Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Από την καλοκαιρινή ραστώνη
στη χειμερία νάρκη

«σα θελήσει ποτέ ο λαός,
τότε το πεπρωμένο θα προσκυνήσει»
 ~ Οσκαρ Ουάιλντ

       












Μπλε τραπεζάκι καφενείου, ψάθινες καρέκλες, κάτω απ’ τον παχύ ίσκιο της παλιάς μουριάς. Η παρέα βρίσκεται στο δεύτερο καραφάκι ούζο και η κουβέντα προχωράει κυματιστά..πότε ανάβουν τα αίματα, πότε τους πιάνει η αποχαύνωση του ελληνικού καλοκαιρινού μεσημεριού και, τότε, ακούγονται μόνο τα εξαντλημένα τζιτζίκια. Θέμα συζήτησης, τι άλλο απ’ την κρίση, την επερχόμενη φτώχεια, τα χαράτσια, τους μετανάστες, το γενικότερο ξεπεσμό της ελληνικής κοινωνίας. 

    Πολύ συνηθισμένο, θα πει κάποιος. Ξενέρωτο και κουραστικό, θα πουν άλλοι. Ευτυχώς, ακόμα υπάρχει κι ένας ικανός αριθμός συμπατριωτών που το θεωρεί το μοναδικό αξιόλογο θέμα συζήτησης. 
    Το κακό είναι ότι μένουμε μόνο στη συζήτηση∙ ότι η οργή μας είναι τόσο παθητική, που μοιάζει υποκριτική, που μοιάζει με αποδοχή. Μπορεί να φταίει το κλίμα..είναι το καλοκαίρι για επανάσταση? Ο Έλληνας θα κάνει τα μπάνια του, θα πιει τα ουζάκια του, όπως η παρέα κάτω απ΄τη μουριά και θα ελπίζει ότι τα πράγματα θα φτιάξουν ή στη χειρότερη, ότι θα επηρεάσουν όλους εκτός απ’ αυτόν. Πιστεύει ότι έκανε το καθήκον του, ότι διαμαρτυρήθηκε αρκούντως, βάζοντας την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι του και στο προφίλ του στο facebook, βλαστημώντας τα αεροπλάνα που τον ψεκάζουν, επικροτώντας τη βία κατά των μεταναστών που του κλέβουν τις δουλειές, με τις οποίες δεν υπήρχε ούτε μία πιθανότητα να ασχοληθεί, καθότι είναι ανώτερο ον.
     Όλοι απορούμε πώς γίνεται να αντέχουμε ακόμα τον ξεπεσμό της κοινωνίας μας, πώς τα βγάζουμε πέρα με τόσα χαράτσια, πώς δεν ξεσηκώνεται κανείς! Ποιος να ξεσηκωθεί? Αυτός που τρέμει μήπως χάσει τα 50 ευρώ που έχει στην τράπεζα? Αυτός που περιμένει να βολέψει το παιδί του κι ας παίρνει 300 ευρώ μισθό κι ας δουλεύει 7 μέρες τη βδομάδα, χωρίς άδεια? Αυτός που αντιμετωπίζει ως εχθρούς του τους αναρχικούς και τους αριστερούς, που δεν έχει βγει ποτέ στο δρόμο μαζί τους, αλλά σχηματίζει λακκούβες στον καναπέ βλέποντας reality και τούρκικα??
    Ο Λένιν έχει πει πως για να ξεσηκωθεί ένας λαός, πρέπει να προϋπάρξει ένα στάδιο προετοιμασίας, κατά το οποίο κανείς δεν θα μπορεί να κυβερνήσει και κανείς δε θα θέλει να κυβερνηθεί. Οι Έλληνες δεν έχουμε τέτοια διλήμματα. Ψηφίσαμε μια χαρά τους εκπροσώπους μας και συνεχίζουμε να τους στηρίζουμε. 
    Κακά τα ψέματα..δεν μπορούμε να πάμε από τη μια κατάσταση στην άλλη αυτόματα. Δε γίνεται να ευαισθητοποιηθούμε κοινωνικά (κυρίως) και πολιτικά, όταν απουσιάζαμε στις πιο κρίσιμες στιγμές των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων. Πού είμασταν όταν απολύονταν εργαζόμενοι, επειδή απεργούσαν? Πού είμασταν όταν απεργούσαν οι οδηγοί της ΕΘΕΛ για δημόσιες συγκοινωνίες και οι δάσκαλοι για δημόσια παιδεία???? όταν ψηφιζόταν το Μάαστριχτ και όταν ο Σημίτης μας έσπρωχνε να γίνουμε τζογαδόροι στο χρηματιστήριο?? Για να μην πάω πιο πίσω και αναρωτηθώ πού είμασταν όταν δολοφονούνταν ο Καλτεζάς, ο Τεμπονέρας, ο Αλέξης. 
     Είμασταν στην Ομόνοια και πανηγυρίζαμε που πήραμε τους Ολυμπιακούς. Είμασταν έξω απ΄τα εκλογικά κέντρα του ΠΑΣΟΚ , της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ. 
    Δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά από ανθρώπους που βρίζουν το υδροκέφαλο κράτος με τους περιττούς δημοσίους υπαλλήλους, μέχρι να διοριστούν τα δικά τους  παιδιά!!! 
    Μα, θα πει κάποιος καλοπροαίρετος, πέρυσι δεν είμασταν κάθε μέρα στο δρόμο??
    Ναι! Μουτζώνοντας τη βουλή και χτυπώντας κατσαρόλες! 
    Δεν τα αφορίζουμε όλα.. και το Σύνταγμα έπαιξε το ρόλο του. Μέσα από τις συνελεύσεις, βγήκαν συμπεράσματα και ακούστηκαν απόψεις και μάθαμε πολλά …όμως αυτό δεν μετουσιώθηκε σε κάτι δυναμικό, διαρκές και αποτελεσματικό. Αυτοί που μούτζωναν ψήφισαν αυτούς που μούτζωναν. Λυπούμασταν τα σπασμένα μάρμαρα της Μ. Βρεττάνιας και το καμμένο «Αττικόν». Και μετά από λίγο καιρό βάλαμε στη βουλή τα παιδιά του Αδόλφου!!
    Και τώρα τι κάνουμε?? Βρίζουμε τους πάντες και τα πάντα. Πήγαμε διακοπές, γυρίσαμε στις δουλειές μας –όσοι έχουμε ακόμα-και περιμένουμε την εικοσιτετράωρη απεργία της ΓΣΕΕ. Zούμε τη μίζερη καθημερινότητά μας, ενώ πέφτουν απ΄ τα μπαλκόνια συνάνθρωποί μας…ενώ λιποθυμούν στις ουρές των φαρμακείων οι γονείς μας..ενώ κλείνουν νοσοκομεία και σχολεία…ενώ εξολοθρεύονται λαοί στο όνομα της ειρήνης….
     Ας κόψουμε το δέντρο που μας κρύβει το δάσος. Ας δείξουμε πως έχουμε αξιοπρέπεια και ανθρωπιά. Ας αγωνιστούμε να διώξουμε τη σαπίλα και να αλλάξουμε ριζικά ό,τι μας έκανε «ανθρωπάκια», που κοιτάζουν μόνο το συμφέρον και το βόλεμα. 
    Ο Ν. Μπογιόπουλος λέει στο βιβλίο του πως στα κινέζικα η λέξη «κρίση» αποδίδεται με δύο ιδεογράμματα που συμβολίζουν την ευκαιρία και τον κίνδυνο. Ο κίνδυνος είναι προ των πυλών….αν όχι μέσα στα σπίτια μας. Μήπως τώρα είναι η ευκαιρία να κάνουμε τη ζωή μας ανθρώπινη και αξιοπρεπή??

 Μαρτίνη Θεοδώρου
φιλόλογος
     

23 σχόλια:

  1. Πολυ καλο το κειμενο,κ βρισκει στοχο σε αυτα που συμβαινουν,αλλα κ σε αυτα που προκειται να συμβουν...

    Μπραβο Μαρτινη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ν.υ.χ.τ.ο.λ.ο.υ.λ.ο.υ.δ.ο10 Σεπτεμβρίου 2012 - 6:30 μ.μ.

    Χαιρετώ. Πολύ καλό άρθρο για την παρθενική "πρώτη". Συμφωνώ σε όσα γράφεις αλλά νομίζω ότι σου διαφεύγει ότι έχει μεγάλη δύναμη ο καπιταλισμός, αυτό που λέμε σύστημα. Παρόλο που δεν μιλάμε για ένα χέρι που μας τραβάει από τη φούστα, υπάρχει ένα τεράστιο βάρος που βάζει επάνω μας και μας φοβίζει, μας τρομοκρατεί μας παραλύει. Αϋλο μα υπαρκτό που βγαίνει πρώτα από την ανέχεια την οικονομική και μετά από τα ΜΜΕ που όλα είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία.
    Με ανυπομονησία περιμένω το επόμενο σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ...αλλα εκείνο το ..οδηγοί της ΕΘΕΛ και καθηγητές που πάλευαν γιά δημόσιες συγκοινωνίες και δημόσιο σχολείο τι τοθελες? Για τον εαυτούλη τους πάλευαν κ. Μαρτίνη και οι οδηγοί και οι σε μόνιμο ραχάτι συνάδελφοι σου.
    Τελικά πρέπει να κόψουμε πολλά δέντρα για να δούμε το δάσος αλλά απ΄οτι καταλαβαίνω δεν ξέρουμε ποιά είναι αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. οι "τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας" σε ευχαριστούν άγνωστε φίλε... αν δουλεύαμε όλοι, πώς θα ξεχώριζατε εσείς οι δουλευταράδες????

      Διαγραφή
    2. Λέτε κ. θεοδώρου:....να αλλάξουμε ριζικά οτι μας έκανε "ανθρωπάκια" που κοιτάζουν μόνο το συμφέρον και το βόλεμα....
      Αυτό ακριβώς λέει και το Δέντρο παραπάνω.Προς τι λοιπόν η οργή για την θιγμένη τιμή των "εργασιομανών συναδέλφων της ταλαίπωρης παιδείας"?
      Στο επόμενο κείμενο σας αν το θυμηθείτε γράψτε κάτι και για τις συντεχνίες και δη τις κρατικοδίαιτες...Αν το θυμηθείτε.

      Διαγραφή
  4. Καλως όρισες στην Μοσχατουπολη. Τελικά το μπλόγκ αυτό ξέρει να διαλέγει συνεργάτες! Αυτό δείχνει η ποιότητα του άρθρου αλλά και η στάση της αρθρογράφου απέναντι στο ζήτημα. Θέλω να παρατηρήσω ότι όντως χάνουμε χρόνο και η καλοκαιρινή ξάπλα (μάλλον η τελευταία) είναι απαράδεκτη. Όμως παλιά δεν ήταν έτσι. Στα όσα έγιναν με τη σύγκρουση Παλατιού -ΕΡΕ και Γεώργιο Παπανδρέου, αποδεικνύεται ότι ο λαός πάλεψε το κατακαλόκαιρο. Μετά όμως ήρθε η άνοδος η οικονομική και κοινωνική όπου πέρασε το μοντελάκι του παμε "διακοπές στην Κέρκυρα". Όμως η ζωή προχωράει, ναι? Μια παρατήρηση για το φίλο # ΔΕΝΤΡΟ λέω ότι καλό είναι το παραμύθι των κακών υπαλλήλων, αλλά αυτούς κάποιοι άλλοι τους προσλαβάνανε και τους διευθύνανε. Και είναι γνωστό ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφαλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Απέραντο θέμα. Το περίγραψες πολύ καλά παρά ταύτα και μάλιστα με όμορφο γραφτό. Μου άρεσε πολύ αυτό με το Μπογιόπουλο για την κρίση - ευκαιρία, κίνδυνος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  6. Ο κόσμος,Μαρτίνη μου,άγεται και φέρεται από τα καθεστωτικά μμε. Εισέπρατε μίσος και βία από τους εκμεταλλευτές του και χρόνια τώρα εκπαιδευόταν να το αντιγυρίσει στους πιο αδύναμους που θα του έριχναν την κατάλληλη στιγμή ως εύκολη βορά για να ξεσπάσει εκεί και αυτοί να συνεχίζουν απρόσκοπτοι την προδοσία.
    Δεν είναι κάτι που δεν έχει ξανακαταγραφεί στα πάνω κάτω της Ιστορίας,δεν είναι κάτι που δεν μπορούμε να το παλέψουμε.

    Καλή αρχή Μαρτίνη και -ένα ακόμα- μπράβο στην Μοσχατούπολη που δίνει βήμα στις δημοκρατικές φωνές που τολμούν να υψωθούν χωρίς να γίνονται υστερικές και υπερφίαλες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή





  7. κ Μ Θεοδωρου
    Εξαιρετικο αρθρο
    Ειναι η τελευταια μας ευκαιρια ,δεν εχουμε χρονο
    Μου αρεσε ο τιτλος Ραστωνη - χειμερια ναρκη .....
    κι οπως διαβαζα τωρα τελευταια σε θεσσαλονικιωτικο blog ,ζουμε ακομα στην εποχη του camembert με αχλαδι!!!







    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΛΈΣ ΕΣΥ ΚΥΡΙΑ ΝΑΝΑ , ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΝΑΙ. ΘΕΤΙΚΗ ΠΗΓΗ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ CAMEMBERT?

      Διαγραφή
    2. Ανωνυμε 9,30
      Σου απαντω
      Η κοινωνικη αφασια σου !

      Διαγραφή
  8. Λέμε διάφορα σήμερα που είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο για εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές. Για μένα πάντως η μέρα αυτή ήταν μέρα πένθους και όχι χαράς και ποτέ δεν καταλάβαινα τους μεγάλους που έλεγαν διάφορες μαλακίες για "καλή χρονιά" κλπ. Αφού το σχολείο σκέτη τυραννία ήταν. Ευτυχώς που δεν το ξέχασα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Dimitrios εσύ έγραψες το κείμενο?
      Παρότι εκτός θέματος, φιλολογικά αψογο.
      Με κούφανες!
      Ουδέν πρόβλημα άλυτο για τον DIM NAF.

      Διαγραφή
    2. Νομίζεις αγαπητέ φίλε, νομίζεις από εκεί ξεκινάν όλα ,,,
      Συγγνώμη ,

      Διαγραφή
  9. Μία εκπαιδευτικός 2ΓΛΜ11 Σεπτεμβρίου 2012 - 11:23 π.μ.

    Η κ. Θεοδώρου μιλάει επίσης για μια πιο σοβαρή τυραννία που χρειάζεται να την αντιμετωπίσουμε με κάθε τρόπο. Αν όχι, αν δηλαδή την τωρινή νωχέλεια των οιμωγών απλά την αντικαταστήσουμε με τη νάρκη του χειμώνα, θα υποχρεωθούμε κάποτε θα λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας και στην Ιστορία. Συγχαρητήρια για το άρθρο σας (από μία συναδέλφισσα)-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Ανώνυμος 9:30
    Δεν θέλω να κάνω τη δικηγόρο αλλά σε ένα τόσο καλό και προκλητικό ως προς τις ευκαιρίες για διάλογο ή σχολιασμό άρθρο, δεν καταλαβαίνω την 'επίθεση' στη Νανά Ιωαννίδου. Το βρωμότυρο το camembert σε εντυπωσίασε ή σε πείραξε; Αλλά κι αν αυτό σε εντυπωσίασε δεν κατάλαβες την αλληγορία;
    @ Μαρτίνη Θεοδώρου
    Welcome to the club! Υπογραμμίζω όσα λες για τον νεοέλληνα που με τα αχ και βαχ θεωρεί ότι έκανε το καθήκον του και που πιά στήνει καλοπροαίρετο αυτάκι στη φασιστική Χρυσαυγή όντας πιά με το πες πες λιγουλάκι χαλαρός "με τη βία κατά των μεταναστών που του κλέβουν τις δουλειές" αλλά που έτσι και ξεκουμπιστούν "δεν υπήρχει ούτε μία πιθανότητα (στο 1.000.000 λέω εγώ) να ασχοληθεί". Γιατί συμφωνώ με τι διαπίστωσή σου ότι, διότι και καθότι "είναι ανώτερο ον". Αυτά, και αναμένω το επόμενό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειλικρινά, δεν περίμενα τόσο θερμή υποδοχή. Ευχαριστώ τη συναδέλφισσα και όλους σας! Χαίρομαι που δεν είμαι μόνη...θα σας γνωρίσω κάποια στιγμή στον αγώνα, ελπίζω! Ειλικρινά , με τιμάτε...

      Διαγραφή
  11. σα θελήσει ποτέ ο λαός,
    τότε το πεπρωμένο θα προσκυνήσει»
    ~ Οσκαρ Ουάιλντ
    Και ο Δήμαρχος για να μην ξεχνιόμαστε βρεεε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    2. Το σχόλιο αφαιρέθηκε όχι ως υβριστικό κλπ, αλλά ως μη έχον σχέση με το άρθρο.
      Συγνώμη γι αυτό.
      Είναι η πρώτη εμφάνιση της Μ. Θεοδώρου και παρακαλούμε μην την χαλάτε, πέρα από το γεγονός ότι το άρθρο της παρακινεί σε ουσιαστική συζήτηση, παρά σε αστεϊσμούς.

      Διαγραφή
  12. Αγαπητη κυρια Θεοδώρου καλως ορίσατε στην Μοσχατούπολη. Κοιτάχτε, θα συμφωνήσω σε όσα λέτε αλλά ο λαός η κοινωνία δεν βγαίνει στους δρόμους έτσι στα ξεκούδουνα. Πάντα κάποιοι τον καθοδηγούν (με την καλή έννοια). Σήμερα βλέπετε τριγυρο τίποτα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η λέξη "καθοδήγηση" δεν εχει και πολύ καλή έννοια. Ξεκούδουνα είναι η κατάσταση που ζούμε?? Πιάνουμε πάτο, όπου να ναι...Τα γεγονότα δεν είναι αρκετά να μας καθοδηγήσουν? θέλουμε σώνει και καλά τσοπάνους?? Θα μου πεις, ο Τσε δεν ήταν "καθοδηγητής'? αν εννοείς έναν Τσε, θα συμφωνήσω. Αλλά δεν τον αξίζουμε και δεν γεννιούνται κάθε μέρα "Τσε"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια