Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Ο Αλέξης και τ' αστέρια του Τίποτα

Οικονομικό μπλογκ αναλύει τις 13 αιτίες που η πατάτα ήρθε στα κανονικά της γράδα
Δηλαδή ένα ευρουλάκι το κιλό! 
Αρκετά ακριβή τροφή για μια οικογένεια, μιας και στο κιλό πετάμε το μισό ως φλούδα! 
Δεν θα σας γράψω όλα τούτα τα οικονομικά… 
Το "δια ταύτα" θα σας γράψω. 
Έπεσε δίπλα της το Σύστημα (!) και δεν επέτρεψε να ξαναφάμε φθηνή πατάτα! 

Έτσι λοιπόν και στην πολιτική: έπεσε δίπλα της το Σύστημα! 
Εδώ όμως, το ντόπιο Σύστημα δίνει τα ρέστα του κι άρχισε την παλιά τέχνη, από χαλκευμένο βίντεο, τρομοκρατίες, απειλές και στο τέλος επιτάξεις και επιστρατεύσεις, κι όλα αυτά τα γνωστά που κάθε φορά ζούμε, όταν η εξουσία θέλει να δείξει τα δόντια της. 
Η σαχλαμάρα του ενιαίου μισθολογίου για ορισμένους και αστρονομικούς μισθούς σε άλλους, στα δικά της παιδιά και στους δικούς της μισθούς της εξουσίας, μόνο τυφλός και κουφός πρέπει να είσαι για να μη βλέπεις, για να μην ακούς. 
Το διαίρει και βασίλευε, αλλά και η κολοσσιαία φοροδιαφυγή των ημετέρων της εξουσίας και του πλούτου είναι μέσα στο δόγμα του σοκ
Η διαφθορά και η διαπλοκή θα χτυπήσει κόκκινο σε όλο του το μεγαλείο από εδώ και εμπρός. 
Έτσι υποστηρίζεται η εξαθλίωση, που τώρα μόλις διάβασα ότι το 2014 θα δούμε ολόκληρο το όνειρο της κατοχικής εποχής του 41 – 42!! 
Όπου να τους πιάσεις λερώνεσαι… 

Ο πρόεδρος του σημερινού ΙΟΒΕ ενώ στα λόγια λέει «φέρτε επενδύσεις», αυτός παίρνει τις επιχειρήσεις του για εξαποδώ

Για το ντόπιο σύστημα λοιπόν έχω ένα ωραίο να σας καταθέσω. 
Λίγο μετά που ανέλαβε ο Ανδρέας, έφερε από την Αμερική, το Internal Revenue Service, δηλαδή το IRS, τους ανθρώπους της Αμερικανικής εφορίας που έπιασαν τον Αλ Καπόνε (κάτι που η απλή αστυνομία εκεί δεν το είχε κατορθώσει), για να μας κανονίσουν τα φορολογικά! 
Κάθισαν μια βδομαδούλα και απήλθον! 
Γιατί ο Ανδρέας ήξερε ότι χωρίς τη ντόπια ολιγαρχία του Τύπου δε θα μπορούσε να στηριχθεί. 
Τότε ήταν παντοκρατόρισσες οι εφημερίδες και είχε επίγνωση ο Ανδρέας για τον ρόλο που έπαιζαν, και δεύτερον έπρεπε για τους πλούσιους ν αλλάξει το Σύνταγμα, για να μπορεί να επεμβαίνει δυναμικά ο έφορας!!! 
Έκτοτε τίποτα δεν άλλαξε. 
Όλα για τον έρωτα!!! 

Η διαφθορά και η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο και ζούμε τώρα την παραζάλη να γράφουν μετά μανίας τα ΜΜΕ για τον Τσίπρα. 
Ανέκρουσε πρύμναν… 
Μεταστροφή… 
Αναπροσαρμογή… 
Αλλαγή πορείας. Αποχαιρετισμός στα όπλα! 
Που είσαι νιότη…... 
Σε τα μας, ρε; 
Πρωταθλητές του εις τριπλούν ακροβατικού ελιγμού είσαστε για τους ημέτερους σκοπούς και όπως γράφουν τα μπλογκς, σκόρπισαν εφέτος (η τρικομματική) προνομιακά δάνεια σε δύο ΜΜΕ αξίας 240.000.000 ευρώ!!! 

Κι όσο το διεθνές Σύστημα θ αγκαλιάζει τον Τσίπρα, τόσο το ντόπιο Σύστημα θα τρώει τα νύχια του!!! 
Γιατί ξέρει, ότι η λάντζα της εξαθλίωσης έγινε και το διεθνές Σύστημα γνωρίζει την κοινωνική κατακραυγή, αλλά γνωρίζει και το πως να επιβιώνει και όπως παντού κάνει, θα τους πετάξει μιαν ωραία πρωία σαν στημένη λεμονόκουπα.. 
Τώρα αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια πολιτική πιο ανθρώπινη, κι έχει έναν ηγέτη… ε, ας το ζήσουμε κι αυτό. 
Εδώ ζήσαμε και ζούμε αστέρια του τίποτα (!)... τον 38χρονο Αλέξη δε θα ζήσω;;;

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

Καλό δρόμο Μένιο

Είναι πια αργά.
Δώδεκα και…
Το ίδιο αργά έμαθα στο διαδίκτυο την κακιά είδηση, την λυπητερή… ότι «Έφυγε ο Μένιος Δίτσας»...
Μα πως;
Δεν πάει πολύς καιρός που τον είχα συναντήσει έξω από το εργαστήριο του (τέλη Σεπτέμβρη, αρχές Οκτώβρη), επιστρέφοντας από την παράσταση «του Κουτρούλη ο γάμος».
Δεν ανίχνευσα τίποτα.
Δεν μου είπε τίποτα (αν κάτι υπήρχε)...
Δεν θα πω κουβέντες σαχλές και τετριμμένες, αν και ήταν μια ξεχωριστή παρουσία στην πόλη μας.
Απλά μου έρχεται αυθόρμητα να πω ότι ρε Μένιο ποτέ δεν ήρθαμε στη Χιλιαδού να σε συναντήσουμε και ποτέ δεν θα μπορέσω να σου ξαναμιλήσω και ίσως να σε πείσω να κάνεις ένα φιλμάκι ερευνητικό για το …τάβλι!!!
Βλέπεις, βυθισμένοι στην καθημερινή ρουτίνα και στην παγιοποιημένη οκνηρία μας, θεωρούμε ότι πάντα υπάρχει χρόνος να δούμε κάποιους φίλους, να κάνουμε πράγματα...
Παρά ταύτα ποτέ δεν θα ξεχάσω την παρέα και τις συζητήσεις μας όταν πήγαμε στην Φλωρεντία ή στους προεκλογικούς μας αγώνες υπέρ του Παπαντώνη…
Δεν θέλω να πω άλλα.
Απλά σαν κατευόδιο θα βάλω να δω την κασέτα που μου είχες χαρίσει: το «Εκτός Σχεδίου»…
Καλό δρόμο Μένιο.

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Ανάγκη για ουσιαστική Δημοτική βοήθεια στα Αθλητικά Σωματεία

Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΘΛΗΣΗ, δυο έννοιες γνωστές σε όλους, δε χρειάζονται μεγάλη ανάλυση για να καταλάβει κάποιος την αναγκαιότητά τους.
Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ σε μικρή ηλικία ξεκινά σαν παιχνίδι, πράγμα που οξύνει τη δημιουργικότητά και επακολούθως το δημιουργικό εγωισμό κάθε παιδιού.
Καθώς το παιδί μεγαλώνει δέχεται όλο και περισσότερες επιδράσεις στο χαρακτήρα του από τον Αθλητισμό, αναπτύσσει το αίσθημα της συνεργασίας και της συλλογικότητας, ενώ παράλληλα μαθαίνει να σέβεται τον συναθλητή του αλλά και τον αντίπαλό του.
Υιοθετεί την ευγενή άμιλλα, μένοντας συγκροτημένος στη χαρά της νίκης και αποδέχεται την ήττα σαν κίνητρο βελτίωσης και αυτοκριτικής.


Ένας αθλητής παραμένει αθλητής και εκτός του αγωνιστικού χώρου.
Αυτό τον καθιστά καλύτερο άνθρωπο με σφαιρική μόρφωση και παιδεία, καλύτερο μαθητή, εργαζόμενο, φίλαθλο, έναν άνθρωπο που σέβεται τους γύρω του και πάνω απ όλα τον εαυτό του.
Αν όλα αυτά γίνουν άκρως κατανοητά από τους εκάστοτε διοικούντες, τότε και μόνο τότε θα δοθεί η απαραίτητη σημασία προς τα σωματεία που υπάρχουν στο δήμο μας.

Τα σωματεία του Μοσχάτου αλλά και του Ταύρου μαζί με τα τμήματα αθλητικών δράσεων του Δήμου, απασχολούν πάνω από 1500 παιδιά διαφόρων ηλικιών.
Το μεγάλο πρόβλημα των σωματείων αυτών δεν είναι άλλο παρά το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ.
Προς αυτή λοιπόν την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί ο ΔΗΜΟΣ για να δοθούν οι απαραίτητες βοήθειες στους ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ των σωματείων που πραγματικά επιτελούν ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ έργο μεγάλης διάστασης.
Η βοήθεια του Δήμου αυτή τη στιγμή σταματά στην παραχώρηση κάποιων χώρων, στη συντήρηση  αθλητικών εγκαταστάσεων και στην πληρωμή της ΔΕΗ και του νερού.
Δεν ισχυρίζομαι ότι ο Δήμος θα πρέπει να αναλάβει τα έξοδα όλων των σωματείων, αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει κάποια σοβαρή προσπάθεια ώστε τα σωματεία να ελαφρωθούν από διάφορα πάγια έξοδα.
Θα μπορούσε ό Δήμος να συστήσει μια ολιγομελή επιτροπή για να εξετάσει προς αυτή την κατεύθυνση διάφορες λύσεις.

Ένα μεγάλο κόστος για τα σωματεία είναι οι μετακινήσεις τους.
Προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε η επιτροπή αυτή να έλθει σε συμφωνία με κάποιο πρακτορείο που θα αναλάμβανε όλες τις μετακινήσεις των σωματείων με χαμηλότερο κόστος μέσα από μια σύμβαση.
Θα μπορούσε να έλθει σε συμφωνία με κάποιο εργομετρικό κέντρο που θα αναλάμβανε όλους τους αθλητές της πόλης μας με αποτέλεσμα το κόστος αυτό να έπεφτε αρκετά και να είναι εύκολο στο δήμο να ανταποκριθεί στο εν λόγω έξοδο των σωματείων.
Μια συμφωνία του Δήμου με ορθοπεδικούς και φυσικοθεραπευτές του δήμου μας, θα έδινε μεγάλη ανακούφιση στα σωματεία που προς αυτή την κατεύθυνση διοχετεύουν αρκετά χρήματα με προσωπικό κόστος ενός εκάστου παράγοντα.
Μια επαφή του Δήμου με κάποια εταιρεία αθλητικών ειδών που θα έντυνε όλα τα σωματεία και θα τους προμήθευε όλο το αθλητικό υλικό, θα αποτελούσε άλλη μια ενέργεια που θα βοηθούσε τα σωματεία να φέρουν σε πέρας το έργο που έχουν αναλάβει.
Αν σε όλα αυτά τα έξοδα των σωματείων ο Δήμος με κάποια σοβαρή προσπάθεια που όμως απαιτεί κόπο και αρκετες ώρες εργασίας έδινε κάποιες λύσεις τότε θα ήταν ευκολότερο στα σωματεία να υπάρξουν και να προσφέρουν άριστες υπηρεσίες στους αθλούμενους και στις οικογένειές τους.
Κατά την άποψη μου ο Δήμος θα πρέπει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση σε συνεργασία με τα σωματεία και πιστεύω ότι τα αποτελέσματα θα είναι πολύ καλά.
Το να λέει ο Δήμος ότι αδυνατεί να προσφέρει οικονομικά και το θέμα να τελειώνει εκεί είναι σαν να λέει ότι ξέρει μόνο ένα μονοπάτι να ακολουθεί.
Αυτό της εύκολης λύσης που ακούει στο όνομα της ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ.
Μα αυτό ακριβώς είναι που αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή πρέπει να εκμεταλευτεί για να ελαφρώσει τα έξοδα των σωματείων των πόλεών μας.
Η προσπάθεια αυτή αξίζει να γίνει και είμαι σίγουρος ότι ο Δήμος θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε ορισμένα από αυτά τα έξοδα των σωματείων για τον απλούστατο λόγο ότι θα έχει πετύχει πολύ καλές τιμές που δεν θα αποτελούν ΑΒΑΣΤΑΧΤΟ ΚΟΣΤΟΣ για το ΔΗΜΟ μας.

Ζώταλης Δημήτρης
Τοπικός σύμβουλος Μοσχάτου.

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Μάθε τέχνη κι άστηνα
κι άμα πεινάσεις πιάστηνα

Παλιά μου τέχνη κόσκινο. 

Το Σύστημα ανέκαθεν χρησιμοποιούσε τα όπλα του όταν ζοριζότανε

Όταν ένοιωθε ότι κινδυνεύει το μονοπώλιο του (δηλαδή η άσκηση της εξουσίας από κυβερνήσεις που το υπηρετούσαν πιστά), ήτανε ικανό να φτάσει μέχρι το στρατιωτικό πραξικόπημα και μέχρι το πολιτικό έγκλημα. 

Σε καιρούς ειρήνης τα επεισόδια κατά την διάρκεια κοινωνικών διαδηλώσεων και συλλαλητηρίων, οι εκρηκτικοί μηχανισμοί, η διαμόρφωση κλίματος ανωμαλίας ή η εξώθηση ακραίων ομάδων σε τρομοκρατικές ενέργειες, είναι από τα συνηθισμένα κολπάκια του Συστήματος (ντόπιου και ξένου) όταν θέλει να αποπροσανατολίσει τον κόσμο ή να προβοκάρει την Αριστερά και τις δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις την ώρα που βρίσκονται σε άνοδο ή εμποδίζουν τις κινήσεις των κυβερνήσεων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του. 

Σήμερα έχουμε την διάλυση της χώρας (εθνική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική) και την λαϊκή κατακραυγή και βαρυγκώμια. 

Είναι λοιπόν προφανές ποιοι εξυπηρετούνται από πυροβολισμούς και βόμβες… (ακόμη και εν αγνοία τους – θυμηθείτε το «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο» που κάποτε ξεστόμισε ο Καραμανλής) 

Το παρακράτος την ξέρει την τέχνη του. 
Απλά την πιάνει και την εφαρμόζει όταν έχει ανάγκη και έμπνευση

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

Ο Τζάμπας, η μάνα του και το LIFE

Επειδή χρειάζονται λίγες ώρες για να κάνουμε εντελώς «ψιλά» τα όσα αντιδημοκρατικά, αντικοινοβουλευτικά και σκοταδιστικά γίνανε στη Βουλή, το ΜοσχατουΠολις δημοσιεύει ένα φαινομενικά άσχετο κείμενο της Νανάς Ιωαννίδου που επιχειρεί να πει ότι οι Έλληνες δεν είναι «Τζάμπες» και οι Ελληνίδες δεν είναι «του Τζάμπα οι μαμάδες», αλλά ράτσα με λεβεντιά, γενναιότητα, στοργικότητα και ένα σωρό άλλα προτερήματα! 
Για να δούμε όμως πως θα δεχθούμε την επιχείρηση συγκάλυψης του Βενιζέλου, ώστε να έχουμε και απάντηση στο ερώτημα: «Τζάμπες» ή «Κλωνήδες»;

Γράφει η Νανά Ιωαννίδου

Τηλεόραση δε βλέπω, …βαριέμαι, …πριν ανοίξω ξέρω τι θα δω!
Αλλά ο χαμός που γίνεται με τον «Τζάμπα και τη γριά μάνα του» στα μπλογκς, μ έκανε και πήρα τα χάπια μου το πρωί: 2 ροζέ, 1 κίτρινο, 1 μωβ, κι 1 λευκό ηρεμιστικό, κι είπα ας πάει και το παλιάμπελο!
Ας το περιμένω να το δω κι αυτό!
Τώρα κατάλαβα γιατί όλοι είμαστε μια γροθιά, ενάντια σε τούτη την προσβολή για την απαξίωση του νεαρού Έλληνα που η διαφήμιση τον θέλει αγράμματο μαφιόζο, τεμπέλη, λέρα, μ@λ@κ@ κι όλα τα συναφή.
Η διαφήμιση (γράφουν όλοι) συνάδει με τη χαμηλή εκτίμηση των ισχυρών του τόπου για τον κοσμάκη, που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα σε συνθήκες οικονομικής γενοκτονίας.
Τι λέτε καλέ, εμείς να δείτε τι εκτίμηση έχουμε στους χοντρόπετσους λεχρίτες.
Από την άλλη η μάνα του αγοριού, με ιδιαίτερη μπαμπακωμένη περούκα, η σταρ του κενού, χτυπούν (στη διαφήμιση) μαζί με τον γιόκα της κόκκινες κορδέλες ηλιθιότητας.
Οι Έλληνιδες ρε δεν είναι έτσι, …το έχουν αποδείξει ανά τους αιώνες, το λέει η καρδιά τους και πάντα στάθηκαν ηρωίδες και φιλόστοργες για τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Η προσωπικότητα της μάνας «αλλούνταλου» ανήκει εις τας Ευρώπας, όπου από 17 χρονών εξωπορτίζουν τα παιδιά τους.

Τη διαφήμιση την κάνει κατάστημα Γερμανικών συμφερόντων!
Οι διαφημιστές εντελώς ανιστόρητοι.
Κάποιος όμως πρέπει να τους μιλήσει για τη ρεξόνα!
Πρώτον, δε ξαναψωνίζει κανείς μας από εκεί και δεύτερον, δε γνωρίζουν αυτοί όλοι ότι η διασημότερη εικόνα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που αποτυπώνει τη γενναιότητα, το θάρρος πολεμώντας για την ελευθερία, ήταν η εικόνα του LIFE σε φωτογραφία του Γιουτζίν Σμιθ και ο εικονιζόμενος με τα μάγκικα χείλη και γεμάτος λεβεντιά το σύμβολο του ήρωα ονομαζόταν Ευάγγελος Κλωνής, από τη χώρα του πολιτισμού, που λέγεται Ελλάδα και έτσι συνεχίζουμε.


Πληροφορίες για τον Ευάγγελο Κλωνή : http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&catid=1&artID=1321322

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Βασιλόπιτα χωρίς Φλουρί

Η διαδικασία της κατ όνομα κοπής της βασιλόπιτας του Δήμου βρισκόταν σε εξέλιξη, όταν κάποια φίλη μας ρώτησε:
«αν γίνει δημοτική εξουσία ο Κρεμμύδας θα κάνει τα ίδια»;
Αυτή η ερώτηση είναι στην κυριολεξία η απάντηση στο τι πραγματικά ήταν η τελετή που έλαβε χώρα στο θεατράκι του Πολιτιστικού Κέντρου.
Μια πατροπαράδοτη διαδικασία μετατράπηκε σε μια αηδιαστική φανφάρα την οποία υπέστησαν οι ανυποψίαστοι παρευρισκόμενοι και την ανέχθηκαν οι με βροχή sms προσκληθέντες οπαδοί της δημοτικής αρχής.

Η πραγματική κοπή της πίτας απωθήθηκε στα πέρατα του μεσημεριού, όχι τυχαία υποψιαζόμαστε, ώστε όταν έρθει η ώρα να ευχηθούν ή να μιλήσουν οι επικεφαλείς των παρατάξεων της αντιπολίτευσης να βρεθούν κατά το δυνατόν, είτε προ άδειων καθισμάτων, είτε προ αποχωρούντων πανηγυριστών, είτε προ απηυδισμένων θεατών.
Την θέση του εθίμου πήρε η ανερυθρίαστη προπαγάνδα υπέρ ενός δημάρχου που στο πρώτο μέρος αγκομαχώντας προσπαθούσε επί πολύν ώρα να περιγράψει ένα ισχνό έργο (της αυτοκριτικής απούσης) και να υποσχεθεί ένα μπαράζ από έργα που απλά αναμένονται να ‘ρθουν!!!
Μάλιστα ο εμπνευστής και ανιματέρ της προπαγανδιστικής υπέρ της δημοτικής αρχής παράστασης της κοπής της πίτας, ήθελε τον δήμαρχο να μη βάζει κώλο στην θέση του κάτω στην πλατεία, αλλά να στέκεται πάνω στην σκηνή και να μοιράζει (στο δεύτερο μέρος των κοινωνικών βραβεύσεων) χειραψίες ή χάρτινα διπλώματα της οκάς.

Δεν θέλουμε να επεκταθούμε με λεπτομέρειες στα όσα αναφερθήκανε στο αυτοδοξαστικό της δημοτικής αρχής με τα δεκάδες επιτεύγματα που μας περιέγραψε ο δήμαρχος από το πολυσέλιδο παραμυθάκι που είχε μπροστά του.
Απλά να επισημάνουμε εντυπωσιασμένοι την παντελή απουσία χειροκροτημάτων όταν δις ή τρις ο δήμαρχος αναφέρθηκε στον κ. Παπαντώνη, με τους βαρόνους και τις βαρονέσες της πλειοψηφίας να κρατάνε τις παλάμες τους σε παγερή ακινησία.
Θα μπορούσε βρε αδελφέ κάποιος απ’ αυτούς τους να κάνει την αρχή, έστω και για να προκαλέσει ή ενθαρρύνει το κοινό για ένα κάποιο ευγενικό και τιμής ένεκεν χειροκρότημα, έστω ίδιο με αυτά που κατά τυχαίο και αμήχανο τρόπο γίνονται από ανίδεους στο τέλος κάποιου κομματιού κλασσικής μουσικής, ακολουθώντας τους γνώστες.
Αλλά πώς να χειροκροτήσουν, όταν πια έχει γίνει σύστημα κάθε τι κακό που περιγράφεται και συζητείται στο δημοτικό συμβούλιο να το αποδίδουν (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο) στον παλιό δήμαρχο ή όταν ο νυν δήμαρχος μιλάει για τις υπερπροσπάθειές του να ξεπληρώσει παλιά χρέη (!) δημιουργώντας μια εντύπωση ότι πιθανώς τα χρέη να προκλήθηκαν κακώς και παράλογα!

Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θέλουμε να πολυλογήσουμε για το πλήθος και την ποιότητα των βραβεύσεων, όπου στο one-man-show αυτονόητα κανένας Σπανάκης, Κρεμμύδας ή Σωπάκης δεν χωρούσε στην διαδικασία απονομής των βραβείων και στην οποία διαδικασία η μόνη που δεν προσκλήθηκε για να βραβευτεί ήταν η προγιαγιά μου από την Σαντορίνη.
Απλά θα δηλώσουμε εντυπωσιασμένοι από το γεγονός ότι στο όνομα της άρον – άρον εξομάλυνσης των σχέσεων και στο «μαλάγρωμα» λες και ψαρεύανε κέφαλους, συμπεριληφθήκανε σωματεία (όπως η RSF Hellas και η Μεσοποταμία) προς τα οποία η δημοτική αρχή δεν έχει επιδείξει ούτε και τόσο πολύ συμπάθεια, αλλά ούτε και την καλύτερη διαγωγή.

Έχει η δημοτική αρχή το δικαίωμα να παρουσιάσει το έργο της;
Φυσικά και το έχει εφόσον η συμπεριφορά της είναι αντίστοιχη του διαχειριστικού ρόλου που της έχει ανατεθεί και του υπερπαραταξιακού χαρακτήρα που οφείλει να έχει τόσο κατά την άσκηση των καθηκόντων της, όσο και κατά τις επίσημες δημόσιες εκδηλώσεις.
Αν αντί προπαγανδιστικής φιέστας κατά την κοπή της βασιλόπιτας ήθελε να προβάλει την υλοποίηση και τα κατορθώματα της δημοτικής παράταξης από την οποία προέρχεται η δημοτική αρχή, δεν είχε παρά να υποβάλει αίτημα προς τον Δήμο για να της χορηγηθεί η αίθουσα του Πολιτιστικού, όπως ακριβώς κάνουν και οι άλλες παρατάξεις ή φορείς.
Εκεί θα μπορούσε να διαλέξει προπαγανδιστικό ύφος και ρεπερτόριο, και θα μπορούσε να πανηγυρίζει για «περισσότερους από 600 συμμετέχοντες»
Έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία.
Γιατί κόμμα και κράτος ή παράταξη και δήμος δεν ταυτίζονται στα δημοκρατικά καθεστώτα, εκτός και στον δήμαρχο και την ηγετική του παρέα έχει δημιουργηθεί κάποιο είδος μέθεξης του "έγω" τους, όπου καταστροφικά και παράλογα μπερδεύονται οι έννοιες και οι καταστάσεις.

Πέρα όμως από αυτήν την σύγχυση, φαίνεται να υπάρχει και άλλη μία!
Κοπή της πίτας και Απολογισμός έργου δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Ούτε μπλέκονται, ούτε διαπλέκονται, ούτε το ένα αβαντάρει το άλλο.
Ο πρόθυμος δήμαρχος και η ομάδα του από τότε που ανέλαβαν, ουδέποτε συμμορφώθηκαν με την επιταγή του Νόμου, ο οποίος ρητά και κατηγορηματικά απαιτεί από τον δήμαρχο και τα όργανα άσκησης διοίκησης να κάνουν Δημόσιο Απολογισμό ενώπιον των δημοτών!
Κάποιες κομπορρημοσύνες, φληναφήματα και παρουσιάσεις εντός των τειχών του δημοτικού συμβουλίου είναι υπεκφυγές και αυτοκατανάλωση.
Η δημοτική αρχή κάτω από την σκοπιά του τυπικού, παρανομεί.
Υπάρχει όμως και η ηθική πλευρά του ζητήματος:
αυτή που λέει ότι η Λογοδοσία, πέρα από τυπικό απαιτούμενο σημαίνει δημοκρατική υποχρέωση και προαπαιτούμενο στα πλαίσια του πολιτικού πολιτισμού μας.

Δυστυχώς όσο νόστιμη κι αν ήταν η πίτα, κι όσο αν ήχησε ωραία ο ισχυρισμός ότι ο Δήμος οικονομικά πάει καλά, η παραδοσιακή βασιλόπιτα που έκοψε ο δήμαρχος ήταν χωρίς φλουρί για την πόλη και την κοινωνία της…

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

Ένας αντιπλημμυρικός υπόνομος
που τον κάνανε Όραμα...

Επί 25 και βάλε χρόνια, όσοι Μοσχατιώτες επιχειρούσαν κατά τη διάρκεια βροχής να διαβούν την διασταύρωση Χρ. Σμύρνης και Σολωμού έπρεπε περίπου να παραστήσουνε τους εξερευνητές που μπαίνουν μέχρι τη μέση για να περάσουν κατά πλάτος τον Αμαζόνιο, τον Ορινόκο ή κάποιο ποτάμι στους τροπικούς.

Διάφοροι λόγοι πάντα ανέβαλαν τα αντιπλημμυρικά που μετέβαλαν την πολύπαθη διασταύρωση, αλλά και άλλα κοντινά τμήματα της οδού Χρ. Σμύρνης σε απέραντες θάλασσες.

Στα αρνητικά κόστη αυτού του προβλήματος συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι για μια εικοσαετία και πλέον οι σημερινοί διοικούντες τον Δήμο.

Ακούγεται χοντρή αναίδεια σήμερα να εκδίδει το γραφείο τύπου της Κοραή ένα ακόμη «κίτρινο» Δελτίο Τύπου, όπου η δημοτική αρχή θριαμβολογεί ότι το έργο εντάχθηκε στο περιφερειακό πρόγραμμα και σύντομα τα τακούνια των κυριών και τα μπατζακλίκια των συνοδών τους θα παραμένουν στεγνά κατά την διέλευση τους από την εποχιακή λιμνοθάλασσα της Χρ. Σμύρνης.

Δηλαδή έξη τετραετίες υπό τον Ταξιάρχη Παπαντώνη τι παριστάνανε, τους μικρούς για τα θελήματα ή τις μικρές φιλιππινέζες;

Σήμερα έρχονται να κομπάσουν ότι υποσχεθήκανε λύση του προβλήματος και το πετύχανε!!!

Μάλιστα γνωστής ούσης της βλαχαδεριάς του συντάκτη των Δελτίων Τύπων του κ. Ευθυμίου, που πολλάκις καταντάνε ευθυμιάδες, το μέλλον να πραγματοποιηθεί έργο αναβιβάζεται σε «ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΓΟ» και σε μια «ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΞΗ»!

Σιγά δηλαδή να μην τους φύγει κανένας πόντος.

Εκεί όμως που ξηλώνεται ολόκληρο το καλσόν είναι όταν διαβάζει κανείς για «Όραμα» που χτίζει «το μέλλον για τις επόμενες γενιές»!!!

Ένα έργο ρουτίνας, που ένας αποφασιστικός δήμαρχος θα το είχε πραγματοποιήσει πριν πολλά χρόνια αν δυό – τρεις φορές κατέβαζε τους δημότες σε κλείσιμο του δρόμου, πάνε να μας το πλασάρουν για κάτι συγκλονιστικό και σπουδαίο.

Λιγάκι σεμνότητα καϋμένοι.
Διατελέσατε Πρόεδροι Δημοτικού Συμβουλίου, Αντιδήμαρχοι, μέλη Δημαρχιακής Επιτροπής, κλπ, κλπ, και τώρα μας παριστάνεται τους άρτι γεννηθέντες και πρωτοπαρουσιαζόμενους δια της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος.
Εικοσιτόσα χρόνια τι κάνατε; Μπρίκια κολλάγατε;

Το αντιπλημμυρικό που θα φτιαχτεί για να αποκαταστήσει μιά κατάσταση που πρόσβαλε το Μοσχάτο και το σχολίαζαν ρίχνοντας μπινελίκια ντόπιοι και ξένοι, είναι ένα έργο μικρού βεληνεκούς και η εκτέλεση του αυτονόητη.

Και ένα τελευταίο, που το έχουμε ξαναπεί και έχουμε επ' αυτού ξανασυμβουλεύσει στους ένοικους της Κοραή.
Ότι κι αν είναι… μικρό ή μεγάλο έργο… ανακοινώνεται με την δέουσα σοβαρότητα.
Σε ένα δημοτικό πίνακα ανακοινώσεων, σε ένα αντίστοιχο έντυπο ή ηλεκτρονική σελίδα στο διαδίκτυο οφείλετε να μιλάτε χωρίς προπαγανδιστικό ύφος και φυσικά χωρίς να αυτοεκθειάζεστε.

Ο Δήμος δεν είναι ούτε λάφυρο, ούτε ιδιοκτησία, ούτε εφαλτήριο σκοπιμοτήτων.
Ο Δήμος είναι για όλους και δεν ανήκει σε κανένα.

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Ορατότης λίαν περιορισμένη... Σοβαρότης μηδέν!

Πληροφορηθήκαμε τις ανακοινώσεις που έκανε ο Δημάρχος, κ. Ευθυμίου, προς τους Δημοτικούς Συμβούλους του για τις διάφορες θέσεις που θα πάρουν... αμοιβόμενες ή όχι.
Ο Δήμαρχος αποφάσισε να διατηρήσει όλους τους προηγούμενους Αντιδημάρχους εκτός από την κυρία Καπετανάκη.
Αυτή του η απόφαση δείχνει ότι από όλους τους προηγούμενους ήταν ευχαριστημένος για το έργο τους, εκτός από αυτό της κ. Καπετανάκη;
Η κυρία Καπετανάκη ήταν αντιδήμαρχος Μοσχάτου και υπεύθυνη για θέματα Παιδείας.
Ουκ ολίγες φορές άκουσαμε τον Δήμαρχο να αναφέρεται με κολακευτικά λόγια για το έργο της, την φιλοτιμία της και την εργατικότητά της.
Αν ο Δήμαρχος τα πίστευε τα λόγια του, τότε ποιος ο λόγος να αντικαταστήσει την κυρία Καπετανάκη;
Μήπως προσπαθεί να βολέψετε όλους τους δημοτικούς συμβούλους της ομάδας του για να κλείσει τα στόματα των όποιων δυσαρεστημένων;
Η κυρία Καπετανάκη ναι μεν μπορεί να ήταν άπειρη, αλλά προσπάθησε και εργάστηκε με αρκετό ζήλο για να φέρει το έργο της σε πέρας, έστω και αν μερικές φορές υπέπεσε σε σφάλματα λόγω κεκτημένης ταχύτητας.
Δηλαδή τι παραπάνω προσέφερε η κυρία Καραβία για να πάρει και πάλι θέση Αντιδημάρχου;
Το έργο της είναι παντελώς άγνωστο, γιατί απλώς δεν υπάρχει κανένα έργο.
Μια άλλη παράξενη περίπτωση είναι αυτή του κ Βιβλιοδέτη, έως τώρα προέδρου της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής, ο οποίος υποβαθμίζεται σε αντιπρόεδρος, βάζοντας στη θέση του τον κ. Σάββα μέχρι πρότεινος αντιπρόεδρο, ξεχνώντας προφανώς ο κ. Δήμαρχος ότι ήταν εκείνος που δεν έκανε αποδεκτή την παραίτησή του κ. Βιβλιοδέτη από πρόεδρο της Επιτροπής για το γνωστό θέμα της "πρόσληψης" των καθαριστριών.
Μάλιστα σε εκείνη την περιβόητη συνεδρίαση, ο κ. Δήμαρχος έπλεξε το εγκώμιο ως πρόεδρου της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής, λέγοντας ότι εργάζεται καθημερινά για τα σχολεία της πόλης και χωρίς καμμιά χρηματική αποζημίωση.
Μήπως για να παραμείνει θα έπρεπε να είχαν διοριστεί και δικά του συγγενικά πρόσωπα μέσω της Σχολικής Επιτροπής, όπως ακριβώς του πρώην αντιπροέδρου και σύντομα νέου προέδρου;

Κύριε Δήμαρχε (μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο) με αυτές σας τις αποφάσεις, έρχεστε σε πλήρη ανακολουθία με αυτά τα οποία κατά καιρούς έχετε πει για τους συνεργάτες σας.
Προσπαθείτε να τους βολέψετε όλους για να απολαμβάνουν όλοι κάποιας θέσης προς ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών και αυταρεσκειών, φτάνοντας σε σημείο να θεσπίζονται θέσεις πρωτάκουστες, χωρίς μάλιστα ουσιαστικό περιεχόμενο.
Αφού ορίσατε την κυρία Καπετανάκη εντεταλμένο σύμβουλο παιδείας (!!!!!!) για να της χρυσώσετε το χάπι, γιατί δεν θεσπίζετε και άλλες θέσεις εντεταλμένων, έτσι ώστε να μην υπάρχουν παράπονα από κανέναν μιας και ορισμένοι κρίνονται αναντικατάστατα golden boys και golden girls όπως η κ. Λουκάκη, ο κ. Μπούτσης, ο κ. Ντερέκας, κλπ;
Μήπως πέραν του κριτηρίου ότι όλοι πρέπει να πάρουν κάποια θεσούλα, υπάρχει για σας και το κριτήριο της αμοιβής για κάποιους;
Με τέτοιες παλαιομοδίτικες πρακτικές κ. Δήμαρχε και κύριοι της δημοτικής αρχής, το καράβι δεν πάει μπροστά γιατί υπάρχει περιορισμένη ορατότητα από μεριάς του καπετάνιου και η σοβαρότητα δυστυχώς δεν περισσεύει.
Φαντάζομαι ότι μετά από αυτές τις αποφάσεις του κ. Δημάρχου πολλοί θα είναι οι δυσαρεστημένοι μέσα στην δημοτική του ομάδα και πραγματικά εύχομαι να μη δούμε ακόμα χειρότερες καταστάσεις από αυτές του τελευταίου δημοτικού συμβουλίου.
Τότε που 13 από τους Δημοτικούς Συμβούλους της πλειοψηφίας καταψήφισαν την υποψηφιότητα Καραβασέλα για μια θέση μάλιστα που πραγματικά κανείς δεν θα ζήλευε.
Φαντάζομαι την χαρά ορισμένων από αυτούς, για την επιλογή σας να ορίσετε τώρα τον κ. Καραβασέλα πρόεδρο της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής, μετά από το γεγονός της καταψήφισής του.
Δίνω τις ευχές μου για επιτυχία στο έργο αυτών που ανέλαβαν, με την ελπίδα για περισσότερη σοβαρότητα και καλύτερη ορατότητα.


Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Η ΑΕ Μοσχάτου και το "Ταξίδι στο Αίγιο"



Ο 'ΜΟΣΧΑΤΙΩΤΗΣ' ΜΕΣΙΤΗΣ - Ο ΑΠΑΧΘΕΙΣ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΝΕΑΝΙΑΣ - ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Η ΑΕΜ 

Εκπληκτικά πράγματα. 
Η διοίκηση της Αθλητικής Ένωσης Μοσχάτου έβγαλε επίσημη ανακοίνωση (θα την διαβάσετε στο τέλος της ανάρτησής μας) με την οποία καταγγέι κάτοικο του Μοσχάτου ότι "ενεργώντας ερήμην του σωματείου και χωρίς την συναίνεσή μας, μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου ενήργησε ως manager του ποδοσφαιριστή μας Αρμάντο Γκούφα και τον μετέφερε στο Αίγιο να δοκιμαστεί απο την ομάδα του Παναιγιάλιου"!!!!!! 
Το να είναι διαφημιστής και μεσίτης ποδοσφαιριστών κάποιος προφανώς δεν απαγορεύεται, ειδικά σε μιά κοινωνία καπιταλιστική όπου όλα είναι προς πώληση και αγορά. 
Όμως η άσκηση κάθε επιτηδεύματος πρέπει να έχει κάποιους κανόνες ώστε να μπορεί ο κάθε προξενητης, διαφημιστής, μεσίτης ή πωλητής ποδοσφαιριστών να χαίρει κάποιας εμπιστοσύνης από τις ποδοσφαιρικές ομάδες, αν θα μπορούσε να τεθεί έτσι το ζήτημα. 
Οι συμβουλές του και η προώθηση κάποιου παίκτη μπορεί να έχουν τα στοιχεία κάποιας μυστικότητας, όχι όμως και χαρακτηριστικά πειρατείας και ενεργειών που φτάνουν στα άκρα, όπως στην περίπτωση του νεαρότατου ποδοσφαιριστή της ΑΕΜ. 
Το ακόμη εντυπωσιακότερο είναι ότι η μεταφορά του έγινε εν αγνοία του συλλόγου στον οποίο ανήκει και παίζει ο Αρμάνδος Γκούφα. 
Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν παραβάσεις οποιουδήποτε Νόμου που να καλύπτουν περιπτώσεις σαν και αυτήν της μεταφοράς ανηλίκου χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα, ώστε να 'δοκιμαστεί' από επαρχιακή ομάδα. 
Όμως προξενεί εντύπωση η αποδοχή (με όποιον τρόπο αυτή εκδηλώθηκε) από πλευράς του νεαρού ποδοσφαιριστή να ταξιδέψει έως το Αίγιο, λίγες ώρες πριν αγώνα της ομάδας του ενώ είναι βασικός παίκτης της. 
Κατανοεί τι ακριβώς κάνει στην ΑΕΜ και ποιές είναι οι μίνιμουμ ηθικές και άλλες υποχρεώσεις του προς τον σύλλογο και τους ανθρώπους που τον έχουν περιβάλλει με την αγάπη τους; 
Συμπέρασμα: 
Όταν κάποιος αγωνίζεται με την φανέλα του Μοσχάτου, παίζει για πολύ περισσότερα πράγματα από μιάν απλή συμμετοχή στην ενδεκάδα. 
(Αυτό διαρκώς πρέπει να καλλιεργείται από τους ιθύνοντες του σωματείου)
Αλλιώς σ' αυτόν που είναι εκτός κοινωνικού πλαισίου του δίνετε μιά μπάλα να κλωτσάει σε κάποιο οικόπεδο ή αλάνα μέχρι να περάσει κάποιος μεσίτης ποδιών για να τον δει ή του δίνετε τα παπούτσια στο χέρι και πάει στο καλό! 
Όσο "πολλά υποσχόμενος" και να είναι.

.....................................


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΕ ΜΟΣΧΆΤΟΥ....

Η Αθλητική Ένωση Μοσχάτου θα ήθελε να ενημερώσει όλους τους Μοσχατιώτες γιά κάποια πράγματα τα οποία συμβαίνουν εις βάρος των αγωνιστικών συμφερόντων του σωματείου.
Ο κος Νίκος Κοντόπουλος γνωστός Μοσχατιώτης, ο οποίος "δηλώνει" manager ποδοσφαιριστών, παρόλο που δεν είναι στην επίσημη λίστα της ΟΥΕΦΑ για δεύτερη φορά δημιουργεί πρόβλημα στην ομάδα μας. Μετά την περσινή αποτυχημένη του προσπάθεια να προσεγγίσει τον ποδοσφαιριστή μας Λεβαν Λαλιάνι, φέτος υπέπεσε σε ένα μεγαλύτερο ατόπημα παραμονές του κρίσιμου αυριανού προημιτελικού αγώνα κυπέλου της ομάδας μας. Ενεργώντας ερήμην του σωματείου και χωρίς την συναίνεσή μας, μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου ενήργησε ως manager του ποδοσφαιριστή μας Αρμάντο Γκούφα και τον μετέφερε στο Αίγιο να δοκιμαστεί απο την ομάδα του Παναιγιάλιου. Αδιαφόρησε πλήρως αν αύριο είχαμε αγώνα και χρειαζόμαστε τον ποδοσφαιριστή μας. Ενημέρωσε τον κηδεμόνα του ανηλίκου παιδιού παραπληροφορώντας τον και το συμβούλεψε να προσποιηθεί αρρώστια στο σωματείο μας. Ο κος Κοντόπουλος όπως ενημερωθήκαμε εκ των υστέρων από τον κηδεμόνα του παιδιού ενεργεί μαζί με τους κκ Μιχάλη Φούντα και Π.Ξανθόπουλο. Στον κύριο Κοντόπουλο έχουμε απευθύνει πολλές φορές παράκληση προειδοποίηση να μην πλησιάζει ποδοσφαιριστές της ομάδας μας χωρίς την συναινεσή μας και ιδιαίτερα τους ανήλικους αλλά αδιαφορεί προκλητικά. Επιφυλασσόμεθα για τις ενέργειες μέσω της νομικής οδού δια του νομικού μας συμβούλου κου Μελιστα. Προς το παρών θελουμε να γνωρίζουν ολοι οι Μοσχατιώτες ότι εξαιτίας των ενεργειών του "συμπολίτη" μας κου Κοντοπουλου έχει δημιουργηθεί ένα πολύ άσχημο κλίμα στις τάξεις της ομάδας παραμονές ενός κρίσιμου ματς. Οποιοδήποτε δυσμενές αποτέλεσμα θα είναι απόρροια των παραπάνω ενεργειών που αποπροσανατόλισαν την ομάδα μας.
Θα επανέλθουμε αναλυτικότεροι σύντομα
Παραδίδουμε τα παραπάνω αναφερόμενα στην κρίση σας

Το Δ.Σ. της ΑΕ Μοσχάτου.

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

Με "άρωμα Βυζαντινισμού"
οι δημαιρεσίες στο Δήμο Μ&Τ

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της δημοτικής διακυβέρνησης Παπαντώνη υπήρξε η συνεκτικότητα της παράταξης με την οποία διοίκησε τον Δήμο Μοσχάτου επί ένα τέταρτο του αιώνα. 

Το Όραμα και οι στόχοι για ένα σύγχρονο Μοσχάτο και μια άλλη αυτοδιοικητική φιλοσοφία, οι καλές, φιλικές και έως συντροφικές διαπροσωπικές σχέσεις, οι ηγετικές ικανότητες του επικεφαλής και η ιδεολογικοπολιτική ευμάρεια του πολιτικού φορέα στην οποία στηριζόταν η παράταξη, συνέβαλαν αποφασιστικά στο δέσιμο, στην συνεκτικότητα και στην ενότητα. 
Αυτό (πέραν των άλλων) υπήρξε και το όπλο για την μακροημέρευση στην εξουσία, αλλά κυρίως για την επίτευξη σημαντικού έργου υπέρ της πόλης. 

Στην μεταπαπαντωνική περίοδο, παρότι ο κ. Ευθυμίου κατόρθωσε να διατηρήσει αρτιμελή την δημοτική του ομάδα επί μία διετία, δεν πέτυχε μίαν ανάλογη εικόνα στα πολιτικά χαρακτηριστικά και στην συμπεριφορά της σημερινής δημοτικής πλειοψηφίας. 
Σε αυτό δεν είναι άμοιροι παράγοντες και καταστάσεις, όπως: η πολιτική κατάπτωση του ΠΑΣΟΚ, η ύπαρξη ομαδοποιήσεων και φραξιών, ο ωφελιμισμός και η μισθοφορική αντίληψη σε σχέση με τα χρήματα που προκύπτουν από θέσεις και αξιώματα, κλπ. 

Οι δημαιρεσίες που διεξάχθηκαν την Δευτέρα 6/1/12 και τα όσα συνέβησαν κατά τις ψηφοφορίες για την ανάδειξη των μελών του Προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου, της Οικονομικής Επιτροπής και της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής, απέδειξαν όλα τα παραπάνω, γεγονός όμως που δεν δίνει εγγυήσεις για το μέλλον του Μοσχάτου και του Ταύρου και μάλιστα σε χαλεπούς καιρούς όπου η Τρόϊκα εισβάλει στην τοπική αυτοδιοίκηση και οι χορηγούμενοι πόροι προς τους Δήμους γίνονται εμφανέστατα ανεπαρκείς. 

Το πιο ανησυχητικό όμως έχει να κάνει με την εμφάνιση ενός παραδημαρχεύοντος κέντρου που σαν σκοπό έχει την επιβολή του στο εσωτερικό της πλειοψηφίας και σαν στόχο την καθιέρωση του σαν την διάδοχη κατάσταση μετά τον κ. Ευθυμίου. 

Πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί η περιορισμένη υπερψήφιση (για να εκφραστούμε κομψά) δημοτικών συμβούλων της πλειοψηφίας, όταν μάλιστα ήταν προτεινόμενοι από τον ίδιο τον δήμαρχο; 
Πρόκειται για «μαύρισμα» όταν η δημοτική ομάδα Ευθυμίου διαθέτει 21 ψήφους και για παράδειγμα ο κ. Καραβασέλας λαμβάνει 10 ψήφους εκ των οποίων 3 προέρχονται βεβαιωμένα από δημοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης! 

Το φαινόμενο αυτό είναι κάτι παραπάνω από «μαύρισμα», από αμφισβήτηση ή από μια διάθεση έκφρασης αντιπάθειας. 
Είναι ένα μήνυμα πολιτικής ισχύος και πολιτικής προειδοποίησης: εμείς κουμαντάρουμε και καθίστε ήσυχα (ή δηλώστε υποταγή), το οποίο εκείνοι που το συνέταξαν και το εξέπεμψαν με ποικιλλόμενη ένταση δεν περιορίστηκε μόνο στον κ. Καραβασέλα, αλλά επεκτάθηκε στους Χρονόπουλο, Φουστιέρη, Καπετανάκη… 
Μπορεί μάλιστα να είναι και πιο σύνθετο ζήτημα αν αρχίσει κάποιος τις γεωμετρικές αναζητήσεις στο τρίγωνο: Ευθυμίου – Ντερέκας – Μπούτσης/Δαμηλάκος και τις λογικές εξηγήσεις στα όσα έπονται με τους διορισμούς αντιδημάρχων, προέδρων νομικών προσώπων και επιτροπών, κλπ… 

Μάλιστα ως μια μικρή παρένθεση (που δεν έχει σχέση με τους Παπαντωνικούς επιγόνους και την αλληλοφαγωμάρα τους) θα σημειώναμε ότι η προκλητικότητα και η αλαζονεία του παραδημαρχεύοντος κέντρου επεκτάθηκε και προς τα αριστερά, στοχοποιώντας τον ενοχλητικό κ. Τουφεξίδη που ως γνωστόν ανήκει στην αντιπολίτευση, μη υπερψηφίζοντας τον κατά την πρώτη ψηφοφορία για την Οικονομική Επιτροπή. 
Και το κάνανε μόνο και μόνο γιατί ασκεί σκληρή κριτική, κάνει ορθολογικές παρεμβάσεις και γιατί στην υπόθεση του χαρατσιού +0,10% (Τέλος Κτήσης Ακινήτων) αποκάλυψε λάθη στην «γραμμή Δαμηλάκου» και φυσικά γιατί τολμάει για την υπόθεση αυτή να προχωρήσει σε καταγγελία στον ελεγκτή Δημόσιας Διοίκησης. 

Πολλά μέλλουν να αποκωδικοποιηθούν. 
Αυτό όμως που δεν μπορεί να κρυφτεί είναι η δυσοσμία του βυζαντινισμού που σκεπάζει την Κοραή, όπως η αιθαλομίχλη το λεκανοπέδιο. 
Η ίντριγκα, το παρασκήνιο, η σκοπιμότητα και η αλαζονεία προεξάρχουν, την ίδια ώρα που απουσιάζει κάθε έργο ουσίας υπέρ των πολιτών και της πόλης. 
Κάπως έτσι παρήκμασε το Βυζάντιο, άνοιξε η Κερκόπορτα και τελικά έπεσε η Κωνσταντινούπολις

Στις "βυζαντινές" δημαιρεσίες του Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου, με το πέρας της διαδικασίας ο κ. Ευθυμίου ζήτησε δημόσια (!) και φανερά προβληματισμένος να παραμείνουν οι δικοί του στην αίθουσα!
Είναι σίγουρο ότι στην συζήτηση που ακολούθησε (απόντων των δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης και κάποιων ανεπιθύμητων παρισταμένων) πολλά θα είχαν να πουν περί ενότητας και άλλων συναφών..

Όμως κ. Δήμαρχε, κλείνοντας η κερκόπορτα της αίθουσας συνεδριάσεων, οι πραγματικοί εχθροί έμειναν μέσα… 
Ήταν και είναι παρόντες!!!... 
(κάτω από οποιανδήποτε έννοια που ο καθένας θέλει ή μπορεί να δώσει)

Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

Τα παιδιά της Λάμπρου Κατσώνη

Τα τρία τελευταία χρόνια άρχισε ένα νέο κέφι στη ζωή των Ευρωπαίων!
(που να το βρουν στην πραγματικότητα οι Τεύτονες)
Η αρχή βέβαια έγινε από τα εβραιόπουλα…

Μαζεύεται λοιπόν μια παρέα ηλικιωμένων ανθρώπων που έμεναν περίπου στην ίδια γειτονιά ή ήσαν συμμαθητές (τα παιδιά της οδού Jozef) και τα λένε...

Άλλοτε άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, αλλά άλλοτε και απλοί άνθρωποι, καταθέτουν τις αναμνήσεις τους πριν από μισό αιώνα, σε μιαν αίθουσα προς ενίσχυση της λέσχης τους, δίνουν τον οβολό τους, επισημαίνουν στο ακροατήριο ότι πάσα προσφορά εκπίπτει του φόρου τους (!) και παρακολουθώντας εγώ η Ελληνίδα τις αναμνήσεις τους, παγώνω από κρυαμάρα!
Ο ένας πήγαινε με το ποδήλατο στο ποτάμι κι ο άλλος έτρωγε κρυφά μαρμελάδα!
Ουάου!

Εμείς αναπνέοντας στη χώρα του ήλιου, ζεστοί άνθρωποι δεν πουλάμε τις αναμνήσεις μας, ούτε ανήκουμε σε λέσχες!
Ο καθένας μας είναι μια ολόκληρη πηγή αναμνήσεων, τι να πρωτοπούμε, τι να πρωτογράψουμε, γιατί σαν πολύπαθος λαός, από τη μια κατοχή στην άλλη, κι από τον ένα ξεριζωμό στον άλλον, έχουμε κιβωτό αναμνήσεων με απέραντο πόνο, αλλά και στιγμές μοναδικές …γεμάτες από ποίηση ζωής.
Σαν κι αυτήν που μου θυμίζει η πόζα με τα πέντε κοριτσάκια.
Βλέποντας την (μία από τις ελάχιστες φωτογραφίες μου, της χρονιάς του 1950), θα σας γράψω αναμνήσεις από τον Όρμο του Φαλήρου, γιατί έτσι όπως πάνε τα πράγματα, δε τη γλυτώνουμε και σύντομα θα δούμε το νέο Ντουμπάι!!!

Μια προέκταση του σπιτιού μου ήταν ολόκληρο το Φάληρο, ως τη «δεύτερη στάση Καλαμάκι» κι ο λόγος ήταν ότι οι αδελφές της μητέρας μου έμεναν εκεί: στην «πρώτη» και στη «δεύτερη» στάση, αλλά και η νονά μου είχε ένα κιόσκι με καλαμιές σκεπασμένο μέσα στη θάλασσα (στην «πρώτη στάση»), σαν κι αυτά που έχει τραβήξει φωτογραφίες παλιές ο Fred Boissona.

Στον όρμο ψάρευε ο νονός μου με τη βαρκούλα του, και πουλούσαν την ψαριά τους στο χόρτινο ταβερνάκι τους.
Η νονά μου, Παρασκευή την έλεγαν, ήταν αδελφή του παππού μου, χωρίς βαρυγκώμια μας έκανε όλα τα χατίρια!
Την αγαπούσαμε όλοι.

Αργότερα η κόρη τους αγόρασε από πάνω (ακριβώς στο δρόμο επί της Ποσειδώνος) οικόπεδο, και έκτισε τα χρόνια του ’55 τη μοναδική «ΜΑΡΙΔΑ» που τις εποχές του ‘60 κατέβαινε όλη η Αθήνα να φάει μαριδάκι…
(Τώρα η τρίτη γενιά το έχει ενοικιάσει σε μιά πιτσαρία)

Όποτε είχε λιακάδα και τις Κυριακές, πηγαίναμε με τα πόδια, μαζί με τις γειτονοπούλες μου, ως εκεί.
Μόλις φθάναμε στις Τζιτζιφιές, βλέπαμε στην Παναγίτσα τα κτήρια της Αεροπορίας (εκεί που είναι το Media Markt), ε, και σε ευθεία σε λίγα λεπτά φθάναμε Φλοίσβο!
Έπειτα με βήμα γοργό, τσιφ Καλαμάκι!

Τα καλοκαίρια αλλά και τις ζεστές μέρες όλων των εποχών πηγαίναμε στην ακροθαλασσιά για το αγαπημένο μας παιχνίδι: να μαζέψουμε «μεζέ»! …που ήταν κάτι πεντανόστιμα καβουράκια και μικρές γαριδούλες κάτω από τα βραχάκια.
Τα καβουράκια τα πιάναμε ένα -ένα, και τις γαριδούλες με δύο απόχες «δια φραγμού διόδου»!
Τρώγαμε και μπόλικες πεταλίδες που βγάζαμε πάνω από τα βραχάκια μ’ ένα σουγιά και στύβοντας επί τόπου λεμονάκι!

Όταν κάναμε την ψαριά μας, τα δίναμε της νονάς μου και τα τηγάνιζε, ενώ εμείς πηγαίναμε στο εσωτερικό, στις ανηφοριές του Καλαμακίου, όπου κόβαμε τρυφερή ρόκα που ήταν παντού σ’ όλα τα χωράφια του (σπίτια ήταν ακόμα ελάχιστα), την οποία η νονά την έκανε μια πεντανόστιμη σαλάτα μαζί με διάφορα άλλα λαχανικά και που μας άρεσε πολύ.
Μας φίλευε κι εκείνη ότι είχε, με πρωταρχικό το ζυμωτό ψωμί της που από τότε ήταν «gourmet»!
Ψωμάκι ψητό με λάδι και ρίγανη και οι πάντα θεσπέσιες τηγανιτές πατατούλες.
Τα καβουράκια που τρωγόντουσαν ολόκληρα κι ήταν μαλακά, η νονά τα’ αλεύρωνε μαζί με τις γαριδούλες!
Τι ζωντάνια, τι ξενοιασιά!
Τι ποίηση ζωής, λέω τώρα.

Όταν ερχόταν η άνοιξη μας έπαιρνε στο μεγάλο περιβόλι του σπιτιού της και τρώγαμε φρέσκα κουκιά, στην οδό Θουκυδίδου, δύο στενά πάνω από την Ποσειδώνος.
Εκεί κοντά είχε και το σπίτι της, με μεγάλο κήπο, με φρούτα, με λαχανικά, κοτέτσι με κότες και κοκόρια, αλλά και κουνελάκια και κατσικούλες.
Σαν Λειβαδιτίσσα έφτιαχνε και μοναδικές χυλοπίτες και τραχανά…
Τι χρυσοχέρα γυναίκα!

Πολλές φορές την άνοιξη, τα καλοκαίρια, όταν ο καιρός ήταν κάλμα κι ο ορίζοντας ανοιχτός, επιστρέφαμε το απόγευμα με τη βάρκα του νονού μου εδώ… έξω από το γυμνάσιο του Μοσχάτου… Ασφαλώς δεν πρυμνοδετούσαμε!
Αράζαμε στα ρηχά, τσαλαβουτούσαμε δυό - τρία βηματάκια κι αποχαιρετούσαμε τον νονό - Κωστή που θα πήγαινε στον όρμο ανοικτά για ψάρεμα.
Όταν ένα βράδυ για πρώτη φορά γύρω στα 13 – 14 μου χρόνια είδα τον Όρμο του Φαλήρου από τη βάρκα, με τα πολύχρωμα φώτα και ακόμα τα πιο έντονα στις Τζιτζιφιές και στο Μοσχάτο των μπουζουξίδικων μαγαζιών να λαμπιρίζουν, …μαγεύτηκα!
Ένας μοναδικός πίνακας νυκτερινής γιορτής!
Έτσι τον είδαν τα παιδικά μου μάτια.

Στη φωτογραφία, στο βάθος, στην άκρη της θάλασσας φαίνεται και η βίλλα του πρωθυπουργού της Κατοχής, του Κ. Λογοθετόπουλου (τώρα παιδική χαρά, στάση Β! Καλαμάκι), η ακρογιαλιά του με τα βραχάκια του, πηγή καβουριών και μικρής γαρίδας.
Στη φωτογραφία η Νανά με τις κοτσίδες, αλλά και οι αγαπημένες γειτόνισσες της Λάμπρου Κατσώνη πού δεν υπάρχουν πια:
η Βαγγελίτσα, η Ελένη, η μικρή Ειρήνη, αδελφές και οι τρεις, έφυγαν πολύ νέες, γεύθηκαν όμως τη χαρά της παιδικής και νεανικής ζωής.
Η ψηλή Λίτσα χάθηκε στα Δυτικά προάστια από χρόνια.

Εγώ τώρα τι να πω?
Φάληρο μου, ένα μοναχά θα σου πω, μου φτάνει… πως μεγάλωσα με σένα.

...............

ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ 

Γράφω 2-3 πράγματα εδώ κάτω για να μην βαρύνω ένα τόσο όμορφο και νοσταλγικό κείμενο. 
Λοιπόν, είχα μέρες να πάρω σημεία ζωής (κάποιο email ή έστω ένα τηλεφώνημα) από τη Νανά και ανησύχησα. 
Της έστειλα ευχετήριο μήνυμα και μου απάντησε ότι παραμένει μεν "ένδον" και παραζαλισμένη από πάμπολλα χαράτσια της τρικομματικής αλλά ταυτόχρονα παραμένει ζωντανή και ανυπότακτη! 
Το επιβεβαίωσε στέλνοντας το παρακάτω κείμενο μαζί με την πολύ όμορφη από τα περασμένα, φωτογραφία που κατά βάση υπήρξε η γενεσιουργός αιτία να γράψει το σύντομο σημείωμα της στο παρελθόν. 
Δεν ήταν δα και εύκολες κείνες οι μετεμφυλιακές ημέρες του '50, όμως σίγουρα ήταν πιο όμορφο το Μοσχάτο, χάρμα οφθαλμών η παραλία και ο Φαληρικός όρμος - σχεδόν μια περιοχή που σήμερα θα έμπαινε σε πρόγραμμα natura ως διατηρητέο φυσικό μνημείο - και πέρα από αυτά υπήρχε η ελπίδα και η κοινωνική ανέλιξη... 
Μερικά ίσως ακουστούν αξιοπερίεργα έως και ακατανόητα για τους πολύ νεότερους. 
Όμως ας κάνουν ένα ταξίδι φαντασίας σε μιά Αθήνα που δεν υπάρχει και πιθανότατα δεν θα υπάρξει πια, όσο κι αν κάποιοι υποθετικά θα προσπαθούσαν να την αναπλάσουν με βάση τα μορφολογικά στοιχεία εκείνης της εποχής (άσε που πλέον ο Σαμαράς κατ' εντολήν των κερδοσκόπων την θέλει μιάν "ελληνική Ριβιέρα)

Χώρια που υπήρχε και η τότε κοινωνική πραγματικότητα και τα αντίστοιχα ήθη και έθιμα που αυτά κανείς δεν μπορεί να τα κάνει animation... 

Σ.Μ.

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

Ο Ηγεμόνας χαρίζει τα οφίτσια!

Μαζευτήκανε σήμερα οι βαρόνοι και οι βαρονέσες του Ευθυμίου για να τους μοιράσει το αφεντικό τους τις θέσεις που θα αναλάβουν την ερχόμενη κρίσιμη 2ετία.

Έχοντας από καιρού αποθάνει το κομματικό ΠΔΟ (Πρωτοβάθμιο Δημοτικό Όργανο) που υποτίθεται ότι θα καθοδηγούσε την σημερινή πασοκική (sic) διοικούσα τον δήμο αρχή, αλλά και ο ίδιος ο εναπομένον πολιτικός φορέας έχοντας ενδυθεί με τα κουρέλια της κεντροδεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού, τότε καταντάει τύποις και ουσία Ηγεμονικό δικαίωμα για τον κ. Ευθυμίου ο ορισμός των αντιδημάρχων και των άλλων αμειβόμενων τίτλων διοίκησης που θα αποδοθούν από τώρα και μέχρι το Φλεβάρη στους πιο πιστούς του.

Λέμε πιστούς και όχι ικανότερους γιατί υποψιαζόμαστε τα ίδια και τα ίδια παιχνιδάκια υπέρ ανθρώπων που αποφεύγουν τα κρίσιμα πόστα (οικονομικά, τεχνικά έργα, καθαριότητα) και επιφυλάσσουν για τον εαυτό τους θέσεις ΚΑΙ με παραδάκι, ΚΑΙ με διεισδυτικότητα στις μάζες των ψηφοφόρων, αλλά ΚΑΙ που αφήνουν (αν δεν κάνουμε λάθος) ακέραιες τις αποδοχές από την κανονική εργασία τους.
(δηλαδή, και ο σκύλος χορτάτος και η πίττα ολόκληρη)

Αθλητισμός και Πολιτισμός είναι συφερτικοί τομείς και μπορούν να αποδώσουν οφέλη, όταν μάλιστα δεν υπάρχει ένα απαιτητικό κοινό ή όταν θιγόμενα μέρη σταματούν μόνο σε κάποιες διαμαρτυρίες και φληναφήματα.

Βλέπεις το προεκλογικό πραξικόπημα (στα πλαίσια της πάλαι ποτέ τοπικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ) και η ιδιοποίηση δεδομένων και ανθρώπων υπέρ του ηγεμόνα, είναι μια πράξη που δεν μπορεί με τίποτα να παραγνωριστεί.

Παρά ταύτα και για να μην έχουμε καμία αμαρτία για όσα μέλλουν να συμβούν, λέμε στον ηγεμόνα:
Η πόλη πέρα από τις αντιθέσεις και την όποια αντιπολιτευτική πρακτική πρέπει να διοικηθεί σωστά.
Να παραχθεί έργο με ουσία.
Και στον Αθλητισμό και στον Πολιτισμο υπάρχουν καλύτερες επιλογές στο προσωπικό που διαθέτεις.
Και το ξέρεις.
Άρα η ευθύνη θα είναι πλήρης και προσωποποιημένη.

Τα είπαμε, και ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν...

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2013

13 Ευχετήριες καρτούλες
προς τη δημοτική αρχή
για ένα δημιουργικότερο 2013

Κύριε δήμαρχε
και κύριοι της δημοτικής αρχής
σας εύχομαι προσωπικά και ολόκληρη η ΜοσχατουΠολις
από καρδιάς ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ!
Επειδή όμως οι ευχές
πρέπει να δίνουν πραγματικές προοπτικές
έτσι ώστε να έχουμε ένα δημιουργικότερο 2013
σας στέλνουμε 13 ευχετήριες καρτούλες
που μιλάνε για την ουσία των ευχών...
Δεν χρειάζονται πάντα πολλά χρήματα
αλλά διάθεση και μεράκι βελτίωσης...
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.