Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Το πλοίο των ηλιθίων

Έχω πολλά μαζεμένα για γράψιμο αλλά με ενοχλεί η ιδέα να ασχοληθώ με τα επιφαινόμενα μιας σκόνης που περισσότερο οφείλεται από το βάδην σημειωτόν στο οποίο επιδίδονται μερικοί παρά στην ουσία των πραγμάτων.
Μέχρι να κατακάτσει ο κουρνιαχτός θα σας δώσω να διαβάσετε μια μικρή ιστορία με τίτλο «Το πλοίο των ηλιθίων» που έγραψε το 1999 ο Unabomber (κατά κόσμο Ted Kaczynski).
Ο άνθρωπος που από καθηγητής του Χάρβαρντ κατέληξε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Κολοράντο, αφού έχοντας σαν στόχο την επανάσταση και την απαλλαγή από το «βιομηχανικό - τεχνολογικό σύστημα» τραυμάτισε δεκάδες και σκότωσε τρείς με τις επιστολές – βόμβες που ταχυδρομούσε!!!
Η ιστορία έχει τις τεχνικές ατέλειες της, ίσως – ίσως και την αυτοϋπονόμευσή της καθώς το βιογραφικό του Unabomber δεν δίνει (σε μερικούς ίσως) και τις καλύτερες συστάσεις, όμως έχει μεγάλες ομοιότητες με όσα συμβαίνουν σήμερα στην χώρα μας και κυρίως με το δραματικό τέλος που ίσως μας επιφυλάσσει το παγόβουνο της πτώχευσης που στέλνει καταπάνω μας η σχιζοφρενική συνταγή της τρόϊκα και του νεοφιλελεύθερου εσμού των αγορών.

……………………………………………………..

Το πλοίο των ηλιθίων

Μια φορά και έναν καιρό, ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί ενός πλοίου έγιναν τόσο ματαιόδοξοι από την ικανότητά τους στην ναυτική τέχνη, τόσο ανόητα ασεβείς και τόσο εντυπωσιασμένοι με τους εαυτούς τους που οδηγήθηκαν στην τρέλα.

Έστρεψαν το πλοίο βόρεια και προχώρησαν μέχρι που συνάντησαν παγόβουνα και επικίνδυνους ογκόπαγους.
Συνέχισαν να πηγαίνουν βόρεια σε όλο και περισσότερο επικίνδυνα νερά με μόνο σκοπό να δώσουν στους εαυτούς τους ευκαιρίες να πραγματοποιήσουν ακόμα περισσότερα λαμπρά κατορθώματα στην ναυσιπλοΐα.

Καθώς το πλοίο έφτανε σε όλο και υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη, οι επιβάτες και το πλήρωμα γίνονταν όλο και περισσότερο δυσαρεστημένοι.
Άρχισαν καυγάδες μεταξύ τους και παράπονα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν.

«Τρέμω από το κρύο», είπε ένας ρωμαλέος ναυτικός. 
«Αυτό είναι το χειρότερο ταξίδι που έχω βρεθεί. Το κατάστρωμα είναι γλιστερό από τον πάγο. Όταν είμαι στο παρατηρητήριο ο αέρας περνά το πανωφόρι μου σαν μαχαίρι. Κάθε φορά που δένω το πανί της πλώρης τα δάχτυλά μου πάνε να παγώσουν. Και γι’ όλα αυτά παίρνω μόνο πέντε πενιχρά σελίνια το μήνα».

«Νομίζεις ότι εσύ μόνον την έχεις άσχημα;», είπε μια γυναίκα επιβάτης. 
«Εγώ δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ από το κρύο. Οι κυρίες σε αυτό το πλοίο δεν παίρνουν όσες κουβέρτες παίρνουν οι άντρες. Αυτό δεν είναι δίκαιο».

Ένας μεξικανός ναύτης παρεμβαίνει στην συζήτηση. «Εγώ παίρνω μόνο τον μισό μισθό από ότι παίρνουν οι άγγλοι ναύτες. Χρειαζόμαστε αρκετή ποσότητα φαγητού για να είμαστε ζεστοί σε αυτό το κλίμα και δεν παίρνω το μερίδιό μου. Οι Άγγλοι παίρνουν περισσότερο. Και το χειρότερο από όλα είναι ότι οι αξιωματικοί μου δίνουν διαταγές στα αγγλικά αντί στα ισπανικά».

«Εγώ έχω περισσότερους λόγους να διαμαρτύρομαι από οποιονδήποτε άλλο», είπε ένας Ινδιάνος ναύτης. 
«Αν τα χλωμά πρόσωπα δεν μου είχαν κλέψει την προγονική μου γη, δε θα ήμουν καν σε αυτό το πλοίο μέσα στα παγόβουνα και τους αρκτικούς ανέμους. Θα ήμουν σε ένα κανό και θα κωπηλατούσα σε μια ωραία γαλήνια λίμνη. Μου αξίζει αποζημίωση. Τουλάχιστον ο καπετάνιος πρέπει να με αφήσει να παίζω ζάρια για να βγάζω μερικά λεφτά».

Ο λοστρόμος τότε φώναξε: «Χτες ο πρώτος αξιωματικός με αποκάλεσε «πούστη» μόνο και μόνο επειδή παίρνω πίπες. Έχω το δικαίωμα να παίρνω πίπες χωρίς να μου αποδίδουν τέτοιους χαρακτηρισμούς».

«Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που έχουν κακή μεταχείριση σ’ αυτό το πλοίο…», παρενέβη μια φιλόζωη από τους επιβάτες, με φωνή τρεμάμενη από αγανάκτηση, «…γιατί την τελευταία εβδομάδα είδα τον δεύτερο αξιωματικό να κλοτσά τον σκύλο του πλοίου δύο φορές».

Ένας από τους επιβάτες ήταν καθηγητής κολεγίου. 
Σηκώνει τα χέρια και κραυγάζει: «Ρατσισμός, σεξισμός, ειδισμός, ομοφοβία και εκμετάλλευση της εργατικής τάξης! Είναι διακρίσεις! Πρέπει να έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη: ίσους μισθούς για τους μεξικανούς ναύτες, υψηλότερους μισθούς για όλους τους ναύτες, αποζημίωση για τον Ινδιάνο, ίσο αριθμό κουβερτών για τις κυρίες, εγγυημένο δικαίωμα το να παίρνει πίπες κανείς και όχι άλλες κλωτσιές στον σκύλο».

«ΝΑΙ-ΝΑΙ», φωνάζουν οι επιβάτες. «ΝΑΙ-ΝΑΙ», φωνάζει και το πλήρωμα. 
«Είναι διακρίσεις πρέπει να απαιτήσουμε τα δικαιώματά μας».

Ο μικρός καμαρότος καθάρισε το λαιμό του :
«Χμ. Χμ. Όλοι έχετε καλούς λόγους για να παραπονιέστε. Αλλά εμένα μου φαίνεται ότι αυτό που πρέπει πραγματικά να κάνουμε είναι να γυρίσουμε αυτό το πλοίο προς τα πίσω και να πάμε νότια. Γιατί αν συνεχίσουμε να πηγαίνουμε βόρεια σίγουρα θα ναυαγήσουμε αργά ή γρήγορα και τότε οι μισθοί σας, οι κουβέρτες σας και το δικαίωμα να παίρνεται πίπες δε θα προσφέρουν τίποτα γιατί θα έχουμε πνιγεί όλοι».

Αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία γιατί ήταν ένας μικρός καμαρότος.

Ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί από την βάση τους στο πρυμναίο κατάστρωμα, έβλεπαν και άκουγαν. 
Τώρα αυτοί χαμογελούν και κλείνουν το μάτι ο ένας στον άλλο. 
Με ένα νεύμα του καπετάνιου ο τρίτος αξιωματικός κατέβηκε από το πρυμναίο κατάστρωμα, σουλατσάρισε μέχρι εκεί που είχαν συγκεντρωθεί οι επιβάτες και το πλήρωμα και σπρώχνοντας με τον ώμο του μπήκε ανάμεσά τους. 

Πήρε μια πολύ σοβαρή έκφραση στο πρόσωπό του και μίλησε έτσι: «Εμείς οι αξιωματικοί πρέπει να παραδεχτούμε ότι κάποια πραγματικά ασυγχώρητα πράγματα συμβαίνουν σε αυτό το πλοίο. Δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πόσο άσχημα ήταν τα πράγματα μέχρι που ακούσαμε τα παράπονά σας. Εμείς είμαστε άντρες με καλή θέληση και θέλουμε να είμαστε σωστοί μαζί σας. Αλλά όμως ο καπετάνιος είναι σχετικά συντηρητικός και επιβάλει τους δικές του θέσεις, Μάλλον χρειάζεται ένα μικρό σκούντημα πριν κάνει οποιαδήποτε απτή αλλαγή. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι αν διαμαρτύρεστε έντονα –αλλά πάντα ειρηνικά και χωρίς να παραβιάζετε τους κανόνες του πλοίου– θα ταρακουνήσετε τον καπετάνιο που αδρανεί και θα τον αναγκάσετε να καταπιαστεί με τα προβλήματα για τα οποία τόσο δίκαια διαμαρτύρεστε».

Αφού είπε αυτά ο τρίτος αξιωματικός γύρισε πίσω στο πρυμναίο κατάστρωμα. 
Καθώς πήγαινε, το πλήρωμα και οι επιβάτες του φώναζαν: «Μετριοπαθή! Ρεφορμιστή! Ψευτοπροοδευτικέ! Τσιράκι του καπετάνιου

Όμως, παρ’ όλα αυτά, έκαναν όπως αυτός τους είπε. 
Μαζεύτηκαν μπροστά από το πρυμναίο κατάστρωμα φωνάζοντας βρισιές προς τους αξιωματικούς και ζητώντας τα δικαιώματά τους. 
«Θέλω υψηλότερο μισθό και καλύτερες συνθήκες εργασίας», φώναξε ο ρωμαλέος θαλασσοπόρος. «Ίσες κουβέρτες για τις γυναίκες», φώναξε η γυναίκα επιβάτης. 
«Θέλω να λαμβάνω τις διαταγές μου στα ισπανικά», κραύγασε ο μεξικάνος ναύτης. 
«Θέλω το δικαίωμα να παίζω ζάρια», φώναξε ο ινδιάνος ναύτης. 
«Δεν θέλω να με λένε πούστη», φώναξε ο λοστρόμος. 
«Όχι άλλες κλοτσιές στον σκύλο», φώναξε η φιλόζωη. 
«Επανάσταση τώρα», φώναξε ο καθηγητής.

Ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί μαζεύονται και συσκέπτονται για μερικά λεπτά, κλείνοντας το μάτι ο ένας στον άλλο, γνέφοντας καταφατικά και γελώντας. 
Τότε ο καπετάνιος στάθηκε μπροστά στο πρυμναίο κατάστρωμα και με μια σπουδαία προσποίηση καλοσύνης, ανακοίνωσε ότι:

– Ο μισθός του ρωμαλέου ναυτικού θα ανέβει στα έξι σελίνια το μήνα.
– Ο μισθός του μεξικανού ναυτικού θα ανέλθει στα δύο τρίτα του μισθού των άγγλων.
– Η διαταγή για δέσιμο του πανιού της πλώρης θα δίνεται στα ισπανικά.
– Οι γυναίκες επιβάτες θα πάρουν άλλη μια κουβέρτα.
– Ο ινδιάνος ναύτης θα έχει το δικαίωμα να στήνει ένα παιχνίδι ζάρια τα σαββατόβραδα.
– Ο λοστρόμος δε θα αποκαλείται πούστης όσο κρατά την πεολειχία αυστηρά ιδιωτική.
– Και το σκυλί δεν θα τρώει κλωτσιές εκτός αν κάνει κάποια αταξία, όπως το να κλέψει φαγητό από το μαγειρείο.

Οι επιβάτες και το πλήρωμα γιόρτασαν αυτές τις παραχωρήσεις σαν μεγάλη νίκη, αλλά το επόμενο πρωί αισθάνονταν πάλι δυσαρεστημένοι.

«Έξι σελίνια το μήνα είναι πενταροδεκάρες και ακόμα παγώνουν τα δάκτυλά μου όταν δένω το πανί της πλώρης», γκρίνιαξε ο ρωμαλέος ναυτικός.

«Ακόμα δεν παίρνω τον ίδιο μισθό με τους άγγλους ή αρκετά τρόφιμα γι’ αυτό το κλίμα», είπε ο μεξικανός ναύτης.

«Εμείς οι γυναίκες δεν έχουμε ακόμα αρκετές κουβέρτες, που να μας κρατάν ζεστές», είπε η γυναίκα επιβάτης. 

Οι υπόλοιποι εξέφρασαν παρόμοια παράπονα και ο καθηγητής τους παρότρυνε.

Όταν τελείωσαν, ο μικρός καμαρότος μίλησε αυτή τη φορά αρκετά δυνατά ώστε οι υπόλοιποι να μην μπορούν εύκολα να τον αγνοήσουν: «Είναι πραγματικά τρομερό που το σκυλί τρώει κλωτσιές επειδή κλέβει ένα κομμάτι ψωμί από το μαγειρείο, και ότι η γυναίκες δεν έχουν ίσο αριθμό κουβερτών και ότι παγώνουν τα δάχτυλα του ναύτη και δεν βλέπω τον λόγο ο λοστρόμος να μη παίρνει πίπες αν το θέλει. Αλλά κοιτάτε πόσο χοντρά έχουν γίνει τα παγόβουνα και πόσο ο άνεμος φυσάει όλο και πιο άγρια. Πρέπει να γυρίσουμε το πλοίο προς τον νότο γιατί αν συνεχίσουμε να πηγαίνουμε βόρεια θα ναυαγήσουμε και θα πνιγούμε».

«Ω!, ναι», είπε ο λοστρόμος. 
«Είναι τόσο απαίσιο να συνεχίζουμε να πηγαίνουμε βόρεια, αλλά γιατί πρέπει εγώ να παίρνω πίπες κρυφά; Γιατί πρέπει να αποκαλούμαι πούστης; Δεν είμαι εγώ καλός όπως οι άλλοι

«Το να πλέουμε βόρεια είναι τρομερό», είπε η γυναίκα επιβάτης. 
«Αλλά δεν βλέπεις; Γι’ αυτό ακριβώς οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερες κουβέρτες για να μένουν ζεστές. Απαιτώ ίσες κουβέρτες για τις γυναίκες τώρα».

«Είναι αλήθεια», είπε ο καθηγητής, «ότι το να πλέουμε προς τα βόρεια επιφέρει μεγάλες κακουχίες σε όλους μας. Αλλά το να αλλάξουμε πορεία προς το νότο είναι ουτοπικό. Δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω το ρολόι. Πρέπει να βρούμε έναν ώριμο τρόπο για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση».

«Κοιτάτε» είπε ο μικρός καμαρότος. 
«Αν αφήσουμε αυτούς τους τέσσερις παράφρονες στο κατάστρωμα την πρύμνης να έχουν τη δική τους πορεία θα πνιγούμε όλοι. Αν καταφέρουμε κάποια στιγμή να απομακρύνουμε το πλοίο από τον κίνδυνο, τότε μπορούμε να ανησυχούμε για τις εργατικές συνθήκες, της κουβέρτες για τις γυναίκες, και το δικαίωμα στην πεολειξία. Αλλά πρώτα πρέπει να στρίψουμε προς τα πίσω το σκάφος. Αν κάποιοι από εμάς μαζευτούν, φτιάξουν ένα σχέδιο και δείξουν λίγο θάρρος, μπορούμε να σώσουμε τους εαυτούς μας. Δεν χρειάζονται πολλοί από εμάς, έξι με οχτώ φτάνουν. Μπορούμε να καταλάβουμε την πρύμνη, να πετάξουμε αυτούς τους τρελούς έξω από το πλοίο, και να πάμε προς το νότο».

Ο καθηγητής σήκωσε τη μύτη του και είπε αυστηρά: «Δεν πιστεύω στην βία. Είναι ανήθικο».
«Είναι αήθης η χρήση βίας πάντα», είπε ο λοστρόμος.
«Με τρομάζει η βία», είπε η γυναίκα επιβάτης.

Ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί έβλεπαν και άκουγαν όλη αυτή την ώρα. 
Με ένα σήμα από τον καπετάνιο ο τρίτος αξιωματικός κατέβηκε κάτω στο κυρίως κατάστρωμα. Μπήκε ανάμεσα στους επιβάτες και στο πλήρωμα, λέγοντάς τους ότι ακόμα υπάρχουν πολλά προβλήματα στο πλοίο.

«Έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο», είπε. 
«Αλλά, απομένουν ακόμα πολλά για να γίνουν. Οι συνθήκες εργασίας για τον ναύτη είναι ακόμα σκληρές, ο μεξικάνος δεν παίρνει ακόμα τα ίδια λεφτά με τον άγγλο, οι γυναίκες δεν έχουν ακόμα τις ίδιες κουβέρτες με τους άντρες, το παιχνίδι με ζάρια του ινδιάνου τα σαββατόβραδα είναι πενιχρή αποζημίωση για την χαμένη γη του, είναι άδικο για τον λοστρόμο να παίρνει πίπες στα κρυφά και ο σκύλος ακόμα να τρώει κλωτσιές πότε -πότε. Νομίζω ότι ο καπετάνιος χρειάζεται ακόμα ένα σκούντημα. Θα βοηθούσε αν όλοι εσείς πραγματοποιούσατε ακόμα μια διαμαρτυρία εφ’ όσον αυτή παραμένει μη βίαιη».

Καθώς ο τρίτος αξιωματικός πήγαινε πίσω στην πρύμνη, οι επιβάτες και το πλήρωμα του πλοίου τον έβριζαν αλλά μολαταύτα έκαναν αυτό που τους είπε και μαζεύτηκαν μπροστά στο πρυμναίο κατάστρωμα για ακόμα μια διαμαρτυρία. 
Φώναζαν με στόμφο και ενθουσιασμό κραδαίνοντας τη γροθιά τους και ακόμα πέταξαν ένα κλούβιο αυγό στον καπετάνιο (ο οποίος το απέφυγε με έναν επιδέξιο ελιγμό).

Αφού ακούσαν τα παράπονά τους, ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί, μαζεύτηκαν για μια κουβέντα κατά την οποία έκλειναν το μάτι ο ένας στον άλλο και γελούσαν πονηρά. Μετά ο καπετάνιος στάθηκε μπροστά στο πρυμναίο κατάστρωμα και ανακοίνωσε ότι:
– Ο ρωμαλέος ναύτης θα πάρει γάντια για να κρατά τα δάκτυλά του ζεστά.
– Ο μεξικάνος ναύτης θα παίρνει μισθό ίσο με τα τρία τέταρτα του άγγλου ναυτικού.
– Οι γυναίκες θα πάρουν μια ακόμα κουβέρτα.
– Ο ινδιάνος ναύτης θα μπορεί να στήνει το παιχνίδι του και το Σάββατο και την Κυριακή το βράδυ.
– Ο λοστρόμος θα μπορεί να παίρνει πίπες δημοσίως αφού νυχτώσει
– Και κανείς δε θα κλωτσά τον σκύλο χωρίς ειδική εντολή από τον καπετάνιο.

Οι επιβάτες και το πλήρωμα έμειναν εκστασιασμένοι από αυτή τη μεγάλη επαναστατική νίκη, αλλά το επόμενο πρωί πάλι αισθάνονταν δυσαρεστημένοι και άρχισαν να γκρινιάζουν για τις ίδιες παλιές κακουχίες.

Ο μικρός καμαρότος αυτή τη φορά άρχισε να οργίζεται:
«Βρε ηλίθιοι», φώναξε, «δεν βλέπετε τι κάνουν ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί; Σας κρατούν απασχολημένους με τα ασήμαντα παράπονά σας για κουβέρτες, μισθούς, και κλωτσιές στο σκύλο ώστε να μη σκέφτεστε τι πραγματικά πάει στραβά σε αυτό το πλοίο, το ότι δηλαδή πάει όλο και περισσότερο προς τα βόρεια και όλοι θα πνιγούμε. Αν κάποιοι από εσάς έρθετε στα συγκαλά σας, μαζευτούμε και καταλάβουμε το πρυμναίο κατάστρωμα, θα μπορούσαμε να στρέψουμε αυτό το πλοίο και να σώσουμε τις ζωές μας. Αλλά το μόνο που κάνετε είναι να κλαψουρίζετε για τόσο μικρά θέματα όπως οι συνθήκες εργασίας, παιχνίδια με ζάρια και το δικαίωμα να παίρνει κανείς πίπες».

Οι επιβάτες και το πλήρωμα εξαγριώθηκαν.

«Μικρό!!» φώναξε ο Μεξικανός. 
«Θεωρείς λογικό το να παίρνω μόνο τα τρία τέταρτα του μισθού του άγγλου; Είναι αυτό μικρό πράγμα

«Πώς μπορείς να λες το παράπονό μου ασήμαντο!!» φώναξε ο λοστρόμος. «Δεν ξέρεις πόσο υποτιμητικό είναι να σε φωνάζουν πούστη

«Το να κλωτσάς ένα σκύλο δεν είναι μικρό θέμα», φώναξε η φιλόζωη. 
«Είναι άκαρδο, αισχρό και κτηνώδες».

«Εντάξει τότε», απάντησε ο μικρός καμαρότος, «τα θέματα αυτά δεν είναι μικρά και ασήμαντα. το να κλωτσάς είναι αισχρό και κτηνώδες και υποτιμητικό να σε αποκαλούν πούστη. Αλλά σε σχέση με το πραγματικό μας πρόβλημα, σε σχέση με το ότι το πλοίο πηγαίνει ακόμα βόρεια, τα παράπονά σας είναι μικρά και επουσιώδη. Επειδή, αν δεν γυρίσουμε αυτό το πλοίο σύντομα, θα πνιγούμε όλοι».

«Φασίστα», είπε ο καθηγητής.
«Αντεπαναστάτη», είπε η γυναίκα επιβάτης.
Κι όλοι οι επιβάτες και το πλήρωμα μπαίνουν στην κουβέντα ο ένας μετά τον άλλο αποκαλώντας τον μικρό καμαρότο φασίστα και αντεπαναστάτη. 

Τον έσπρωξαν μακριά και συνέχισαν να γκρινιάζουν για μισθούς, κουβέρτες για τις γυναίκες, για το δικαίωμα στην πεολειχία και για τη συμπεριφορά στο σκύλο.

Το πλοίο συνέχισε να πλέει βόρεια και μετά από λίγο συντρίφτηκε ανάμεσα σε δύο παγόβουνα και πνίγηκαν όλοι.


24 σχόλια:

  1. Η ιστορία έχει ένα λάθος. Στο τέλος ΔΕΝ πνίγονται όλοι. Το πλοίο έχει μία λέμβο που φεύγει εγκαίρως με τον καπετάνιο, τους υψλόβαθμους αξιωματικούς και τις οικογένειές τους....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ταράτσα κι ελικόπτερο ήταν στην Αργεντινή.
    Λίγο απλοϊκή η ιστορία στην ανάπτυξη της - δεν νομίζετε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. νανα ιωαννιδου20 Ιουλίου 2012 - 12:18 μ.μ.

      Φιλτατε Στεφανε
      Οι τυποι σαν τον Μιναδορο Δε χαμπαριζουν
      Αυτοι θελουν κουτσομπολια Μοσχατιωτικα και να παριστανουν τους γκαιμπελισκους Εχθες το ιδιο σκεπτομουν Μια συγχρονη ιστορια για την επετειο του Γοργοποταμου το 64 οπου την εζησα απο κοντα κι εχω πολυ αρχειο Σκοτωθηκαν 13 και πενηντα ενας τραυματιες Ολος ο τυπος τοτε αποπροσανατολισμος σκετος ,ολα τα κομματα να ενοχοποιουν το ενα το αλλο ,να εχει ξαναφουντωσει ο εμφυλιος σπαραγμος ,το κκε στον κοσμο του ,ηταν εξω κι ελεγε ηταν ατυχημα!ξαφνικα αρχισε μια δικη στη Λαμια απο το πουθενα (τοτε στο Μοσχατο δεν μιλουσαμε μεταξυ μας η γειτονια μου!)
      και καταδικασαν κοσμο αθωο και στο τελος ενεφανισθη
      η επιχειρηση της CIA με το ονομα ARROW και τα μαθαμε ολα!!! αφου βαδιζαμε ολοταχως για χουντα! οπου μπαρκαραμε ολοι μαζι !Η εφημεριδα σου εχει γραψει το καλυτερο
      Αιωνια μας η μνημη !εχουν μαθει μερικοι, ασφαλως ΟΧΙ ΟΛΟΙ ,κι (εχουμε αναγνωστες πολυ
      νοημονες ) ΑΡΤΟΝ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ
      κι οταν καταλαβουν οτι καποιος ειναι διαφορετικος ΟΡΜΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΠΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ !!!
      Απο τον πολεμο ως τωρα δεν εχουμε αλλαξει σαν ανθρωποι στο τιποτα , γι αυτο κι ειμαστε
      αθυρμα στα χερια τριτων!!!κι αυτο τους γουσταρει πολυ!και ειναι Γεγονος οποιος ανακατευεται με τα πιτουρα κτλ

      Διαγραφή
    2. τον τρώνε οι μιναδόροι

      Διαγραφή
  3. ενας γραικός λοστρόμος21 Ιουλίου 2012 - 1:55 π.μ.

    Οποιοσδήποτε υπαινιγμός περί της σχέσης της παρούσας ιστορίας με τους ντόπιους καπετάνιους πρέπει να αποκλεισθεί και τούτο διότι τουλάχιστον ο ένας από τους δύο με τις εντυπωσιακές παρεμβάσεις του οχι μόνο στους πάγους δεν μας οδηγεί ,αλλά αντίθετα μας σαλπάρει ολοταχώς προς την διακεκαυμένη ζώνη του Ισημερινού.Λέγεται οτι πολλοί επιβάτες του σκάφους θα τσουρουφλισθούν.Προβλέπεται πολύ θερμό καλοκαίρι και πολύ βαρύς χειμώνας με έντονα καιρικά φαινόμενα και σφοδρώτατες χαλαζοπτώσεις.Ζούμε τις επιπτώσεις του φαινόμενου του θερμοκηπίου και της βίαιης κλιματικής αλλαγής. Τα κάθε είδους θερμοκήπια που προκαλούν το πρόβλημα οπως τουλάχιστον λέει ο καπετάνιος δεν θα αντέξουν τους μουσώνες και τις τροπικές καταιγίδες των πανέμορφων πλην επικίνδυνων νότιων θαλασσών..Οψόμεθα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαράσσεται πορεία δια Δημοτικές Εκλογές άρχισε η επάνδρωση θα γίνει προπαίδευση η έχοντες προϋπηρεσία 2 τέρμινα ΔΕΝ γίνονται δεκτή μόνον νέοι από 18 μέχρι και 40 ετών, κύκλιος επιδοτουμένων μαθημάτων αρχίσει σύντομα για ενημέρωση στα γνωστά καφέ……

      Διαγραφή
  4. – Ted Kaczynski (Unabomber) – 1999

    Μια φορά κι έναν καιρό, ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί ενός πλοίου, μεθυσμένοι από ματαιοδοξία για τις ικανότητές τους, σαγηνευμένοι από την έπαρση και το θαυμασμό για τους εαυτούς τους, οδηγήθηκαν στην παράνοια. Χάραξαν ρότα για το Βορά κι έπλευσαν ώσπου συνάντησαν παγόβουνα και επικίνδυνους παγετώνες, κι ακόμα έπλευσαν προς ύδατα όλο και πιο επικίνδυνα, με μόνο σκοπό να βρουν ευκαιρίες για να φτάσουν σε ακόμα πιο λαμπρά ναυτικά κατορθώματα. Και καθώς το πλοίο έφτανε σε όλο και μεγαλύτερα πλάτη, οι επιβάτες ένιωθαν όλο και πιο άβολα. ’ρχισαν ακόμα να καυγαδίζουν μεταξύ τους και να διαμαρτύρονται για τις συνθήκες υπό τις οποίες ζούσαν.
    «Ανάθεμά με» είπε ένας έμπειρος ναυτικός, «αν δεν είναι τούτο το χειρότερο ταξίδι που έχω κάνει. Το κατάστρωμα έχει καλυφθεί από πάγο κι όποτε βγαίνω έξω οι άνεμοι με γδέρνουν, κάθε φορά που σηκώνω τα πανιά, τα καταραμένα δάχτυλά μου παγώνουν, και όλα αυτά γιατί; Για πέντε άθλια σελίνια τον μήνα!». «Νομίζεις πως εσύ είσαι άσχημα» είπε μια επιβάτις. «Εγώ δεν κλείνω μάτι όλη νύχτα από το κρύο. Οι κυρίες σ’ αυτό το πλοίο δεν παίρνουν τόσες κουβέρτες όσες οι άνδρες. Δεν είναι δίκαιο!». Ένας μεξικάνος μούτσος πρόσθεσε: «Σκατά! Εγώ παίρνω μόνο τα μισά απ όσα οι ευρωπαίοι ναυτικοί. Θέλει πολύ φαί για να κρατηθούμε ζεστοί σ’ αυτό το κλίμα, και δεν παίρνω το μερίδιό μου, οι ευρωπαίοι παίρνουν πιο πολλά. Και το χειρότερο όλων είναι πως το πλήρωμα μου δίνει πάντα διαταγές στα αγγλικά αντί για τα ισπανικά». «Εγώ έχω περισσότερους λόγους να παραπονιέμαι απ’ όλους σας», είπε ένας ινδιάνος ναυτικός. «Αν τα χλωμά πρόσωπα δεν μας είχαν ληστέψει τη γη των προγόνων μας, δε θα χρειαζόταν να είμαι καν σ’ αυτό το πλοίο, ανάμεσα σε παγόβουνα και αρκτικούς ανέμους. Θα έπλεα νωχελικά με το κανώ μου σε κάποια ήρεμη λίμνη. Δικαιούμαι μια κάποια αποζημίωση. Όπως και να ‘χει, ο καπετάνιος θα έπρεπε τουλάχιστον να με αφήνει να παίζω ζάρια, μπας και βγάλω κάνα φράγκο». Ο καμαρότος πετάχτηκε: «Μόλις χθες ο υποπλοίαρχος με αποκάλεσε λούγκρα μόνο και μόνο επειδή ρουφάω πούτσους. Έχω το δικαίωμα να ρουφάω πούτσους χωρίς να με αποκαλούνε έτσι!». «Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που κακομεταχειρίζονται σ΄ αυτό το πλοίο», τον διέκοψε υποτιμητικά μια ζωόφιλη επιβάτις, «εγώ, μάλιστα, είδα τον υποπλοίαρχο να κλωτσά το σκυλί δύο φορές!» Ένας από τους επιβάτες, που συνέβαινε να είναι ακαδημαϊκός, είπε με έμφαση: «Όλα αυτά είναι εξίσου αισχρά! Είναι ανήθικα! Είναι ρατσισμός, σεξισμός, ομοφοβία, εκμετάλλευση της εργατικής τάξης! Είναι διακρίσεις! Πρέπει να υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη: ίσοι μισθοί για τον μεξικάνο μούτσο, ψηλότερα μεροκάματα για όλους τους ναύτες, αποζημίωση για τον ινδιάνο, ίσες κουβέρτες για τις γυναίκες, ένα κατοχυρωμένο δικαίωμα στο να ρουφάς πούτσους, και όχι άλλες κλωτσιές στο σκύλο!». «Ναι! Ναι!» Φώναξαν οι επιβάτες. «Ζήτω!» φώναξε το πλήρωμα. «Είναι όλα διακρίσεις! Πρέπει να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. continued
    Ο σερβιτόρος καθάρισε τον λαιμό του. «Αχέμ. Έχετε όλοι σας ισχυρούς λόγους για να παραπονιέστε. Αλλά μου φαίνεται πως αν δεν αλλάξουμε ευθύς τη ρότα του πλοίου και δεν κατευθυνθούμε πίσω στον νότο, αργά ή γρήγορα θα συγκρουστούμε και θα βουλιάξουμε και τότε όλοι οι μισθοί, οι κουβέρτες και το δικαίωμα να ρουφάμε πούτσους θα μας είναι εξίσου άχρηστα, γιατί θα έχουμε πνιγεί.» Όμως κανείς δεν έδωσε σημασία σ’ αυτόν, δεν ήταν άλλωστε παρά ένας σερβιτόρος. Ο καπετάνιος με το πλήρωμα, από το πόστο του ψηλά στην πρύμνη, παρακολουθούσε και άκουγε προσεκτικά. Τώρα γελούσαν κι έκλειναν ο ένας το μάτι στον άλλον, και μ’ ένα νεύμα του καπετάνιου, ο ανθυποπλοίαρχος κατέβηκε στο κατάστρωμα, κι άνοιξε δρόμο ανάμεσα στους συγκεντρωμένους επιβάτες για να μιλήσει κι αυτός, παίρνοντας μια έκφραση σοβαρή κι αυστηρή: «Εμείς οι αξιωματικοί πρέπει να παραδεχτούμε ότι κάποια πραγματικά απαράδεκτα γεγονότα έλαβαν χώρα στο πλοίο αυτό. Δεν είχαμε αντιληφθεί πόσο άσχημη ήταν η κατάσταση μέχρι που ακούσαμε τα παράπονά σας. Είμαστε άνθρωποι καλόβουλοι και καταλαβαίνουμε τα δίκια σας. Αλλά, ο καπετάνιος βλέπετε, είναι λίγο συντηρητικός και στενόμυαλος, και ίσως καθυστερήσει κάπως να κάνει τις αναγκαίες αλλαγές. Προσωπική μου γνώμη είναι πως πρέπει να διαμαρτυρηθείτε έντονα -ωστόσο πάντα ειρηνικά και χωρίς να παραβιάζετε τους κανονισμούς του πλοίου- και θα ταρακουνήσετε τον καπετάνιο από το λήθαργο και θα τον αναγκάσετε να αντιμετωπίσει τα προβλήματά σας που τόσο δίκαια υποστηρίζετε». Έχοντας πει αυτά, ο ανθυποπλοίαρχος κατευθύνθηκε προς την πρύμνη. Όπως απομακρυνόταν, οι επιβάτες και το πλήρωμα φώναζαν από πίσω του: «Μετριοπαθή! Ρεφορμιστή! Μικροαστέ! Τσιράκι του καπετάνιου! Ωστόσο έκαναν αυτό που τους είπε. Μαζεύτηκαν σε ένα μέρος μπροστά στην πρύμνη, και απαίτησαν να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους: «Θέλω υψηλότερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας» φώναξε ο ναυτικός, «Ίσες κουβέρτες για όλους» φώναξε η κυρία. «Τις διαταγές μου στα ισπανικά!» φώναξε ο μεξικάνος. «Έχω δικαίωμα να παίζω ζάρια» ούρλιαξε ο ινδιάνος. «Κανείς να μη με ξαναπεί λούγκρα» ο καμαρότος, «Όχι άλλες κλωτσιές στο σκυλί» συμπλήρωσε η ζωόφιλη. «Επανάσταση τώρα» φώναξε ο καθηγητής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο σερβιτόρος καθάρισε τον λαιμό του. «Αχέμ. Έχετε όλοι σας ισχυρούς λόγους για να παραπονιέστε. Αλλά μου φαίνεται πως αν δεν αλλάξουμε ευθύς τη ρότα του πλοίου και δεν κατευθυνθούμε πίσω στον νότο, αργά ή γρήγορα θα συγκρουστούμε και θα βουλιάξουμε και τότε όλοι οι μισθοί, οι κουβέρτες και το δικαίωμα να ρουφάμε πούτσους θα μας είναι εξίσου άχρηστα, γιατί θα έχουμε πνιγεί.» Όμως κανείς δεν έδωσε σημασία σ’ αυτόν, δεν ήταν άλλωστε παρά ένας σερβιτόρος. Ο καπετάνιος με το πλήρωμα, από το πόστο του ψηλά στην πρύμνη, παρακολουθούσε και άκουγε προσεκτικά. Τώρα γελούσαν κι έκλειναν ο ένας το μάτι στον άλλον, και μ’ ένα νεύμα του καπετάνιου, ο ανθυποπλοίαρχος κατέβηκε στο κατάστρωμα, κι άνοιξε δρόμο ανάμεσα στους συγκεντρωμένους επιβάτες για να μιλήσει κι αυτός, παίρνοντας μια έκφραση σοβαρή κι αυστηρή: «Εμείς οι αξιωματικοί πρέπει να παραδεχτούμε ότι κάποια πραγματικά απαράδεκτα γεγονότα έλαβαν χώρα στο πλοίο αυτό. Δεν είχαμε αντιληφθεί πόσο άσχημη ήταν η κατάσταση μέχρι που ακούσαμε τα παράπονά σας. Είμαστε άνθρωποι καλόβουλοι και καταλαβαίνουμε τα δίκια σας. Αλλά, ο καπετάνιος βλέπετε, είναι λίγο συντηρητικός και στενόμυαλος, και ίσως καθυστερήσει κάπως να κάνει τις αναγκαίες αλλαγές. Προσωπική μου γνώμη είναι πως πρέπει να διαμαρτυρηθείτε έντονα -ωστόσο πάντα ειρηνικά και χωρίς να παραβιάζετε τους κανονισμούς του πλοίου- και θα ταρακουνήσετε τον καπετάνιο από το λήθαργο και θα τον αναγκάσετε να αντιμετωπίσει τα προβλήματά σας που τόσο δίκαια υποστηρίζετε». Έχοντας πει αυτά, ο ανθυποπλοίαρχος κατευθύνθηκε προς την πρύμνη. Όπως απομακρυνόταν, οι επιβάτες και το πλήρωμα φώναζαν από πίσω του: «Μετριοπαθή! Ρεφορμιστή! Μικροαστέ! Τσιράκι του καπετάνιου! Ωστόσο έκαναν αυτό που τους είπε. Μαζεύτηκαν σε ένα μέρος μπροστά στην πρύμνη, και απαίτησαν να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους: «Θέλω υψηλότερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας» φώναξε ο ναυτικός, «Ίσες κουβέρτες για όλους» φώναξε η κυρία. «Τις διαταγές μου στα ισπανικά!» φώναξε ο μεξικάνος. «Έχω δικαίωμα να παίζω ζάρια» ούρλιαξε ο ινδιάνος. «Κανείς να μη με ξαναπεί λούγκρα» ο καμαρότος, «Όχι άλλες κλωτσιές στο σκυλί» συμπλήρωσε η ζωόφιλη. «Επανάσταση τώρα» φώναξε ο καθηγητής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Afto einai to ploio ton trelon kai oxi to ploio ton ilithion reformisti mikroaste

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αγαπητέ Στέφανε, το κείμενο που ανέρτησες ομολογώ είναι πάρα πολύ εύστοχο και με αληγορικό τρόπο δείχνει το πραγματικό πρόβλημα στον Δήμο μας και στην κοινωνία γενικώτερα. Συμφωνώ ότι το πρόβλημά μας είναι θέμα προσανατολισμού. Γνωρίζεις όμως και εσύ πολύ καλά, ότι η συνειδητοποίηση της κοινωνίας στις περσσότερες των περιπτώσεων ξεκινά απο το ειδικό και μπορεί να καταλήξει υπό προυποθέσεις στο γενικό εφόσον υπάρχουν κατάλληλες παρεμβάσεις που δένουν το ένα με το άλλο, σύμφωνα και με την Μαρξιστική αντίληψη των πραγμάτων. Όσον αφορά την κοινωνία όλα θα κριθούν κατά την γνώμη μου, από την τεκμηρίωση ότι ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης είναι εφικτό και μπορεί αφενός να δώσει λύση στα οξυμένα προβλήματα του κόσμου σήμερα αλλά μπορεί να γεννήσει και την ελπίδα, ότι μπορεί να υπάρχει μέλλον για τα παιδιά μας αύριο ώστε να νικηθεί ο φόβος που το σύστημα επένδυσε για να κερδίσει τις εκλογές και να συνεχίσει την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής με το απαραίτητο κερασάκι στην τούρτα την ΔΗΜΑΡ και τον ΚΟΥΒΕΛΗ.
    Όσον αφορά την πόλη μας τα πράγματα θέλουν περισσότερη συζήτηση ώστε να γίνουν πιό κατανοητά στους πολίτες.
    -Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι η σημερινή Δημοτική Αρχή υπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο την πολιτική που μας οδήγησε σαν κοινωνία ως εδώ, υλοποιόντας απαρέγκλητα τις επιλογές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ελπίζοντας σε ένα ξεροκόματο για την πόλη και τους πολίτες.
    -Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι ο Κος Δήμαρχος έτρεχε προεκλογικά να πάρει την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ προκειμένου να πείσει τους πολίτες να τον ψηφίσουν ώς ικανό να διαχειριστεί τις τύχες των πολιτών
    μιάς και τον προτείνουν τα προαναφερόμενα κόμματα.
    -Γιατί άραγε με τόσο πείσμα υπερασπίστηκαν τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ που ήταν ο προάγγελος του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ στην ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, προβάλοντας κάποιες διαρθρωτικές αλλαγές που οι ίδιοι τόσα χρόνια δεν προχωρούσαν προκειμένου να εξασφαλίζουν εκλογική πελατεία και αποσιώπησαν το βασικό διακύβεβμα που ήταν η μεταφορά αρμοδιοτήτων που όφειλε το κράτος να παρέχει δωρεάν στους Δημότες στους Δήμους χωρίς τους αναγκαίους πόρους.
    -Γιατί μέχρι σήμερα ουσιστικά σιωπούν χωρίς να παίρνουν θέση, για το μέλλον του Δήμου και των Δημοτών με την συνέχιση της εφαρμοζόμενης ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ πολιτικής, που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει την Αυτοδιοίκηση στον οικονομικό μαρασμό και την ιδιωτικοποίηση.
    -Από τον ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ο Δήμος θα καλεστεί να αντιμετωπίσει πρωτόγνορες καταστάσεις για τους Δημότες του, αλήθεια αρκεί το κοινωνικό παντοπωλείο της Αρχιεπισκοπής και αρνείται πεισματικά προτάσεις που κατατέθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο για την εξέταση έγκαιρα, μορφών αλληλεγγύης πρός τους πολίτες με την διοργάνωση σύσκεψης φορέων για αυτό το θέμα.
    Όσο και αν προσπαθεί ο Κος Δήμαρχος να απλώσει γέφυρες με τις άλλες Δημοτικές Παρατάξεις, λέγοντας ότι και ο ίδιος καταλαβαίνει τις δυσκολίες που δημιουργεί το ΜΝΗΜΟΝΙΟ δεν πείθει για τις προθέσεις του.
    Χρειάζεται όλοι όσοι ενδιαφέρονται για μια Τοπική Αυτοδιοίκηση προς όφελος των Δημοτών, ασπίδα προστασίας απέναντι στην κυβερνητική πολιτική που τους εξαθλιώνει και συνοδοιπόρο στους δύσκολους καιρούς που έχουμε μπροστά μας, να συντονίσουν τα βήματά τους και την δράση τους σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να ανατρέψουν τουε αυλοκόλακες που μας έφεραν ώς εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστά τα λέτε και δίκαια. Αλλά θα πρέπει να είσαθε και δίκαιη με όλους.
      Όλοι οι υποψήφιοι έτρεξαν να πάρουν την υποστήριξη τωμν κομμάτων τους, μηδενός εξαιρουμένου. Κι αν κάποιοι κατήλθαν ως δήθεν ανεξάρτητοι τό καναν γιατί δεν θάπαιρναν την στήριξη, κάνοντας μάλιστα και ηρωική έξοδο από το κόμμα τους με θεαματική πιρουέτα, μαζέυοντας ατη συνέχεια κάθε αντίθεση απο διάφορες προελέυσεις χωρίς κανένα ιδεολογικό και προγραματικό υπόβαθρο.

