Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Papiers και παλιά λευκώματα

Μόλις ένας μήνας έχει περάσει που καθηγητές του Γυμνασίου  Μοσχάτου με αναζήτησαν, κατόπιν πληροφοριών, για να τους  δώσω ότι papiers διέθετα από τα σχολικά μου χρόνια σχετικά με το Γυμνάσιο Μοσχάτου, μιάς και θέλουν να γράψουν κάτι για την ιστορία του.
Από papiers η Νανά άλλο τίποτα!
Από παλιές φωτό, από αναμνηστικά, διάφορα μουσικά κομμάτια του καθηγητού Α.Παναγιωτόπουλου, αλλά και άμμο σε κουτάκι από την παραλία (!) λες και το ήξερα ότι δε θα υπήρχε κάποτε! 

Επιστέγαση δε όλων αυτών, τα λευκώματα, όπου άλλοτε ήταν εικονογραφημένα, άλλοτε με ζωγραφιές παιδικές, όπου ο καθένας άφηνε τ’ αποτύπωμα του!
Μέχρι τώρα, περνώντας πάνω από μισός και αιώνας, ακόμα αναγνωρίζεις το γραφικό χαρακτήρα του παιδιού που σου έγραψε, αλλά και τη στιγμή (εννοείται μέσα στο μάθημα)!
Αυτά τα λευκώματα που έγραφαν τι εστί έρως, τι εστί φιλία, και που ήταν ένα social blog της εποχής!
Αλλά με μεγάλη διαφορά από τα σημερινά διαδικτυακά.
Ήταν χειροποίητα, δημιουργικά και πάνω απ όλα ήταν η  πατρίδα μας, η νιότη.
Με αναμνήσεις γεμάτες από γέλιο και χαρά, και μια κοινωνική  δικτύωση πραγματική κι όχι ιντερνετική της μεγίστης μοναξιάς!
Γιατί η σημερινή δικτύωση του ίντερνετ είναι ΜΗ κοινωνική, με αρνητική επίδραση επάνω στον άνθρωπο, αν δεν έχει σταθερές ζωής.

Μου άρεσαν πάντα οι μικροσυλλογές και μάζευα, μάζευα, και  τώρα αρχίζω και τις δίνω εκεί που πρέπει…
Έτσι και κάτι άλλα papiers μου, πέρασαν στη Γαλλία!
Είχα από το ‘56 αλληλογραφία  μ έναν ναύτη ενός Γαλλικού αεροπλανοφόρου (!) την διεύθυνση του οποίου μου την είχε δώσει ένας συμμαθητής μου Μοσχατιώτης που μιλούσε κι αυτός Γαλλικά,
σε περίπτωση που ήθελα να εξασκήσω την γλώσσα.
Έτσι άρχισε η αγάπη μου γι αυτή τη γλώσσα, όντας ήδη μαθήτρια του Γαλλικού Ινστιτούτου…

Τα γράμματα πήγαιναν στο αεροπλανοφόρο επί 4 χρόνια. 
Λειτουργούσε μόνο το γράμμα και η φωτογραφία.
Ούτε τη φωνή του μπορούσα ν’ ακούσω!
Δεν υπήρχαν τηλέφωνα! 
Μιά μέρα, όπως όλα τα ωραία, η αλληλογραφία μας απλώς τελείωσε ξαφνικά, εξαιτίας του …πατρός μου!
Αλλά και από την απόσταση, και τα ταξίδια του πλοίου...

Είχα κάρτες, μικροαντικείμενα και πληροφορίες απ’ όλο τον κόσμο, από τα λιμάνια που το πλοίο έφθανε σ’ Ανατολή και Δύση, αλλά και γράμματα με ειδικά επιστολόχαρτα και φακέλους άλλοτε απλούς τοπικούς κι άλλοτε  καλλιτεχνικούς (με εσωτερική επένδυση χρωματιστή που σου έδιναν σήμα!) και μέσα, εκτός των άλλων, γραμματικές διορθώσεις στα  γραπτά μου (!) και αναλύσεις για ζωγραφική και λογοτεχνία!

Τον μισό αιώνα που πέρασε, σκεπτόμουν πάντα που να βρίσκεται; …ζει άραγε;
Μη γνωρίζοντας το όνομα του πατρός του, ήταν αδύνατο να ευρεθεί.
Όταν άρχισα να μαθαίνω το  ίντερνετ, κατάλαβα ότι ίσως μπορούσα να τον βρω έστω και μετά από μισό και αιώνα (!)
Κι έτσι, ρωτώντας και τη  Γαλλική πρεσβεία, για το πως μπορείς να βρεις μέσω ίντερνετ έναν άνθρωπο από το πουθενά (!) μέσα σε 3 μήνες τον βρήκα!

Είχε κι αυτός φυλαγμένη την αλληλογραφία μου! Όλη!
Του έκανα ένα άρθρο στο «Ξυπεταιών» που πέρασε στο διαδίκτυο με τίτλο: «Ιστορίες που γράφει το ίντερνετ».
Παραδώσαμε και οι δύο την αλληλογραφία μας κι αυτή τη στιγμή οδεύει για ένα ναυτικό μουσείο.

Ακόμα δεν τον έχω δει από κοντά, παρά μόνο από φωτό του τότε και του τώρα.
Κι αυτός το ίδιο.
Μετά από μισό και αιώνα (!) του έστειλα βιβλία από τα νησιά μας με γαλλικές λεζάντες…
«A la mémoire de ma jeunesse» (στη θύμηση της νιότης μου)… 
Μου έστειλε ένα κατακόκκινο συλλεκτικό βιβλίο πιάνου με αφιέρωση εξαιρετική !

Τώρα πλησιάζει τα 80.
Δεν θα τον δω ποτέ. 
Απλώς τηλεφωνιόμαστε στις γιορτές.
Ζω κι εγώ το μύθο μου! …γιατί να γκρεμιστεί?

Κάποιος στην Ισπανία έχει ενδιαφερθεί για ένα φιλμ (σχετικό με την ιστορία μας)!
Ίσως ...τότε να ειδωθούμε!

16 σχόλια:

  1. ευαίσθητο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλέξανδρος Π.28 Ιουλίου 2012 - 4:30 μ.μ.

    Να ξέρεις τι αναμνήσεις μου φέρνεις στην μνήμη μου. Μέσα σ' ένα τέτοιο άλμπουμ έκανα την πρώτη ερωτική μου πρόταση για να εισπράξω την κατηγορία ότι ήμουν ......γιαλάκιας. Φοβερό μειονέκτημα που μου έμεινε μεν, αλλά δεν με εμπόδισε στις μελλοντικές κατακτήσεις, δε... Η πλάκα είναι ότι αυτή που με απέρριψε παντρεύτηκε έναν τύπο μυωπικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. νανα ιωαννιδου28 Ιουλίου 2012 - 5:46 μ.μ.

    Αλεξανδρε Π
    Χαμος γινοταν σ αυτα τα λευκωματα απο τετοια καρφωματα !Θυμαμαι στη ταξη με βαζανε τ αγορια να μου γραψουν πρωτα τα κοριτσια τους (που φλερταριζαν)
    για να παρουν τις πιο καυστικες απαντησεις ,απ αυτους και παλι ανταπαντουσαν εκεινες !
    Αθωες εποχες .Το αλλο ειναι νομος οτι κοροιδευεις
    το λουζεσαι .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κυρία Ιωαννίδου μου αρέσετε γιατί δεν καθυστερείτε να 'εκθεσετε' τον εαυτό σας με προσωπικές ιστορίες και παράλληλα να αυτοσαρκαστείτε λιγουλάκι. Αυτό δείχνει επάρκεια χαρακτήρα και μιά μοντέρνα αντίληψη σε ένα τόσο νοσταλγικό όσο και ρομαντικό θέμα.

    Καίτη Ζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. νανα ιωαννιδου28 Ιουλίου 2012 - 6:54 μ.μ.

    Φιλτατη Καιτη Ζ
    Απο αυτοσαρκασμο αλλο τιποτα Καταλαβα οτι διαβασατε καλα το πρελουδιο της ζωης μου και σας ευχαριστω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΠΑΜΚίτης Κάποτε28 Ιουλίου 2012 - 8:01 μ.μ.

    Καλησπέρα από την μακρινή ...Κρήτη (φιλοξενούμενος καλών φίλων για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση).
    Τρία πράγματα έχω να πω.
    Το Πρώτο είναι σχετικά με το κείμενο της Νανάς Ιωαννίδου που το βρίσκω τόσο ανακουφιστικό στις μαύρες μέρες που ζούμε.
    Το Δεύτερο (άσχετο με το θέμα και να με συγχωρείτε) έχει να κάνει με αυτό που στην πλαϊνή στήλη φαίνεται να λέει ο κ. Κρεμμύδας. Δεν φτάνει ένα ΟΥΣΤ. Χρειάζεται αγώνας και απαιτούνται κινητοποιήσεις.
    Το Τρίτο (άσχετο πάλι με το θέμα) έχει να κάνει με ένα σχόλιο του κοινοτάρχη Μοσχάτου σε κάποια σελίδα facebook όπου και καλά μου αναπτύσσεται μια μπρουφολογία για την διαφορά ανάμεσα στην έννοια αφεντικό και ηγέτης. Και γράφει ο κ. Σιώκας ότι "...η ηγεσια μπορει να περιγραφεται,αλλα σιγουρα δεν διδασκεται..Γιαυτο εχουμε γεμισει ηγετισκους της κακιας ωρας και του σωληνα". Δηλαδή ο άνθρωπος κάνει αυτοκριτική? Αυτός είναι γέννημα των αγώνων και άνθρωπος της πείρας που διδάσκει το καμίνι της ζωής?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Άσχετο με το θέμα. Ουστ να χαθούνε, περικόπτουν πόρους από τη τοπική αυτοδιοίκηση μειώνουν τις έμμισθες θέσεις των αιρετών και μειώνουν και τους μισθούς τους. Ουστ να χαθούνε που συγχωνεύουν τις δημόσιες υπηρεσίες. Σε ποιά υπηρεσία θ΄αποσπασθώ τώρα εγώ να την κοπανάω από την υπηρεσία μου και να μην δουλεύω πουθενά.
    Ουστ ρε που μου χαλάσετε όλα τα όνειρα μου. Το όνειρό μου ηταν μαζί με τους φίλους μου να γίνουμε Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι, πρόεδροι να καταξιωθούμε κι εμείς σ'αυτή τη κοινωνία και να συμπληρώσουμε λιγάκι το πενιχρό μας εισόδημα προσφέροντας τις πολύτιμες υπηρεσίες μας στο λαό που κοιμάται.
    ΟΥΣΤ και πάλι καταστροφείς και ολετήρες τών ονείρων μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κατ' αρχάς να πω ότι αν μου επιτρεπόταν θα τον συγύριζα κανονικά τον δήθεν @ΘΥΜΑ, όμως η ευπρέπεια με αναγκάζει να μείνω στο θέμα της ανάρτησης την οποία την βρίσκω και πιό ενδιαφέρουσα για να λέμε και την αλήθεια.
    Από τη μια λοιπόν άνθρωποι σαν τον @ΘΥΜΑ που προβοκάρει και από την άλλη άνθρωποι σαν την Νανά Ιωαννίδου που φυλάει σαν θησαυρό άμμο από την παραλία του Μοσχάτου. Ανθρωποι χέρσα χωράφια και υπάρξεις τρυφερές και χρήσιμες για την κοινωνία. Γιατί η ιστορία με τον γάλλο ναύτη, την αλληλογραφία μαζί του και τα παλαιά λευκώματα αν μη τι άλλο μου έδωσαν λίγα λεπτά συγκίνησης και χαρούμενου συναισθήματος όταν ειδικά μετα τόσα χρόνια βρίκε το ναύτη της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. O Παμκίτης δεν σ ενόχλησε.
      Όσο για την ιστορία της κ. Νανάς κι εμένα με συγκίνησε. Την συγχαίρω και την προτρέπω να το γράψει και πάλι διανθίζοντας το με μερικές ακόμη λεπτομέρειες. Θα διαβάζαμε μία εξαιρετική νουβέλα.

      Διαγραφή
  9. Ωραίο κείμενο Νανά,όαση μέσα στην προσκόλλησή μας-την αναγκαία,δεν λέω-με την ζοφερή πολιτκή επικαιρότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. νανα ιωαννιδου29 Ιουλίου 2012 - 12:56 μ.μ.

    Φιλτατη Bιβη
    Σ ευχαριστω Βιβη η γνωμη σου μετραει
    Οπως βλεπεις δεν θα μπορεσουμε ν αρεσουμε σε ολους!
    Εμεις αρμενιζουμε , με ορτσα τα πανια κοντρα στο Δεληβορια !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι στραβός ο γυαλός μάλλον στραβά αρμενίζεις Νανούλα του Χιονιά.

      Διαγραφή
  11. Σας γνωρισα πριν λιγες ώρες κ ομολογώ πως ήταν τιμή μου κ διδαγμα για μενα το πνευμα σας..μου άρεσε η ιστορία σας, και θα ηθελα να την δω κ σε ταινια!!!!
    Να μου διδαξετε να μην πετάω τιποτα, γιατι εχω μανία με το ξεκαθάρισμα!!!!
    Σας χαιρετώ κ θα τα ξαναπουμε......
    Λαβινια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. νανα ιωαννιδου2 Αυγούστου 2012 - 12:02 π.μ.

    Lavinia
    Σ ευχαριστω
    Ειναι και μενα τιμη μου που γνωρισα ενα θηλυκο!
    Χαιρομαι που υπαρχεις και παλευεις τη ζωη με τα 2 κοριτσακια σου και τον αντρα σου.Καλη δυναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Νανα πραγματι ειναι μια πολυ συγκινητικη και ωραια
    αναμνηση και γραφεις εξαιρετα κατι τετοιες αναμνησεις
    σου διανθιζουν την ζωη Ιουλιετα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Νανα πραγματι ειναι μια πολυ συγκινητικη και ωραια
    αναμνηση και γραφεις εξαιρετα κατι τετοιες αναμνησεις
    σου διανθιζουν την ζωη Ιουλιετα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια