Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Εξακολουθούν περιπλανώμενες οι ομάδες του Μοσχάτου


Κύριε Φαναρίτη κι εσείς λοιποί παράγοντες των ποδοσφαιρικών ομάδων του Μοσχάτου είσαστε πολύ αργοί. 

Αντίθετα η Δημοτική αρχή είναι ένας γρήγορος παρατηρητής του ρολογιού που ξεκίνησε να μετράει το χρόνο από τη στιγμή που αποξηλώθηκε το κουρελιασμένο τερέν του γηπέδου Μοσχάτου. 

Τι κλαψουρίζετε πως σας υποσχέθηκαν ότι μέσα σε 45 ημέρες θα έχει μπει το νέο συνθετικό γκαζόν. 

Λάθος πάει το ρολόϊ σας και η μέτρηση του χρόνου που κάνετε... 

Δεν έχουν περάσει 6 μήνες ή αλλιώς 180 περίπου ημέρες... 

Ακόμη είμαστε μέσα στο όριο των 45 ημερών (ίσως βρισκόμαστε στην 38η ή στην 41η ημέρα, αλλά όχι στους 6 μήνες). 

Πρέπει να διαβάσετε λίγα πραγματάκια περί της θεωρίας της Διαστολής του Χρόνου, όπου χοντρικά θα λέγαμε ότι "τα ρολόγια δύο παρατηρητών που κινούνται με διαφορετική ταχύτητα, γυρνάνε με διαφορετικό ρυθμό. 

Για τον ταχύτερο παρατηρητή το ρολόι γυρνάει πιο αργά"...!!! 

Γκέγκε? 

Γι αυτό μην ξαναδιαμαρτυρηθείτε... για το γεγονός ότι διαρκώς παίζετε εκτός έδρας, ότι έχουν τριπλασιαστεί τα έξοδά σας με το να τρέχετε για προπονήσεις και αγώνες εκτός Μοσχάτου, ότι διαλυθήκανε οι ποδοσφαιρικές ακαδημίες που έδωναν χαρά και άθληση σε 100άδες νέους και παιδάκια… 

Πάψτε να είστε άδικοι.

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Το Κατεστημένο, η Άλλη πλευρά και η Κοινωνία

Το Κατεστημένο πάντα είχε και έχει τον τρόπο του να αντιμετωπίζει κρίσεις ή εκλογικές διαδικασίες. 
Η ενότητα στους κόλπους του σχεδόν δεδομένη αφού τεράστια είναι η πειθώς που προκύπτει από την αίσθηση της άσκησης προσωπικής και συλλογικής εξουσίας, από την ενθυλάκωση χρήματος από μισθούς, αντιμισθίες και αποζημιώσεις, από την εξυπηρέτηση ίδιων συμφερόντων και από την ωφέλεια άλλων υλικών και άυλων αγαθών. 

Το πρόβλημα πάντα το έχει και το είχε η ..."Άλλη" πλευρά!
Αυτή που με όποιο τίτλο ή ονομασία παλεύει υπέρ της πόλης και των κοινών, υπέρ αξιών και μιας άλλης δημοκρατικής λειτουργίας. 
Αυτή όμως έχει να ξεπεράσει φοβίες στο άνοιγμα και στις συνεργασίες, ιδεολογήματα και τσιτάτα, αφορισμούς, καθαρότητες, την αιχμαλωσία από ιδεοληψίες και φορμαλισμούς ή τέλος την προσχηματική μεν, βλακώδη δε, θεοποίηση των διαδικασιών στο όνομα αφηρημένων και εσφαλμένων αυτοεπιβεβαιώσεων. 
Με το πρόβλημά της να γίνεται πραγματικό Δράμα, ένα Δαντικό κολαστήριο, όταν προελαύνοντος του εχθρικού Κατεστημένου, αυτή η "Άλλη" πλευρά ομφαλοσκοπεί, όντας ψυχοπαθολογικά γαντζωμένη στις εμμονές της. 

Η χαμένη πάντα, είναι η Κοινωνία...