Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Η Ελλάδα. Τα μέτρα. Οι Έλληνες.

Να σώσουμε την Ελλάδα μας από την οικονομική καταστροφή.
Ναι ρε παιδιά να τη σώσουμε...
Kαι ποιος Έλληνας δεν το θέλει!
Άλλωστε εμείς οι Έλληνες με την τρέλα που μας δέρνει, τα βάλαμε με μια ολόκληρη
Γερμανοϊταλία για να αποφύγουμε την κατοχή της.
Παλέψαμε και παλεύουμε εναντίον όποιου θέλει να μας στερήσει την ελευθερία μας, είτε αυτός από το εσωτερικό προέρχεται, είτε από το εξωτερικό.
Τώρα θα λακίσουμε;
Μέτρα.
Ναι να πάρουμε μέτρα.
Ναι, να αγωνιστούμε.
Ναι να
ζοριστούμε.
Ναι να μειώσουμε τον
καταναλωτισμό μας.
Ναι να τα κάνουμε όλα αυτά με στόχο τη σωτηρία την Ελλάδα μας, τη χώρα που μας γέννησε.
Η μάνα Ελλάδα πρέπει να σωθεί...
Τα παιδιά της, όμως, με πιο τρόπο θα σωθούν;
Ελλάδα τι σημαίνει;
Είναι οι πέτρες, τα δέντρα, τα κτίρια, τα λιμάνια, η
θάλασσα ή ο περήφανος λαός της;
Σώζω την Ελλάδα δε σημαίνει ότι σώζω και τον λαό της;
Πως όμως επιχειρείται να σωθεί αυτός ο λαός και αυτή η χώρα;
Μειώνοντας μισθούς - συντάξεις, βάζοντας φόρους, κάνοντας απολύσεις, διαλύοντας οικογένειες, οδηγώντας τες σε οικονομικά αδιέξοδα με κίνδυνο να χάσουν ακόμα και τα σπίτια τους;
Πριν δυο χρόνια κανείς δε μίλαγε από τους διοικούντες για την κατάντια μας.
Κανείς όλα αυτά τα χρόνια δεν μας είπε να μην αγοράζουμε σπίτια με δάνεια...
Κανείς δεν μας είπε να μην αγοράζουμε αυτοκίνητα, οικιακές συσκευές,
κομπιούτερς, κινητά...
Κανείς δεν είπε να μην στέλνουμε τα παιδιά μας σε φροντιστήρια ή σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.
ΚΑΝΕΙΣ...
ΚΑΝΕΙΣ δεν μας είπε κάτι τέτοιο.
ΤΟ
ΑΚΡΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ...
Μας έλεγαν και μας έδιναν απλόχερα δάνεια με τις ευλογίες τόσο των κυβερνήσεων, όσο και της τράπεζας της Ελλάδας.
Στεγαστικά, καταναλωτικά, φοιτητικά, διακοπών και ένα σωρό άλλα δάνεια αποτελούσαν επιλογές πολλών από μας, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες του καθένα.
Προϋπολογίζαμε, βλέπαμε ότι μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε και προχωρούσαμε
Ήμασταν οι οικονομολόγοι των οικογενειών μας και τα βγάζαμε πέρα σε αντίθεση με τους κυβερνώντες που κατόρθωσαν να βουλιάξουν τα οικονομικά της Ελλάδας.
Και σήμερα τι μας λένε;
Εμείς τα σκατώσαμε και τώρα εσύ λαέ θα πληρώσεις την ανικανότητά μας και την βλακεία σου να ψηφίζεις εμάς...
Και όταν λέω "εμάς" (δηλαδή "αυτούς") εννοώ όλα ανεξαιρέτως τα
κόματα, γιατί ουδέποτε κάποιος από την αντιπολίτευση μας πληροφόρησε κατά που πάνε τα δημοσιονομικά και το χρέος της χώρας.
Μας άφηναν στην άγνοιά, την στιγμή που αυτοί ήξεραν.
Γιατί αν μια αντιπολίτευση δεν ήξερε, τότε μάλλον δεν κάνει για
αντιπολίτευση
Για τις υποχρεώσεις που σχεδόν όλοι μας έχουμε αναλάβει έναντι των τραπεζών ποιος ενδιαφέρεται;
Ποια είναι η μέριμνα που πήρε η κυβέρνηση για την υπερχρεωμένη σήμερα οικογένεια, που όμως ήταν ικανή μέχρι χθες να
ανταπεξέρχεται
Τι μας λένε τώρα;
Χάσετε τα σπίτια σας, πηγαίνετε κάνα δυο χρόνια φυλακή ή γίνεται κλέφτες και σεις, για να σωθείτε.
Η Ελλάδα μας μπορεί να σωθεί τελικά.
Τους Έλληνες όμως να δούμε ποιος θα σώσει.
ΕΛΛΑΔΑ χωρίς ΕΛΛΗΝΕΣ είναι δυνατόν να υπάρξει;

Ο δάσκαλος

Προς ναυτιλομένους
















Όπως είναι γνωστό, μετά από μιά περίοδο ελεύθερου σχολιασμού, το ΜοσχατουΠολις ελέγχει τα σχόλια και δημοσιεύει λογοκριμένα όσα περιέχουν λέξεις υβριστικές και κακόβουλους χαρακτηρισμούς, τα οποία και αφαιρούνται.
Επειδή τις τελευταίες ώρες έχει εξαπολυθεί μια άνευ προηγουμένου προβοκάτσια με την μορφή της ελεεινολόγησης ανθρώπων που ούτε καν δημόσια πρόσωπα είναι, το ΜοσχατουΠολις (το οποίο υφίσταται τα απόνερα από άλλα blogs) δεν θα δέχεται απειλές, χλεύη, λασπολογίες κατά κανενός!
Επειδή είμαστε Blog Γνώμης, που ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την πόλη του Μοσχάτου, και δεν είμαστε ούτε σιαμαίοι, ούτε εμποράκοι που ζητάνε διαφημισούλες, ούτε λιβανιστήρια της όποιας εξουσίας, από τώρα και στο εξής θα δεχόμαστε μόνον σοβαρά και ευπρεπή σχόλια και πάντα σχετικά με τα θέματα που δημοσιεύουμε...
Το αποχωρητήριο (που με καλή πίστη και επιείκεια αφήναμε να λειτουργεί ώστε να ξαλαφρώνουνε κάποιοι καταναγκασμένοι) έκλεισε!

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Για κάθε νόμιμη χρήση

Υπάρχει!
Ο Παπανδρέου εμφανίστηκε και μίλησε στο Βερολίνο (27/9) στους Γερμανούς βιομήχανους, σε μια εκδήλωση που έφερε την ονομασία:
«Κοιτάζοντας το μέλλον: Η Ευρώπη της ανάπτυξης και της αλληλεγγύης».
Κωμικοτραγικός τίτλος, αν αναλογιστούμε τις διαστάσεις και το βάθος του εν εξελίξει ελληνικού πάθους.

Αναρωτιέμαι αν αντί των κερδοσκόπων γερμανών επιχειρηματιών και βιομηχάνων έχει πια
κώλο να μιλήσει σε ανοιχτή συγκέντρωση Ελλήνων.
Ειδικά ανέργων ή θυμάτων της εργασιακής εφεδρείας.
Και να τους πει αυτά που ξέρασε στο Βερολίνο:

«Πρέπει να σας πω ότι η δική μου Κυβέρνηση δεν δίστασε να κάνει αυτοκριτική. Ήμασταν ρεαλιστές σε αυτή την αποτίμηση την οποία κάναμε, λέγοντας ποια ήταν τα λάθη μας, τι οφείλεται στη δική μας αδιαφορία ή στο γεγονός ότι δεν αντιδράσαμε εγκαίρως».

Προφανώς ποτέ δεν πρόκειται να μιλήσει σε Έλληνες άνεργους, εκτός βέβαια και πάει σε τίποτα κομματικές ή στημένες συναθροίσεις.

Η εποχή που το έπαιζε πεφωτισμένος σοσιαλιστής πολιτικός και free style πρωθυπουργός που κατα
δεχότανε να επισκεφθεί εκτός πρωτοκόλλου τα ταχυδρομεία στο Σύνταγμα ή κάποιο κατάστημα ΙΚΑ, πέρασε ανεπιστρεπτί.
Προφανώς δεν θα έλεγε και τα ίδια πράγματα, όπως αυτά που ξεστόμισε στους γερμανούς.
Το πολύ – πολύ να έπαιρνε το γνωστό φουκαριάρικο ύφος του, όπου θα παρίστανε την συμπόνια του ή από αμηχανία και στρες θα έγλειφε με την άκρη της γλώσσας τα χείλη του.

Το μόνο που μένει είναι να εκμεταλλευτούμε τα λάθη που εξακολουθεί να κάνει, έστω και ευρισκόμενος στην εσπερία…

Τούτη τη φορά κρατήστε την ομολογία ότι για την οικονομική και κοινωνική καταστροφή των νεοελλήνων, φταίει η «αδιαφορία» της κυβέρνησής του.
Για κάθε νόμιμη χρήση.
Γιατί δεν πάει αυτός να ξεφύγει μόνον με μια δήθεν ανάληψη πολιτικής ευθύνης ή ένα μαύρισμα στις εκλογές και οι υπόλοιποι να έχουν καταβαραθρωθεί, είτε σε μισθούς και συντάξεις πείνας, είτε να έχουν βουλιάξει στην εξαθλίωση της ανεργίας.


------------------------------
Πηγή: http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4660423

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Ανοιχτά Σχολεία: Ναι, αλλά Πώς;..

Τον τελευταίο καιρό γίνεται κάποιος λόγος για ανοικτά σχολεία στους μαθητές και κατά τις απογευματινές ώρες.
Το εγχείρημα είναι αρκετά σοβαρό και θα προσφέρει αρκετά στους μικρούς μαθητές και όχι μόνο.
Το θέμα όμως είναι τι εννοούμε όταν λέμε ΑΝΟΙΚΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.
Εννοούμε ότι ένας γυμναστής με τη βοήθεια από κάποιον ή κάποιους γονείς ανοίγει ένα σχολείο, βάζει μέσα καμμιά 20αριά παιδιά και ασχολείται με κάποιο άθλημα;
Αν εννοούμε αυτό, εγώ το θεωρώ πολύ λίγο και δυστυχώς πρόχειρο.
Όταν στο δικό μου μυαλό έρχεται η σκέψη του ανοικτού σχολείου, αναλογίζομαι πολλά πράγματα, τα οποία και θα προτείνω παρακάτω.
Σήμερα στα σχολεία το μάθημα τελειώνει στις 4.15 μμ, άρα το όποιο πρόγραμμα θα ξεκινάει στις 4.30 μμ.
Κατά τους χειμερινούς μήνες με τον άστατο και κρύο καιρό τα αθλητικά προγράμματα συνήθως δεν ευδοκιμούν μιας και η δουλειά γίνεται κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες και η διάρκεια τις ημέρας είναι πολύ μικρή (μετά βίας μία ώρα κάτω από το φως της ημέρας για το όποιο πρόγραμμα).
Η νύχτα θα προλαβαίνει τα παιδιά στο προαύλιο, γεγονός που κάθε άλλο παρά βοηθά την επιτυχία του προγράμματος.
Αντίθετα θα ήταν πολύ πιο ευδόκιμα άλλα προγράμματα τα οποία θα ωφελούσαν τα μέγιστα τους μαθητές και θα προωθούσαν τη δημιουργική απασχόληση.
Με αυτές λοπόν τις σκέψεις έχω να προτείνω διάφορα προγράμματα τα οποία πιστεύω ακράδαντα ότι θα ευδοκιμήσουν τους χειμερινούς μήνες και θα προσφέρουν τα μέγιστα στα παιδιά.
1. Πρόγραμμα θεατρικής αγωγής με έμφαση στο θεατρικό παιχνίδι, μια φορά την εβδομάδα, για τους μήνες Νοέμβρη, Δεκέμβρη, Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη. Συνολική διάρκεια προγράμματος 16 ώρες.
2. Πρόγραμμα εικαστικών (ζωγραφική, κατασκευές, πηλός) μια φορά την εβδομάδα, για τους μήνες Νοέμβρη,Δεκέμβρη,Γενάρη,Φλεβάρη,Μάρτη. Συνολική διάρκεια προγράμματος 16 ώρες.
3. Προγραμμα νέων τεχνολογιών, μια φορά την εβδομάδα για τους μήνες Οκτώβρη, Νοέμβρη, Δεκέμβρη, Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη. Συνολική διάρκεια προγράμματος 22 ώρες.
4. Πρόγραμμα εκμάθησης ξένων γλωσσών δυο φορές την εβδομάδα για τους μήνες Νοέμβρη, Δεκέμβρη, Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη, Απρίλη. Συνολική διάρκεια προγράμματος 40 ώρες.
5. Πρόγραμμα εκμάθησης σκάκι μια φορά την εβδομάδα για τους μήνες Νοέμβρη, Δεκέμβρη, Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη. Συνολική διάρκεια προγράμματος 16 ώρες.
6. Πρόγραμμα μουσικής παιδείας, με έμφαση στην εκμάθηση κάποιου οργάνου, δυο φορές την εβδομάδα,για τους μήνες Νοέμβρη, Δεκέμβρη, Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη, Απρίλη. Συνολική διάρκεια προγράμματος 40 ώρες.
7. Άφησα τελευταίο το Πρόγραμμα Ενισχυτικής Διδασκαλίας, γιατί είναι το πρόγραμμα εκείνο το οποίο βοηθά πολλούς αδύνατους μαθητές, των οποίων οι γονείς αδυνατούν να πληρώσουν κάποιο φροντιστήριο σε αντίθεση με άλλους, έχοντας έτσι δυο μέτρα και δυο σταθμά, στις ίσες ευκαιρίες, που προέρχονται από την ανικανότητα του κράτους, να δώσει ίσες ευκαιρίες,αφού τα προγράμματα ενισχυτικής διδασκαλίας είναι ανύπαρκτα στα δημοτικά.
Πρόγραμμα λοιπόν ενισχυτικής διδασκαλίας δυο ωρών την εβδομάδα για τους μήνες Νοέμβρη, Δεκέμβρη, Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη, Απρίλη, Μάη. Συνολική διάρκεια 46 ώρες.

ΚΟΣΤΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ.
Το συνολικό εκτιμώμενο κόστος όλων αυτών των προγραμμάτων που θα επιβαρύνει το δήμο, χωρίς καμμιά συμμετοχή του γονέα, θα φθάσει περίπου στα 7.000 ευρώ ποσό το οποίο θεωρώ ότι είναι αρκετά μικρό αν αναλογιστούμε ότι θα επιφέρει μεγάλη ψυχολογική κυρίως ανακούφιση στις δύσκολες εποχές που ζούμε.
Βέβαια δεν αποκλείεται καθόλου η ιδέα στο να βρεθεί και κάποιος χορηγός που θα συνεισφέρει στο δήμο για τα συγκεκριμένα προγράμματα, ή εθελοντές καθηγητές, με αποτέλεσμα η επιβάρυνση του δήμου να είναι ακόμα χαμηλότερη ή ανύπαρκτη.
Το κόστος για το δήμο πιστεύω ότι δεν είναι καθόλου απαγορευτικό, το αντίθετο μάλιστα μπρος στο έργο το οποίο θα έχει επιτευχθεί.
Οι προτάσεις αυτές αποτελούν προτάσεις προς το δήμο και το δήμαρχο προσωπικά και ευελπιστώ στην μελέτη τους, και την υλοποίησή τους με τις όποιες μετατροπές ή προσθήκες.
Τέλος τα όποια αθλητικά προγράμματα θα μπορούν να γίνουν από τον Μάρτη και έπειτα μέχρι τη λήξη των μαθημάτων, που, και ο καιρός το επιτρέπει και το φως της ημέρας διαρκεί πολύ περισσότερο.

Ο δάσκαλος

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Δεν είναι ώρα για Σιωπή

Οφείλουμε μια καθαρή εξήγηση:
Σαν «ΜοσχατουΠολις» έχουμε ξεκάθαρη άποψη και τοποθέτηση περί ...τα δημοτικά.
Αυτό όμως δεν σημαίνει, ούτε σιωπή, ούτε συμβιβασμό, ένεκα της παραταξιακής μας προτίμησης.
Αυτή είναι η πάγια αρχή μας.
Κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατόν να παραγνωρίσουμε ή να σιωπήσουμε απέναντι στην …στάση που τήρησε η δημοτική ομάδα του Άρη Κρεμμύδα («Πολίτες Μπροστά») την περασμένη Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου, τότε που ο κ. Σωπάκης έφερε στο Δημοτικό Συμβούλιο για συζήτηση (προ ημερησίας διατάξεως) το ζήτημα του νέου εξοντωτικού χαρατσιού που επέβαλε στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους η αντιλαϊκή κυβέρνηση Παπανδρέου.
Στην προσπάθεια της πλειοψηφίας να μην μπει σαν θέμα προ της ημερησίας διάταξης, η υπό τον κ. Κρεμμύδα δημοτική ομάδα σιώπησε.
Σιώπησε και στην περίπτωση να συζητηθεί το ζήτημα του Χαρατσιού στο τέλος της συνεδρίασης, …οπότε αναπόδραστα πήγε στις καλένδες.
Το ίδιο αδιαφόρησαν κάποιοι από την ομάδα Κρεμμύδα, όταν 2-3 ημέρες πριν την συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου τους έγινε υπόδειξη για την κατάθεση δικού τους Ψηφίσματος κατά της νέου φορομπηχτικού μέτρου της κυβέρνησης και υποβολής δικών τους Προτάσεων για κοινωνική στήριξη όσων θιγούν!
Το ζήτημα έπρεπε ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ να συζητηθεί.
Είναι ζωτικότερο από το να συζητάμε θέματα όπως αυτά του Ελαιώνα και της Παραλίας.
Γιατί όταν στο Μοσχάτο υπάρξουν 150, 200 ή 300 εργασιακοί εφεδρείτες ή οριστικά απολυμένοι (και ανάλογοι αριθμοί στον Ταύρο), δεν μπορώ να φανταστώ ότι και τότε θα σιωπούμε ή θα βολευόμαστε με μπακάλικα της αρχιεπισκοπής.
Χρειάζεται άμεσα δημοτική κοινωνική πολιτική, εξειδικευμένη για όσο δεινά θα επισωρεύσει η δόλια πτώχευση της κοινωνίας.
Απαιτείται ο προϋπολογισμός και η διάθεση χρηματικών κονδυλίων για αυτό το λόγο, και όχι σπατάλες σε καρναβάλια, «μαϊμού» μουσικούς Ιούληδες και αχρείαστους ειδικούς συμβούλους.

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Περι... έργων

Έργα… έργα… και πάλι έργα ακούμε ότι έχουν δρομολογηθεί στο Μοσχάτο και φυσικά πάνε και καλά και σύντομα θα υλοποιηθούν, σύμφωνα με τα λεγόμενα του μεγάλου Άρχοντα του τόπου.
Και φυσικά,όταν λέμε έργα δεν αναφέρομαι στις «κυκλαδίτικες» μισοσβησμένες διαμορφώσεις των δρόμων, αλλά πραγματικά στα μεγάλα αναπτυξιακά… έργα του Δήμου για την Δημοτική Κοινότητα Μοσχάτου.
Ακούω, λοιπόν, πριν απ΄ το καλοκαίρι, ότι οι δύο κεντρικές πλατείες (Μεταμορφώσεως και Ηρώων Πολυτεχνείου) επανασχεδιάζονται με αυτεπιστασία από τις τεχνικές μελετητικές υπηρεσίες του Δήμου και ότι η τρίτη μεγάλη πλατεία (το γνωστό χωράφι της Αθανασίου Διάκου) δόθηκε να μελετηθεί σε εξωτερικό μελετητή με απ’ ευθείας ανάθεση.
Όλα καλά και νόμιμα (σκέφτηκα) αν και έχω μια μικρή αμφιβολιούλα κατά πόσον είναι και ηθική η απ’ ευθείας ανάθεση.
Το ξεπέρασα λέγοντας: «τόσες και τόσες απ’ ευθείας αναθέσεις έχουν δοθεί από αυτή την Δημοτική Αρχή, άντε άλλη μία της τάξεως των 20.000, δεν είναι δα και μεγάλο το ποσόν» (ξέρετε εσείς οι μισθοσυντήρητοι).
Άλλο όμως βρε παιδί μου είναι σοβαρό και σωστό όλες οι πλατείες του Μοσχάτου μονομιάς να μελετώνται για να ανακατασκευασθούν?
Άραγε τόσα χρόνια τι έκαναν οι συνεχιστές της Δημοτικής Αρχής για αυτές τις έρμες πλατείες και άφησαν να πρασινίσουν τα σιντριβάνια, να διαλυθούν τα μάρμαρα από τα παρτέρια ή τα βράδια οι χώροι αυτοί να είναι στο ημίφως?
Απολύτως τίποτα προφανώς!
Απλώς περίμεναν απαθείς, πότε και εάν θα προκύψει κάποια κεντρική χρηματοδότηση.
Νάσου λοιπόν (μαθαίνω) ότι κάποιο περιστέρι τους είπε ότι ρέει άφθονο χρήμα από το ΕΣΠΑ και πρέπει γρήγορα-γρήγορα να καταθέσουν όποιες μελέτες διαθέτουν για να πάρουν σειρά.
Πράγματι (μαθαίνω) ότι κατέθεσαν περί τις 10 μελέτες από Μοσχάτο και Ταύρο για πλατείες, βρεφονηπιακούς σταθμούς, δρόμους, κλπ, συνολικού προϋπολογισμού 50 εκατ. ευρώ.
Καλά βρε παιδί μου αυτοί οι βρεφονηπιακοί να κατασκευασθούν από ασήμι για τα παιδιά μας , όμως αυτές οι πλατείες από χρυσόσκονη θα είναι?
Και μετά σου λένε Μνημόνιο και Λιτότητα.
Μπράβο στο Μοσχάτο που δεν καταλαβαίνει από κρίση και διεκδικεί.
Άραγε υπάρχει επαρκής τεκμηρίωση (ξέρετε όσοι είστε εργολάβοι, αυτά τα συνοδευτικά έγγραφα των διαγωνισμών που λέγονται τεύχη) για το κόστος των κατασκευών και άδεια κατασκευής για τα κτίρια?
Η αξιολόγηση θα δείξει εάν οι μελέτες είναι επιλέξιμες (ξέρετε, να εξυπηρετούν τους στόχους των κοινοτικών προγραμμάτων), φυσικά να είναι πλήρεις (να μην τους λείπουν διάφορα συνοδευτικά έγγραφα) και το κόστος να είναι εύλογο.
Εύχομαι τα καλύτερα, αλλά διατηρώ μεγάλες επιφυλάξεις τόσο από την έως τώρα χαλαρή διεκδικητική γραμμή της Δημοτικής Αρχής όσο και από την ετοιμότητα και πληρότητα της υπηρεσιακής δομής του Δήμου.
Για την μελέτη της παραλίας ένα μόνο έχω να πω σε αυτούς που την βρήκαν άψογη: ότι η κοροϊδία από τους μελετητές έχει όρια και δεν μπορείς να βαπτίζεις μια υπερυψωμένη βυθιζόμενη λεωφόρο ως υπογειοποιημένη λεωφόρο.
Το τείχος της χούντας των 3 μέτρων είναι ένα τίποτα μπροστά στο νέο τείχος των 10 μέτρων που σχεδιάζουν να υλοποιήσουν.
Προτείνω μηδενική λύση.
Άλλωστε δεν υπάρχουν τα 215 εκατ. ευρώ που ανήγγειλε η κ.Καλτσά, εκτός και εάν ο Δήμαρχος μπορεί να τα βρει.
Ας προσπαθήσει, αφού του αρέσει τόσο πολύ το σχέδιο, ίσως μπορέσει !!!

Περικλής Δεμεντής
Διπλ. Ηλ/γος Μηχ/κος

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Κυκλαδονήσι το Μοσχάτο...

Αμ τί νομίζατε.
Άκου δεν μπορούν.
Μπορούν και παραμπορούν.
Το είπαν και το έκαναν.
Δεσμεύτηκε ο Δήμαρχος ότι θα λύσει το μεγάλο πρόβλημα στο δρόμο των ατυχημάτων: "ΤΗΝ ΟΔΟ ΓΡΑΜΜΟΥ", και το έκανε.
Έφτιαξε τις διαβάσεις πεζών - ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΑΣΠΡΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ, ΝΤΕ - και "όλα καλά και άγια".
Παρά ταύτα, άφαντα πράγματα είναι: οι Φωτεινοί Σηματοδότες, εκείνοι με τα ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ, ΝΤΕ που αναβοσβήνουν και μας υποχρεώνουν υποσεινήδητα να κόψουμε ταχύτητα, ή οι προειοποιητικές Πινακίδες που συνήθως βάζουν κάθε 20 -30 μέτρα και λειτουργούν και αυτές υπερ της ελλάτωσης ταχύτητας...
Με ημίμετρα χαμηλής οικονομικής αξίας δεν λύνονται παιδιά τα μεγάλα προβλήματα της "οδού των ατυχημάτων".
Θα πρέπει το θέμα να το δούμε με την σοβαρότητα που απαιτείται, γιατί σε αυτό το δρόμο έχουμε θρηνήσει ζωές και μάλιστα μικρών παιδιών.
Ελπίζουμε ότι αυτές οι χαράξεις των άσπρων γραμμών να είναι ένα πρώτο βήμα και να ακολουθήσουν σύντομα όλα όσα πραγματικά χρειάζονται να γίνουν.
ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΑΤΕ ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ.
Σε αυτό όμως που δεν μπορώ να πω κουβέντα είναι πραγματικά ένα.
Εδώ και κάτι μέρες αισθάνομαι ότι κάνω διακοπες σε κάποιο κυκλαδονήσι.
Πολλές γραμμές βρε παιδί μου.
Τόσες που το μάτι κινδυνεύει από την ασπρίλα.
Διαβάσεις εδώ, διαβάσεις εκεί, χρειάζονται δεν χρειάζονται, αυτό δεν αποτελεί ζήτημα.
Βάφτε εσείς όπου νάναι γιατί πρέπει να δικαιολογηθεί το κονδύλι.
Και κάπως έτσι βαφτήκαμε ολόκληροι και να σου οι βόλτες μας σε Πάρο, Νάξο, Τήνο και Μύκονο.
Εκεί όμως τα άσπρα πλακόστρωτα παραμένουν άσπρα για μήνες και χρόνια, έστω και αν διέρχονται χιλιάδες πεζοί και εκατοντάδες αυτοκίνητα, μέχρι να ξαναβαφτούν.
Εδώ όμως στο Μοσχάτο λες και κάποιο άλλο χέρι που δεν του αρέσει το άσπρο, τα ξαναβάφει μαύρα.
Εξαφανίζονται ταχύτατα οι άσπρες ωραίες παράλληλες γραμμούλες.
Στην περίπτωση αυτή, ή έχουμε μεγάλη γκίνια ή οι κυκλαδίτες μας σαμποτάρουν, γιατί θέλουν το μονοπώλειο!
Ή μήπως το υλικό είναι "μάπα".
Εσύ καλέ μου φίλε μηχανικέ Γιάννη, τι λες για αυτό μιας και ειδικός, ενώ εγώ ένας απλός
εκπαιδευτικός;

Ο Δάσκαλος

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Φερετζές

Τσάαα!....
Σας έλειψα παιδάκια;

Λοιπόν…
Οι παλιοί έλεγαν ότι το
μουστάκι είναι ο φερετζές του πούστη.
Στο Μοσχάτο και στον Ταύρο, δόξα τον Θεό, δεν έχουμε τέτοιο πρόβλημα απόκρυψης.
Είμαστε straight και «πασόκοι»(στην διοίκηση του Δήμου, εννοώ)…

Εδώ, η πραγματική ή μεταφορική χρήση του φερετζέ γίνεται για άλλα πράγματα.
Να, ας πούμε, βγαίνει από το σεντούκι (ο φερετζές) για να μασκαρευτούμε στο μοσχατιώτικο καρναβάλι...
Τον βουρτσίζουμε (τον φερετζέ) από την ναφθαλίνη, επίσης, για την τυπική και υποχρεωτική εφαρμογή του Καλλικρατικού άρθρου 76.
Για να το παίξουμε fans των θεσμών που εμβαθύνουν την όλο και περισσότερη λαϊκή συμμέτοχη...
(όποιος βλάκας γέλασε με τη φράση «λαϊκή συμμετοχή», να κάνει ένα βήμα μπροστά για να του χώσω μιάν ανάστροφη…)

Αυτά τα ολίγα για τον μοσχατιώτικο (και σφαγιώτικο) φερετζέ, τα οποία γράφονται ως αναμνηστική δόση και προς τιμήν της σημερινής (21/9/11) συνεδρίασης της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης.

Ά
ντε, καλή διαβούλευση!

Α, ξέχασα!
Όταν το φέρει η κουβέντα για την μπούργκα, τότε θα σας μιλήσω και για τον Συμπαραστάτη του Δημότη... άαααλλη κατάκτηση - κι' αυτή - του Καλλικράτη...
tc

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Γιώργος Πάντζας και η βόλτα στο Κολωνάκι με λιμουζίνα

Αποσώσαμε το μεσημεριανό και βαλθήκαμε να συζητάμε την άθλια επικαιρότητα που γεμάτη ελεεινά γεγονότα (γεννήματα ελεεινότερων ανθρώπων) βασανίζει τις σκέψεις μας και τους υπολογισμούς για το πώς θα είναι το αύριο... 

«Πάντως περάσαμε καλά αυτά τα 30 χρόνια», μου κάνει, με ένα παγωμένο όσο και λογικό συμπέρασμά της. 
«Ναι», της απαντάω, «σαν τον Πάντζα σε κείνη την ελληνική ταινία, όπου όντας υπάλληλος στο πλυντήριο κάποιου βενζινάδικου, "δανείζεται" το αυτοκίνητο του πλούσιου πελάτη και κόβει βόλτες στο Κολωνάκι, ...για να το γυρίσει πίσω το βράδυ, άρον – άρον και με την ψυχή στο στόμα» 

Τότε, η ψευδαίσθηση του νεαρού φτωχόπαιδου βασιζότανε σε ένα κινηματογραφικό σενάριο, και αυτό το γνώριζε ο συμπαθέστατος Γιώργος Πάντζας. 
Ένα σενάριο από τα 100άδες της τότε ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής, που ήταν περιχυμένα με το όνειρο της κοινωνικής ανέλιξης και τα αισιόδοξα τραγουδάκια και τις μουσικές του Χατζηδάκη. 
Κάτι σαν έναν νέο ελληνικό μεγαλοϊδεατισμό, που δεν στόχευε την "κόκκινη μηλιά", αλλά την οικονομική και κοινωνική άνοδο της φτωχολογιάς: το Greek Dream δημιουργίας της Μεσαίας αστικής τάξης... 

Το ζήτημα είναι αν σήμερα Εγώ, Εσύ κι Εσείς γνωρίζαμε που θα κατέληγε η "φούσκα" της ευμάρειας, όταν ξεκινήσαμε για το 30χρονο ταξίδι... 
Είναι προφανές ότι δεν γνωρίζαμε το σενάριο που μας έγραφε καθημερινά η πολιτική αλητεία της χώρας. 
Και γράφανε (οι πολιτικοί αλήτες) κάθε μέρα ένα σενάριο για ένα αντίστοιχο επεισόδιο (σάμπως ο Νίκος Φώσκολος), γιατί δεν έπρεπε να τους πάρουνε χαμπάρι, αλλά και γιατί ούτε οι ίδιοι γνώριζαν πώς να γράψουν ολοκληρωμένα, εξαιτίας της ανικανότητας και της φαυλότητάς τους. 

Ακόμα και σήμερα που ως άλλοι Πάντζες γυρίζουμε την λιμουζίνα πίσω στο πλυντήριο πιασμένοι από το αυτί, δεν γνωρίζουμε αν στα πρώτα 100 χαστούκια που ήδη μας έριξε το αφεντικό, θα προστεθούν 1000 ή και 1.000.000 νέα οδυνηρά χαστούκια φερμένα από ένα απύθμενο βαρέλι βρωμιάς…

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Υπάρχει Ελπίδα, τελικά

Μαγικό μέρος η πλατεία των αργόσχολων.
Το ότι την ξέρατε ως τόπο διαβουλεύσεων, συζητήσεων, προβληματισμού και νιασίματος για την πόλη μας, δεν είναι αρκετό!
Αν πάλι την θεωρούσατε ως εστία εκνευρισμού και ξινίλας για την δημοτική πλειοψηφία (ένεκα κριτικής), δεν έχετε την πλήρη εικόνα γι’ αυτήν.
Αλλά για να μην σπαζοκεφαλιάζετε, λέω χωρίς περιστροφές:
Στην σουρομαδημένη πλατεία του δημαρχείου (γιατί περί αυτής πρόκειται), εκτός των άλλων υπάρχει και ανθρωπιά...
Όταν οι ελεεινοί και δοσιλογούντες εξαρθρώνουν και καταστρέφουν την Ελληνική Κοινωνία με φορομπηχτικά χαράτσια, με περικοπή μισθών - συντάξεων και με ανάλγητες απολύσεις, επειδή έτσι γουστάρουν οι Γερμανοτσολιάδες τοκογλύφοι, στην πλατεία υπάρχει προσφορά!
Ο φίλος ο Βασίλης μοιράζει ντομάτες, αγγούρια, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, σταφύλια, γιαρμάδες, ραδίκια και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.
Μαζεύει τα δικά του υπόλοιπα και τα περισσεύματα του διπλανού πάγκου από το Μαραθώνα και κάθε Παρασκευή, ακόμη και Σαββατοκύριακο, τα μοιράζει στον κόσμο της πλατείας.
Αυθόρμητα και απλοϊκά…
Χωρίς αρχιεπίσκοπους και αρχόντους!
Χωρίς γραβατιές, κουστουμιές, συνολάκια και φωτογραφικές πόζες.
Στις δύσκολες και μαύρες μέρες που έρχονται, κάτι τέτοιες ενέργειες δημιουργούν φωτεινά περάσματα στον ουρανό.
Ρε σεις…
πρέπει να Υπάρχει Ελπίδα, τελικά!

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Παντοπωλείο "Ζητείται ελπίς"

Ένα ΚΟΙΝΩΝΙΚΌ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΊΟ στήνεται στον Ταύρο υπό την αιγίδα της αρχιεπισκοπής και αυτό από μόνο του αποτελεί ένα ευχάριστο γεγονός.
Ταυτόχρονα όμως αποτελεί και μια ευκαιρία προς εκμετάλλευση από ορισμένους, που δεν διστάζουν να βγάζουν φωτογραφίες, να τις  μοιράζουν σε αβανταδόρικα μπλογκ και να παίζουν στις πλάτες της ανεργίας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της αβεβαιότητας που ταλανίζει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Ευθυμίου και Σπανάκης εμφανίζονται σαν οι μεγάλοι και οι μοναδικοί εργάτες που ασχολούνται με το θέμα, προσπαθώντας μακριά από την ουσία των πραγμάτων να αποκομίσουν κέρδη, την στιγμή κατά την οποία το όλο εγχείρημα ανήκει στην ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ και ο δήμος μας έκανε το αυτονόητο.
Με την συγκατάθεση της μειοψηφίας {αυτονόητη και αυτή}παραχώρησε χώρο ανενεργό, για την στέγαση του παντοπωλείου.
Όμως, Δήμαρχος, αντιδήμαρχοι, Σπανάκης και λοιποί παρατρεχάμενοι, συνηθισμένοι σε τέτοιου είδους πρακτικές, σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ένα γεγονός που το μόνο που δείχνει είναι απελπισία, φτώχεια και πόνο.
Η δημιουργία του παντοπωλείου είναι μια σωστή ενέργεια από πλευράς της αρχιεπισκοπής που θα βοηθήσει κάποιους ανθρώπους, αλλά μέχρι εκεί.
Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και δυστυχώς δεν βασίζονται σε αυτό που ο πολιτισμός υπαγορεύει: ΓΕΓΟΝΌΤΑ ΠΟΥ ΣΧΕΤΊΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΦΤΏΧΕΙΑ ΚΑΙ ΠΌΝΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ...
Βέβαια αυτά είναι ψηλά γράμματα για πολλούς και ουδέποτε θα πάψουν να υπάρχουν τέτοιες πρακτικές και συμπεριφορές.
Αλλά την ίδια στιγμή θα έπρεπε να ντρεπόμαστε που φτάσαμε στο σημείο να δημιουργούμε τέτοιου είδους παντοπωλεία, επειδή το κράτος μας (που έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου), έφτασε δυστυχώς στο σημείο να γονατίσει οικονομικά.
Να πτωχεύσει από κακή διαχείριση κακών πολιτικών και έτσι, σήμερα, να έχουμε την άμεση ανάγκη τέτοιων ενεργειών που επιχειρούν να απαλύνουν φτώχεια και απελπισία.
Πολύ φοβάμαι, ότι απολύσεις, μειώσεις μισθών - συντάξεων, άκρατη φορολογία προς πάσα κατεύθυνση και περικοπές σε κοινωνικές παροχές, θα οδηγήσουν στην ανάγκη δημιουργίας πολλών τέτοιων παντοπωλείων, που θα επιβεβαιώνουν την οικτρή μας κατάσταση για την  οποία θα έπρεπε όλοι μας να ντρεπόμαστε και όχι να φωτογραφιζόμαστε και να καυχιόμαστε (ακόμα και αν φτιάχναμε χιλιάδες τέτοια παντοπωλεία).
Η λογική του ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ μέσα από τον πόνο και την φτώχεια του λαού μας είναι αν μη τι άλλο γεγονός που κάθε άλλο από πολιτισμένη χώρα δείχνει.

Ο δάσκαλος.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

Πατρίδα! Πατρίς!

Λαμπρό ξεπροβάλει το Μέλλον που μας ορκίζεται ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος. 
Ζαλίστηκα με τα όσα άκουσα από τα χείλη τους στα "εγκαίνια" και στην συνέντευξη τύπου...
Και καθόσον άνθρωπος που γουστάρω να μην μένω μόνον στα επιφαινόμενα, έψαξα πίσω από το παραβάν των λέξεων.
Όμως όσο ξύνεις τα πράγματα, τόσο αυτά μυρίζουν.
Ερευνόντας, όμως, και ξύνοντας, ένοιωσα ταραχή, στρες και ναυτία όταν φτάνοντας στο δια ταύτα, με πλημμύρισε ένα «άρωμα» από ευκάλυπτο της Αδελαϊδας,  από ντονέρ (ή μπας και ήταν μπέργκερ) της Αστόρια, Νιού Γιόρκ και από καραβίλα (λες και ήταν το "Ροδάνθη")…
Ρε συ (κάνω στον εαυτό μου) αυτοί ούτε λίγο - ούτε πολύ σε εκμηδενίζουν, σε απελπίζουν και σε διώχνουν.
Σου προτείνουν βίο αβίωτο... άρα φυγή στο εξωτερικό!
Μετανάστευση!
Ένα λαμπρό μέλλον είτε στην Αυστραλία, είτε στις Ηνωμένες Πολιτείες…
(στην Ευρώπη ούτε λόγος γιατί μας θεωρούν πλέον χειρότερους και από Αφγανούς)
Κι επειδή μπορεί να ήμουνα στον παρελθόν εξαπατημένος υποστηρικτής του διασωστικού εγχειρήματος του ΓΑΠ, και δεν θεωρώ τόσο μαλάκα τον εαυτό μου για δεύτερο λάθος… κι επειδή δεν πείστηκα ουδέ κατ' ελάχιστον από τα όσα είπανε στη Θεσσαλονίκη.. κι επειδή προκοπή δεν ξανοίγει στην Αθήνα... άρχισα να ψάχνω στο internet για λιμάνια απ’ όπου καράβια σαλπάρουν για υπερπόντια ταξίδια προς την Αμερική και την Ωκεανία.
(για κάθε ενδεχόμενο)
Γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει πια "Πατρίς",
Και στην Πατρίδα δεν υπάρχει Ελπίδα…

ΥΓ
1. ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ, ΣΑΣ ΕΧΩ ΤΟ ΜΑΝΙΑΤΙΚΟ ΜΟΙΡΟΛΟΪ.
ΣΤΟ ΒΡΑΚΙ ΤΟΥ ΜΠΑΡΚΟΥΛΗ ΤΟ ΟΡΚΙZΟΜΑΙ ΔΗΛΑΔΗ
2. "ΠΑΤΡΙΣ" ΛΕΓΟΤΑΝΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΥΠΕΡΩΚΕΑΝΕΙΟ, ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΣΑΚΟΛΕΒΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΦΟΥΚΑΡΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΞΕΝΗΤΕΙΑ
3. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΔΗΛΩΝΑΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ "ΦΟΙΒΟ"...(ΘΥΜΑΣΤΕ, Ε?)

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Κατώτατο όριο εγγυημένης εργασίας!

Το «Στόχος είναι να υπάρχει ένας εργαζόμενος σε κάθε σπίτι», έγραψε… παρά το γεγονός ότι δεν συμπληρώθηκαν ούτε 24 ώρες από την εκστόμισή του.
Όλοι φωνάζουν εναντίον του Γιωργάκη, αλλά εγώ εκλαμβάνω διττά την εξαγγελία του…

Ας πούμε σε μια οικογένεια εργάζονται τρεις: ο μπαμπάς, η μαμά και η μεγάλη η κόρη.
Ο έχων δικαίωμα σε σταθερή εργασία είναι ένας από τους τρείς.
Οι άλλοι δύο να μην φωνάζουν, σε περίπτωση που θα τους έρθει μπουγιουρντί απόλυσης ή εργασιακής εφεδρείας.

Πάμε όμως και στην οικογένεια που όλοι είναι (ας πούμε) άνεργοι.
Τότε έρχεται με περισσή ευαισθησία η σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΓΑΠ και σου λέει ότι ένας στους τέσσερεις σας (σε περίπτωση τετραμελούς οικογένειας) προσλαμβάνεται στο Δημόσιο!
Δηλαδή πρόκειται για κάτι σαν κατώτατο όριο εγγυημένης εργασίας!

Βέβαια το σοσιαλιστικό όραμα δημιουργεί και οικογενειακές σπαζοκεφαλιές σε κάποιες περιπτώσεις εφαρμογής του.
Να, σαν το ερώτημα του ποιός θα πιάσει δουλειά από το Παπανδρέϊκο, καθώς όλοι τους είναι άνεργοι και άεργοι.
Θα πάει στη φάμπρικα ο Γιώργος, ο Νίκος ή ο Αντρίκος;
Μόνο που τους σκέφτεσαι, λες: Μαργαρίτα Παπανδρέου προσλαμβάνεσαι για οκτώ μήνες στη ΔΕΗ.
Την Δευτέρα, τάδε του μηνός και ώρα 7πμ, να παρουσιαστείς στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Αμυνταίου…

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

Εγώ πάντως σε ψήφισα Δαμηλάκο......

Δυο κάλπες, δυο ξεχωριστοί υποψήφιοι για την ΠεριφερειακήΈνωση Δήμων τρέχουν μόνοι τους χωρίς αντίπαλο.
Λογικά και οι δυο χωρίς ίχνος άγχους, μιας και σίγουρα οένας (ο κ. Σπανάκης) παίρνει 5, γιατί τόσοι είναι τα κουκιά της παράταξής του, και οέτερος, ο κ. Δαμηλάκος, παίρνει 19, μιας και τόσοι οι παρόντες σύμβουλοιτου συνδυασμού του Δημάρχου.

Αμ δε!
Ο δεύτερος, δηλαδή ο αντιδήμαρχος κ. Δαμηλάκος, παίρνει 11 και βρίσκονται και άλλα 8λευκά, πράγμα τον οδηγεί σε μια δημόσια τοποθέτηση (που εμμέσωςπλην σαφώς στρέφεται στην μεριά Ντερέκα) με την οποία καταδικάζει την νοοτροπία του Εγώ!
Τέτοιες λογικές, είπε, οδήγησαν την ΤοπικήΑυτοδιοίκηση σε αυτά τα χάλια.

Αρχίζουν λοιπόν οι υπολογισμοί ποιοί;
Ποιοι είναι οι διαφωνούντες;
Έχουμε και λέμε.
Δαμηλάκος παίρνει 6 από τον Ταύρο και λευκό οκ.Χρονόπουλος.
Ένας ο κ. Μπούτσης, ένας ο κ. Χατζηαντωνίου, ένας ο κ.Αναστόπουλος και μια η κ.Τσέλιου, μας κάνουν δέκα.
Ποιος ή ποια ήταν η ενδέκατη ψήφος;
Κάπου εκεί είναι τα πράγματα, ίσως με κάποιες μικρέςπαραλλαγές.

Αμ δε!
Τώρα ο Ντερέκας δηλώνει ψηφοφόρος του Δαμηλάκου!
Το ίδιο και ο Σάββας!!
Το ίδιο και ο Καραβασέλας!!!
Και μάλιστα το δηλώνουν στον ίδιο τον κ. Δαμηλάκο,προσωπικά...
Αααα, εδώ Γιώργο πρέπει να πεις δημόσια ένα ευχαριστώ καινα ψάξεις αλλού για τις διαρροές.
Αν θες σε βοηθάω κιόλας.
Πρώτο λευκό, ο Μπούτσης...
Δεύτερο λευκό, ο Χατζηαντωνίου...
Τρίτο λευκό, η Τσεσμελή...
Ε, τα υπόλοιπα βρες τα μόνος σου ...μη στα αποκαλύψω καιόλα.

Ξέχασα τον Δήμαρχο.
Ποιος ο ρόλος του στην υπερψήφισή σου από τον Ντερέκα;
Μήπως σου έδωσε τον Ντερέκα (που αξίζει για 3 νοματαίους,με βάση τους 1000 ψήφους του) και σου πήρε άλλους τρεις;

Αλλά ας το σοβαρέψουμε λίγο.
Μεγάλωσες πολύ γρήγορα Γιώργο Δαμηλάκο στα δρώμενα τουΜοσχάτου και μάλλον πρέπει να μικρύνεις.
Προς αυτή την κατεύθυνση οι έρευνες σου.
Ο φίλος σου Αντώνης ξέρει απ αυτά και θα σε βοηθήσεισίγουρα στην αποκάλυψη των επιχειρούντων την σμίκρυνσή σου.
Πέρα όμως από όλα αυτά ένα είναι αναμφισβήτητο γεγονός:
ΤΟ ΕΓΩ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Πλεονάσματα και ιδεολογικά ελλείματα

"Στόχος 
να υπάρχει ένας εργαζόμενος 
σε κάθε σπίτι"
- Γ. Α. Παπανδρέου
(Θεσσαλονίκη, 11/9/11)

Με μια "δύσκολη, αλλά μικρή προσπάθεια του χρόνου θα περάσουμε σε πρωτογενή πλεονάσματα".
Αυτό μας είπε ο κ. Παπανδρέου στις θλιβερές ομιλίες του στη ΔΕΘ.
Και τι μας ζήτησε για την επίτευξη αυτού του οράματος;
Να αποδεχτούμε ξανά τα νέα χαράτσια που σκαρώνει ο χοντροβενιζέλος .
Το ερώτημα είναι αν του χρόνου που θα έχουμε περισσέματα, θα υφίστανται ως εργαζόμενοι οι δεκάδες χιλιάδες που θα περάσουν στην Εργασιακή Εφεδρεία.
Εδώ τα οράματα, οι ευαισθησίες και οι σοσιαλισμοί του ΓΑΠ πήγανε περίπατο.
Θυσιαστήκανε στο όνομα του ...εθνικού συμφέροντος.

Πάντως η απορία μου γι’ αυτούς τους φουκαράδες, λύθηκε χάρις στον συμμετοχικό χαρακτήρα της συνέντευξης Παπανδρέου προς τα ΜΜΕ, όταν δόθηκε η ευκαιρία στον ψευτοσοσιαλιστή Αρκάδα, κ. Ρέππα, να μας εξηγήσει με ακρίβεια και αναισθησία χειρούργου τα της «Εργασιακής Εφεδρείας».
Χώνεις το νυστέρι στο μπούτι και το φτάνεις μέχρι το κόκκαλο.
Μετά στρίβεις αριστερά και καθαρίζεις σύριζα με το κόκκαλο.
Φτάνοντας στο κότσι, κόβεις τον χόνδρο και πετάς το σακατεμένο πόδι.
Τόσο απλά!

Λόγια από κάποιον (που όπως και οι όμοιοί του) ρουσφετολόγησαν ασύστολα και τώρα παίρνουν το ψωμί από το στόμα των φουκαράδων.
Και το κάνουν όχι γιατί οι ίδιοι είναι το Κράτος και το Σύστημα, αλλά από ευθύνη για την τύχη του τόπου...
Γεια το καλό σου ρε κωλο-εφεδρείτη!!!!!!

Στις σκόρπιες σκέψεις μου, άιντε να βάλω και ένα ερώτημα απλό, μα που φαίνεται ότι είναι και δύσκολο και ίσως ανύπαρκτο, αφού κανείς δεν το θέτει στα ίσια.
Η χώρα πτώχευσε.
Και πτώχευσε εσκεμμένα.
Για το γεγονός αυτό θα αναζητηθούν οι Ένοχοι, κύριε Παπανδρέου ή οι ένοχοι κουκουλώθηκαν όπως ακριβώς έγινε με αυτούς της Siemens, όπως ακριβώς με εκείνους του Βατοπεδίου…


Αλλά τι κάθομαι και λέω όταν καλείς την Δεξιά σε συγκυβέρνηση και όταν είσαι σε φάση πολιτικής «μετάβασης»;
(από τα κεντροαριστερά στα κεντροδεξιά)

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Διαβάσεις...

Πριν γράψω για το Μανιάτικο μοιρολόϊ (σχετικά δηλαδή μετά τα όσα έγιναν στη συνεδρίαση του δημοτικούσυμβούλιου, χθες Πέμπτη 8/9/11), ας χαλαρώσουμε λιγάκι, με ένα θεματάκι πρόσχαρο και ενπολλοίς θετικό.

Όπως μόνο τυφλός δεν θα πείρε χαμπάρι,τούτες τις μέρες γέμισε το Μοσχάτο από διαγραμμίσειςδιαβάσεων γιά τους πεζούς.
Χορταστικές κατάλευκες γραμμές σε κάθε γωνιά και σημείοτης πόλης.
Προσωπικά μου δημιουργούν ένα είδος σύγχυσης - έναβέρτιγκο...
Λες και διαρκώς βρίσκομαι σε κάποια αφρικανική σαβάνα και έχω μπροστά μου μια γιγαντιαία συνάθροιση από ζέβρες!
Τέλος πάντων, για να λέμε και τα καλά,η πρόθεση της διοίκησης του Δήμου είναι σωστή, αν και όχι πλήρης αφού οι διαβάσεις χρειάζονται και άλλαπράγματα ώστε να παρέχουν όρους ασφαλούς διέλευσης στους πεζούς, όπως για παράδειγμα κίτρινους παλλόμενους σηματοδότες.
Υπάρχει όμως και μια υπερβολή στον αριθμό των διαβάσεων που καταντάει εμφανής και στον πιό απρόσεκτο.
Υποθέτω πως είναι μια προσπάθεια, από τη μιά εντυπωσιασμού των κατοίκων (που έχει κάνει "κρα" το ματάκι τους να δει κάποιο έργο) και από την άλλη δικαιολόγησης ή και 100% εξάντλησης του εγκεκριμένου κονδυλίου...
Αλλά ας μην το σοβαρεύουμε...

Κλείνω το μικρό μου (και χαλαρωτικό, ελπίζω, κειμενάκι) με την πολύ πετυχημένη εκδοχή του blog «ΖΟΥΜΕ ΜΟΣΧΑΤΟ»για τις διαβάσεις, τις οποίες αναγάγει σε τέχνασμα για την προσέλκυσηδιασημοτήτων...στα χνάρια των θρυλικών Beatles στο Abbey Road!
Καλό, ε;

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Μοιρολόϊ Ηπειρώτικο

Πριν 2 μέρες κατηφόρισα όπως κάθε απόγευμα κατά το Ντελκάμπο για να απολαύσω την λεμονάδα μου και να διαβουλευτώ με τους φίλους μου επί παντός επιστητού.
Με το που φτάνω και φέρνω ένα γύρο το βλέμμα μου, καταγράφω κάτι μούρες «ΝΑααα» με το συμπάθιο.
Σαν μεγάλη Παρασκευή ο Β…
Με φαρμακωμένη μούρη και βαριαναστεναγμούς ο Π…
Κάτι ξινισμένος, σαν τραχανάς ο Α… (ή μου φάνηκε;)
«Τι τρέχει, ρε παιδιά» κάνω απορημένος, και τότε μαθαίνω ότι ο Δαμηλάκος επιβλήθηκε του Ντερέκα με 11-6.
Τι διάολο γουώτερ-πόλο παίζανε, ερωτώ…
για να μου εξηγήσουνε ότι σε μυστική ψηφοφορία για την επιλογή του εκπροσώπου της πλειοψηφίας στο συνέδριο της ΠΕΔ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων), πλειοψήφησε ο Δαμηλάκος και ο Ντερέκας την έκανε ποδαράτος κατά τον Ιλισό.
Φυσικά ούτε λεπτό δεν πήγε το μυαλό μου ότι πήγε να πέσει στο ποτάμι.
Μάλλον μια ηρεμιστική βόλτα ήτανε, ή πάλι (σκέφτηκα) μια πορεία προς την Καλλιθέα για σύσκεψη με τον φίλο του τον Ασκούνη.
Ανάμεσα στην οχλοβοή των εικασιών και των ερμηνειών, τις διαβεβαιώσεις των ειδημόνων ότι ο δήμαρχος είχε τάξει την θέση στον Ντερέκα (άρα του την έπαιξε) και στις κατάρες των φίλων του Θανάση, η θύμηση μου έτρεξε 200-τόσες μέρες πίσω...
Τότε που ο Ντερέκας κατάγγελλε τον Ευθυμίου,
που ο Ευθυμίου κατάγγελλε τον Ντερέκα
και που στο τέλος το πολιτικό συμφέρον, τους οδηγούσε στη συμβιβαστική συνεργασία και στο περιβόητο Φιλί.
 «Το φιλί του Ιούδα»… ήταν το πρώτο άρθρο του «ΜοσχατουΠολις» και θυμίζω τη φράση: «Είναι γνωστό πως το φιλί του Ισκαριώτη, στο Δάσος των Ελαιών, οδήγησε στην προδοσία. Να δούμε τι τύχη επιφυλάσσει η ζωή στο φιλί του Ντερέκα καταμεσής της οδού Μεταμορφώσεως…»
Νέμεση;
Δεν θα το έλεγα.
Τέλος του μονόπρακτου;
Καθόλου δεν θα το έλεγα έτσι…
Το οριστικό ξεκαθάρισμα αργεί ακόμα και ο Ντερέκας έχει δείξει ότι ξέρει να περιμένει.
Η συμμετοχή του στον συνδυασμό Ευθυμίου ήταν αυτό που είχα ονομάσει πλύσιμο και λεύκανση των λερωμένων κομματικών του ρούχων…
Άλλωστε ήταν η εποχή των παπανδρεϊκών.
Όποια καταστροφή και εάν επιφυλάσσουν οι επερχόμενες εκλογές στο ΠΑΣΟΚ, η θέση των βενιζελικών θα βρίσκεται σε υπεροχή…
Οπότε…
(ήδη καλλιεργεί υπαρκτά ή ανύπαρκτα, φήμες για κομματική και πολιτική ανέλιξη την …επόμενη ημέρα)
Μένει να δούμε τι θα κάνει σήμερα στο δημοτικό συμβούλιο, όπου θα γίνει η επίσημη ψηφοφορία για την εκλογή των αντιπροσώπων του Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου στην ΠΕΔ.

Φεύγοντας από το Ντελκάμπο μια φίλη μου ψιθύρισε στο αυτί ένα ηπειρώτικο μοιρολόι!
Βρίσκω τους στίχους τον πιο κατάλληλο επίλογο για το κείμενό μου και για τα όσα συνέβησαν...

- Σήκω μ’ Μαργιόλα μ’ απ’ τη γη
   κι από το μαύρο χώμα…
- Με τι ποδάρια να σκωθώ
   τι χέρια να κρατήσω... 

--------------------------------------------------------------


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ:
Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα

Φουρτούνες από τα ...αριστερά

Το Δαμηλάκος 11, Ντερέκας 6 εκτός των εν εξελίξει αλλά και των όσων πιθανών να έρθουν αναταραχών, φέρνει στην Κοραή φουρτούνες (;) και από τα …αριστερά!!!

Η Δημοκρατική Αριστερά που ως γνωστόν στήριξε Ευθυμίου στις δημοτικές εκλογές, δια του τοπικού εκπροσώπου της Δημήτρη Ναυπλιώτη έβγαλε ανακοίνωση με αφορμή την εσωτερική εκλογική διαδικασία της δημοτικής ομάδας της πλειοψηφούσας παράταξης για την επιλογή ενός δημοτικού συμβούλου που μαζί με τον Δήμαρχο θα συμμετάσχει στο Συνέδριο της ΠΕΔ, δηλαδή της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων της Αττικής.

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

Η Δημοκρατική Αριστερά Μοσχάτου – Ταύρου, με αφορμή την εκλογή αντιπροσώπων από το Δημοτικό Συμβούλιο Μοσχάτου – Ταύρου για την ΠΕΔ Αττικής σημειώνει τα εξής:

Εκφράζουμε την έντονη δυσαρέσκεια μας για το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν ζητήθηκε η άποψη μας για την εκπροσώπηση της πλειοψηφούσας αρχής του Δήμου στα ανώτερα συλλογικά όργανα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δεν μπορεί να υπάρχει συνεννόηση και συνεργασία σε κεντρικό επίπεδο και τοπικά να μην ερωτάται ένας κομματικός φορέας που στήριξε τον σημερινό Δήμαρχο και την δημοτική του ομάδα.

Ως γνωστόν, η Δημοκρατική Αριστερά στηρίζει τον Δήμαρχο Καλλιθέας, Κώστα Ασκούνη για Πρόεδρο της ΚΕΔΕ, αφού συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά του υποψηφίου που αναζητούμε. Για τον Δήμο Μοσχάτου – Ταύρου, η Δημοκρατική Αριστερά εκδηλώνει την στήριξη της στο πρόσωπο του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, Θανάση Ντερέκα.

Δημοκρατική Αριστερά Μοσχάτου – Ταύρου,

Δημήτρης Ναυπλιώτης

Το «ΜοσχατουΠολις» θα δημοσιεύσει χρονογράφημα μέσα στις επόμενες ώρες και εκεί θα σχολιάσει το γεγονός...

Εδώ όμως, και σε σχέση με την παραπάνω Ανακοίνωση, απλά θα πούμε (απευθυνόμενοι στους φίλους της τοπικής οργάνωσης της Δημοκρατικής Αριστεράς): εδώ δεν είχε γνώση το τοπικό ΠΑΣΟΚ, δηλαδή η βασική συνιστώσα του συνδυασμού Ανθρώπινη Πόλη, κι εσείς (τυπικά όχι άδικα) παραπονιόσαστε;

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Κόκκινη κάρτα ...από τα αποδυτήρια!

Το έκανε πάλι το θαύμα του!
Επικίνδυνο παίξιμο πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας...
Μιλάω για τον μεγάλο οδηγητή του Πολιτισμού και του Αθλητισμού στον δήμο μας.
Μετά την σχεδόν ολοσχερή διάλυση του Πνευματικού Κέντρου Μοσχάτου, έχω την εντύπωση ότι βάλθηκε να "τακτοποιήσει" και τα του τοπικού αθλητισμού του Μοσχάτου.
Ως προνοητικός άνθρωπος ο κ. Μπούτσης, αποφάσισε μεσούντος του θέρους να τακτοποιήσει το πρόγραμμα προπονήσεων των ποδοσφαιρικών ομάδων του Μοσχάτου, έτσι ώστε – φαντάζομαι – προπονούμενες επαρκώς, να πετύχουν: α) τα καλύτερα αποτελέσματα στα επερχόμενα πρωταθλήματα του 2011-12 και β) να αναπτυχθούν ουσιαστικότερα οι ακαδημίες ποδοσφαίρου που συντηρούν.
Τα δεδομένα που είχε μπροστά του, σχεδόν τα ίδια με πέρσι:
ένα κλικ προς τα κάτω ο ΑΟ Μοσχάτου,
ένα κλικ προς τα κάτω η Αναγέννηση,
στην ίδια κατηγορία η Θύελλα.
Θα έλεγα μάλιστα τα ίδια και καλύτερα δεδομένα, από την άποψη δημιουργίας ενός δίκαιου και σωστού ωραρίου χρήσης του Γηπέδου, μιας και η Ελευθερία έπαψε να υφίσταται ποδοσφαιρικά, λόγω απορρόφησης του τμήματος από τον ΑΟΜ.
Κι όμως κατόρθωσε να στείλει στα κάγκελα τους ανθρώπους της Αναγέννησης με την μετάθεση του ωραρίου 5 με 6 το απόγευμα (που είχε στην διάθεση της η εν λόγω ομάδα δύο φορές την εβδομάδα για τις προπονήσεις των μικρών παιδιών της ακαδημίας ποδοσφαίρου), στην άγρια ζώνη 4 με 5.
Η βλαπτική μεταβολή είναι εμφανής και δεν χρειάζεται να κάνω αναλύσεις πάνω σε θέματα, είτε κινδύνων στην υγεία των παιδιών, είτε ευχέρειας των γονέων να μεταφέρουν τα παιδάκια στο γήπεδο, κλπ, κλπ.
Αυτό που χρειάζεται είναι η ίση μεταχείριση προς όλους, όταν μάλιστα οι συνθήκες είναι ευνοϊκότερες!

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Μια πλατεία "φτιαγμένη" με πενάκι για κόμιξ

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου στην «πως-διάολο-την-λεν» πλατεία.
(πάνω μεριά της Πλατείας Ηρώων Πολυτεχνείου; …ανατολικό τμήμα της πλατείας δημαρχείου;  …τι τελικά;)
Μηχανάκια με κομμένες εξατμίσεις κάνουν αλλεπάλληλες διελεύσεις από την Αργοστολίου και την Κεφαλληνίας (επιδεικτικές και εξεπίτηδες θορυβώδεις).
Ένας νεαρός ληστεύει ένα μικρό αγόρι με λεία 1 ½ ευρώ, το οποίο στη συνέχεια το γρονθοκοπεί βιαιότατα.
Εκνευρισμός, λόγια και τελικά σύρραξη: ενήλικες με νεαρούς!!!
Ο τόπος γεμίζει από περιπολικά και μοτοσυκλέτες της αστυνομίας…
Καταφθάνει και ο δήμαρχος…

Ε, και;

Το θέμα είναι να μην μείνουμε στην γνωστή κοινωνική μας απάθεια «επειδή το πρόβλημα είναι (δήθεν) περίπλοκο και δύσκολο».
Συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι να αφήσουν τα φρου-φρου και τα αρώματα και να σκύψουν πάνω από το πρόβλημα.  
Έχουν υποχρέωση να σταματήσουν τον κατήφορο που έχει πάρει το Μοσχάτο…

Χρειάζονται αποφάσεις και μέτρα!
Η κατάσταση έχει φτάσει στα όρια του να μετατραπεί  σε μια ιστορία κόμιξ του
Muñoz (όπου όλα μπορούν να συμβούν) ή σε μια ζόρικη ταινία του Martin Scorsese!
Χρειάζεται διαβούλευση και όχι ωχαδερφίστικοι αφορισμοί!
(του τύπου "'ελα μωρέ, παιδιά είναι" ή "και που αλλού να πάνε")
Η άγαρμπη έως κοινωνικά ασύμβατη νεανική πρακτική δεν απέχει και πολύ από την παραβατικότητα και η παρέα από την δημιουργία ομάδας και συμμορίας…
Η φραστική και σωματική σύγκρουση ανάμεσα σε ενήλικες και εφήβους είναι αφύσικη, αλλά όχι αδικαιολόγητη.
Ειδικά στην πλατεία δημαρχείου – ανατολικό τμήμα…
Συνηγορούν: το μεγάλο και ετερογενές πλήθος ανθρώπων που συγκεντρώνεται εκεί, οι ανοργάνωτες και ασφυκτιούσες χρήσεις του δημόσιου χώρου, η παρακμιακή κατάσταση των υποδομών και του εξοπλισμού της πλατείας, οι «δραστηριότητες» που αναπτύσσονται στην ημιτελή αλέα με τις χάσκουσες κολώνες, ο πρωτόγονος ερωτισμός που ξεχειλίζει στην ράμπα με την πέργκολα…
(χώρια τα γνωστά περί ανεργείας, περί μεταναστών, περί οικονομικής κρίσης, κ.ο.κ.)

Νομίζω ότι συνεννοούμεθα.

Σε αυτήν την φάση τα λέω έτσι…
Αν δεν ικανοποιήστε, εσείς πείτε τα ή σχολιάστε τα αλλιώς…
Σημασία έχει, οι περσινές και φετινές συμπλοκές να μείνουν εδώ!
Ο περσινός και ο φετινός τραυματισμός, να μην έχουν συνέχεια!

Γιατί υπάρχουν και τα χειρότερα…
Και έρχονται!
(το χλιμίντρισμα τους ακούγεται πια ευκρινώς)

Texas το Μοσχάτο...

Αγρια πράγματα συνέβησαν και σήμερα το βράδυ στην πλατεία δημαρχείου με ληστεία 13 χρονου και γρονθοκόπημα αυτού από άλλο παιδί.
Η αστυνομία που έφτασε επί τόπου μετά το περιστατικό, ρώτησε, έμαθε, και απήλθε.
Τα γεγονότα όμως΄είχαν και συνέχεια χωρίς να σχετίζονται μεταξύ τους όπως ανακριβώς αναφέρει άλλο blog.
Τα μηχανάκια που εισέρχονται καθημερινά στην πλατεία δημιουργώντας επικίνδυνες καταστάσεις στα τρίχρονα και τετράχρονα παιδάκια που παίζουν εκεί και ο φοβερός θόρυβος που δημιουργούν, οδήγησαν γονέα στο να προβεί σε παρατηρήσεις σε οδηγό δικύκλου με αποτέλεσμα πολλοί νεαροί της πλατείας με μηχανάκια θεώρησαν ότι πρέπει να λάβουν το λόγο.
Όρμησαν με αποτέλεσμα να έχουμε γενικευμένη συμπλοκή νεαρών αλλά και ενήλικων με κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα όλων.
Ο δήμαρχος παρευρέθηκε στο μέρος των συμπλοκών όταν είχαν πλέον ηρεμήσει τα πνεύματα και είχαν αποχωρήσει οι 5 μηχανές της αστυνομίας και το ένα περιπολικό και δέχτηκε τις παρατηρήσεις και τις διαμαρτυρίες των κατοίκων για αυτά που συμβαίνουν στην πλατεία.
Η δημοτική αρχή πρέπει να δει το θέμα άμεσα και χωρίς καμμιά καθυστέρηση.
Αυτό δεν αποτελεί πρόταση, αλλά απαίτηση όλων των κατοίκων της περιοχής που αγωνιούν για τα παιδιά τους που καθημερινά τα απογεύματα παίζουν στην πλατεία εν μέσω μηχανών που κυκλοφορούν ανενόχλητες!
Η πλατεία σε πρώτη φάση πρέπει να προστατευτεί με τέτοιο τρόπο που θα αποτρέπει την είσοδο των μηχανών στο χώρο της, πράγμα που θα έπρεπε ήδη να έχει γίνει.
Δυστυχώς παρά τα παράπονα που έχουν γίνει στο παρελθόν, καθυστερεί να πάρει μέτρα.
Η ανάγκη προστασίας της πλατείας, των περιοίκων και όσων συχνάζουν στο εκεί cafe, είναι πλέον επιτακτική όσο ποτέ.
ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ και ευελπιστούμε να μην αντιμετωπίσουμε καταστάσεις με πολύ χειρότερα αποτελέσματα.



Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Γητέματα (ξανά;)

Γενικά λέμε πως όταν κλείνει ένα σχολείο, τότε ανοίγει μια φυλακή.
Κατανοητή η μεταφορά…
Όταν πρόκειται για ένα βιβλιοπωλείο, τότε τι πρέπει να πούμε;
Μάλλον ότι ανοίγει ένα ενεχυροδανειστήριο!
Αυτό μας λέει η πρόσφατη Μοσχατιώτικη εμπειρία.
Ένα ενεχυροδανειστήριο και μάλιστα στην καρδιά της αγοράς της πόλης!
Το πράγμα γίνεται εντυπωσιακότερο όταν πρόκειται για ένα δημοτικό βιβλιοπωλείο, όπου μέχρι προ τίνος, θαρρώ πως μέτραγε η κοινωνική προσφορά, η διάδοση του βιβλίου και κατ’ επέκταση η καλλιέργεια των γραμμάτων και των τεχνών.
Όμως τα σημεία των καιρών είναι εμφανή και οι επιταγές για λιτότητα καραμέλα στο στόμα των γηγενών δεξιών και σοσιαλιστών.
Το ζήτημα, όμως, που θέλω να θίξω σήμερα, δεν έχει να κάνει με σημερινή Μνημονιακή κατάσταση και τις προτεραιότητες που θέτει και δημιουργεί, αλλά ούτε και με το γεγονός της παύσης λειτουργίας του δημοτικού βιβλιοπωλείου της Χρυσοστόμου Σμύρνης.
(άλλωστε στη ζωή, πράγματα δημιουργούνται και πεθαίνουν, εγχειρήματα επιτυγχάνουν ή αποτυγχάνουν, μοντέλα κοινωνικής πολιτικής πάνε κι έρχονται…)
Το παρόν χρονογράφημα επιθυμεί να επισημάνει τα όσα ακολούθησαν την επίσημα δήλωση Ευθυμίου για το κλείσιμο του βιβλιοπωλείου «Βιβλιογητέματα».
Μιλάω για την εξίσου επίσημη ανακοίνωση του Δήμου που ακολούθησε την εκκένωση του χώρου και την παύση λειτουργίας των «Βιβλιογητεμάτων» και στην οποία γράφονται απίθανα πράγματα για την δήθεν συνέχιση της δραστηριότητας του βιβλιοπωλείου, αλλά σε κάποια άλλη οργανωτική βάση.
Τα βιβλία θα βρίσκονται: σε προθήκες του Πολιτιστικού Κέντρου Μοσχάτου, σε άλλους ιδιόκτητους πολιτιστικούς χώρους στο Μοσχάτο και στον Ταύρο, σε δημοτικά βιβλιοκαφέ κλπ.
Όλα αυτά ακούγονται ως εκθέσεις ή bazaar αλλά καμία σχέση με βιβλιοπωλείο.
Αναρωτιέμαι, όπως και άλλοι (εξ’ όσων γνωρίζω) προς τι η ανακοίνωση.
Αν είναι μια δικαιολογία για τις εντυπώσεις, χαμένος κόπος.
Μάλλον εκθέτει την δημοτική αρχή!
Το ζητούμενο πάρα πέρα είναι να βρούμε ποιός ή ποιοι εκθέτουν τον Δήμαρχο και γιατί.
Και μέσα από τα όσα εκπληκτικά πράγματα περιγράφει η ανακοίνωση να διακρίνουμε σε ποια περιπέτεια θα ξαναοδηγηθεί ο Δήμος από τους απίθανους συμβουλάτορες και τον ευρηματικό βεζίρη.
Επειδή οι γητείες δεν πιάνουν πάντα, το Μοσχάτο και ο Ταύρος χρειάζονται άμεσα σαφή Δημοτική Πολιτιστική Πολιτική και οι όποιες ιδέες και «ιδέες» να ενταχθούν εκεί, αφού συζητηθούν στα όργανα και στους θεσμούς του Δήμου.
Το πάθημα στα «Βιβλιογητέματα» (που το 2003 είχαν έρθει για «να καλύψουν μια υπαρκτή ανάγκη στην πόλη») είναι αρκετό…

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Ιστορία μου, αμαρτία μου...

Μεγάλη ιστορία  και μεγάλη αμαρτία αυτό που συνέβη στο δημοτικό συμβούλιο της Τετάρτης.
Και τώρα τί;
Κλείνουμε τα μικρόφωνα.
Θέμα δαπάνης 46.000ευρώ για εκδηλώσεις.
Αναγκαίες εξηγήσεις με κλειστά μικρόφωνα.
Μην καταγραφούμε κιόλας.
Άραγε τι είναι αυτό που πρέπει να μην καταγραφεί.
Για το ωδείο βρε παιδιά για κάτι έρμες πληρωμές.
Με κλειστά μικρόφωνα με κλειστά μικρόφωνα.
Ένα πράγμα μπορώ να πω με μεγάλο αίσθημα ευθύνης.
Ο τρόπος λειτουργίας του ΩΔΕΙΟΥ κρατά ανθρώπους ομήρους και αν οι ιθύνοντες ήθελαν θα εύρισκαν τρόπους και δεν θα αναγκάζονταν να μιλούν με κλειστά μικρόφωνα, δίνοντας ένα μεγάλο μα πολύ μεγάλο χαστούκι στην αυτοδιοίκηση αλλά και στους ευατούς τους ταυτόχρονα.
Το θέμα είναι σοβαρό και έγινε σοβαρότατο με την ανεύθυνη απόφαση να μιλούν με κλειστά μικρόφωνα παραδεχόμενοι άραγε τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι;

Ο δάσκαλος.