Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Θολή Δι@ύγεια

Μεγάλη υπόθεση η γνώση του πολίτη για τα όσα διαδραματίζονται στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.
Μεγάλη υπόθεση, επίσης, να υπάρχει έλεγχος, αυτοέλεγχος και συνθήκες αποτροπής σε θολές οικονομικές αποφάσεις και ενέργειες των ασκούντων διοίκηση.
Βλέπεις είμαι μια πονεμένη ιστορία στη χώρα μας η διαπλοκή, η αδιαφάνεια, η σπατάλη, η λαμογιά και μια μεγάλη σειρά κι από άλλες έξεις των κυβερνόντων την χώρα, τους οργανισμούς, τους δήμους, κλπ.
Κοιτάξτε που μας κατάντησαν όλα αυτά.
Πτώχευση, μνημόνιο και τα λοιπά…
Μπήκε μπροστά το πρόγραμμα Διαύγεια, και είπαμε επιτέλους θα έχουμε την κρυστάλλινη και απόλυτη αλήθεια που χρειαζόμαστε ως χώρα και κοινωνία.
Αλλά ας κοπιάσουμε στα δικά μας.
Μπαίνεις στο website του Δήμου Μ&Τ και νοιώθεις τίμιος, καθαρός και ήσυχος μόνο και μόνο που βλέπεις στα δεξιά της ιστοσελίδας να σε καλωσορίζει το λογότυπο της Δι@ύγειας!
Μέχρι εκεί καλά.
Η κρυολουσία έρχεται όταν αποφασίσεις να ελέγξεις τις διάφορες εγγραφές που σχεδόν καθημερινά προστίθενται ως δαπάνες, ως προσλήψεις ή άλλες σημαντικές αποφάσεις.
Διαβάζεις και νοιώθεις ότι διαβάζεις κρυπτογραφημένα σήματα μιας εχθρικής δύναμης που δεν θέλει να μαρτυρήσει τον αριθμό των δυνάμεών της και τις τοποθεσίες που κατέχει!!!
Διαβάζεις για αποφάσεις που κρύβονται βολικά πίσω από παραπομπές σε Νόμους και Διατάξεις ή που είναι τόσο αποστεωμένες ώστε να μοιάζουν με περιλήψεις των περιλήψεων.
Και διαπιστώνεις, τέλος (και αναπόδραστα), ότι λείπει το πιο σημαντικό από αυτές της εγγραφές, δηλαδή η σκοπιμότητα των αποφάσεων: τι ήταν βρε αδερφέ εκείνο που οδήγησε το Δήμο να αγοράσει «χι» κιλά χρώματος, προς «χι» εκατοντάδες ή χιλιάδες ευρώ;
Ποιος και γιατί εισηγήθηκε και ποιος ενέκρινε;

Στο δικό μας link που οδηγεί στη Δι@ύγεια του Δήμου, έχουμε από καιρού γράψει προφητικά και προνοητικά «Τα μάτια σου 4»

Ώρα να πάψει το παραμύθι της θολής Δι@ύγειας...
Όχι «απέξω μπέλα – μπέλα και από μέσα κατσιβέλα»...
(πιθανώς) 

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Το "ξεφώνισμα"

Σε όλα τα πράγματα μετράνε οι τρόποι, τελικά…
Πως θα το πεις και πως θα κάνεις κάτι.
Ζώντας σε μια μικρή γειτονιά, δεν μπορώ να κατανοήσω πως ο δήμαρχος ή άλλος αρμόδιος βάζει την τζίφρα του δίπλα στην μεγάλη σφραγίδα του Δήμου και δίνει εντολή θυροκόλλησης εγγράφου που μπορεί να έχει να κάνει με κάποιο χρέος, κάποια παράβαση ή κάποιο άλλο πρόβλημα...
Τέσσερα κομμάτια σελοτέηπ πάνω στην πόρτα και να σου περίγελος ο άλλος.
Αναρωτιέμαι γιατί αντί της θυροκόλλησης δεν ξανά- και ξανά- …ειδοποιείται ο παραβάτης ή ο οφειλέτης.
Πέραν τούτου δόξα τω Θεώ, και τηλέφωνα υπάρχουν, και κλητήρες υπάρχουν για πρωινή επίδοση εγγράφου στον ενδιαφερόμενο, και υπάλληλοι της δημοτικής αστυνομίας υπάρχουν για απογευματινή επίδοση, αν χρειαστεί κάτι τέτοιο.
Κι αφού ο Δήμος φτάνει σε αυτό το σημείο γιατί δεν ακολουθεί τουλάχιστον τα από τον Νόμο προβλεπόμενα (μήνυση, κατάσχεση, κοκ).
Και οι δύο παραπάνω ενέργειες είναι προτιμότερες από την δημόσια διαπόμπευση.
Γιατί κάπως έτσι ερμηνεύω την θυροκόλληση.
Διαπόμπευση και ξεφώνισμα!

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Τα "στούκας" πετάνε ακόμη...

Ώστε έτσι ε; 
Όλα καλά με την εντομοκτονία στο Μοσχάτο... 
Μάλιστα, ο επίσημος Δήμος Μ&Τ μας ενημερώνει (λίγο καθυστερημένα) ότι ψέκασε τον Μάϊο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο: το όλον 10 ημέρες. 
Αυτό όμως δεν αρκεί, γιατί εκτός από τα λογικοφανή και τεχνικού χαρακτήρα ερωτήματα που προκύπτουν, σχετικά με την μέθοδο ψεκασμού, τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν, κλπ, γεννιέται η χιουμοριστική απορία αν κατά λάθος αντί για τα λιμνάζοντα νερά ψέκασαν με γαλαζόπετρα τις τριανταφυλλιές των κήπων ή η μεταφυσική σπαζοκεφαλιά αν τους ψεκασμούς τους έκαναν αόρατοι άνθρωποι και φαντάσματα. 
Όσο κι αν ρωτήσαμε στις νοτιοδυτικές γειτονιές του Μοσχάτου, κανείς δεν είδε συνεργεία είτε απολύμανσης, είτε απεντόμωσης.  
Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση!  

Αυτό, όμως, που μένει ως συμπέρασμα είναι το γεγονός ότι το Μοσχάτο βογκάει από τα εφορμούντα ως "στούκας" κουνούπια.  
(και δεν ενδιαφέρει κανέναν αυτό που διαλαλούν οι τελάληδες της δημοτικής αρχής, ότι δηλαδή το πρόβλημα με τα κουνούπια είναι ένα γενικευμένο φαινόμενο σε ολόκληρη την Αθήνα)  
Η βασική πηγή του προβλήματος μένει ανέγγιχτη και δεν είναι άλλη από τα ακίνητα νερά του Κηφισού.  
Η δικαιολογία ότι ο ψεκασμός του ποταμού είναι υπερτοπικού χαρακτήρα ή ότι η "Καλλικρατική" μεταρρύθμιση δημιούργησε κάποιο κενό μεταξύ Νομαρχίας και Περιφέρειας, είναι πράγματα που δεν ευσταθούν.  
Υπήρχαν και υπάρχουν τρόποι να ενοχληθεί η Περιφέρεια ή τα συναρμόδια Υπουργεία...  
Αυτό άλλωστε το βεβαιώνουν ενέργειες και κινητοποιήσεις του επίσημου Δήμου και της Κοινότητας, όπως στον Φοίβο (ενάντια στους λαθρομετανάστες / μετανάστες) ή όπως στην Καποδιστρίου (ενάντια στις ιερόδουλες)  
Ας πράξει - λοιπόν - τα ...ανάλογα, η Κοραή

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Απ' όλα έχει ο μπαξές

Έχουμε κάμποσες ημέρες που αφήσαμε άκλαυτον τον μακαρίτη... αλλά έτσι είναι τo αυθεντικό, το "βεριτάμπλ" blogging!
Βασίζεται στην ελεύθερη βούληση και έκφραση και όχι στον καταναγκασμό που προκύπτει από το οικονομικό όφελος ή την πολιτική σκοπιμότητα...
Δεν είναι εφημερίδα το blog, ούτε έχει σχέση εξαρτημένης εργασίας με κάποιον εργοδότη.
Έχεις κέφι; 
Έχεις κ ά τ ι να πεις;
Ε, τότε γράφεις...
Δεν έχεις κέφι (ακόμα κι αν υπάρχει ύ λ η);
Ε, τότε δεν γράφεις.
Εκτός και είσαι κάτι σαν την σαλαμούρα που λιμνάζει μέσα στον τενεκέ της φέτας Ηπείρου και παριστάνεις τον blogger.
Οπότε ηθικά δεν τρέχει και τίποτα.
Στην περίπτωση των blog-σαλαμούρα ισχύει η ξεπατηκώτούρα (copy + paste) για ό,τι γράφεται σχετικά με το Μοσχάτο (και τον Ταύρο) στις εφημερίδες, στα μεγάλα blogs, στα αστυνομικά νέα ή στο αμάσητο δελτίο τύπου που πλασάρει η Κοραή.
Εδώ έχουμε εκείνον τον ιδιοκτήτη blog, που είτε την είδε πονηρούλικα, είτε είναι βλάκας.
Με εννοείτε, φαντάζομαι.

Αλλά ας γυρίσουμε στο "ΜοσχατουΠολις".
Όλες αυτές τις ημέρες μη φανταστείτε ότι δεν είχαμε θέματα και υλικό για σχολιασμό.
Απλά το ΜοσχατουΠολις γουστάριζε ολίγην από αποτοξίνωση.
Διαψεύδοντας το Umberto Eco που ισχυρίζεται ότι ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, θα πω ότι απ' όλα είχε και έχει ο μπαξές...
Και για τα Κουνούπια έχει, 
και για την Καθαριότητα έχει, 
και για την Δι@ύγεια έχει, 
και για τα Πεζοδρόμια έχει, 
και για την Διαπλοκή έχει, 
και για τα Βιβλιογητέματα έχει, 
και για ελεηνότητα περί το Blogging έχει, 
και για το Πνευματικό Κέντρο έχει, 
και για τους Ειδικούς Συμβούλους έχει, 
και για τις Αθλοδιακοπές έχει, 
...έχει, ...έχει, ...έχει...

Το λοιπόν... άντε να πούμε Καλό Χειμώνα (που δεν το φαντάζομαι ότι θα είναι και τόσο καλός) και να ξεκινήσουμε σιγά-σιγά να γράφουμε για τα εν Μοσχάτω κ ε ί μ ε ν α, έτσι ώστε να εφρανθούν οι αναγνώστες και οι φανατικοί φίλοι του blog, αλλά και για να έχουν τροφή οι γραφικοί χαχόλοι που νομίζουν ότι τους φοβόμαστε ή ότι τα έργα και οι ημέρες της δημοτικής αρχής δεν έχουν ανάγκη κριτικής...
(ή μπας και το ζητούμενο είναι πως "οι συγκεκριμένοι Εμείς" δεν έχουμε δικαίωμα στον λόγο και την κριτική;)

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Τέρμα τα πανηγύρια

Πάει και το φετινό "πανηγύρι"! 
Άντε λοιπόν να μαζευόμαστε! 
Πάντα έτσι γίνεται μετά το πανηγύρι της
Α γ ι α σ ω τ ή ρ α ς, γιατί όπως και να το κάνουμε σηματοδοτεί την αρχή του τέλους του καλοκαιριού, που κάθε φορά ολοκληρώνεται με την γιορτή της Παναγίας, τον 15αύγουστο. 
Φέτος – έχω την αίσθηση – ότι δεν σήμανε μόνον το ξεκίνημα του επίλογου του μοσχατιώτικου καλοκαιριού, αλλά και το οριστικό πέρας του μοσχατιώτικου πανηγυριού, όπως εν πλήρει δόξα το χαρήκαμε σαν παιδιά και το βιώσαμε σε μια άνευ προηγουμένου παρακμή σαν ενήλικες. 
Τέλος εποχής, καθώς τους λαϊκούς εμποροπανηγυριώτες αντικατέστησαν σχεδόν εξολοκλήρου οι αφροασιάτες (κι άντε να πανηγυρίσεις θρησκευτικά και κοινωνικά με δαύτους). 
Ένα τέλος που το χαράζει με νύχια γαμψά η πολιτικοκοινωνική κρίση στην οικονομία και την ηθική και που στο τοπικό επίπεδο το υπογραμμίζει η τζαναμπετιά του επίσημου Δήμου Μοσχάτου - Ταύρου, που έφτασε για πρώτη φορά στο σημείο να μην καλύψει τα έξοδα του παραδοσιακού δείπνου που παραθέτει πάντα η Α γ ι α σ ω τ ή ρ α. 
Ο Δήμος έβαλε - λέει - τα λεφτά για τα υλικά (τα εωθινά ώνια), ενώ τα υπόλοιπα (μαγείρεμα, κλπ) τα ανέλαβε το ιερατείο και η εκκλησιαστική επιτροπή!
Τα λίγα πυροτεχνήματα που έπεσαν δεν αποκάλυψαν την ταπεινότητα των γεμιστών του δείπνου στο υπόγειο της Α γ ι α σ ω τ ή ρ α ς και την άδεια από πάγκους εμπόρων, οδό Μεταμορφώσεως. 
Απλά καταύγασαν με σκληρό ρεαλισμό το τέλος του Πανηγυριού μας. 
Δεν ξέρω αν κάποιος ή κάποια θα γράψει κανένα θυμητάρι γι’ αυτό που χάσαμε, όμως είναι ανάγκη σαν κοινωνία να αναλογιστούμε (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο): 
Κατά που πάμε;

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Φύγε Πέτρο! Κρατάω μαχαίρι...

Τώρα - για να πω την μαύρη αλήθεια - δεν μπορώ να πάρω όρκο.
Τον ξεπατίκωσε από κανένα Πάπυρο Λαρούς; 
Τον κοπιάρισε από το Wikipedia; 
Του τον έγραψε ο Ιζνογκούντ (που είναι μανούλα στα κινηματογραφόφιλα); ...δεν ξέρω. 
Σημασία έχει ότι εκφώνησε επικήδειο πάνω από τη σωρό του Κακογιάννη.
Είμαι σίγουρος πως αν υπάρχει άλλη ζωή και ο φουκαράς ο σκηνοθέτης παρακολουθούσε από την κάσα του τα δρώμενα της εξόδιου τελετής με τα συγκινητικά λόγια των επισήμων, θα σαλτάριζε έξω για να αλλάξει το φινάλε της Στέλλας.
Θα έβαζε το Φούντα να κραυγάσει με οδύνη, αλλά και θυμό:
«Φύγε Πέτρο! Κρατάω μαχαίρι»...
(χρειάζεται να εξηγήσω τους λόγους;)

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Αχ Μιχάλη μου, το χάλι μου

Το Δημοτικό Συμβούλιο εκδίδει ψήφισμα, ο αναπληρωτής δήμαρχος εκφωνεί επικήδειο, ο επίσημος Δήμος θα δώσει το όνομά του σε δρόμο (και μάλιστα κεντρικό), τα τοπικά blogs (φερέφωνα, σιαμαία, κλπ) μας βομβαρδίζουν με απανωτές αναρτήσεις ("ξεπατικοτούρες" από το in.gr, κλπ) για την κηδεία του και τις σχετικές τελετές...

Απορώ μάλιστα πως και το τριολέ το επί των πολιτιστικών δρώμενων της Κοραή (και μη με ρωτάτε ποιοι είναι, γιατί θα απορήσω για την ευφυΐα σας) δεν σκάρωσε ήδη κανένα αφιέρωμα στο Σινέ Κήπος ή το Μασκώτ προς τιμήν του αποδημήσαντα...

Όλοι τους, εν πάση περιπτώσει, σε ένα vertigo Κακογιάννη, και ειδικά οι Μοσχατιώτες...
(θαρρώ πως στην προκειμένη περίπτωση οι Ταυριώτες μένουν πιο cool, παρότι έτυχε ο μακαρίτης να φτιάξει το ίδρυμα του στην οδό Πειραιώς – αν το είχε χτίσει στο Παλιό Φάληρο, τώρα θα επικρατούσε άκρα του τάφου σιωπή)

Άντε να περάσουν και τα σαράντα του φουκαρά του Μιχάλη Κακογιάννη, για να ελπίζουμε ότι θα τελειώσει και το βλαχομπαρόκ ντελίριο και η γελοιότητα που αναπόφευκτα παράγεται.
Άντε να δούμε...

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Mosquitoύπολις SOS

Μου τα έλεγε η μάνα μου από το τηλέφωνο και δεν την πίστευα.

Ώσπου γύρισα από τις διακοπές και έμεινα άφωνος.
Κουνούπια και σκνίπες την έχουν κάνει κόσκινο την φουκαριάρα, λες και έβγαλε ξανά κάποια παιδική αρρώστια.
Χώρια που βρομοκοπάει κάθε λογής ξύδια και εντομοαπωθητικά σπρέϋς…

Αμέσως καταπιάστηκα να ψάχνω για εταιρείες απολύμανσης και σχετικών ψεκασμών, ώστε να ρίξουν φάρμακα στο σπίτι, στον κήπο, στις αποθήκες και όπου αλλού απαιτείται… για να γλυτώσουμε.

Σταμάτησα το ψάξιμο όταν είδα ένα γύρω τους γείτονες το ίδιο κόσκινο σαν την μάνα μου.
Την κυρά Χρυσούλα με κατακρεουργημένα πόδια, την Μαρίτα με ματωμένους αστραγάλους, την κυρά Ιωάννα με κόκκινα γρουμπούλια στα μπράτσα να τρέχει να αγοράσει Ζιρτέκ από το φαρμακείο…

Έβαλα στην πάντα το Χρυσό Οδηγό…
Η τσαντήλα μου ήταν τέτοια που θα τράβαγα κατά το δημαρχείο και ε, και να έπεφτε στα χέρια μου ο επιτετραμμένος επί του Περιβάλλοντος αντιδήμαρχος…
Έλα όμως που ήταν Σαββατοκύριακο.
Και έλα που, σύμφωνα με τις ημιεπίσημες πληροφορίες που έλαβα, σύσσωμη η δημοτική αρχή την κοπάνησε προς τα θέρετρα και τις παραλιακές διαμονές για να δροσιστεί, αλλά και να γλυτώσει από το ντουμάνια των κουνουπιού και των σκνιπών που εφορμούν από τον Κηφισό και τα φρεάτια των υπονόμων της Mosquitoύπολις!

Έτσι αποφάσισα να τα γράψω εδώ... στο «ΜοσχατουΠολις»… να τα διαβάσουνε… και να ξεστραβωθούνε… (μιάς και ξέρω πολύ καλά ότι το blogάκι το καρατσεκάρουν …επιμελώς)

Κυρίες και κύριοι της συμπολίτευσης, πίσω σας στο Μοσχάτο αφήσατε απροστάτευτους γέροντες, μπατίρηδες μισθοσυντήρητους που δεν θα το κουνήσουνε από το «κλεινόν άστυ» και κάμποσους μετανάστες που δεν γιατρεύουν τις πληγές από τα κουνούπια με Μουσικούς Ιούληδες…
Γκέγκε;

(Αλλά πολλά είπα…
Ώρα γιά λίγη τσιτρονέλα…
αν και μεταξύ μας λίγο από το παλαιό «φλίτ» θα ήταν ότι έπρεπε για τα κάθε είδους κοινωνικά αναίσθητα συμπολιτευόμενα και αντιπολιτευόμενα έντομα)

Εν Μοσχιτουπόλη - λοιπόν - και τσιμπημένος εξαιρετικά...