Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

VENCEREMOS ή, άλλως ειπείν, ξεδώσαμε και σήμερα

«Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα: 
ή πέρασμα στο σοσιαλισμό ή κατρακύλισμα της ανθρωπότητας στη βαρβαρότητα» 
ΕΝΓΚΕΛΣ
     
Υπάρχει, αλήθεια, κάποιος που πιστεύει ότι αυτός ο ταλαίπωρος και αξιοπαθών λαός έχει σωτηρία?  
(Το «αξιοπαθών», καμμιά σχέση δεν έχει με τιμωρία, επειδή «μαζί τα φάγαμε») 
Μετά την απεργία της 26ης Σεπτέμβρη, πείστηκα περί του αντιθέτου. 
Ναι, άργησα να πειστώ. 
Είμαι η τελευταία των Μοϊκανών, φαντάζομαι. 
Θα πρεπε να το είχα συνειδητοποιήσει τότε, που άκουγα ότι τρέχουμε πανικόβλητοι να προμηθευτούμε τους καινούριους αποκωδικοποιητές, μη τυχόν και χάσουμε την ηδονή να ακούμε Καψή και Πρωτοσάλτε!  αλλά επιτέλους είδα την ωμή πραγματικότητα.
       
Κανείς δε θέλει να αλλάξει τίποτα. 
Κανείς δε θέλει να φύγουν «οι βάρβαροι». 
«Αυτοί οι άνθρωποι είναι μια κάποια λύσις», όπως λέει κι ο ποιητής. 
Χωρίς βαρβάρους, ποιος ο λόγος ύπαρξης των αγωνιστών τύπου «Παναγόπουλος»?  
Xωρίς βαρβάρους, πώς θα δικαιολογούν οι όψιμοι αγωνιστές κι επαναστάτες τα πύρινα γραφόμενά τους στα bloggs και τα sites
Πώς θα ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους? 
Για να μην αναφερθώ στα εν βουλή κόμματα, που έδειξαν για άλλη μια φορά πως δε θέλουν να αλλάξει τίποτα μα τίποτα.
      
Όμως, κάποιοι ρομαντικοί, όπως η αφεντιά μου, δεν έχουμε λόγο ύπαρξης, αν πάψουμε να ονειρευόμαστε και να προσπαθούμε. 
Κι αυτή τη στιγμή, προσπαθούμε, κατά πρώτον, να δούμε πόσοι και ποιοι είμαστε και μετά να δώσουμε σάρκα και οστά στο όνειρό μας.  
Ξέρουμε ότι αυτή η κατάσταση ούτε βελτιώνεται ούτε ρυθμίζεται…μόνο ανατρέπεται
Όπως, επίσης, ξέρουμε ότι επαναστάσεις και αντιστάσεις δε γίνονται από το ίντερνετ. 
Εδώ μέσα όλοι γράφουμε, βρίζουμε ο ένας τον άλλον, είμαστε οι μεγαλύτεροι επαναστάτες και δημοκράτες.
        
Πώς θα την ανατρέψουμε αυτήν την κατάσταση??? 
Με αγώνα προσωπικό, συλλογικό…
Κι αν δεν τα καταφέρουμε, τουλάχιστον θα πούμε στα παιδιά, στα εγγόνια, στους μαθητές μας ότι παλέψαμε, ότι δεν μείναμε άπραγοι να κοιτάμε το παγόβουνο να έρχεται, να παρακολουθούμε το κατρακύλισμα στη βαρβαρότητα, όπως είπε ο Ενγκελς.
      
Και, σήμερα, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας, για να καταλάβουμε τι σημαίνει κατρακύλισμα στη βαρβαρότητα.
     
Ας μην το αφήσουμε να συνεχιστεί άλλο!!!!!

Μαρτίνη Θεοδώρου

18 σχόλια:

  1. Δημοκράτης Σοσδιαλιστής2 Οκτωβρίου 2012 - 9:23 π.μ.

    κ Θεοδώρου,
    Σας διάβασα με προσοχή και κάτι κατάλαβα.
    Σίγουρα κανένας μα κανένας δεν νομίζω πως προτιμά την βαρβαρότητα. Το ερώτημα είναι πως θα την αντιμετωπίσουμε. Και για να μη ξεκάθαρος σας ερωτώ τι είδους σοσιαλισμό προτείνετε και φυσικά δώστε μας ένα παράδειγμα κράτους-κοινωνίας όπυ εφαρμόζεται. Το λεώ αυτό γιατί από την βαρβαρότητα του καπιταλισμού και νεοφιλελευθερισμού δεν θα ήθελα να περάσουμε στη βαρβαρότητα του Εμβέρ Χότζα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νομίζω ότι η κατάσταση μας εκτός της κοινωνιολογίας αγγίζει πιά τα όρια της ψυχιατρικής. Μπας και είμαστε ήδη μέσα στο τρελοκομείο δεν ξέρω. Κατάθλιψη είναι η λέξη και κοινωνική κατάθλιψη το πρόβλημα. Βέβαια όταν ο καταθλιμμένος εκραγεί τα πράγματα (μου λένε ειδικότεροι) μπορεί να είναι ανατριχιαστικά για τους κυβερνόντες, γιατί πάντα δεν έχουμε αυτοκτονία του άρρωστου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κώστας Χρυσοφάκης2 Οκτωβρίου 2012 - 1:52 μ.μ.

    Ειλικρινά μου αρέσει η ξεκάθαρη τοποθέτησή σου (μέσω Εγκελς): ή σοσιαλισμός ή καπιταλισμός. Τον τελευταίο τον ξέρουμε και τώρα τελευταία τον παραμάθαμε. Διαπλοκή, Σκάνδαλα, Ατιμωρησία, Πτώχευση της μικρομεσαίας τάξης. Το ζήτημα είναι με τι είδους σοσιαλισμό θέλουμε να πάμε. Ίσως γι αυτό ο κόσμος στέκει ακίνητος και τρώει τις μάπες του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ν.υ.χ.τ.ο.λ.ο.υ.λ.ο.υ.δ.ο2 Οκτωβρίου 2012 - 2:50 μ.μ.

    Καταρχάς εύγε για την εικόνα που διάλεξες. Τώρα για το κείμενο σου, βλέπω ότι ξαναγυρνάς με ίδια θεματολογία. Μ’ αρέσει που επιμένεις παρ’ όλο που δεν νομίζω ότι άμεσα θα επηρεάσεις κάποιον να πάρει το ντουφέκι του την όμορφη πατρώνα για να κατεβεί στο Σύνταγμα. Όπως σου έγραψα και στην πρώτη σου ανάρτηση έχει μεγάλη δύναμη το σύστημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πρωτίστως, σας ευχαριστώ που ασχοληθήκατε με το κείμενό μου. Με τιμάτε. Ομως, λέγοντας "σοσιαλισμό", δεν εννοώ ντε και καλά τον Κομμουνισμό τύπου Ρωσσίας. Που ακόμα κι αυτόν να καθιερώσουμε, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, γιατί τα χάσαμε όλα επί καπιταλισμού! Ισα ίσα, πιστεύω ότι θα έχουμε περισσότερο φαγάκι να φάμε και φάρμακα και γιατρούς, σε αντίθεση με το τώρα, που δεν έχουμε φάρμακα και γιατρούς, αλλά έχουμε 158 τηλ.αριθμούς του ΕΟΠΥΥ για να τηλεφωνήσουμε. Τι εμπαιγμός!!!!!!! Προσωπικά, ονειρεύομαι το αυτονόητο, που είναι ουτοπικό..(αν και το Μάη του 68 αυτό ηταν το κυρίαρχο σύνθημα. Ονειρεύομαι ένα ανθρώπινο σύστημα.. όπου ανθρώπινο= σύστημα δικαιοσύνης, ισονομίας, ισότητας,αλληλεγγύης. Θα μου πειτε, δεν θα έχει τάξεις αυτό το σύστημα?? Μακάρι να μην έχει.... Ισως ακουστεί ακραία η άποψή μου, αλλά οι διαχωριστικές γραμμές (κοινωνικές τάξεις, σύνορα κ.α.) φέρνουν πολέμους και δυστυχία..Επίσης, η εξέγερση, δεν είναι μόνο για να φέρουμε ένα νέο σύστημα. Είναι στοιχειώδης πράξη για να δείξουμε οτι έχουμε αξιοπρέπεια. Για να τους αναγκάσουμε να πάρουν πίσω όλα αυτά τα τερατώδη μέτρα και να τιμωρήθούν, επιτέλους, όσοι μας εμπαίζουν ασύστολα. Ελπίζω να σας κάλυψα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τεράστιο θέμα βάζεις και ξαναβάζεις Μαρτίνη.
    Δε σε βαριέμαι, ούτε με κουράζει.
    Καλά κάνεις να το προβάλεις έστω και με συναισθηματικές αποστροφές, έστω και με μια ιδιότυπη κοινωνική αυτοκριτική.
    Πάντα κάποιο κέρδος μένει…
    Από τη μεριά μου όμως θα το προσεγγίσω λιγάκι διαφορετικά.
    Να μου επιτραπεί να πω ότι γι αυτό που σήμερα αποκαλούμε κρίση οικονομική, μας είχαν προετοιμάσει από παλιά.
    Το θλιβερό είναι ότι δεν αντιληφθήκαμε και δεν αντιδράσαμε στην μέθοδο και στην πρέζα της καλοζωίας.
    Μας την δίνανε αφειδώς με σκοπό να μας κάνουνε παρτάκηδες, πολιτικά αδιάφορους και κοινωνικά απαθείς.
    Αλλά πώς να αντισταθείς όταν το κόμμα που πιστά ακολουθούσες και το πίστευες είχε μπει στο κόλπο.
    Τώρα που οι κυρίαρχοι έχουνε στο μυαλό τους μια διαφορετική οικονομική πραγματικότητα (μονομερή ανακατανομή υπέρ τους) και τώρα που το πειραματόζωο είναι «έτοιμο», χάρη στην καλή δουλειά των κομματικών φορέων (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), των Τραπεζών του εύκολου δανεισμού και των καρτών που χορηγούντο σαν χαρτοπόλεμος από κομφετί στο καρναβάλι της Πάτρας, και φυσικά των ΜΜΕ, τώρα λοιπόν μας κόβουν την πρέζα του «εύκολου» χρήματος.
    Τραβάνε το background με τα πραγματικά δεδομένα και βάζουν ένα πιο κατάλληλο όπου απουσιάζει η επαναδιαπραγμάτευση ή η άρνηση να εξακολουθήσουμε να είμαστε πειραματόζωα στο γιούρογκρουπ και μας βάζουν το κακόγουστο ντεκόρ με «το λιγότερο κακό» (από το τίποτα καλύτερα και τα 100 ευρώ - λες και η ζωή μας δεν έχει άλλα standards πέρα από το χρήμα).
    Χοντρικά μας λένε τραβήχτε πίσω στο μεσαίωνα, στη φεουδαρχία.
    Κι εμείς πάμε, γιατί είμαστε αλλοτριωμένοι και ως τέτοιοι παράγουμε την απάθεια ως …αντίδραση (!) απέναντι στα συμβαίνοντα.
    Μας κάνανε να λέμε τώρα, όντας πια απομονωμένοι (άρα αλλοτριωμένοι) ότι που να τα βάλεις με το σύστημα, και έτσι μπαίνουμε στην παραίτηση, στην τρομαχτική ρουτίνα μίας καθημερινής σπιράλ πτώσης.
    Σήμερα είναι δύσκολο να αντιπαλέψουμε.
    Γιατί πέρα από την γενικότερη αλλοτρίωση, δεν έχουμε διαθέσιμα όπλα.
    Η ΓΣΕΕ κατέστει (όχι τυχαία) αναξιόπιστη.
    Αφού πέτυχε το πείραμα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛάΟΣ και τσίμπησε ο κοσμάκης, συνεχίστηκε το τρικομματικό καραγκιοζηλίκι, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ αντί για φύση και θέση αντίπαλοι του νεοφιλελευθερισμού μπήκανε στο κυβερνητικό κάδρο.
    Τέλος (και με δοσμένο τον αυτόαπομονωτισμό του ΚΚΕ) απομονώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ κατά τρόπο φυσιολογικά ... μαγικό!!!
    (Τα κόλπα του Συστήματος μόνο με ταχυδακτυλουργίες παπατζή μπορεί να συγκριθούν)
    Τώρα, και μετά από αυτά, ας κάνουμε λογαριασμό για το πώς μπορεί να γίνει «εξέγερση», ποιος θα μπορούσε να την «επιμεληθεί» και κατά πόσον μπορεί να πετύχει.
    Και μια τελευταία επισήμανση.
    Στην Ισπανία, η κινητικότητα άρχισε από την ώρα που το Σοσιαλιστικό κόμμα έπαψε να κρατάει στάση υποστήριξης στα μέτρα Ραχόϋ.
    Εδώ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πρεμιερα σε μπουζοκομαγαζο στο βοτανικο με οχι πρωτα ονοματα πανω απο 6000 πανερια των20 ευρο ουτως ειπειν 120.000 εουρο λουλουδικον.Παμε δυνατα οεο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και τι σημαίνει αυτό??

