Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Ζεϊμπέκικο

 Ο Σατρ είχε γράψει ότι σε κρίσιμες στιγμές κάθε πνευματικός άνθρωπος πρέπει να μετατρέπεται σε λαϊκό αγωνιστή. 

Αυτή η διανοητική παρέμβαση λείπει από την κοινωνία και τον πολιτισμό σήμερα. 

Σε μια Ελλάδα που δεν διαθέτει αποτελεσματικά πολιτικά εργαλεία για την αντιμετώπιση κρίσεων, η παρέμβαση αυτή μας είναι αναγκαία. 

Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, μας λείπουν οι πνευματικοί άνθρωποι, όπου με τη διανοητική τους λειτουργία, επεξεργάζονται και δεν αποδέχονται τα πράγματα όπως τους τα παρουσιάζουν, αλλά διαμαρτύρονται, επαναστατούν, και έτσι αίρουν την παθητική αδιαφορία, την οποία εύκολα και αβασάνιστα οι μάζες αποδέχονται. 

Μας λείπουν οι διανοούμενοι που με τους λόγους τους, τα κείμενα τους , τις συνεντεύξεις τους, στάθηκαν απέναντι στην εξουσία με κριτική σκέψη, θυσιάζοντας πολλές φορές για τα ιδανικά τους και την ίδια τη ζωή τους. 

Τα τελευταία χρόνια ζήσαμε την καταναλωτική κουλτούρα και το γκρίζο περιβάλλον αλλά και την υποταγή των πάντων στους νόμους της αγοράς. 

Μέχρι και τώρα ζούμε την κατάντια φοροφυγάδων καλλιτεχνών (και όχι μόνο) που το σύστημα βγαίνει να τους καλύψει ατεκμηρίωτα, γιατί κι αυτό το ίδιο κολυμπάει στην κραιπάλη της φοροδιαφυγής! 

Προς τιμήν του ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης, σκηνοθέτης, έδωσε τελευταία μια συνέντευξη όπου είπε αλήθεια με μία φράση, με ένα μέγα ερώτημα: 
«Οι εμπλεκόμενοι τόσο βαθειά στην πτώση της χώρας, μπορούν ν’ αναλάβουν το ρόλο του Σωτήρα»? 

Κι ας έλθουμε στα καθ’ ημάς! 

Το τραγούδι που στάθηκε αιχμή του πολιτιστικού μας δόρατος, η τράπεζα του πολιτισμού μας που ακουμπούσε στα χείλη μεγάλων ερμηνευτών πριν γίνει παλμός στις φλέβες μας και στην ψυχή μας γιατί άραγε εξαφανίσθηκε? 

Είναι αυτονόητο, οι ερμηνευτές έπεσαν από το βάθρο της αξίας τους, γιατί ο χρόνος κατάλαβε ότι ήσαν «δήθεν» και ότι πια τους λείπει η αυθεντικότητα. 

Ακούγοντας τώρα τελευταία στο ΥouTube το ζεϊμπέκικο « Ένας λεβέντης έσβησε», των Μάθεση – Γενίτσαρη, που γράφτηκε για το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη, αναλογίζεσαι: 
ποιος το τραγούδησε πρώτη εκτέλεση? 

 Ο Γιώργος Νταλάρας! Η τραγωδία μας……. 

Κρίμα ρε Γιώργο μας λείπεις! 

Κι όπως θα λεγε ο Αλέξης Ακριθάκης, ο μέγας, «πάμε να φύγουμε εαυτέ μου»!

9 σχόλια:

  1. Ωραίο κειμενάκι. Καθαρό μήνυμα, αλλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεωργία Παπαδοπούλου23 Οκτωβρίου 2012 - 12:47 μ.μ.

    Μα πιά πνευματική ηγεσία κ. Ιωαννίδου? Υπάρχει. Όχι. Την κατάπιε από καιρου το δεξιό Σύστημα. Όπως κατάπιε δημοκρατικά πάλαι ποτε κόμματα. Έχω λάθος?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. νανα ιωαννιδου23 Οκτωβρίου 2012 - 1:41 μ.μ.

      Κα Γεωργια
      Αυτο λεμε .Ολα για το χρημα δεν γινεται,
      επρεπε και για το πνευμα . Αλλα ισως να ειμαστε και οι τελευταιοι ρομαντικοι!
      Η γενια μου υπηρξε τυχερη που ακουσε
      μεγαλους διανοητες αλλα και ανθρωπους ουσιαστικους.

      Διαγραφή
  3. Πάμε να φύγουμε ρε παιδιά. Μάγκες είμαστε, γυναίκες νοικοκυρές. Απόγονοι προσφύγων της Μ. Ασίας, βουνισια παλληκάρια, αετίνες της Κρήτης. Ανθρωποι που δεν κολώνουμε. Πάμε να μας δώσουν καμιά χέρσα γη στη βόρειο Αυστραλία να την κάνουμε σε 10 χρόνια γή της επαγγελίας, ένα μπαξε. Τι καθόμαστε εδώ με τα τσογλάνια; Θα μου πει κάποιος είναι και οι πέτρες οι δικές μας που έγραψε γι αυτές ο Ρίτσος, τα χαμόκλαδα και οι θάλασσές μας. Σε κουτλακια παιδια, σε κασέλες, σε βαζάκια να τα βάλουμε και να τα χαϊδευουμε εκεί. Στην έρημο που θα κάνουμε παράδεισο. Να μείνουν εδώ τα τσακάλια να φάνε το ένα το άλλο. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ. Κι αν πεθάνει ο Μίκης, θα παρούμε το αεροπλάνο να ρθούμε μόνο για την κηδεία του. Αλλά αν τους ζητήσουμε να μας δόσουμε τη σορό του, οι τροϊκανοι ευχάριστα θα μας τον δώσουνε να τον πάμε στην αυσταλια γιατί δεκάρα δεν δίνουν για τους πνευματικούς πατέρες, ασε που μπορεί να γίνουν επικίνδυνα σύμβολα. Πάμε να φύγουμε εαυτοί μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. νανα ιωαννιδου23 Οκτωβρίου 2012 - 8:05 μ.μ.

    Φιλτατε ανωνυμε
    Απ οτι καταλαβα εσυ εισαι φευγατος! Νομιζω για τη σχολη της τροικας.Καλο ταξιδι. Ασε εμας τα παιδια προσφυγων, να παλεψουμε για το ψωμι μας εδω , που ως φαινεται το διαθετεις πλουσιοπαροχο . Μακαρι του Ακριθακη ,εχει αλλη
    εννοια απο αυτη που δινεις εσυ .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ καλά κατάλαβες ότι είμαι φευγάτος. Όπως κι εσύ. Δεν είμαι κοπανατζής και ρίψασπις που λέγανε οι αρχαίοι αλλά εδώ δεν γίνεται τίποτα. Να πάμε αλλού, γιατί πιο καλό το πικρό ψωμι της ξενητειάς παρά το σάπιο παξιμάδι που μας ετοιμάζουνε. Και για να λεω έτσι καθόλου πλουσιοπάροχη δεν είναι για μένα η ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. νανα ιωαννιδου24 Οκτωβρίου 2012 - 9:07 μ.μ.

    Aγαπητε ανωνυμε
    Τωρα τα λες αλλοιως !Αλλο κλιμα εχει αυτη η απαντηση σου, ισως επειδη εχω ταξιδεψει πολυ απο 18 χρονων εως και τωρα σου γραφω οτι σαν την Ελλαδα πουθενα , ειδικα τωρα που οι ανθρωποι ειναι ακομα πιο σκληροι. Οι Ευρωπαιοι που γνωριζω ειδικα
    σκετα ζωα .Σου ευχομαι να βρεις τις εξαιρεσεις .
    Αν ημουν νεα θα το παλευα εδω ,εκτος αν εχεις υποστηριξη εκτος Ελλαδος.Σου ευχομαι τα καλυτερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άρχισες πάλι τα δικά σου μέχρι να σε περιλάβουνε. Καλά είχες και είχαμε ησυχάσει. Ειρωνεύεσαι και προσβάλεις και κάνεις και υβριστικούς χαρακτηρισμούς για τους Ευρωπαίους δανειστές μας. Άκου ζώα? Είσαι και κοσμοπολίτισσα που απο 18 χρονών λες πως έχεις γυρίσει όλο το κόσμο. D' accord??

      Διαγραφή
  7. Αγαπητέ φαίνεται να έχεις περίεργες απόψεις περί ησυχίας. Το ζεϊμπέκικο όντως κάνει κάποιο 'θόρυβο' αλλά ωραιότατο ως μουσική και ως χορό όταν ειναι καλοπαιγμένο και καλοχορευμένο. Εμας πάντως μας άρεσε το ζεϊμπεκικο της Νανάς. Οι ενοχλούμενοι δεν έχουν παρά να αλλάξουν ιντερνετικό 'παράθυρο'... D' accord?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια