Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Το γαρ πολύ της θλίψεως

Δεν είναι μόνο οι ευαίσθητοι αυτόχειρες (σε τούτες τις τραγικές εποχές που ζούμε) που αποφασίζουν να τελειώσουν τη ζωή τους από  τον  πολύ και αφόρητο ψυχικό πόνο ή την απόγνωση…
Είναι και οι άλλοι που μένουν, και τύποις υπάρχουν, ή χειρότερα αυτοί 
που ξεφεύγουν από τον δρόμο της λογικής (αυτό που ως είθισται ονομάζουμε λογική) και  διαβαίνουν μονοπάτια δύσβατα χωρίς  επιστροφή.
Πάντα φαντάζομαι οι άνθρωποι θα έχουν κενά, θα ψάχνουν, θα αναζητούν λυτρώσεις.
Βέβαια οι δύσκολες εποχές πολλαπλασιάζουν τις αναζητήσεις.
Φίλες από τα σχολικά χρόνια, μου έλεγαν από πολύ καιρό, να πάω σ’ ένα σύλλογο που έχουν, και ΠΟΣΟ οι συναντήσεις που κάνουν, τις ανακουφίζουν.
Το μυαλό μου πήγαινε σε Γκουρού. Διαλογισμό και  τέτοια.
Ποτέ δεν τα απέρριψα όλα αυτά, αλλά… έχω μια αρχή: πάω μέχρι εκεί που μπορεί το μυαλουδάκι μου (ποιός ο λόγος να ζορίζομαι, αφού δεν μου είναι απαραίτητο…
Εξ άλλου οι πρακτικές που λένε ότι σε κάνουν να ξεχνάς, δεν είναι στα μέτρα μου!
Όταν έχω ένα πρόβλημα, όπου κι αν πηγαίνω, το παίρνω μαζί μου και
δεν έχω καθόλου αναισθησία.
Τα προβλήματα της ζωής, ή τα ζεις μαζί τους και γίνεσαι ένα, ή τα λύνεις, αν  μπορείς.
Η ζωή αυτό μ’ έχει διδάξει.
Σέρνοντας τα βήματα μου για το σύλλογο τους, αναλογιζόμουνα «άραγε ο Γκουρού είναι Έλληνας? (δεν είχα ρωτήσει σε ποιά γλώσσα τους μιλούσε!
Μπαίνοντας στο ισόγειο μιας αίθουσας ξενοδοχείου, έξω στον περίβολο, ένας ηλικιωμένος κύριος που τον κόβω αετονύχη όπως το λέμε λαϊκά, 80 χρόνων (!), πουλάει βιβλία, δίπλα του μια γυναίκα ηλικιωμένη κι αύτη, αετίνα!
Με μια τσάντα ακουμπισμένη σ ένα τραπεζάκι κάνει την ταμία.
Προσπερνώ, γιατί για ν αγοράσω τώρα πια βιβλίο, πρέπει να ξέρω γιατί  το παίρνω και τι θέλω από αυτό.
Σχεδόν όλοι αγόραζαν....
Έτσι μπαίνω στην κατάμεστη αίθουσα!
Κόσμος, και γνωστοί από τηλεοράσεως! και  επιστημονικός κόσμος αλλά και αξιόλογοι ηθοποιοί.
Κάνω σινιάλο στις δικές μου, ότι έφθασε το «πλοίο» (!) και θα τα πούμε στο τέλος!
Όμως... νόμος της Νανάς, όταν είναι άγνωστα τα πράγματα: πάντα πιάνω πόρτα (!) για γρήγορη φυγή! …αυτό είναι κλασσική συνταγή! 
Και νάσου ο κύριος που πουλούσε τα βιβλία μετά της κυρίας, ανέρχονται στην  υπερυψωμένη εξέδρα!
«Καλησπέρα  παιδάκια»!!!
«Καλησπέρα»
Για να πιάσουμε όλοι τα χεράκια μεταξύ μας και να πούμε ο ένας στον άλλον δίπλα μας, πόσο τον αγαπάμε και πόσο όμορφος είναι!!
Δίνω το ένα χέρι σε μία κυρία, γιατί είμαι γωνία πόρτα (!) και δεν έχω άλλον δίπλα μου! …και λέμε πόσο όμορφες είμαστε!
«Βλέπω  σήμερα πολλές  καινούργιες αδελφές ψυχές. Όλοι μαζί τώρα να γελάσουμε!!!!! …χα,χα,χα,χα, …πιο  δυνατά, …χαχαχαχα (και κάτι άλλα ακαταλαβίστικα)...
Η Νανά με τη σκέψη στο «φύγαμε» αλλά και με την περιέργεια μεγάλη μέχρι που θα φθάσει η γελοιότης!
Οπότε εντός ολίγου σκάει η βόμβα.
«Σήμερα θα μιλήσουμε για την αναδρομή μας (!) αδέλφια μου ψυχές, Εμείς που μιλάμε την ίδια γλώσσα και ...μαζί ξεχνάμε την υπαρξιακή μας μοναξιά»!
Και το κανόνι αρχίζει... (έλα μυαλό στον τόπο σου σκέπτομαι) και  σταχυολογώ.....
Η μετενσάρκωση, το κάρμα, οι κυκλικότητες και η μεταβαλλόμενη ενσάρκωση, ο νόμος του κάρμα και ένα ωραίο φουντούκι (!) για μιά  στιγμή: «Γιατί αδέλφια μου αυτό που ζούμε είναι σεξ, η απόλυτη επικοινωνία των ψυχών μας»!!!
Αστα διάλα.
Εδώ είναι που λένε σηκώνει συζήτηση και τσιγάρο, κι ακούγοντας και φρικάροντας άλλες λίγες γκαγκαμπούμπες (!) μην την είδατε τη Νανά, την έχει κάνει με ελαφρά πηδηματάκια.
Δε θέλει να θυμάται, μόνο θέλει να ονειρεύεται…
Μπήκε στο ταξί ...ένα  διπλόπιττο σουβλάκι με μια μπύρα στη Μακρυγιάννη (στο  Μοσχατάκι μου) για να στανιάρει!
Αδέλφια μου αλήτες πουλιά, δεν θα σας κάνω το χατίρι, είπαμε τζάμπα τίποτα δεν παίρνουμε! 
Εξ άλλου, εμείς οι μικρασιάτες είμαστε πρακτικοί άνθρωποι, και πιστεύουμε στο «ότι φάμε, ότι πιούμε και μέχρι εκεί που μπορεί το μυαλουδάκι μας».
Για τις φίλες μου, εννοείται ότι δεν πρόκειται να σηκώσω ξανά το τηλέφωνο.
Απουσιάζω στο υπερπέραν γιατί θέλει το «Μοσχατούπολις» μια αποκλειστική συνέντευξη από το γαλαξία, από κάτι άλλους μετενσαρκωθέντες που έχουν αράξει εκεί επάνω!
Έχει γούστο ο κ. Στουρνάρας μας εκτός από τη λέσχη Bilderberg ν` ανήκει και στην ομάδα μετενσάρκωσης!
Αδέλφια τη βάψαμε!
Σας λέω, ζήτω η τρέλα.
Καλά, για τη Βουδιστική σχολή απομόνωσης που άνοιξε κοντά στο εξοχικό μου (!) στην Ορεινή Κορινθία, θα σας γράψω άλλη φορά…
Κι ως τότε... Χαρείτε!
Να χαρούμε τούτο το καλοκαίρι, τ άλλο ποιός ξέρει!

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Παρεμβάσεις
(σε υποθέσεις ιατρικής και γηπεδικής τρέλας)


Ένα γιατρό ρε παιδιά!

Καλές οι φιοριτούρες και το θεάσθαι αλλά κάποιες φορές μετράει η ουσία των πραγμάτων.

Κι αν δεν είναι ευκταία αυτή τούτη η ουσία (δηλαδή το αποτέλεσμα), τότε βρε αδερφέ μετράει ακόμη και η προσπάθεια προς την σωστή κατεύθυνση.
Λίγο ενδιαφέρον θα το έλεγα.

Παίρνεις «που-χού» τον διοικητή του ΙΚΑ ή τον υπηρεσιακά προϊστάμενο τομεάρχη, στις δικαιοδοσίες του οποίου εμπίπτει το ΙΚΑ Μοσχάτου και πολύ απλά του λες να σπεύσει να στείλει κατεπειγόντως τουλάχιστον έναν καρδιολόγο στο πολύπαθο κατάστημα της οδού Κοραή: εκεί που οι συνταξιούχοι, οι ασθενείς και οι όποιοι άλλοι φουκαράδες στήνονται στην ουρά από τις 4 τα μαύρα βράδια μπας και πάρουν ένα από τα 15 μαγικά χαρτάκια που ανοίγει την πόρτα του καρδιολόγου.

Στα "μα-και-μου" του διοικητή ή του υπεύθυνου του λες ξερά ότι πια στο ΙΚΑ Μοσχάτου δεν ισχύει η αριθμητική πράξη 2-1=1. Γιατί στην δικαιολογημένη απουσία του ενός εκ των δύο καρδιολόγων (αν υποτεθεί ότι το γνωρίζουν αυτό) προστέθηκε και η ετέρα, η οποία έφυγε με άδεια!!! 
Δηλαδή, 2-2=0

Και μην σου πουν ότι υπάρχουν οι συμβεβλημένοι με το ΙΚΑ γιατροί όπου μπορούν να απευθυνθούν οι καρδιοπαθείς και οι υπερτασικοί, γιατί τούτες τις μέρες αρκετά φάγαμε από το κακό χιούμορ και από ντις μαλακισμένες περικοπές του μνημονίου.

Η αξιοπρέπεια, αλλά και τα αυτονόητα δικαιώματα των δημοτών πρέπει να διαφυλαχθούν.
Όπως πρέπει να προστατευθεί και το πορτοφόλι τους.

Και κάτι τέτοιο είναι μέσα στα καθήκοντα και τις ευθύνες σου.

Ελπίζω κύριε Δήμαρχε να αντιληφθήκατε τι πρέπει να κάνετε (αύριο πρωϊ-πρωϊ) για την σοβαρότατη περίπτωση για την οποία μιλάμε.

..................................................................

Από έξω μπέλα-μπέλα κι από μέσα κατσιβέλα

Αναρωτιέμαι αν η καλλιέπεια, η νοικοκυροσύνη, η ευταξία, έχουν να κάνουν με τον χρόνο.
Δηλαδή αν είναι καταστάσεις περιορισμένης χρονικής εμβέλειας και ισχύος, ή αν όλα αυτά είναι πράγματα που τα απολαμβάνουμε σε ειδικές χρονικές στιγμές και όχι καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας σ’ αυτήν την πόλη.

Σκέφτομαι μήπως και το ερώτημα μου έχει κάποιου είδους σχέση με «τα καλά μας ρούχα», που παλιά τα φοράγαμε (προς αποφυγή φθορών) μόνο κάθε Κυριακή και σχόλη.

Περνάει κανείς σήμερα από το ποδοσφαιρικό γήπεδο του Μοσχάτου και βλέπει σε τμήματα των τοίχων ολόφρεσκα και λαμπερά χρώματα σε πορτοκαλί και μπλέ.
Στις εισόδους (τόσο της Μιαούλη, όσο και της Καποδιστρίου), στα αποδυτήρια.

Εικάζω πως όλα αυτά γίνονται σήμερα και στο άρπα-κόλα γιατί στο γήπεδο θα γίνει αργότερα το απόγευμα η γιορτή των παιδιών που μετέχουν στις Αθλοδιακοπές!

Τόσους μήνες τα κακόγουστα γκράφιττι (πες καλύτερα μουτζούρες) δεν ενοχλούσαν τους δημοτικούς άρχοντες που συχνά έρχονταν για να παρακολουθήσουν τους αγώνες του «Μοσχάτου».
Μπορεί και να μην υπολόγιζαν και τόσο το αισθητικό επίπεδο των ποδοσφαιρόφιλων παραγόντων και θεατών.

Σήμερα όμως μπογιατίζοντας λόγου χάριν τις εσώγλυφες παραστάσεις της εισόδου των θεατών, ποιόν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν ή να κοροϊδέψουν;

Εν κατακλείδι και συμπερασματικά, α) οι γονείς και οι συγγενείς 420 παιδιών που συμμετέχουν στις Αθλοδιακοπές και β) η γενική πεποίθηση της δημοτικής αρχής περί της παραγωγικότητας και της ωφέλειας που προκύπτει από το «φαίνεσθαι», είναι ισχυρότερα από την απαίτηση για την καθημερινή αρτιότητα του γηπέδου Μοσχάτου (που φυσικά ως πραγματικό ζητούμενο δεν εξαντλείται στις μπογιές των τοίχων)

Είτε πρόκειται για την κατάσταση της επιφάνειας των τοίχων, είτε πρόκειται για τις σαπισμένες ξύλινες κερκίδες (από εκεί ακουγόντουσαν σήμερα τα εκκωφαντικά μπάμ-μπούμ;), είτε πρόκειται για τον κατάμαυρο αγωνιστικό χώρο…

Η σημερινή γιορτή των Αθλοδιακοπές σίγουρα είναι μια σχόλη.
Άρα τα καλά μας ρούχα δικαιολογούνται, και χαλάλι που ίσως ξεγελάσουμε κάποιους (όπως και τότε που καλοντυμένα εκτός από τα εύσημα νοικοκυροσύνης προς την μητέρα, η οικογένεια κέρδιζε και εντυπώσεις μιας κάποιας οικονομικής ευμάρειας, που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ίσχυε)

Όμως υπάρχουν και οι Κυριακές, όπου πρέπει το γήπεδο να είναι ευπρεπές, λειτουργικό και τεχνικά άρτιο ώστε να διαφημίζει την πόλη τουλάχιστον στους ξένους επισκέπτες.
Τότε που το «Μοσχάτο» αγωνίζεται στα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα.
Χρειαζόμαστε και τότε μιαν άλλη εικόνα.

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

Σπατάλες προπαγάνδας
και αγνώμονες αρουραίοι

ΣΠΑΤΑΛΕΣ
Η χώρα πρέπει να σταματήσει τις σπατάλες…
Συμφωνώ!
Πρέπει να κοπούν οι αντιπαραγωγικές ενασχολήσεις των υπαλλήλων και να κοπούν τα περιττά έξοδα.
Για παράδειγμα, σαν και την εργατοώρα που (υπολογίζω) χρειάστηκε στον υπάλληλο του Δήμου για να σκαρφιστεί, να διασκεφτεί με τον δήμαρχο και τέλος να πληκτρολογήσει την μπαρούφα: «Με έργα χτίζουμε το μέλλον. Νέος βρεφονηπιακός σταθμός στο Μοσχάτο. Μια ακόμα μεγάλη επιτυχία της δημοτικής Αρχής Μοσχάτου – Ταύρου» και παρακάτω να γράψει:
«Με την επικείμενη ανέγερση ……  ο Δήμος Μοσχάτου – Ταύρου αποδεικνύει την έμπρακτη στήριξη στην οικογένεια και τις ανάγκες της»!!!
Για ήρεμα ρε παιδιά!
Κατά πρώτον δεν ζούμε ούτε στην εποχή του Νικήτα Χρουτσώφ με τις σοβιετικού τύπου αυτοδιαφημίσεις… ούτε στην εποχή του Μάο Τσε Τούγκ…
Ένα σταθμό ΘΑ φτιάξουμε στην οδό Πάρνηθος, που τρέχει ως υπόθεση από την εποχή Παπαντώνη και κανείς δεν βλέπει τον βρεφονηπιακό σταθμό ως μέρος ενός πλήθους έργων…
Και κατά δεύτερον, για ποια «ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ» μιλάτε;
Που να κοιτάξουμε για τις προηγούμενες;
Εκτός και πριν το απόκτημα του σταθμού, ήρθε ο Μέσσι σαν μεταγραφή στο «Μοσχάτο» και δεν το πήραμε χαμπάρι…

.........................................................

ΑΡΟΥΡΑΙΟΙ
Τρεις – τέσσερεις ημέρες πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου το τοπικό ΠΑΣΟΚ αποτόλμησε πολιτική συγκέντρωση στην πλατεία Μεταμόρφωσης, με Πέτρο Ευθυμίου και άλλους τινές ως ομιλητές.
Η έμπνευση των διοργανωτών απαίτησε κάποιον νεολαίο να ανέβει στο βήμα για να προλογίσει, ίσως για να υπάρξει ανταπόκριση στο σύνθημα του Μπένυ, «τόπο στους 30ρηδες».
Τον πρόλογο, λοιπόν, ανέλαβε να τον κάνει ο κ. Σιώκας, ο οποίος ανάμεσα στα άλλα είχε την έμπνευση να μιλήσει για την καθαρότητα την οποία απολαμβάνει πλέον το νέο ΠΑΣΟΚ μετά την αποβίβαση από το καράβι, δυόμιση εκατομμυρίων (2.500.000) οπαδών και ψηφοφόρων.
Σκάρτο πράγμα ήταν οι άτιμοι οπαδοί και τα αχάριστα μέλη, που το κίνημα σοσιαλιστικά και άνευ απαίτησης ανταλλαγμάτων τους επιδαψίλευσε τόσα και τόσα καλά.
Αρουραίοι! (έτσι τους αποκάλεσε ο νεαρός κοινοτάρχης)
Αρουραίοι που εγκαταλείψανε το ΠΑΣΟΚ.
Δεν πρόκειται φυσικά με τέτοια ζέστη να κάνω αναφορές στον μύθο του αρουραίου που οσμίζεται την ρωγμή στο σαπιοκάραβο και την είσοδο του νερού.
Ούτε πολιτικές αναλύσεις για τον λόγο φυγής των αρουραίων ή για την δήθεν «αχαριστία» τους ή για την νοοτροπία κάποιων νεοδμητων ή μεταλλαγμένων νεοπασόκων περί της εσαεί ευγνωμονούσας «πελατείας».
Απλά θα παρατηρήσω πως η μνεία του κ. Σιώκα για αρουραίους, δεν είναι τίποτα άλλο από την αδυναμία κάποιων να αντιληφθούν την κατάσταση ή από το φοβικό σύνδρομο να πάψουν να διαθέτουν πολιτική στέγη.
Αυτό όμως έχει τις συνέπειές του.
Έτσι μαζί με το «σάπιο καράβι», πάνε στον πάτο της θάλασσας τα παράσιτα, οι μικροοργανισμοί και οι πρασινάδες που είναι κολλημένες στα σίδερα και τα ύφαλα του καραβιού.
Πάντα.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Ρουβίτσες - (τσιπρίτσες)

Το παρακάτω κείμενο της Νανάς Ιωαννίδου γεννήθηκε από αντίδραση και θυμό για τα όσα έγραψε στο Athens Voice o γνωστός Φώτης Γεωργελές, με τίτλο «Ο σουρεαλισμός ως πολιτική πρακτική». Πολύ παραμύθι πέφτει τούτον τον δύσκολο καιρό. Το Σύστημα βρυχάται. Ε, να μην έχουμε κι εμείς οι αριστερούληδες την πολυτέλεια να τα χώσουμε;  - Εκ της διευθύνσεως!

Αξιότιμε κ. πρωθυπουργέ «καλή επιτυχία» σας ευχόμαστε όλοι!
Οι Ρουβίτσες είναι οι Τσιπρίτσες που ταχθήκανε ανοικτά υπέρ του κ. Τσίπρα!
Έτσι μας ονόμασε το Athens Voice.
Ο μεγαλοεκδότης του έχει κολλήσει κι αυτός στο όραμα του κ. Μάνου.
Η μεγάλη διαφορά που έχει με τον κ. Τσίπρα είναι ότι κι αυτός θέλει το ξεπούλημα όλων των δημοσίων φορέων, με όποιο κόστος, και δεν τον ενδιαφέρουν οι νεκροί.
Έγραφε λοιπόν, πριν τις εκλογές «ο σουρεαλισμόςστην πράξη» για την οικονομική πολιτική του κ Τσίπρα! και MOΝΟ γι αυτό το θέμα.
Τώρα κ. Γεωργελέ, μετά τα αλλεπάλληλα μηνύματα απ όλες τις πλευρές των Ευρωπαίων, ότι ΑΝΕΓΓΙΧΤΟ θα παραμείνει το πρόγραμμα της εξαθλίωσης και η επιτάχυνση των μέτρων θα είναι πολύ σκληρή..... σας επιστρέφω, τον  τίτλο, με μια επεξήγηση.
Ο σουρεαλισμός στην πράξη, ανεβάζει την τραγωδία «ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ».
Μέσα στη καλοπέραση σας, δεν έχετε πάρει χαμπάρι τι γίνεται
ακριβώς.
Οι ίδιοι οι τραπεζίτες που υπέγραψαν την καταδίκη μας, αναλαμβάνουν τα οικονομικά επιτελεία.
Αυτούς εμπιστεύονται οι εταίροι και μόνο αυτούς.
Δεν άκουσα τη φωνή σας για τους εύπορους μεγαλοκαρχαρίες που κανείς δεν πληρώνει φόρο, ούτε για το σινάφι σας της διαπλοκής, ούτε για δημοσιογράφους γράψατε ποτέ, που έχουν αναλάβει διευθυντές (!) νοσοκομείων με αστρονομικούς μισθούς που γονάτισαν τη χώρα, ούτε πλησιάσατε ποτέ τα μυστικά κοντύλια του υπ. εξωτερικών, ποιούς μπουκώνουν από εσάς.
Ούτε μιλήσατε για τους βουλευτές, υπουργούς διπλοσυνταξιούχους, με όλα τα χρήματα τους φυγαδευμένα!
Για όλα αυτά μούγκα…
Ο κ. Τσίπρας έφταιξε, λες και το οικονομικό του πρόγραμμα οδήγησε την Ελλάδα εδώ που έφτασε.
Δεν νοιώσατε τον πολιτικά ασυνάρτητο κ. Βενιζέλο (που είναι του στυλ «υπογράφω φαρδιά πλατιά κι έπειτα λέω στο πόπολο ότι μου γουστάρει»)!
Ούτε είδατε τον expert στο κυβίστημα κ. Σαμαρά στα πρόθυρα ψυχολογικής κατάρρευσης!
Ούτε τώρα θα γράψετε για τα μεγάλα ψέματα που είπαν στον
Ελληνικό λαό, ξανά μανά κάνουμε διαπραγμάτευση!
Στον ύπνο τους!
Άντε ρε γελοίοι όλοι σας.
Κωλοτούμπες κάνετε, μη χάσετε τα ξενοδοχεία των αιωνίων διακοπών σας σε super πεντάστερα (!), παρέα με πλαστικές γκόμενες…
Αλλοίμονο στους νέους!
Δεν είναι το οικονομικό πρόγραμμα μόνο που θέλουμε από μια διάδοχη κατάσταση.
Είναι η δικαιοσύνη, η ισονομία, η ατιμωρησία των κλεφτών, όπου εμβρόντητη άκουσα από την τηλεόραση, ότι πρωταρχικό μέλημα του «ΤΡΙΟ» ήταν να συμφωνήσουν να σταματήσει το θέμα των ερευνών για ευθύνες και σκάνδαλα που μας οδήγησαν ως εδώ. 
Κατάλαβες γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη σ αυτά που γράφετε όλοι σας?
Όμως...... ΔΕΙΛΟΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ ΚΙ ΑΒΟΥΛΟΙ ΑΝΤΑΜΑ, ΠΡΟΣΜΕΝΟΥΜΕ, ΙΣΩΣ, ΚΑΠΟΙΟ ΘΑΜΑ!
Δεν μετανιώνω για τίποτα!  
Ναί, είμαι Ρουβίτσα – Τσιπρίτσα (!), ετών 73 (!), κι εκτιμώ τον κ. Ρουβά γι αυτό πού κάνει για να βγάλει τα προς το ζην και δεν παριστάνει τον γίγαντα της τέχνης, σαν και σας, τους γίγαντες της  διαστρέβλωσης πάση θυσία!

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Κάτασπρα παιδικά δοντάκια,
και οι φτιασιδωμένες μασέλες
της Κοραή

Ώστε κυρίες και κύριοι του ευαγούς ιδρύματος της Κοραή, ο από την μεριά σας διορισμός των δύο όλο κι όλο οδοντιάτρων (ενός για το Μοσχάτο και μιας για τον Ταύρο) με σκοπό τον οδοντιατρικό έλεγχο στα παιδάκια που από το νηπιαγωγείο πάνε στην 1η δημοτικού, έχει καλώς!
Δεν τρέχει τίποτα παράξενο…
Μας λέτε μάλιστα με το πρόσφατο δελτίο τύπου που σπεύσατε να βγάλατε (μετά τον αντίκτυπο του άρθρου μας «Παιδικά δόντια και Αλμπάνικα τερτίπια») πως δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα φυσικό επακόλουθο της «Πρόσκλησης Ενδιαφέροντος» που από τον Οκτώβριο 2011 είχατε στείλει σε γιατρούς και εκπαιδευτικούς «για τη δημιουργία Δικτύου Εθελοντών».
Επιχειρείτε να μας πείτε ότι στο διάστημα που απευθύνατε την πρόσκλησή σας, ότι από το σύνολο των οδοντιάτρων του Μοσχάτου και του Ταύρου ανταποκρίθηκαν μόνον δύο άτομα, αλλά πως το όλο εγχείρημα μπορεί να τύχει συμπληρώσεων, αφού ο Δήμος είναι πάντα ανοικτός για εθελοντική συμμετοχή και προσφορά»!
Εγώ απλά αναρωτιέμαι τι σχέση μπορεί να έχει ένα γραπτό ή μέσω διαδικτύου γενικό και αόριστο κάλεσμα με την μετά από οκτώ μήνες εξειδικευμένη ανάγκη δωρεάν οδοντιατρικού ελέγχου.
Αν κατά διαβολική σύμπτωση μόνον δύο οδοντίατροι ανταποκρίθηκαν στην παλαιά σας  πρόσκληση, γιατί δεν επιχειρήθηκε μια νέα προσπάθεια καλέσματος ή ακόμη καλύτερα συνάντησης σε κάποια δημοτική αίθουσα ώστε να ενισχυθεί εθελοντικά αυτή η κοινωνική δράση;
Πως είναι δυνατόν να μην σας πέρασε από το μυαλό ότι θα εγείρονταν διαμαρτυρίες από πλευράς των οδοντιάτρων, μιάς και πέραν των όποιων άλλων προβλημάτων, εμφανέστατη είναι η παραβίαση θεμάτων δεοντολογίας;
Όμως πέρα από την ουσία του ζητήματος, η οποία μαθαίνω ότι επιδιορθώνεται δια της διευρύνσεως της λίστας των εθελοντών οδοντιάτρων, είναι φανερό ότι υπάρχουν και μία σειρά από άλλα προβλήματα που έχουν να κάνουν με την πολιτική συμπεριφορά σας.
Πότε δεν αποδεχόσαστε το λάθος ή την αποτυχία.
Πάντα φτιασιδώνετε τις καταστάσεις όπως για παράδειγμα έγινε και στην περίπτωση του δημοτικού βιβλιοπωλείου όπου προς αποφυγή του όποιου κόστους, το κλείσιμο του στο κατάστημα της οδού Χρ. Σμύρνης το βαφτίσατε περίπου ως μετακόμιση και συνέχιση λειτουργίας σε κάποιον χώρο του νεόδμητου Πολιτιστικού κέντρου στην Κωνσταντινουπόλεως!
Φαίνεται να θεωρείτε ότι οι επιλογές σας έχουν ένα κάποιο είδος αγιότητας που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης.
Τα πράγματα δείχνουν μια εμμονή σας σε ένα είδος περφεξιονισμού, ενός αλάθητου, που πρέπει να εκπέμπεται προς τα έξω.
Κι αν συμβεί η λογική και η εξέλιξη των πραγμάτων να μην προσκυνούν τις αποφάσεις σας, τότε σκαρφιζόσαστε φτιασίδια και δικαιολογίες, με σκοπό να ξεγελαστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι δημότες και να μην τσαλακωθεί η handmade επάρκεια που απονείματε στον εγωϊσμό σας.
Όμως πριν φτιαχτεί ολόκληρο κομπολόϊ από φτιασιδώματα και χάντρες για ιθαγενείς (πράγμα που φαίνεται στον ορίζοντα), είναι ανάγκη να ξεπεράσετε τις μανίες και τους μύθους σας.
Πρέπει κάποια στιγμή να πείτε ένα "συγνώμη, σφάλαμε".
Είναι τόσο ανθρώπινο και κατανοητότερο της παραποίησης της αλήθειας και των τεχνασμάτων.
Γιατί δεν είναι ισχύει πάντα το: «έτσι είναι, αν έτσι μας αρέσει».
Και εν προκειμένω, για τους δημότες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ, αν έτσι σας αρέσει να γίνονται τα πράγματα.

...................................................

Σχετικά κείμενα:

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Κάνε Κουράγιο Ελλάδα μας...

Στη μουσική, για την έκφραση μιας σύνθεσης, υπάρχουν πολλές λέξεις με Ιταλικούς όρους που της δίνουν τη γενική χροιά.
Για παράδειγμα το Brillante είναι το Λαμπερό και το Tristamente είναι το Θλιβερό!
Άνετα αυτοί οι 2 μουσικοί όροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το σημερινό πολιτικό σκηνικό μας.

Κατά  τη  διάρκεια αυτών των εκλογικών αναμετρήσεων μάθαμε πολλά.
Ας είναι καλά το διαδίκτυό μας, που πια, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον» (!) και που ο J.Rockefeller σιχτίρισε, ότι δεν έπρεπε να εφευρεθεί («καλά κοιμόμαστε», είπε)!
 

Μάθαμε λοιπόν ότι τα 200 περίπου χρόνια που μας χωρίζουν από το 1821 είναι ελάχιστα για να μας κάνουν πραγματικά ελεύθερους!
Χρειάζεται ακόμα πολύ νερό στο μύλο!
Το διεφθαρμένο πολιτικό καθεστώς, θα συνεχίζει να υπάρχει με τους ίδιους εκφραστές, γιατί το γουστάρει η πλειοψηφία (!) και οι φίλοι μας οι εταίροι (!) …και πάμε πάσο!
 

Τα μιντιακά φερέφωνα είναι εντελώς αστοιχείωτα.
Ούτε Γαλλικά, ούτε Αγγλικά ξέρουν, ούτε καν πως να καθίσουν επίσημα! …αγγούρια σας λέω!
 

Τα Wikileaks «ξεβράκωσαν» την κ. Ντόρα (έγραψαν τα blogs) και εκείνη με τη σειρά της μας έδωσε να καταλάβουμε ότι είναι οπαδός του Αrkadan και εκφράζεται με την argot του!
 

Ο κ. Βενιζέλος δεν κάνει ούτε για πολιτικός, ούτε για εραστής!
Τελεία και παύλα _______
 

Κι ο κ. Amit Sarkar, εκπρόσωπος του μεγαλύτερου επενδυτικού ταμείου του κόσμου, του Marin, μας ανακοίνωσε ότι κέρδισαν δις φουσκώνοντας τη φούσκα και ξανακέρδισαν άλλα δις ξεφουσκώνοντας τη φούσκα!
Και ακόμα δήλωσε: 
«Δεν μας ενδιαφέρει, τι θα συμβεί στους Έλληνες πολίτες»!..  εξ άλλου δεν υπάρχει νόμος που ν’ απαγορεύεται, να εκμεταλλευτείς τον Μ@Λ@ΚΑ !!!
 

Αυτά για τα βασικά, γιατί από εδώ και εμπρός παίδες, δεν ξέρω πως θα πάμε και δεν ελπίζω τίποτα, αφού οι ίδιοι τα έχουν υπογράψει όλα τα  «μέτρα» μας!!!
 

Έχω καρφιτσώσει όλα μου τα χαράτσια να τα βλέπω σε μια κουρτίνα! 
Δεν ξέρω πως θα πληρωθούν!!!
 

Όπως είπε ο κ. Καμμένος, σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο του Μνημονίου, όταν θα χρωστάμε εφορία, χαράτσια, κτλ, αυτομάτως αλλάζει ο τίτλος του σπιτιού μας (!) χωρίς να το καταλάβουμε!

Λοιπόν προετοιμάζομαι και ψυχικά για αναχώρηση!
Για πού?
Για το δρόμο!
Παρέα το ακορντεόν μου…
Να παίζω Piaf - το « La vie en rose»…
Ασφαλώς και το υπέροχο και διαχρονικό tango τραγούδι των Τραϊφόρου - Σουγιούλ που τραγουδούσε η Βέμπο το ‘46 κι ήταν  στα χείλη όλων: το ΚΑΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ.

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Φράου Μέρκελ ιδού η αποικία σας!

Η επιχείρηση Φόβου και Εκβιασμού του Ελληνικού Λαό, μπορεί ουσιαστικά να μην "πέρασε" (καθώς τα αντιμνημονιακά κόμματα πήραν 45% και ΝΔ-ΠΑΣΟΚ 41%), όμως ήταν αποτελεσματική στο να βρεθεί μια τρυπούλα για να χωθούν από εκεί οι προσκυνημένοι.

(ξέρετε, την τρυπούλα, την καλπονοθευτική δίοδο, που άνοιξαν οι νόμοι Σκανδαλίδη και Παυλόπουλου).

Κι αυτοί όντας "εκ συστήματος σκυφτοί" πέρασαν από την κερκόπορτα και μαζί με το κλασσικό μήνυμα προς τους Έλληνες έστειλαν μαντάτο και προς τους αφέντες τους, την Μέρκελ, τους τραπεζίτες και τους δανειστές τοκογλύφους.

Μίλησε στα αγγλικά ο Σαμαράς, βρίσκοντας αναγκαίο από το πρώτο δευτερόλεπτο να βγει να καθησυχάσει απευθείας τους ανησυχούντες ότι όλα έχουν καλώς και ότι θα πάρουνε τα λεφτά τους έστω κι αν πεινάνε οι Έλληνες.

“... Δεν θα υπάρξουν άλλες περιπέτειες, δεν θα τεθεί σε αμφιβολία η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη ... θα σεβαστούμε την υπογραφή και τις δεσμεύσεις της χώρας ......"

Δηλαδή με συγκεκεκαλλυμένα λόγια αναφώνησε: Φράου Μέρκελ, ιδού η χώρα σας!

Σε όσους έζησαν τα γεγονότα τα μεταπολεμικά και εμφυλιακά, και σε όσους γνωρίζουν από Ελληνική ιστορία η εξευτελιστική δήλωση θυμίζει και συναγωνίζεται το «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας" που το 1945 ξεστόμισε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος παρουσιάζοντας ελληνικό στρατιωτικό άγημα στον αμερικανό στρατηγό Τζέιμς Βαν Φλιτ...!!!!!!!

Και νοιώθουν ανακουφισμένοι οι Γερμανοί.

Και απαιτούν από τον Βενιζέλο να τιμήσει την υπογραφή του, να διασκεδάσει τις πρώτες θολές δηλώσεις του και να μπει ολοταχώς στην κυβέρνηση Σαμαρά.
(τι στο καλό - μάλλιασε η γλώσσα της Μέρκελ, του Ρεν, του Σόϊμπλε, του Ντράγκι - τόννους μαύρο δηλητήριο τύπωσε η Bild)

Και ζητάνε να σφίξουν πιο πολύ τα λουριά και οι "μεταρρυθμίσεις" (όπως π.χ. οι περαιτέρω απολύσεις, η εντονότερη βαλκανιοποίηση των μισθών, κλπ).

Εμείς προς ώρας, ως ατυχείς Έλληνες πολίτες, απλά να ετοιμαζόμαστε για τα χαράτσια... και αποχαιρετισμό των καλοκαιρινών διακοπών πριν καν πάμε!

Α, και για την πληρωμή του φόρου που οσονούπω θα πρέπει να πληρώσουμε καθώς το τρικ της παράτασης αποστολής των φορολογικών δηλώσεων... έλαβε τέλος...

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Το θέαμα

Ο Γιώργος Καραγκούνης ανήκει στους Έλληνες της πρωτιάς, και όπως έγραψε το τοπικό blog "Moschato Daily" (μετά τη συνέντευξη του στη γαλλική εφημερίδα "L' équipe"), ΤΙ  ΚΡΙΜΑ, να μην  έχουμε τέτοιους Έλληνες σαν αυτή την τυπάρα με το τσαγανό, για να ουρλιάξουν για την Ελλάδα, ρε γαμώτο, εκείνη τη στιγμή των διαπραγματεύσεων!
Έχοντας πιά, όπως ολοένα οι περισσότεροι, κλειστά τις τηλεοράσεις και τα φερέφωνα τους, άνοιξα  ένα βράδυ όχι  ν' ακούσω, αλλά να το δω ως "θέαμα".
Γιατί η πολιτική μπορεί να είναι "επιστήμη" αλλά η όλη παραγωγή είναι και πλήρες θέαμα, αφού απευθύνεται στο κοινό, δηλαδή στους θεατές.
Ένα θέαμα είναι, κλιμακούμενο ενεργειακό suspense, με αρχή, μέση και τέλος.
Όταν ανεβαίνεις επάνω στη σκηνή και λες την πρώτη λέξη ή παίζεις την πρώτη νότα, ξεκινάει μια διαρκής κατάσταση έξαψης, συνδυασμένη με την ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΘΥΝΗ!
Παρατηρώντας σχολαστικά τους ολετήρες της καταστροφής μας, αντιλαμβανόμουν ότι η ευθύνη δεν υπήρχε πουθενά...
Μόνο ψέμα, ψέμα, ψέμα...
Η μεν Δικέφαλη Χούντα, πρεσβευτές του κωλομπαρίζειν! ακριβώς  γι  αυτό  η  φοραδέσιον ! το  πέταξε στον αέρα για άλλους, κάτι θα ξέρει!!! η δε ετέρα κεφαλή ελαχιστότατος κωμικός φαινόταν, ανύπαρκτος στο θέαμα...
Από την άλλη μεριά ο Βενιζέλαρος, αυτός, μέσα στην αλαζονεία του, είναι τόσο σίγουρος ότι είναι  μόνο αυτός έξυπνος και αντιλαμβάνεται το ψέμα και μπορεί άνετα να κοροϊδεύει .
Έλα όμως που εμείς είμαστε πολύ πιο έξυπνοι από αυτόν και καταλαβαίνουμε, όχι μόνο το ψέμα του αλλά και τη γελοιότητα της αλαζονείας του.
Λογικές φωνές όπως του Α. Ανδριανόπουλου, στην προσωπική του ιστοσελίδα, που μιλάνε ότι "μόνο με κυβέρνηση Σύριζα θα βρούμε τη λύση", μας οδηγούν σε σκέψεις γαλήνιες.
Οι οπαδοί του πράσινου ήλιου, θα πρέπει να προβληματισθούν για την καταστροφή που έφερε το κόμμα τους και να κοιτάξουν μακρύτερα, κι οι οπαδοί της ΝΔ θα πρέπει ν' αναλογισθούν την υπογραφή της ολοκληρωτικής εξαθλίωσης μας, τ' αλλεπάλληλα στριφογυρίσματα και τον ασύνδετο πολιτικό κρίκο και το μίσος που ενώνει τους δυο πρωταγωνιστές του κόμματος τους.
Η εξαθλίωση βρίσκεται προ των πυλών για όλους.
Άντε  παιδιά... για σκεφθείτε λίγο σοβαρά και μη με κάνετε να θυμάμαι την κραυγή της καρδιάς μου: "Θα σας δω στα γουναράδικα"!
Γιατί μπορούμε όλοι μαζί να κάνουμε κάτι σπουδαίο.
Η Ζωή και η Ελλάδα είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΕΣ.

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Η Ιστορία έχει γερή μνήμη
(Ένα χρόνο πριν στο Μοσχάτο)

Το παρόν δημοσιεύεται με κλειστό το πεδίο των σχολίων και θα παραμείνει κεντρικό θέμα του ΜοσχατουΠολις μέχρι τις 10 το βράδυ!

Απλά, θυμίζουμε τι έγινε πριν ακριβώς ένα χρόνο στο Μοσχάτο, όταν καμιά 15αριά άτομα προχωρήσανε στην συμβολική κατάληψη της Τοπικής Οργάνωσης, θέλωντας έτσι να στείλουν ένα σαφές μήνυμα της αντίθεσής τους στις κεντρικές επιλογές του Γιώργου Παπανδρέου. 
Μιά κίνηση που είχε καλυφθεί από δημοσιεύματα αρκετών blogs (Βαθύ Πράσινο, Zougla, Palo, 1Κλικ-Αριστερά, dimotikosafari, κλπ) και κάποιες εφημερίδες.
Αν τότε αυτό είχε συμβεί παντού (στην Ιπποκράτους και σε κάθε Τοπική Οργάνωση ανα την επικράτεια) οι τύχες του ΠΑΣΟΚ και της Πατρίδας μας μπορεί σήμερα να ήταν διαφορετικές. 
Το ΠΑΣΟΚ δεν θα είχε καταντήσει νεοδεξιός σκελετός που να αβαντάρει το Μνημόνιο και την Δεξιά και η Χώρα μαζί με την Κοινωνία μπορεί να είχαν καλύτερη τύχη μπροστά στην παγίδα που της έστησαν η νεοφιλελεύθερη Ευρώπη και οι κάθε λογής σκατόψυχοι δανειστές. 
Θυμίζουμε  ολόκληρο το κείμενο που συνόδευσε την κατάληψη, ειδικά σε κείνους που στην συνέχεια προσκυνήσανε τον Βενιζέλο και τα σχέδια του και σήμερα συμπεριφέρονται ως απολιτίκ "Πασοκ πατριώτες" και θιασώτες του δικομματισμού, του ενδοτισμού και της συγκυβέρνησης με τον Σαμαρά.

............................................................

ΚΑΤΑΛΗΨΗ (ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΑΣΟΚ)
ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ
των γραφείων της Τοπικής Οργάνωσης ΠΑΣΟΚ Μοσχάτου

Η πατρίδα μας βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο μιας νέας Ξενοκρατίας σαν αποτέλεσμα των επαχθών όρων του Μνημονίου-2 που ετοιμάζεται να ψηφίσει η Κυβέρνηση.
Ταυτόχρονα ο Ελληνικός Λαός είναι στα πρόθυρα της πιο επώδυνης φτώχιας και κοινωνικού ξεπεσμού.
Κι όλα αυτά πρόκειται να συμβούν γιατί η Κυβέρνηση:
- απέτυχε να εφαρμόσει το Μνημόνιο-1,
- κωλυσιέργησε με τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις,
- δεν προχώρησε σε Κάθαρση,
- συμπεριφέρεται σαν όλα να ξεκίνησαν μετά την διαπίστωση της οικονομικής κατάρρευσης και ότι κανείς δεν φταίει,
- αναζήτησε χρήματα και επέβαλε θυσίες μόνον στους μισθωτούς και στους συνταξιούχους,
- πολιτεύτηκε μακριά από την ιδεολογική και πολιτική του κομματικού φορέα από τον οποίο προήλθε, και
- αγνόησε την μεγάλη κοινωνική βάση του Κινήματος και την λαϊκή ετυμηγορία του Οκτώβρη του 2009. </br>
Σαν Μέλη και Φίλοι του ΠΑΣΟΚ λέμε πως οι χειρισμοί της Κυβέρνησης όχι μόνον δεν έχουν σχέση με την ιδεολογία μας, αλλά πραγματοποιούνται χωρίς καμιά κομματική νομιμοποίηση.
Καμία συζήτηση.
Καμία απόφαση που θα βασιζόταν στο καταστατικό και τις λειτουργίες του Κινήματος.

Μετά από αυτά και όντας αταλάντευτα πιστοί στις κοινωνικές και στις πατριωτικές παρακαταθήκες του Κινήματος, δηλώνουμε ότι θα υπερασπιστούμε τις ιδεολογικές αρχές μας και την όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη
- Εθνική Ανεξαρτησία,
- Λαϊκή Κυριαρχία,
- Κοινωνική Απελευθέρωση και Δικαιοσύνη,
- Δημοκρατικές διαδικασίες.

Για το λόγο αυτό προχωράμε στην φάση τούτη, στην ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ των γραφείων της Τοπικής Οργάνωσης ΠΑΣΟΚ Μοσχάτου με σκοπό να δηλώσουμε:
- την αντίθεση μας με τις κυβερνητικές επιλογές
- την απαίτηση για άμεσες ολομέλειες στην κατεύθυνση σύγκλισης έκτακτου συνέδριου με σκοπό τον επανακαθορισμό της ιδεολογικής και πολιτικής γραμμής του Κινήματος.

Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα αριστερό, δημοκρατικό, πατριωτικό και φιλολαϊκό.
Επειδή η υπεράσπιση του κόμματος και του πολιτικού χώρου του Κινήματος εναπόκειται πλέον στα Μέλη και τους Φίλους του ΠΑΣΟΚ καλούμε όλους τους συντρόφους στο Μοσχάτο να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πυκνώσουν τις γραμμές της πρωτοβουλίας μας.

Η Συντονιστική Επιτροπή
της Πρωτοβουλίας για την Κατάληψη Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

............................................................


Μετά την κατάληψη, στο ΜοσχατουΠολις δημοσιευθήκανε τα ακόλουθα σχετικά άρθρα, τα οποία αξίζει να διαβάσετε:
mosxatoupolis: Για 10 ευρώ είσαστε, ρε
Σαρανταποδαρούσα: ΕΣΕΙΣ μόνο τα λέτε. ΕΜΕΙΣ όμως και τα λέμε και τα πιστεύουμε

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Αρχαϊκά

Παρ’ όλη την τεχνολογική επανάσταση του τελευταίου αιώνα, η ζωή πάντα κυλάει σε βήματα παλιά.
Η φύση του ανθρώπου δεν μπορεί ακόμα ν’ αλλοιωθεί, παρ’ όλο που το επιδιώκουν!
Όλες οι δραστηριότητες μας μπορεί ν’ αλλάζουν με τα σύγχρονα μέσα, αλλά τίποτα δεν αλλάζει την ουσία.
Έτσι το σεργιάνι της ζωής σ’ όλες τις εκφάνσεις του, πάντα σε δένει με το νήμα άλλων εποχών…
Στην πατρίδα μου την Αττάλεια, παλιά, είχαμε για τις μεταφορές μας τον αρχιχαμάλη, τους χαμάληδες και τα χαμαλάκια!
Ο αρχιχαμάλης ήταν που πορευόταν και έδινε τα παραγγέλματα με κραυγή, οι χαμάληδες που εκτελούσαν τη μεταφορά για μεγάλα φορτία και τα χαμαλάκια της
καθημερινότητας, για τις μεταφορές στα σπίτια
Τα χαμαλάκια ήταν επί το πλείστον νέα παιδιά και χαριτωμένα, ολοπρόθυμα, φρέσκα, όλο ζωή.
Ήταν δε ολοκάθαρα, πολύ ωραία ενδεδυμένα και φορούσαν λινό φέσι στο κεφάλι, με σαρικάκι λευκό για τον ιδρώτα!
Στριφογύριζαν στις γειτονιές σαν ζουζούνια τις παραγγελίες, μ’ ένα χαρούμενο βουητό μόλις έπαιρναν το μπαξίσι!
Όπου κι αν έχω ζήσει, όπου κι αν έχω δουλέψει, η εικόνα αυτή της ιεραρχίας των μεταφορέων, ακόμα και τώρα, σαν φιλοσοφία ζωής είναι μπροστά μου και μη μου πείτε ότι δεν την έχετε βιώσει ποτέ κι εσείς…
Εκείνο όμως που ποτέ δεν έχω καταλάβει είναι το: «Καλά αυτοί που παίρνουν το μπαξίσι! Όταν όμως είμαι χαμαλάκι χωρίς μπαξίσι, εκεί τι παίζει; Τι χαρά παίρνω;»… Δεν το κατάλαβα ποτέ!
Όταν εξαθλιώνουν ένα λαό μακροχρονίως, όχι από δικό του φταίξιμο, όταν χιλιάδες είναι οι αυτοκτονίες, σε μια γη ευλογημένη, χαρά θεού, εκεί τι σκέψη σωστή ισχύει για μας, τα χαμαλάκια;
Καμιά λογική έννοια δεν μπορώ να σκεφθώ ή μη μόνο της άγνοιας και ίσως της μη καλής πληροφόρησης.
Όπως όταν κάποιος (εδώ στο μικρό μας «εφημεριδάκι»), έγραψε μια άσχετη «σούπα» για Χίτλερ, Στάλιν, Πασοκ, Συριζα, ΝΔ  και άλλες δυνάμεις (!) και μόνο την ιστορική Γαβριέλα δεν είχε ανακατέψει!
Κι ένας άλλος, μη έχοντας φανταστεί τι είναι φάρμακο για τη λέξη καρκίνος, μας έγραψε: «καλά μας την έφερε ο Λοβέρδος και δεν μας έδωσε φάρμακα. Ας προσέχαμε κι ας τον ακούγαμε»! 
Εδώ η πολιτική σηκώνει χειροπόδαρα!!!
Αλλά και πόση συγκλονιστική πίκρα έβγαλε το γράψιμο μιας κοπελιάς: «Ζω με δανεικά τσιγαράκια. Ζητώ ελπίδα».
Ακούγοντας και διαβάζοντας σήμερα τα ΜΜΕ, πετάει η σκέψη μου στους μεταφορείς της Αττάλειας που γράφει η ιεραρχία τους, ακόμα και σήμερα στη ζωή…
Φόβο και τρόμο σπέρνουν οι χαμάληδες, παροτρυνόμενοι από τον διεθνή αρχιχαμάλη!
Πολλά τα λεφτά που έχουν λεηλατήσει, πολλοί από αυτούς δεν έχουν πληρώσει ποτέ τους φόρους!
Πάντα (όσο θυμάμαι) υπηρέτες ήσαν του διεθνούς αρχιχαμάλη, …με το αζημίωτο.
Σκέπτομαι εσάς, τα νιάτα, χωρίς μπαξίσι, χωρίς ελπίδα, χωρίς δουλειά, χωρίς μέλλον, σε μια ήπειρο όπου υπάρχουν χάριν της φιλοσοφικής μας σκέψης, που ακόμα και η λέξη Ευρώπη είναι δική μας.
Θα γίνουμε αβανταδὀροι σ’ αυτούς τους παπατζήδες της διεθνούς μαφίας; …στους αποκτηνωμένους τοκογλύφους;
Βέβαια γνωρίζω ότι παίζονται και μεγάλα, παγκόσμια, γεωπολιτικά παιχνίδια, στρατηγικές και βάλε!
E, λοιπόν ....τι κάνουμε;
Τι να κάνουμε παίδες, σ  αυτή τη στιγμή;
Μία η επιλογή!
Ξανατραγουδάμε τον ύμνο των μαύρων σκυλιών του Κηλαηδόνη, όπου υπάρχουν σοφοί κανόνες!
 Όχι παιδιά στους βλάκες,
όχι γαμώ τους άσχετους,
όχι παιδιά στους κλέφτες και σ’ όλους τους χαζούς!
Να γράψω σε ποιόν λέμε ΝΑΙ…
Ε, το ξέρετε: πάντα το άγνωστο και το ρίσκο ελκύει τους νέους, …γι’ αυτό και εγώ που  είμαι πάντα με το μέρος τους, γράφω:
Στον Αλέξη λέμε ΝΑΙ.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Παιδικά δόντια και Αλμπάνικα τερτίπια

Είναι κι αυτό ένα κόλπο σε καιρούς γενικευμένης αφραγκίας.
Αντί ας πούμε για ένα έργο ουσίας βάζεις μπροστά ένα πλήθος ανέξοδων δράσεων και τα μπαλώνεις.
Κι από δράσεις σε μια κοινωνία των gadgets, άλλο τίποτα.
Μουσικοχορευτικά στην Μεταμόρφωση, ομιλίες στο Θόδωρος Αγγελόπουλος (γι' αυτό θα μιλήσουμε συντομότατα), αθλητικά events εδώ και κει, πατάτες στην πλατεία δημαρχείου, …….
Δηλαδή ότι κατεβάσει η κούτρα των ευφάνταστων συμβουλατόρων και αποδεχτεί  η λαίμαργη κοιλιά του δήμαρχου.
Είναι κι αυτό μια μέθοδος τέλος πάντων, σκέφτομαι.
Ίσως μέσα από τον καταιγισμό των «δράσεων», όλο και κάτι θετικό θα προκύψει έστω και για λίγο, έστω και στιγμιαία, σαν μια ανάσα σύριζα με την επιφάνεια της θάλασσας και δευτερόλεπτα πριν το θύμα ξαναφάει την επόμενη «πατητή».
(πάντα μισούσα αυτό το ελεεινό θαλάσσιο παιχνίδι)

Αλλά ας πάμε από το γενικό στο ειδικό, στην λεπτομέρεια την οποία χθες το πρωί έστω και προσωπικά εκθείασα στον …εαυτό μου, όταν διάβασα σε τοπικό blog και εν συνεχεία στον διαδικτυακή σελίδα του Δήμου ότι η δημοτική αρχή «διοργανώνει δωρεάν οδοντιατρική εξέταση για την έκδοση πιστοποιητικού για τα παιδιά του νηπιαγωγείου και τους υποψήφιους μαθητές της 1ης Δημοτικού».
Ευθύς αμέσως την πρώτη καχυποψία που με κατέλαβε, που με πάσα ειλικρίνεια ομολογώ ότι πάντα μου έρχεται με έναν ιλιγγιώδη σε ταχύτητα αυτοματισμό (ένεκα της τακτικής των ανθρώπων της Κοραή), σκέφτηκα ως πολύ θετικό γεγονός να γίνει ένα τσεκάρισμα στα δόντια των παιδιών και μια αξιολόγηση που μπορεί να τα βοηθήσει στο να αποφύγουν μελλοντικά προβλήματα, και τους γονείς τους από την οικονομική αφαίμαξη σε περίοδο ισχνών αγελάδων.