      Διαγραφή
    2. Οτι ο κοκκινος οκτωβρης θα αργησει.

      Διαγραφή
  8. Στέφανε, νομίζω συμφωνούμε. Εκείνο που θέλω να πω και, ίσως, δεν καταφέρνω είναι ότι δεν πστεύω πια σε ταγούς. Γι' αυτό και δεν ανήκω πια σε κανένα κομματικό χώρο.Γιατί πρέπει πάντα κάποιος να μας οργανώνει? Είπα, στο προηγούμενό μου κείμενο ότι θα ήθελα ως ταγό μονο έναν Τσε, έναν Αρη. Ομως αυτό κι αν ειναι ουτοπία!Χτες απέκλεισαν το Υπ.Οικονομικών μέλη του ΠΑΜΕ και άλλοι εργαζόμενοι. Γιατί αυτό να μη γίνεται κάθε μα κάθε μέρα??? Γιατί στην επόμενη απεργία να μην κατεβούμε στο κέντρο και να καθίσουμε καταγής, όσο αντεξουμε και να ερχονται συνεχως κι άλλοι κι άλλοι , ωσπου να καταλάβουμε ειρηνικά το κεντρο και να παραλυσουν όλα??Αυτό μπορεί ν αγινει... ΘΕΛΗΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!
    Συμπαθάτε με που μιλάω χωρίς οικονομικές αναλυσάρες, αλλά ειμαι μια φτωχή πλην τίμια δασκαλίτσα..Φιλώ σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να τα καταλάβουμε όλα κ. Μαρτίνη. Πολύ ωραία και μετά?? Πές μας και για το μετά όμως, και μη μου πεις πως δεν ξέρεις γιατί είσαι μια φτωχή και τίμια δασκαλίτσα. Το έκανε το ΠΑΜΕ με την ΠΙΡΕΛΙ στη πάτρα παλιότερα, τα κτουαζερόπλοια με την χαλύβουργία Ελευσίνας και άλλα πολλά. Τί έγινε μετά?? Μη μας πείς στό τέλος να χορέψουμε και το χορό του Ζαλόγγου.

      Διαγραφή
  9. Φιλτατε 12,17 που να δεις στον Μαζω!(Μαζωνακης)
    ΟΡΓΙΟ ! λουλουδοκατανυξης κιοπως λεει ο ποιητης !
    -εισαι το λαθος μου το τελευταιο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν ξέρω αν ο 12,17 έχει φιλεναδα την λουλουδού στο μπουζουκάδικο της Πειραιώς και του ανέφερε για 6 χιλ. πανέρια ή αν όντως ο 3,25 είδε να γίνεται λουλουδο~όργιο στον Μαζονάκη. Αυτό που καταλαβαίνω είναι πως πάντα μέσα στην καταστροφή υπάρχουν διακρίσεις. Την ώρα που οι πεινασμένοι κουβανέζοι μπαίνανε στην Αβάνα, την ίδια ώρα δεν γλεντοκοπούσε στο καζίνο της πόλις η πλουτοκρατία? Υπάρχουν διαφορές κοινωνικές, αλλά και κοινωνική αναισθησία. Πάντα υπήρχε. Στην κατοχή το 1942 ο κόσμος πέθαινε από την πείνα και οι δοσίλογοι, οι ρουφιάνοι και οι πουτάνες έτρωγαν και γλένταγαν με τους Ναζί. Αυτοί όμως είναι μιά μειοψηφία. Η πλειοψηφία απλά είναι σαστισμένη και περιμένει. Εγώ πιστεύω ότι θα γίνει το "ντου" αλλά δεν πολύ πιστεύω ότι θα έχει αποτελέσματα γιατί η κυβέρνηση έχει ξεπουληθεί. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης έίναι τελειωμένοι πατριωτικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσυ πιστευε ποντικα οτι στο μαγαζι ηταν πλουτοκρατια, ζησε στο μυθο σου.Αλλα αν κανενα παρασκευοσαββατοβραδο πας και την στησεις απο ιερα οδος εως καλλιροης θα δεις τι ταξεις κοινωνικες κυκλοφορουν.Γιατι να σουλεγα να πας να τους δεις απο μεσα καταλαβαινω οτι σε τετοια πολιτιστικα κεντρα ουτε απο εξω δεν εχεις περασει.

      Διαγραφή
  11. Φιλτατε ποντικε!
    Αυτο το εχει πει αναλυτικα ο ρωσος ηγετης
    V.Putin
    Ο Σαμαρας και σια ειναι ολοι μα ολοι των
    γρουπς φερεφωνα , μην το ξεχνατε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Παλιός ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ3 Οκτωβρίου 2012 - 11:07 μ.μ.

    Εγω πιστευω ότι η δυναμη είναι πιά στον λαό. Το μυστικό είναι ότι δεν χρειάζονται πορείες. Πρέπει να γίνουν συγκεντρώσεις - συλαλλητήρια απόγευμα. ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Χρειάζονται ακόμα κινητοποιησεις σε κάθε πλατεία και κεντρική λεωφόρο δήμου και ακτιβισμοί που να παραλύσουν την τρικομματική και τα ΜΑΤ να μην ξέρουν που να πρωτοτρέξουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κυρία Θεοδώρου πρέπει να γίνουμε ακόμα περισσότεροι εμείς οι ρομαντικοί. Γιατί πως αλλιώς θα ανατρέψουμε τους πολιτικούς εκείνους που προδίδουν την πατρίδα μας και τον λαό της μέσα από τον έλεγχο και τον πειθαναγκασμό των κομμάτων και των ψηφοφόρων τους (δείτε τι έγινε με το ΠΑΣΟΚ ή την ΔΗΜΑΡ). Θέλουμε κοινοβουλευτική πλειοψηφία αλλά και να τους βραχυκυκλώσουμε στους δρόμους όπως περίπου λεει ο @παλιός αγωνιστής. Εκτός και η Δημαρίτες και οι Πασόκοι ρίξουνε Κουβέλη Βενιζέλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια