Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Περίθαλψη στα χρόνια της χολέρας

Όλοι ακούμε για τα νοσοκομεία, αλλά άλλο είναι να το νοιώσεις στη ζωή σου. 
Ένας ξαφνικός αφόρητος κοιλιακός πόνος, μ έκανε να σκεφτώ: ρε Νανά σου άξιζε καλύτερος θάνατος! 
Μιλάμε ο χάρος αυτοπροσώπως! 

Ρίχνω μια ματιά στον υπολογιστή και μου λέει απόψε τα μεσάνυχτα είσαι για Ιπποκράτειο. 
Φωνάζω ταξί. 
Γιατί σκέφθηκα πως αν φώναζα ασθενοφόρο και αργούσε, θα με πήγαιναν κατ ευθείαν ψυγείο! 

Φθάνω, παίρνω έναν αριθμό μέσα σε μια απίθανη λαοθάλασσα μεσανυχτιάτικα! 
Ο σωθείς, σωθείτω! 
Ουρλιαχτά πόνου παντού, WC τριτοκοσμικά, αποπνικτικά από βρωμισιά ασυνήθη, βομβαρδισμένα φάνταζαν. 

Γιατρέ φωνάζω, πονάω πολύ, δεν αντέχω – «δεν παθαίνεις (μου λέει) τίποτα, περίμενε στον αριθμό σου» 
Να έρχονται εν τω μεταξύ τα ασθενοφόρα κάργα. 
Δεν είμαι και του ουρλιαχτού… και περιμένω. 

Φωνάζω τους δικούς μου, για να τους αποχαιρετίσω, αν προλάβω! 
Περιμένω έξω στο μικρό υπόστεγο της εισόδου, είναι αδύνατο να καθίσω… 
Με πλησιάζουν τρείς, ερωτούν αν έχω δικούς μου ή αν θέλω τίποτα (!) και ερωτήσεις του συμβολαιογράφου
Φορτικοί να μάθουν, καταλαβαίνω, μπαίνω μέσα. 

Η σκέψη μου και στο Μοσχατούπολις: τι άραγε επικήδειο θα γράψει! 

Οι πόνοι συνεχίζουν αφόρητοι, καταφθάνουν οι δικοί μου αλαφιασμένοι. 
Τι να σου κάνουν κι αυτοί οι δόλιοι οι γιατροί μ αυτούς τους πενιχρούς μισθούς και τις λαοθάλασσες, αλλά και χωρίς ΤΕΧΝΙΚΗ βοήθεια άμεση, μηχανήματα παμπάλαια ή απλώς χαλασμένα. 
Άσε τις μακροχρόνιες σπουδές! 
Αυτές πήγαν άπατες...... 

Με άλλους 10 περνάω εξέταση! 
Δεν έχετε τίποτα, μου λέει, πάρτε τρία υπόθετα στο χέρι, να τα βάλετε στο σπίτι σας!!! 

Οι δικοί μου μαλακώνουν, εγώ όχι. 
Αφού όμως το είπε ο γιατρός? 
Λέω στους δικούς μου, «επειδή δουλεύετε το πρωί φύγετε, εγώ θα πάω με ταξί Μοσχάτο». 
Μου βρίσκουν ταξί και μπαίνω μέσα. 

Σαν να κάθισα σε ηλεκτρική καρέκλα, κι επειδή για τέτοιες ώρες έχω καμιά δεκαριά τηλέφωνα και διευθύνσεις μαζί μου, έχοντας και τα τρία υπόθετα σ ένα φάκελο στο χέρι, …στα δέκα μέτρα προφέρω στον οδηγό τη λέξη, «στην Αστυδάμαντος, επείγον»… 
Φθάνω, καθισμένη μονόπαντα, σε ένα μικρό ιδιωτικό νοσοκομείο. 
Με υποδέχτηκαν μέσα στ άγρια μεσάνυχτα: Θεά! 

Τάχιστα, αξονική, καρδιολόγος, χειρουργός, εξετάσεις και σε μισή ώρα απεφάνθησαν: ατελής ειλεός, κι αρχίζουν τα επώδυνα σχετικά αμέσως κι η Νανά το πρωί είχε ξεχάσει τον επικήδειο! 
Μόλις είδα κι έτοιμο εξαιρετικό φαγητό, είπα εδώ είναι ο παράδεισος! 
Κάθισα τρεις μέρες. 
Το βράδυ στην αϋπνία μου, εξαιρετική συντροφιά, νοσηλευτές, νέα παιδιά που γνώριζαν πολύ καλά το αντικείμενο και τον κόσμο της τρίτης ηλικίας. 
Τρισχαριτωμένα. 

Ήρθε η μέρα τ αποχωρισμού. 
Εντάξει, το μάρμαρο μπορεί να ήταν λίαν εμφραγματούχο (!) αλλά συγκρατούμαι, το φιλοσοφώ και σκέπτομαι: από αύριο …αιματηρή οικονομία! 
Μια ζωή την έχουμε! 

Έχοντας στο μυαλό μου το χαβαλέ της πρώτης νύχτας που έζησα, τόσο τραγικά και που από τύχη ζω, σκεπτόμουνα τον οδηγητή της νέας τάξης πραγμάτων στην υγεία, τον κ. Λοβέρδο και συγκρατήθηκα το πρωί μην πάθω έμφραγμα, όταν στο "ΦΛΑΣ" άκουσα από σοβαρότατο δημοσιογράφο ότι του Λοβέρδου τα μανικετόκουμπα στοιχίζουν όσο ο μισός προϋπολογισμός της Ελλάδας! 
Ο φαύλος και σιτεμένος νταβατζής μας! 

Τα υπόθετα τα έχω, θα τα στείλω σε φάκελο, το ένα για Λοβέρδο και το άλλο για Λυκουρέτζο. 
Το τρίτο σκέπτομαι τον Κουβέλη, αλλά όχι δεν κάνει μου λένε! 
Έχει μόνιμο προστάτη! 

Άει σιχτήρ κοπρίτες.

5 σχόλια:

  1. ν.υ.χ.τ.ο.λ.ο.υ.λ.ο.υ.δ.ο2 Μαρτίου 2013 - 5:08 μ.μ.

    Αγαπητή κ. Νανά Ιωαννίδου ελπίζω όλα να είναι καλά τώρα. Είναι θλιβερό τα πράγματα να κατρακυλάνε προς τα κάτω και όλοι - όλες να βιώνουμε τον τρόμο του πως θα αντιμετωπίσουμε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας αν παρουσιαστεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. νανα ιωαννιδου2 Μαρτίου 2013 - 7:44 μ.μ.

    Φιλτατο νυκτολουλουδο
    Οπως ειπατε βιωνουμε τον τρομο ως προς την υγεια
    γιατι, καποιοι αποφασισαν να κατεβασουν το προσδοκιμο ζωης κατακορυφα. Εχτες βγηκε ο διευθ. του Αλεξανδρας
    και ειπε, οτι οι νεοπλασιες πολλαπλασιαζονται , οι ανθρωποι ταλαιπωρουνται χωρις ορια απο καθε ειδους ελλειψεις . Γνωριζω οτι εχει δοθει παραινεση στους γιατρους να υπηρετουν κατα συνειδηση και να προηγουνται οι νεοι! Η τριτη ηλικια, θα ταλαιπωρηθει αφορητα . Οσο αντεξει το καντηλακι του καθενος.
    Αν με εσωσε κατι ειναι η τυχη μου , αλλα ποτε δεν φανταζομουν οτι το συστημα θα δουλεψει τοσο αποτελεσματικα!!! Ειναι αυτο που ειπε ο Λοβερδος ζουμε πολυ κι αυτο ειναι εις βαρος των ταμειων !!! Εννοειται , δεν εννοουσε τους δικου του !!!ΡΕ ΛΟΒΕΡΔΕ και ΣΙΑ < φωτια και τσεκουρι >.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νανά μου, το σημαντικό είναι που είσαι καλά!Και αντιμετωπίζεις με χιούμορ τα δύσκολα.Δυστυχώς ο κόσμος είναι μέσα στην σύγχυση,στην αντίφαση και στην παθητικότητα.Του έχει κάνει ζελέ η τηλεόραση το μυαλό...
    Πού θα πάει θα ξυπνήσει,δεν μπορεί..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. νανα ιωαννιδου3 Μαρτίου 2013 - 2:42 π.μ.

    Φιλτατη Βιβη
    Σ ευχαριστω
    Πιο χιουμορ δε γινεται συγγενης του Αριστοφανη !!!
    Μια μερα πρεπει να γραψω , πως νομιζοντας οτι εχω χασει το παιχνιδι απο τον καυσωνα, λογω χημειοθεραπειας ,θελω να ζησω εναν ρομαντικο θανατο! Πεταω τις πεταλουδες και φευγω απο το νοσοκομειο με τη ρομπα !!με το νυκτερινο τραινο των 11 για Βιεννη !!! κατ ευθειαν απο το νοσοκομειο!
    Αφασια η ζωη ,Βιβη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στέφανος Μπιζάνης3 Μαρτίου 2013 - 1:01 μ.μ.

    Χαιρόμαι βρε Νανά και συγκινούμαι που σκέφθηκες το ΜοσχατουΠολις έστω και έτσι περίεργα.
    Που είμαστε κάτι για σένα ώστε να φαντάζεσαι τον επικήδειο που θα εκφέραμε σε περίπτωση που...
    Το χρονογράφημα σου, ότι κι αν σήμαινε σαν προσωπική περιπέτεια, δείχνει ανάγλυφα την κατάσταση αλλά και το δράμα των ανθρώπων που νοιώθουν ότι θα πάνε σαν τα σκυλιά στ αμπέλι.
    Εγώ όταν το πρωτοδιάβασα, αυτόματα το συνδύασα με το θάνατο των φοιτητών στην Λάρισα, και έτσι έβαλα ακόμη μερικές πινελιές στο κάδρο της ζώσας τραγωδίας μας που τηρώ στο μυαλό μου, σαν και κείνα τα απειλητικά κάδρα στους τοίχους του Χόγκουαρτς Έντ που σπούδασε ο Χάρυ Πότερ από τα οποία ξεπήδαγαν κίνδυνοι θανατοφάγοι και απαίσιοι οιωνοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια