Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Υπάρχει Ελπίδα;

ΕΝΑ ΑΓΩΝΙΩΔΕΣ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΕ ΝΤΕΚΟΡ ΤΗΝ ΚΑΦΚΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ

"Στην αγωνία του καθημερινού πολίτη βρίσκεται η προσπάθεια να συλλάβει και να εξηγήσει αυτό που τον ξεπερνά. Η συσσώρευση αυτής της αγωνίας είναι σαν τον καρκίνο που μεγαλώνει και εξασθενεί το κοινωνικό γίγνεσθαι" - Στέφανος Αβακιάν

Φεύγοντας στα 41 χρόνια του από τη ζωή (το 1925), ο Φράντς Κάφκα κληροδότησε στην ανθρωπότητα ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας: το βιβλίο του η «Δίκη». 

Το βιβλίο αυτό παίρνει σάρκα και οστά στην σημερινη πραγματικότητα του Έλληνα πολίτη... 

Γιατί? 

Γιατί ο πρωταγωνιστής του βιβλίου του που καταστρέφεται πνευματικά, πολιτιστικά και ηθικά, προσπαθεί να βρει εξηγήσεις που κανένας δεν είναι διαθέσιμος να του δώσει! 

Το βιβλίο είναι μια ανοικτή κριτική του συγγραφέα προς τη δύναμη της εξουσίας, αυτή που μας δίνει την αίσθηση ότι όλα είναι ΠΙΟ δυνατά από αυτόν (τον πολίτη) και ότι κάθε αντίσταση είναι περιττή! 

Ο Ήρωας του βιβλίου - κι όπως τώρα κάθε Έλληνας - αφήνεται να παρασυρθεί από την εξουσία που τον απογυμνώνει από τα δικαιώματα του και του στερεί τη διάθεση για αντίσταση και τελικά τον συντρίβει… 

Ούτε η τέχνη, ούτε η επιστήμη, ούτε η θρησκεία μπορούν να του δώσουν απάντηση. 

Ο πολίτης καλείται να στηρίξει ένα σύστημα (εδώ και τώρα!) το οποίο όχι μόνο τον εκμηδενίζει, αλλά πρέπει αναγκαστικά να πιστέψει ότι τον αντιπροσωπεύει! 

Αυτή η αντίφαση δημιουργεί κενά τεράστια και πληγές που αμαυρώνουν την κοινωνική ταυτότητα μας . 

Κανένας από την πολιτική ηγεσία δεν θέλει να εξηγήσει το «Γιατί» και την προσωπική αγωνία του Έλληνα πολίτη, γιατί ξέρουν ότι η αποδοχή και η συγκατάβαση είναι δεδομένες! 

Έτσι με σύμμαχο το φόβο που σκορπούν και είναι η μονή λογική τους (!) οδηγούν τον Έλληνα σε ΑΦΑΝΙΣΜΟ (όπως και τον ήρωα του Κάφκα) που είναι ο θάνατος και ο οποίος γίνεται δεκτός με ανακούφιση από μας τους ίδιους για να τελειώνει το μαρτύριο μας! 

Υπάρχει ελπίδα? 

Την απάντηση την αφήνω σε σας… τους νέους.

7 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω αν εδώ που φτάσαμε υπάρχει ελπίδα. Αδυνατώ να το ψάξω. Ξέρω όμως ότι θα ήθελα να ελπίζω σε έναν αξιοπρεπή θάνατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. νανα ιωαννιδου5 Νοεμβρίου 2012 - 4:21 μ.μ.

    Αγαπητε Συκοφαντη
    Μολις γραψατε ,ενα υψηλο νοημα
    συνωνυμο
    της αξιοπρεπειας της ζωης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θυμώνω που το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι τα λέτε σωστά κ. Ιωαννίδου. Δεν μπορώ να εξηγήσω πως μας τσαλακώνουνε έτσι, όταν αν 'τρελλαθεί' η λαοθάλασσα που κατεβαίνει στις πορείες μπορεί να κάνει μιά χαψια τα ΜΑΤ που στήνουνε απέναντι μας. Να φάμε μαζί και τον καρκίνο που μας μπολιάζουν. Συμφωνώ με το Συκοφάντη. Ή αυτοί ή εμείς / μ ένα έντιμο θανατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μία εκπαιδευτικός 2ΓΛΜ6 Νοεμβρίου 2012 - 3:45 μ.μ.

    Είναι λυπηρό να είναι τόσο μικρή η 'συζήτηση' πάνω σένα τόσο σημαντικό ζήτημα - φαινόμενο θα έλεγα. Μόλις γραφτεί κάτι για δημοτικά παρατράγουδα όλοι παίρνουν το τουφέκι τους και αρχίζουν τα φανατικά σχόλια. Τι είναι πιο σοβαρό τελικά; …και πόσο άρρωστοι είμαστε; Τώρα στα όσα γράφετε κ. Ιωαννίδου θα έλεγα ότι υπάρχει ελπίδα. Είναι μια μικρή φωτίτσα καταχωνιασμένη που περιμένει την ευκαιρία και το χέρι που θα την μεταλαμπαδεύσει. Τώρα περιμένει γιατί δεν υπάρχουν οι συνθήκες. Ο καθένας μόνος του. Μόνη η ΓΣΕΕ, μόνο το ΠΑΜΕ, μόνος ο ΣΥΡΙΖΑ, κλπ, και όλοι ανοργάνωτοι και χωρίς συνεργασία ώστε φτάσαμε σήμερα να μην υπάρχει μέσον να πάμε στο κέντρο!!!!!!!!!!! Ο αγώνας που θα γίνει εναντίον των Γερμανών και των Μερκελιστών θα έρθει, έστω και αργά και ο φόβος θα πάει στην πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. νανα ιωαννιδου6 Νοεμβρίου 2012 - 6:08 μ.μ.

    Φιλτατη εκπαιδευτικος 2ΓΛΜ
    Μακαρι να ειναι ετσι.Δεν σας κρυβω ειμαι
    σκεπτικη μ ολη την ανοργανωσια που λετε
    Σκεπτομαι γιατι αραγε ? παιζουν κι αυτοι το παιχνιδη? Τους πλησιασαμε για τους καρκινοπαθεις
    ανεργους .Αλλος κοσμος μας φανηκε ,δεν ζει τα
    προβληματα μας! Αν πειτε για εναν βουλευτη
    πολυ φιλο μου οικογενειακο γελουσε! εκει μου λεει εισαι ακομα !!! Ας Ευχηθουμε σε ολους μας
    καλη δυναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σκέφτομαι, πώς αυτοί που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική κρίση είναι οι νέοι μας που θα έπρεπε να είναι πρωτοπόροι στον αγώνα για το μέλλον τους. Συνεπώς της οικονομικής έχει προηγηθεί η αξιακή κρίση. Ο Χρήστος Μαλεβίτσης (ή ο καθηγητής Φιλοσοφίας Σπύρος Κυριαζόπουλος; αείμνηστοι πάντως και οι δύο λαμπροί Έλληνες) είχε διατυπώσει προ 3-4 δεκαετιών έναν αφορισμό : " οι νέοι σήμερα είναι ελεύθεροι να εκφραστούν, αλλά δεν έχουν τι να εκφράσουν". Η κατάσταση αυτή της πνευματικής αφασίας προετοιμάστηκε προ πολλού και τώρα ζούμε τις συνέπειες : δεν αναγνωρίζουμε το Τέρας... πώς να το πολεμήσουμε; Μόνη παρηγορία έρχεται πάλι από τον Μαλεβίτση : "η δυσχέρεια συνθέτει πολιτισμούς ενώ η ευχέρεια τους αποσυνθέτει" ("Τα μήλα των εσπερίδων"). Ζούμε τους έσχατους χρόνους της ευχέρειας του Δυτικού παραδείγματος. Το θέμα είναι, προλαβαίνουμε να σώσουμε τίποτα ή θα μείνουν αποκαΐδια από τη λαίλαπα που θα ακολουθήσει;
    Πέτρος Δημητρίου - δάσκαλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. νανα ιωαννιδου6 Νοεμβρίου 2012 - 9:11 μ.μ.

    Πετρο
    Οπως παντα γεματος απο γνωση και προβληματισμο
    Αυτο ομως δεν το ελεγαν μονο οι φιλοι μας
    Κυριαζοπουλος και Μαλεβιτσης αλλα και ο πατερας σου
    στ ατελειωτα βραδυα συζητησεων , ο καπεταν Νικηφορος
    Ποσα δεν ειχε προβλεψει απο τα τωρινα ......
    πριν 30 χρονια . Αθανατοι αυτοι οι Ελληνες .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια