για τους μισθούς των καθηγητών και να μην χρειασθεί ξανά να γίνουν άλλου τύπου ενέργειες.

Β) Το ξεκίνημα λειτουργίας των νέου τύπου Σχολικών Επιτροπών, αλλά και το ντεμπούτο των δημοτικών συμβούλων που ορίστηκαν επικεφαλής τους, δεν είναι κατά την άποψή μου αυτό που περιμέναμε.
Σύμφωνα με τα όσα μάθαμε από το μέλος της, κ. Παρδάλη, σε συνεδρίαση της Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης είχε αποφασιστεί η πρόσληψη ενός λογιστή, αφού γίνει προηγούμενα βολιδοσκόπηση της αγοράς.
Αν και θα περίμενε κανείς ότι η όποια απόφαση θα λαμβανότανε από τα Μέλη (κατά πλειοψηφία ή ομόφωνα), ο Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής προσωοικα και μονομερώς έδωσε τη δουλειά σε κάποια κυρία από τα Πετράλωνα.
Μέλη της Επιτροπής, όπως η δημοτική σύμβουλος κ. Γκουγκουλούλη και οι κύριοι Φαμέλης και Παρδάλης δηλώνουν πλήρη άγνοια, όταν προσωπικά τους πληροφόρησε ο υπογράφον τούτο το άρθρο!!!
Το δεύτερο αξιοπερίεργο έχει να κάνει με το ότι το πρόσωπο που προσελήφθη θα αμείβεται με τα ίδια χρήματα με την άρτι προσληφθείσα λογίστρια της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής.
Τιμή φίξ, που λένε…

Και παράλληλα με αυτά, σημειώνω τις πληροφορίες περί χρεών που αφήνουν οι παλιές Σχολικές Επιτροπές στις νέες (καλλικρατικού τύπου) πράγμα που δείχνει τη χρηστή διαχείρηση και εποπτεία από την παλιό σχήμα της δημοτικής παράταξης που κυβερνάει τον Δήμο.

Αν τα παραπάνω είναι υγιείς νοοτροπίες, τότε ένα ζητήσω συγγνώμη.
Κάπως έτσι στο παρελθόν έπαιρναν δουλειές στη χώρα μας οι φίλοι, οι συγγενείς, οι γνωστοί και οι ψηφοφόροι, δηλαδή με λογικές και με ενέργειες που δίνουν το δικαίωμα στον οιονδήποτε να σκέφτεται ό,τι θέλει.
Κατά τα άλλα η χώρα μας παλεύει να βγει από την κρίση.

Ο δάσκαλος

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Είσαστε 3 - Είμαστε 1.013















Οι «Τρεις»...

Γράψανε ένα άρθρο και άρχισαν τον προπαγανδιστικό βομβαρδισμό της κοινής γνώμης μέσα από την τηλεόραση, το ράδιο, τις εφημερίδες και τις προσωπικές τους σελίδες στο facebook (που όμως δεν δέχονται σχόλια - χεχεχε).
Στο μακροσκελές άρθρο τους (κάποιοι αβανταδόροι το πλασάρουν ως μανιφέστο), οι «Τρεις» παριστάνουν τους ανήξερους και καλούν την κοινωνία με γλύκες και ζαχαρωτά, αλλά και με ψιθυριστές απειλές (όταν χρειάζεται), να τους ακολουθήσει έμπρακτα στην κατεδάφιση του Χθες.
Προτρέπουν μάλιστα τους «κάλους» (που είναι και πλειοψηφία μέσα στην κοινωνία) ό,που βρουν άνεργο ή πεινασμένο να διαδηλώνει, να τον κατεδαφίζουν επιτόπου, γιατί αλλιώς «η λειτουργία του κράτους θα συκοφαντηθεί ως αυταρχική και, πάντως, θα έχει περιορισμένη αποδοτικότητα»!!!
Οι «Τρεις» τους, λοιπόν, για να παραπλανήσουν το καταναλωτικό τους κοινό (τους "καλούς") κάνουν λες και μόλις ήρθαν από τον πλανήτη Άρη, ή σάμπως να είναι άσχετα γιαπωνεζάκια που τραβάνε φωτογραφίες στον Άγνωστο Στρατιώτη, και που ποτέ δεν συμμετείχαν στα κυβερνητικά σχήματα του ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα της τελευταίας Γιωργοπαπανδρεϊκής διετίας.
Απευθύνουν ένα θλιβερά παραπλανητικό κείμενο, που περισσότερο μοιάζει με πλύση εγκεφάλου (κάτι σαν το ψιθύρισμα του Σάουρον στο αυτί του Φρόντο, στην ταινία «ο άρχοντας των δαχτυλιδιών»), παρά με ένα πολιτικό μανιφέστο που έχει ανάγκη η ελληνική Κοινωνία.
Δεν ξέρω, ούτε πια με αφορά αν η προσπάθεια τους έχει στόχο την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ.
Αυτό που έχει σημασία είναι η παρότρυνση προς τους «καλούς» να κηρύξουν πόλεμο στους «άλλους», εκείνους που φταίνε για το Ελληνικό δράμα.
Προσπαθούν από τη μια να δημιουργήσουν φανταστικούς συμμάχους, και από την άλλη κοινωνικούς φταίχτες για το φαλίρισμα της χώρας.
(Φαίνεται ότι το 80% και πλέον του λαού που απορρίπτει συλήβδην το Γιωργοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ είναι οπαδοί των υπουργικών ημερών και έργων των «Τριών», και ότι τα ληστρικά χαράτσια, τις εφεδρείες, τις απολύσεις, την ακρίβεια στα τρόφιμα και τις περικοπές μισθών τις επέβαλαν οι συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ και οι αναρχικοί των Εξαρχείων ή του Athens Indymedia)
Μιλάνε γι’ αυτούς που γουστάριζαν να κλείνουν αναίτια τους δρόμους και τις χωματερές, σε βάρος των φιλήσυχων νοικοκυραίων, λες και δεν υπήρξε ποτέ οργανωμένο κράτος, εξουσίες και ειδικά κυβερνήσεις στις οποίες όχι μόνο μετείχαν και μετέχουν, αλλά σέρνανε και σέρνουν το χορό…
Οι «Τρεις» το αποφασίσανε, πάει και τέλειωσε!
Για όλα τα δεινά, για την σημερινή κατάντια του Ελλείμματος και του Χρέους, για την μη εφαρμογή της μεταρρύθμισης στα ΑΕΙ, φταίνε «οι πολιτικοσυνδικαλιστικές συστοιχίες».
Δημιουργούν, δηλαδή, ακόμη και μια πλάνα θεωρία περί συνενωμένων πολιτικών και συνδικαλιστικών συμφερόντων, στην προσπάθεια να καλύψουν τα χνάρια των δικών τους ευθυνών και του συστήματος που υπηρετούν (από τότε που γεύτηκαν την γλυκιά γοητεία της εξουσίας και από την οποία προοδευτικά δηλητηριάστηκαν).
Όμως αποτυγχάνουν να μας πείσουν ότι οι «συστοιχίες» καταπιέζουν τον υπόλοιπο ελληνικό λαό, που κατ’ αυτούς και παρά τα δημοσκοπικά αποτελέσματα είναι και η πλειοψηφία, γιατί τους διαψεύδουν τα πραγματικά γεγονότα:
- η παλλαϊκή αγανάκτηση,
- ο απεργιακός ξεσηκωμός και η συμμετοχή του κόσμου,
- τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων,
- η άρνηση των μελών του ΠΑΣΟΚ, της Νεολαίας και της ΠΑΣΚΕ, να ακολουθήσουν την δεξιά πολιτική της επίορκης ηγεσίας,
- η αδυναμία των Γιωργοπαπανδρεϊκων βουλευτών να κυκλοφορήσουν στους δρόμους, - κλπ, κλπ, ...
Ολόκληρο το κείμενο των «Τριών» δεν είναι παρά η αίσχιστη προσπάθεια μετάθεσης ευθυνών και βέβαια παραπλάνησης των ελλήνων πολιτών, καθώς τολμάνε να ξεστομίσουνε ότι «η απειλή της οικονομικής χρεωκοπίας ήρθε ως αποτέλεσμα της χρεωκοπίας των όρων πολιτικής και κοινωνικής συμβίωσης»!
Με άλλα λόγια, την καταστροφή της χώρας και την εγκαθίδρυση της νέας βαυαροκρατίας την δημιούργησε ο τάδε συνδικαλιστής ή ο δείνα εργαζόμενος των 1.000 ευρώ.
Σαν να μην υπήρξε ποτέ ο Μητσοτάκης, ο Σημίτης και ο Καραμανλής που απογείωσαν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το χρέος.
Σαν να μην υπάρχει Γιώργος Παπανδρέου που- είτε εκ δόλου, είτε από ανικανότητα - μετέτρεψε την πληγή σε απόστημα και σε καθολική γάγγραινα, που βρωμά και ζέχνει κοινωνικό θάνατο,.
Μοναδικός στόχος όλων αυτών ήταν η διατήρηση της εξουσίας μέσω διορισμών βασισμένων σε δανεικά και μέσω εκτεταμένου παρασιτισμού και διαφθοράς.
Αλλά όση η ευθύνη των πρωθυπουργών, άλλη τόση η συνυπευθυνότητα των πρωτοκλασάτων, τύπου Διαμαντοπούλου, Λοβέρδου και Ραγκούση, που σήμερα με την φορεσιά των "Τριών" και με την κατάλληλη φρασεολογία, βάζουν ανοιχτά μπροστά τον νέο ιδεολογικό προσανατολισμό τους και τα παντρολογήματα με την Δεξιά.
Ταυτόχρονα, λέγοντας την μισή της μισής (και βάλε) αλήθειας, βάζουν ένα χεράκι στη διάσωση των ίδιων και του συστήματος στο οποίο ανήκουν.
Το άρθρο των «Τριών» δείχνει το ταξίδι που ξεκινάνε και μάλιστα με one way ticket, δηλαδή χωρίς επιστροφή και φυσικά χωρίς εμάς...

Αυτοί τελειώσανε για τον λαό.
Ήπιανε αίμα και πλέον γίνανε βαμπίρ!

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Κατάσταση Πολιορκίας

Σήμερα φιλεξενούμε μια συνεργασία του κ. Γιάννη Παρδάλη, μια φανταστική (;) ιστορία που βασίζεται στην σημερινή κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση, όπου όλα είναι πιθανά.
-----------------------------------------------------------------------------------------

Πλατεία Συντάγματος

Ωρα 5.οο. Χαράματα Σαββάτου

Χειμωνιάτικο πρωινό, τσουχτερό κρύο, βαθύ σκοτάδι, έντονα ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα.

Στην κατάμεστη τέτοια ώρα πλατεία (με τους μικροπωλητές, τους εφημεριδοπώλες, τους σαλεπιτζήδες, τους ζητιάνους, τις πόρνες, τα πρεζόνια και τους αναρίθμητους άστεγους)
θα ήταν ένα συνηθισμένο πρωινό, αν τις προηγούμενες ώρες το σκηνικό δεν είχε αλλάξει δραματικά.

Η φοβερή αναγγελία της πτώχευσης, το απόγευμα της Παρασκευής, έπεσε σαν βόμβα στους εμβρόντητους πολίτες, που μετά την αρχική σαστιμάρα ανάγκασε πολλούς να βγουν στους δρόμους και τις πλατείες με ασυγκράτητο θυμό.
Στην πλατεία αναβίωσαν τα παλιά και πρόσφατα "Δεκεμβριανά", με διαδηλώσεις, φωτιές, βανδαλισμούς, τραυματίες και άγνωστο μέχρι στιγμής αριθμό νεκρών.
Και τώρα ακόμα, 5 ώρα το πρωί, ασθενοφόρα και πυροσβεστικά οχήματα ουρλιάζοντας δαιμονισμένα διασχίζουν τους δρόμους της πλατείας, φωτιές καίνε, οι τράπεζες έχουν γίνει αποκαΐδια, τανκς περιπολούν στην Βουλή, τα καταστήματα και τα super market της
περιοχής έχουν λεηλατηθεί αγρίως, συνθέτοντας ένα σκηνικό Κολάσεως.

Όμως στην ταράτσα του ιστορικού ξενοδοχείου της Μεγάλης Βρετανίας κάτι πάρα πολύ περίεργο συμβαίνει.
Τανκς και δεκάδες αστυνομικοί φυλάνε την είσοδο του ξενοδοχείου , όπου πριν λίγο κατέφθασαν με άκρα μυστικότητα και ανέβηκαν στην ταράτσα πολιτικά στελέχη και υπουργοί της Κυβέρνησης.

Ένα ελικόπτερο Σινούκ έχει ήδη κατέβει στην ταράτσα για την μεταφορά τους σε ασφαλές μέρος, κάπου στην Εσπερία.

Και ένας εμβρόντητος πιλότος στο μεσοδιάστημα μέχρι την επιβίβαση πρόλαβε να δει και να ακούσει ΠΟΛΛΑ...

MΑΡΓΚΑΡΕΤ (στο τηλέφωνο): Αντρίκο ερχόμαστε. Εξαργύρωσες τα CDS?

ΘΟΔΩΡΟΣ (μονολογώντας και κρατώντας σφιχτά μία τεράστια τσάντα) : Τα άλλα τα φάγαμε μαζί , αλλά αυτά καρι@ληδες θα τα φάω μόνος μου.

ΜΠΕΝΥ ( προς Θόδωρο): Μα γιατί κάθε μέρα μας έβριζαν? Με τα μέτρα που πήραμε και αδυνάτισαν, και έπεσε το ζάχαρο και η χοληστερίνη τους. Πάντως εμείς Θοδωράκη μου τα πάχη μας τα κάλλη μας

ΛΟΥΚΑ (στο τηλέφωνο): Άκη, το σπίτι να είναι μονοκατοικία και να βλέπει Σηκουάνα. Α και να μην έχει ημιυπαίθριους γιατί θα φιλοξενήσω για λίγο την Τίνα
ΒΑΣΩ (ωρυόμενη): Τι γυρεύετε εδώ φασίστες δεξιοί?
ΠΡΟΚΟΠΗΣ: Βάσω με αδικείς. Και εγώ σοσιαλιστής είμαι. Όταν ήμουνα υπουργός διόρισα 200.000 φουκαριάρηδες, και από δω ο φίλος μου ο Δημήτρης, όταν ήταν υπουργός, αγόρασε 16 εκατομμύρια εμβόλια γρίπης για μόνο 10 εκατομμύρια Έλληνες............

GEORGE (τηλεφωνώντας σε άπταιστα Ελληνικά στον πατέρα του, εκτός τόπου και χρόνου): Πατέρα τα μαθες τα news? Εγώ τελείωσα το καθήκον μου. Σε λίγα years Πρωθυπουργός θα γίνει ο εγγονός σου ο Αντρίκος............


Το ελικόπτερο απογειώνεται σιγά - σιγά αγκομαχώντας κάτω από τον εκκωφαντικό θόρυβο της μηχανής που ο πιλότος μετά από τόσα χρόνια υπηρεσίας έχει συνηθίσει. Αυτό όμως που δεν μπορεί να αντέξει με τίποτα είναι ο θόρυβος που του προκαλεί μία αλλόκοτη φωνή που βγαίνει από βαθιά μέσα του. Είναι η φωνή του δικτάτορα στρατηγού Κονδύλη:
Αν ήξερα πόσο ηλίθιοι είναι οι Ελληνες, θα τους κυβερνούσα από Δεκανέας.

Σενάριο-σκηνοθεσία

Γ. Παρδάλης

-----------------------------------------------------------

υ.γ. Η παραπάνω φανταστική ιστορία στηρίχθηκε σε σκωπτικά δημοσιεύματα και δεν έχει σκοπό, κ. Θόδωρε, να θίξει υπολήψεις.