Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Από τους Κινέζους και τους Τσιγαράδες στον Ιβάν τον Τρομερό

Είμαστε μια τραγική χώρα... 
και φαίνεται πως θα γίνουμε τραγικότερη αφού η κορύφωση του δράματος πλησιάζει όλο και περισσότερο.... 

Η υποψία μου αυτή βασίζεται σε όσα πραγματικά γεγονότα διάβασα στο Skai.gr

Διάβασα λοιπόν ότι "στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Υπουργός Μακεδονίας – Θράκης κ. Θεόδωρος Καράογλου, ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Απόστολος Τζιτζικώστας, 120 βουλευτές από όλους τους νομούς της Βόρειας Ελλάδας, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης, οι δήμαρχοι όλων των δήμων του νομού Θεσσαλονίκης, οι εκπρόσωποι φορέων, θεσμών, μεγάλων οργανισμών, παραγωγικών δυνάμεων, οι πρυτάνεις Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και δεκάδες δημοσιογράφοι από όλα τα μέσα ενημέρωσης"... 

Θα αναρωτηθείτε: ποιο είδος εκδήλωσης ή ποιός μεγαλόσχημος μάζεψε όλον αυτόν τον πολύ και εκλεκτό κόσμο..

Πρόκειται λοιπόν για τον ομογενή Ιβάν Σαββίδη που σε άψογα …ρωσικά μίλησε επί δυόμιση ώρες για το οκταετές όραμά του για τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. 

Θα ρίξει (λέει) 150.000.000 ευρώ (την ώρα που ούτε πεπονόσπορος δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα) αλλά αυτά τα χρήματα θα τοποθετηθούν στον σύλλογο (πες καλύτερα ΠΑΕ) εφόσον διαγραφούν παλαιά χρέη του ΠΑΟΚ και εφόσον ο Ιβάν λάβει ορισμένες φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις… 

(Στα λεγόμενα και τις απαιτήσεις του, περα από την υπομονετική ακρόαση, οι βουλετες έκαναν και ερωτήσεις (!), αλλά και υποσχέθηκαν να υποστηριχθεί η Σαββίδειος επενδυτική πρόταση στην Βουλή)!!! 

Θα πει κανείς: και γιατί να μην ζητήσει τέτοια πράγματα; 
Είναι πιο πονηροί οι κινέζοι της Cosco κάτω στο λιμάνι του Πειραιά; 

Όσο για την σχέση «επενδυτή» και πολιτικών, πέρα από την ψηφοθηρία, γιατί να μην είναι τόσο απροκάλυπτη και εξυπηρετική όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός της ωραίας Μπανανίας μας, στρώνει κόκκινο χαλί για να υποδεχθεί στου Μαξίμου ληστρικά κοράκια σαν τους κινέζους λιμενοϊδιοκτήτες του Πειραιά ή τους αμερικάνους τσιγαράδες της Philip Morris;

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

That is the Question...

Ένα έργο τέχνης του σινεμά, το «Επαναστάτης χωρίς αιτία» του 1955 με τον Τζέιμς Ντην, παρουσίαζε την ηθική παρακμή της Αμερικάνικης νεολαίας, την αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων και το χάσμα των γενεών.

Από τότε πολύ χειρότερα πήγαν τα πράγματα για όλο τον κόσμο.
Ιδιαίτερα τον «Δυτικό».

«Οι επαναστάτες χωρίς αιτία» είναι υποκείμενα που αντιμάχονται την παρακμή.

Στα καθ ημάς, φαίνεται η παρακμή έχει ακόμα «λίπος» και διατηρείται αγέρωχη!

Προς το παρόν η λέξη αντιμαχία είναι συνώνυμη με τη λέξη συμμαχία!

Οι ιδεολογίες και η θρησκευτική μας πίστη, που μας είχαν συνδέσει με την κοινωνία καταρρέουν δίκην χιονοστιβάδας, αν δεν έχουν καταρρεύσει ολοκληρωτικά.

Από την άλλη το Ευρώ που μας είχε συνδέσει με τον καταναλωτικό μηχανισμό, δεν υπάρχει.

Εγινε μύθος!

Ίσα - ίσα φυτοζωούμε.

Τι έχει μείνει?

Η παρακμή μ όλο της το μεγαλείο και το χειρότερο, μέσω διαδικτύου με δυό λέξεις να φαντασιωνόμαστε επαναστάσεις, τιμωρίες κι όλα τα ηθικά!

Φαντάζομαι όμως πως όταν κάποια στιγμή, ανακαλύψουμε μέσα μας τον «επαναστάτη χωρίς αιτία», η εκδίκηση για την απώλεια όλων αυτών των ισχυρών μας ερεισμάτων θα είναι θανατηφόρα, και τότε… η οικουμενική φράση,
«οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα»
δεν θα ισχύει σε μια αποτεφρωμένη Ελλάδα νεκρών γραμμάτων!