Όμως (αχ, αυτό το «όμως») ένας δεύτερος έλεγχος (όχι στοματικός) της ανακοίνωσης του Γραφείου Τύπου του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου με οδήγησε σε διαπιστώσεις που επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά τον Κανόνα για τον τρόπο που διοικεί «η Κοραή»!
Ένας χειρούργος οδοντίατρος, λοιπόν, για να εξετάσει στο Μοσχάτο τα παιδάκια από νηπιαγωγείο προς πρώτη τάξη του δημοτικού και μία χειρούργος οδοντίατρος για τα υπόλοιπα στον Ταύρο.
Η σκέψη που έκανα για το πόσα μπορεί να είναι τα μικρά παιδιά σε Μοσχάτο και Ταύρο και αν επαρκούν οι δύο οδοντίατροι για να τα εξετάσουν, έφερε στο μυαλό μου τους υπόλοιπους συναδέλφους τους και στις δύο συνοικίες.
Στη συνέχεια έγινε ότι συμβαίνει στις σκυταλοδρομίες όπου η μία διαπίστωση φέρνει την άλλη και στο κάθε συμπέρασμα προστίθεται ένα ακόμη…
Υπάρχουν παιδοδοντίατροι στην περιοχή μας; Αν υπάρχουν γιατί δεν προηγήθηκαν ως επιλογή; Έγινε κάποιο είδος κοινής σύσκεψης με τους οδοντιάτρους; Κι αν δεν έγινε κοινή συνάντηση, ειδοποιήθηκαν και ερωτήθηκαν όλοι; κλπ, κλπ, κλπ…

Δεν είμαι ειδικός σε τέτοια θέματα, αλλά αφού το κάλεσμα δεν υπήρξε «πανοδοντοτιατρικό» (όπως με διαβεβαιώνουν οδοντίατροι που επικοινωνήσαμε και συζήτησαν μαζί μου), αλλά και ούτε υπάρχει δημοτικό ιατρείο, κάλλιστα θα μπορούσαν να χορηγηθούν στον κάθε γονέα και για κάθε παιδί «εντολές επίσκεψης» σε παιδοδοντίατρο ή οδοντίατρο στη βάση μιας κατανομής που θα καθοριζόταν από το πηλίκο της διαίρεσης «παιδιά : γιατροί»!
Ήδη γνωρίζω πως υπάρχει κριτική που πιθανότατα θα μετεξελιχθεί σε αντίδραση.
Και οι κρίνοντες και αντιδρώντες έχουν δίκιο.
Και οι επιλεγέντες εκτίθενται από την τακτική της δημοτικής αρχής.
Το τι πρέπει να γίνει είναι φανερό.

Έχοντας ήδη μιλήσει για τους σουρεαλιστικούς λαϊκισμούς και το φαινόμενο του «φαβοριτισμού» και απευθυνόμενος στην πλειοψηφία (που πρέπει να συνέλθει – παύοντας να σκέφτεται μόνο την επανεκλογή της) αλλά και στην αντιπολίτευση (που καθεύδει) θα πρότεινα:
Να κοπούν τα αλμπάνικα τερτίπια αμέσως.
(Έλεος πια!!!)
Να σταματήσουν οι εκδηλώσεις του «φαίνεσθαι» και να ξεκινήσουν τα έργα και οι δράσεις με πραγματική οργάνωση, στόχευση και ουσία.
Είναι υποχρέωση για όλους.

..........................................................................


Το δελτίο τύπου του Δήμου εδώ:
http://www.dimosmoschatou-tavrou.gr/images/stories/test/odontiatroi2012.pdf

Αλλά και εδώ:
Ο Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου σε συνεργασία με επιστήμονες-οδοντιάτρους του Μοσχάτου και του Ταύρου διοργανώνει δωρεάν οδοντιατρική εξέταση για την έκδοση πιστοποιητικού για τα παιδιά του νηπιαγωγείου και τους υποψήφιους μαθητές της 1ης Δημοτικού.
Πιο συγκεκριμένα:
Για το Μοσχάτο, ο κύριος Πασιαρδής Χάρης, χειρούργος οδοντίατρος, θα δέχεται στο ιατρείο του, Δροσίνη 7 στο Μοσχάτο, το Σάββατο 9/6/12 από τις 11.30πμ-12.30 το μεσημέρι και το Σάββατο 16/6/12 από τις 9.30 πμ-11.30 πμ (τηλ. 210 9400610).
Για τον Ταύρο, η κυρία Τσάμη Ιωάννα, χειρούργος οδοντίατρος, θα δέχεται στο ιατρείο της, Θράκης 8 στον Ταύρο, από Δευτέρα έως Πέμπτη, από τις 13.00 έως τις 14.00 (τηλ. 210 3473749).
Από το Γραφείο Τύπου Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Στου Κασιδι(άρη) το κεφάλι
{διπλό χρονογράφημα}

AVANT  GARDE  ΕΠΟΧΕΣ
Γράφει η Νανά Ιωαννίδου

Η έκφραση avant garde αποδίδεται σε κάθε πρωτοποριακή ή πειραματική ιδέα ή εφαρμογή σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Με δυό λόγια είναι ένας μοντερνισμός. 
Κατ’ επέκταση όπως έχουμε μοντέρνα τέχνη, έχουμε το μοντέρνο κράτος κτλ.
Οι μοντέρνοι πολιτικοί θεσμοί μας, έχουν αποδείξει ότι είναι μόνο για να κακόδιαχειρίζονται τα πράγματα και δεν έχουν καμιά άλλη βούληση ή μη μόνον αυτήν της Εξουσίας.
ΟΥΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΑΒΑΝΓΚΑΡΝΤΙΣΤΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ,
ορυμαγδός  δηλώσεων!
Αφού άφησαν τη χώρα χωρίς θεσμούς, εξανάγκασαν έναν ολόκληρο λαό να κατευθύνεται στην εξω-πολιτικότητα!
Έτσι με τη θέληση του συστήματος του μοντέρνου κράτους που ζούμε, έγιναν ισχυροί και αποδεκτοί, οι πάντες και τα πάντα!
Δε γνωρίζω αν η συμπεριφορά του Ηλία Κασιδιάρη στην πρωινή εκπομπή, ήταν μέσα στο στόχο της προπαγάνδας του κόμματος του, γιατί η προπαγάνδα είναι ολόκληρη επιστήμη.
Γνωρίζω όμως με μαθηματική ακρίβεια, ότι στο χωριό όπου 2 άνδρες εισέβαλαν με Καλάσνικωφ και πήραν όλες τις συντάξεις και άφησαν έναν να χαροπαλεύει, οι άνθρωποι την επόμενη  φορά θα απευθυνθούν σίγουρα στους «παιδαράδες» για την ασφάλεια του επιούσιου τους…
Όπως κάνουν και οι συνταξιούχοι άλλων περιοχών. 
Και μη μου πείτε ότι κανείς από σας δεν έχει σκεφθεί που θα απευθύνονται οι λαοθάλασσες των ανέργων?
Γιατί εδώ αρχίζει νέα Βαϊμάρη και όχι μόνο.
Οι συνθήκες θα είναι τραγικές και το κόστος πολύ υψηλό.
Τα άλογα της δικέφαλης χούντας και μαζί τα αλαζονικά, τα νωθρά και τα υπέργηρα άλογα της εξουσίας, Ονειρεύονται Φαβορί και Γκανιάν!
Είναι στο χέρι μας, (όσα κι αν είναι τα προσωπικά μας συμφέροντα),
να δώσουμε ένα ΑΛΗΘΙΝΟ ΤΕΛΟΣ.
Ειδάλλως, όπως γράφει χαριτωμένα κι αριστοφανικά ο Χάρρυ Κλυνν:
«Σας τους στείλαμε στη  Βουλή, και καθαρίστε μ’ αυτούς»!

__________________________________________________________

Η ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ
Γράφει ο Στέφανος Μπιζάνης

Επιτρέψτε μου να κάνω εγώ ένα μικρό σχόλιο σχετικά με το «επεισόδιο Κασιδιάρη».
Περισσότερο από το να αναλύσω την σημασία της άνανδρης επίθεσης, επιθυμώ  να μιλήσω (έστω και εν συντομία) για την αποδοχή των πράξεων του Κασιδιάρη από κάποιους.
Όχι βέβαια των ομοϊδεατών του, που εργολαβικά όλη την μέρα βομβάρδιζαν τους ραδιοσταθμούς με τηλεφωνήματα υποστήριξης, όχι…
Αυτών η στάση είναι αναμενόμενη και ευεξήγητη.
Θέλω να μιλήσω για συμπολίτες που παρά το ότι ανήκουν σε δημοκρατικά και προοδευτικά κόμματα εκδήλωσαν, είτε την συγκρατημένη ικανοποίηση τους για τα νερά που χύθηκαν στο πρόσωπο της Δούρου, είτε την απροκάλυπτη επιδοκιμασία τους για τα απανωτά μπουνίδια που ρίχτηκαν στην μούρη της Κανέλη.
Αλλά, όταν άνθρωποι που υποτίθεται ότι ανήκουν σε έναν εν πάση περιπτώσει δημοκρατικό πολιτικό χώρο πανηγυρίζουν για το πάθημα κυρίως της Λιάνας Κανέλη, τότε τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά.
Όταν όμως άνθρωποι με τοπικά αξιώματα, θέσεις και κοινωνική αποστολή επιχαίρουν δημοσίως - έστω και προσωρινά παγιδευμένοι στην περιδίνηση του μικροκομματισμού εξ αφορμής των εκλογών - τότε δεν φαίνεται ως χώρα να έχουμε και πολλές ελπίδες.
Τελικά, έχω την εντύπωση ότι στους αριθμούς του χρέους και των ελλειμμάτων κάποτε θα βρούμε το μαθηματικό και λογιστικό αποτέλεσμα που εντοπίζει τον πάτο…
Στην άϋλη όμως εξίσωση της κοινωνικής αποσύνθεσης, έχω αμφιβολίες αν θα μπορέσουμε να βρούμε την ανθρωπιά μας.