ΥΓ
Τα πνευματικά μας όπλα παραμένουν ακέραια?
That is the question!

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Το "ευρώ" ή Εμείς;

Πολίτες του Μοσχάτου και του Ταύρου ανεξάρτητα από κομματικές ή άλλες τοποθετήσεις ξεκίνησαν καμπάνια ενημέρωσης αλλά και μια διαδικασία διαλόγου με τους συμπολίτες τους σχετικά με την ανάγκη αποδέσμευσης από το Ευρώ. Ήδη χτες έκαναν την πρώτη τους δυναμική παρέμβαση στην πλατεία της Μεταμόρφωσης του Μοσχάτου συζητώντας με τον κόσμο και μοιράζοντας την μπροσούρα που δημοσιεύουμε....

Πώς η χώρα μας έφθασε στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα; 

• Με την είσοδο στην ευρωζώνη ο πληθωρισμός αυξήθηκε (ας θυμηθούμε ότι ένα μπουκαλάκι νερό από 50 δρχ έφθασε να πουλιέται 0,50 ευρώ, δηλαδή 170 δρχ), τα επιτόκια μειώθηκαν για να συγκλίνουν με τα ευρωπαϊκά και οι τράπεζες – για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους – αύξησαν τον δανεισμό (ας θυμηθούμε ότι μας παρακαλούσαν να πάρουμε δάνειο και μας έστελναν την πιστωτική κάρτα στο σπίτι χωρίς να τη ζητήσουμε!) 

• Με την τραπεζική κρίση του 2007-2008 και την οικονομική ύφεση που εκδηλώθηκε παγκοσμίως, οι χώρες με υψηλό πληθωρισμό, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, ήταν οι πιο ευάλωτες στην κρίση και οι πιο εκτεθειμένες στα παγκόσμια διεθνή κερδοσκοπικά παιχνίδια (CDS κ.α). Αυτές ήταν οι συνθήκες που μαζί με τις πολιτικές επιλογές της τότε κυβέρνησης Παπανδρέου μας έφεραν την τρόικα και τα μνημόνια. 

 • Το ευρώ είναι η αλυσίδα που μας δένει με τα μνημόνια. Ας μην ξεχνάμε: ότι τα μνημόνια επιβλήθηκαν στη χώρα μας για να παραμείνουμε στην ευρωζώνη και όποιος υπόσχεται να τα καταργήσει χωρίς να φύγουμε από το ευρώ είναι είτε αφελής, είτε συνειδητά ψεύτης. Σήμερα, για χάρη του ευρώ διαλύονται παραγωγικές μονάδες, ξεπουλιέται δημόσιος πλούτος, επιβάλλονται μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, απολύονται δημόσιοι υπάλληλοι και η χώρα βυθίζεται στην ύφεση, στην ανεργία και στη φτώχεια. 

• Το ευρώ δημιουργεί από μόνο του χρέος, γιατί κάθε ευρώ είναι δανεισμένο με τόκο από την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) . Επιπλέον, αφού η νομισματική πολιτική είναι ενιαία για όλες τις χώρες του ευρώ, οι χρεωμένες χώρες αναγκάζονται, υπό την απειλή της χρεοκοπίας, να εφαρμόζουν τις πιο σκληρές αποπληθωριστικές πολιτικές που αποσταθεροποιούν πέρα από κάθε μέτρο την κοινωνία και είναι ιδιαίτερα επώδυνες για τους δανειζόμενους που βλέπουν τα δάνειά τους να αυξάνονται και τις πηγές εισοδήματός τους να μειώνονται, είτε λόγω ανεργίας είτε λόγω πτώσης τιμών στα ακίνητα κ.λπ. 

Υπάρχει τρόπος να βγούμε από την κρίση; 

Οι κλασσικοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι υπάρχουν τρεις αναγκαίες διαρθρωτικές κινήσεις για να βγει μια χώρα από την ύφεση και την κρίση: 

• Υποτίμηση του νομίσματος, για να γίνουν τα προϊόντα πιο ανταγωνιστικά. 

• Μείωση της φορολογίας, για να υπάρχει μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα για καταναλωτικές δαπάνες και να αυξηθεί η ζήτηση. 

• Και κυρίως: Αύξηση των κρατικών δαπανών και επενδύσεων για να κινηθεί η οικονομία και να τονωθούν ζήτηση και επενδύσεις. 

Μπορούν να γίνουν αυτές οι κινήσεις μέσα στο ευρώ; 

Προφανώς και όχι. 

• Όσο είμαστε στην ευρωζώνη η μόνη δυνατή υποτίμηση είναι “η εσωτερική” που επιτυγχάνεται με μείωση μισθών και συντάξεων και οδηγεί στην αδυναμία πληρωμής των δανείων επιχειρήσεων και νοικοκυριών, καθώς η αξία των δανείων μεγαλώνει και τα εισοδήματα μειώνονται. 

• Λόγω της αποπληθωριστικής πολιτικής που εφαρμόζουν επιβάλλουν και άλλους φόρους, όχι μόνο για τους σκοπούς που διακηρύσσουν (πληρωμή του δημόσιου χρέους που έτσι κι’ αλλιώς δεν είναι εφικτή), αλλά και για να μειώσουν την ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί. 

• Αντί να αυξήσουν τις δημόσιες δαπάνες (που έτσι και αλλιώς ελέγχονται από αυτούς που ελέγχουν τη ροή χρήματος δηλαδή την Ε.Κ.Τ.) τις μειώνουν. 

Τι πρέπει να κάνουμε; 

Η μόνη λύση είναι να επανέλθουμε στο εθνικό μας νόμισμα για να αποκτήσει η χώρα μας τα όπλα της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής για να αντιμετωπίσουμε τη συνεχώς επιδεινούμενη οικονομική κρίση. 

Αυτός ο δρόμος είναι εφικτός και εύκολος; 

Εφικτός ναι, εύκολος όχι και όποιος ισχυρισθεί το αντίθετο είναι αφελής ή ψεύτης. Τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει η οικονομία της χώρας μας μέχρι να προσαρμοσθεί στα νέα δεδομένα θα είναι πολλά, θα υπάρχει όμως μέλλον για τα παιδιά μας και ελπίδα και αξιοπρέπεια για μας. 

ΚΑΙ ΑΣ ΜΗ ΓΕΛΙΟΜΑΣΤΕ: 
Το οικοδόμημα του ευρώ δεν είναι αιώνιο : θα περιμένουμε να μας διώξουν ή να καταρρεύσει μόνο του; 

«ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΟΣΧΑΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩ» 
4.9.2013

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Δυό μύθους θα σας πω...

Παρατηρώντας τώρα τελευταία τόσο τα καλλιτεχνικά όσο και τα πολιτικά γεγονότα, καταλαβαίνω ότι πολύ μας αρέσει να κάνουμε διάλογο με τον καθρέφτη μας.

Ο μύθος είναι πιο ισχυρός από το αυταπόδεικτο!

Αν ο αυταπόδεικτος λόγος ανήκει σε πολιτική παράταξη στην οποία ανήκαμε ή ανήκουμε, με τίποτα δεν υποστέλλουμε τη σημαία μας (που λέει κι ο Γιώργος ο πονηρός)!

Έτσι η κάθε παράταξη έχοντας τους δικούς της αποκλειστικούς ήρωες και τις δικές της μονόπλευρες εκτιμήσεις, ο χορός των καπάτσων σημαιοφόρων καλά κρατεί!

Από την άλλη στα καλλιτεχνικά δρώμενα, ευρισκόμενοι στο κέντρο του χάους, οι μύθοι στοιχειώνουν.

Ποιός να τολμήσει να πει αλήθειες χωρίς να τον γελοιοποιήσουν.

Σε πόσους από μας έχει δημιουργηθεί η αίσθηση του Αταίριαστου στα καλλιτεχνικά!

Άντε καλέ, και οι Μήτσοι και οι Κίτσες όλοι τραγουδούν στα Μέγαρα!

Την Κάλλας στα νιάτα της, την είχαμε στις εφεδρικές, κι αν ζούσε τώρα, πάλι εκεί θα ήταν!

Δουλίτσες Εθνικού θεάτρου μεταξύ μας, η παρεούλα της απαστράπτουσας μετριότητας, με την συνδρομή βεβαίως – βεβαίως της buffa της πνευματικής μας ελίτ!

Παντού φυτευτές των Ελλήνων οι παρέες!

Τα στοιχειωμένα πρώτα ηθοποιά και σιτεμένα τραγουδιστά ακατάβλητα!

Αγέλη το πόπολο τρέχει και δε φτάνει να τα θαυμάσει κι από gossip, ας είναι καλά ο Ευαγγελάτος!


Παρατηρείτε ποιοί χώροι καλλιτεχνικοί γεμίζουν?

Αυτοί που μας λοιδορούν!

Έχουν τα μέσα τα τηλεκατευθυνόμενα!

Θα μου πείτε κυρία μου έχουμε δημοκρατία.

Αυτό λέω…. δημοκρατία της ισοπέδωσης, που ακυρώνει τον εκδημοκρατισμό!

Χωρίς άλλη σκέψη, ότι μας σερβιριστεί και είναι ανώδυνο για τους κατέχοντες!

Δεν δεχόμαστε μύγα στο σπαθί μας και καμία διόρθωση!

Στη ζωή, τα τοτέμ και τα ταμπού, η πείρα μ έχει διδάξει, ότι με χαρά τροποποιούνται…

Αρκεί να υπόκεινται στους νέους όρους της λογικής.

Το αλάθητο των αυθεντιών, μας έφεραν σ αυτό το χάλι.

Επανεξετάζουμε τα πάντα, χωρίς φόβο και πάθος, όπως λέει και στο banner του το Μοσχατούπολις !