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

Ιδού!

Ιδού ο Κασιδιάρης








Ιδού και το γεγονός...



Ιδού ο καρπός των έργων όσων μας κυβέρνησαν και όσων νομοθέτησαν. 
Ιδού η κατάσταση στην οποία φτάσαμε. 
Ιδού η ντροπή μας...

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Οι γνωστές μου οι γριές, οι χήρες,
οι κάργιες!

Η κυρία Ιωαννίδου τα παίρνει στο κρανίο με τις υποκρισίες και κάποιους παλιοχαρακτήρες ...και να τι γίνεται στην συνέχεια...

Κατά την διάρκεια των εκλογών μου ανεβαίνει η πίεση.
Tην επομένη, πορεύομαι σύμφωνα με την πλειοψηφία!
Νομοταγής…
Χρόνια στο νορμάλ αγκομαχητό και τίποτα να μην αλλάζει, και τα τελευταία 35 χρόνια αισθάνομαι περίφημα σαν ένας σούπερ ηλίθιος άνθρωπος ανάμεσα  σε κολοσσούς ηλιθιότητας και καπατσοσύνης, αρπαγής και λεηλασίας, ατιμωρησίας, μη ισονομίας και όλα αυτά που μας έχουν φέρει ως εδώ…

Μου έγραψε κάποιος, "κ. Νανά όλο διαπιστώσεις"!
Μα αγαπητέ μου,

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Άγιο Πνεύμα φώτισέ με...










Κάθομαι και αναρωτιέμαι  
(πράγμα που συχνά – πυκνά κάνω τελευταία) πόσα από τα λεφτά, τα δις ευρώπουλα που και καλά μου μας στέλνουν οι καλοί εταίροι μας, πάνε υπέρ μισθών και συντάξεων;

Κάθομαι και σκέφτομαι 
(ακούγοντας τα πράσινα και μπλε παπαγαλάκια να κλαψουρίζουνε και να στηθοκοπιούνται) πότε

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Εικονική συνεδρίαση,
και φανταστική απόφαση
...κατά πλειοψηφία!

Έχουμε στηλιτεύσει στο πρόσφατο παρελθόν την απαράδεκτη τακτική της δια τηλεφωνικής περιφοράς τέλεσης ενός δημοτικού συμβουλίου.

Τώρα γνωρίσαμε και την ανάμικτη μέθοδο, όπου «πραγματοποιείται» συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου, και δια της κλασσικής τηλεφωνικής περιφοράς, αλλά και δια της φυσικής παρουσίας του Δήμαρχου και 2 εκ των 4 από τους επικεφαλείς των δημοτικών παρατάξεων!

Μάλιστα αυτοί που θέλησαν ντε και καλά να προχωρήσουν και να σχηματοποιήσουν τον αποτροπιασμό και τις απόψεις τους σε ένα Ψήφισμα, θεώρησαν την φυσική απουσία των άλλων επικεφαλείς παρατάξεων ως αρνητική ψήφο (!), και άρα την "απόφαση» να λήφθηκε κατά πλειοψηφία!!!

Δηλαδή η απόλυτη φαρσοκωμωδία!
Μιλάμε, για το Grotesque!

Θα ομολογήσουμε και θα συμφωνήσουμε ότι αυτήν την φορά το έκτακτο της σύγκλισης του Δημοτικού Συμβουλίου το προξένησε ένα πάρα πολύ

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Aν παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι......

Αυτό το σαββατοκύριακο, η Νανά Ιωαννίδου σερφάρει στην ιστορική μνήμη και μας λέει ότι η κατάσταση είναι τάλε-κουάλε με σχεδόν 200 χρόνια πριν! Παραμένουμε οι ίδιες παλιολινάτσες και μην πείτε όχι. Άραγε και τότε βρίσκανε δικιολογίες ότι "τα φάγαμε όλοι μαζί" ή λέγανε παπαριές ότι τάχα τους ψεκάζουν Πρωσικά αερόστατα; Για διαβάστε ladies n' gentlemen και καθίστε στο μπαλκόνι σας και σκεφτείτε. Αν έχετε μάλιστα και καμιά γλάστρα με βασιλικό πάρτε την κοντά μπας και ξανοίξει το μυαλουδάκι σας. Μισός μήνας απόμεινε από την νέα νενεκιά ή από την απελευθέρωση...
Πολλά είπαμε! Ο λόγος στην Νανά Ιωαννιδου...
 
Σερφάροντας στο ίντερνετ, διαβάζουμε τώρα τελευταία σε πολλά blogs ότι το Μνημόνιο του 1843, είναι tale quale και ακριβώς ίδιο σε  11 κεντρικά σημεία με το τωρινό!!!
Πολλά blogs γράφουν ειδικά (με όλους τους νομικούς όρους και τις λεπτομέρειες) για τα πρώτα δάνεια από το 1821.
Εκείνο που σε κάνει να οργίζεσαι είναι αυτά που γράφουν οι ιστορικοί της εποχής, όπου από τα χρόνια της Επανάστασης, καταθέτουν ότι η ιστορία των δανείων είναι μιά από τις θλιβερότερες σελίδες του Αγώνα.
Τα πρώτα δάνεια του 1821, 40.000 φλορίνια Ζυρίχης και 62.000 φλορίνια Μασσαλίας, ουδέποτε έφθασαν στην Ελλάδα.
Εν τούτοις, οι δανειστές ζήτησαν την επιστροφή τους με υπέρογκο τόκο και μάλιστα λέγεται πως εξοφληθήκαν με χρυσό!
Όσον αφορά τα άλλα δύο δάνεια, του 1824 και του 1825 με διαπραγματευτές τον Ιωάννη Ορλάνδο και τον Ανδρέα Λουριώτη, από το  πρώτο, από 800.000 λίρες στερλίνες στην Ελλάδα έφθασαν 298.000 λ. και από το δεύτερο, από  τις  816.000 λ. έφθασαν μόλις 232.558 λ.
Ένας κερδοσκοπικός πυρετός, όπου προκαταβολικά αφαιρέθηκαν όλα τα χρεώλυτρα και οι υπέρογκες μίζες ακόμα και σε γραμματείς, αλλά και στις γυναίκες των διαπραγματευτών, όπως του Ι. Ορλάνδου. 
Ο Ανδρέας Λουριώτης, μόλις ήλθε από την πρώτη διαπραγμάτευση αγόρασε ολόκληρους τους Τράχωνες, δηλαδή όλο το Μπραχάμι έως και την παραλία του Καλαμακίου και μέχρι Γλυφάδα!
(Ο  Τσόχας  της  εποχής !)
Ο Υπουργός Οικονομικών το 1838, ο Γ. Σπανιόλας, κατηγόρησε τους δύο διαπραγματευτές ότι ιδιοποιηθήκαν τα χρήματα και τους παρέπεμψε στο Ελεγκτικό Συνέδριο!
Δε ξέρω το αποτέλεσμα, αλλά γνωρίζω ότι υπάρχουν συμβόλαια ακόμα και το 1887 όπου αναφέρουν το τσιφλίκι Α. Λουριώτη σ όλη  την  περιοχή.
«Αχ, εσείς με τις γραβάτες, της πατρίδας μου οι προστάτες», που λέει  ένα σύγχρονο τραγούδι.
Αν δε πείτε για κάτι πλοία, όπως ακριβώς τώρα, που πληρώσαμε με  το αίμα μας στα πρώτα χρόνια της Απελευθέρωσης, σε Λονδίνο και σε Αμερική που έμειναν ατελείωτα και τελικά κατέληξαν σε χωματερές (!), είναι ιστορίες για να κλαίς.
Όσοι δε ανακατεύτηκαν με τα δάνεια, έγιναν πάμπλουτοι!!! (δεν  γνωρίζω αν ο υφυπουργός της χούντας Ι. Ορλάνδος - Ροδινός, είχε συγγένεια με το αστέρι μας!)
Ήταν όμως ο Ι. Ορλάνδος, ο διαπραγματευτής, γαμπρός του Γ. Κουντουριώτη!
Όλοι οι ιστορικοί συμφωνούν ότι τα δάνεια αυτά όχι μόνο δεν ωφέλησαν την Ελλάδα, αλλά ήταν η αφετηρία της εξάρτησης μας από την πάντα πονηρή και λησταρχίνα και πάντα υπέρ των συμφερόντων της, γηραιά Αλβιόνα!

Νανά Ιωαννίδου

ΥΓ
Μη με πυροβολείτε όλοι μαζί! …και είπαμε για τις εκλογές, τη ζεϊμπεκιά του Σ. Μπικάκη! Τα  γενέθλια!