      Διαγραφή
    2. καταλάβαμε αλλά όνομα δεν λέμε.

      Διαγραφή
  9. νανα ιωαννιδου23 Ιουλίου 2012 - 5:13 μ.μ.

    Φιλτατε ανωνυμε 4,02
    Πολυ σωστα τοποθετεισθε Ειδικα θελω να σας γνωρισω
    οτι Ο δημος Ταυρου εχει ιδρυθει απο τους Ατταλειωτες
    και ο συλλογος των Ατταλειωτων εχει κτισει την Παναγια
    την φερμενη απο την Ατταλεια Την Τζικοπαναγια μας Οι περισσοτεροι εχουν φυγει σε αλλους δημους τωρα Εχω υπαρξει χρονια ενεργο μελος του συλλογου σαν Ατταλειωτισσα , που ακομα κι η τριτη γενια και τεταρτη κρατα τη ψηφο λογω Παναγιας
    Αυτος ο Καλλικρατης (αμερικανικης κατασκευης) με τιποτα δεν χωνευτηκε αν πειτε για τα δημοτικα μας πραγματα απλως τα αγνοουν αλλα κι ουτε εχουν σημειο αναφορας τον δημο Μοσχατου Ταυρου! ολοι μου λενε δεν μπορει
    να συνεχισθει , αυτο το ανεκδοτο θα ληξει !
    Ειδομεν.Αυτα για την ιστορια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θαυμαστής σου24 Ιουλίου 2012 - 12:03 μ.μ.

      Θα σκάσεις αν δεν ασχοληθείς με κέθε τι επιστητό. Ασχολήσου με το παρίσι και τα εικαστικά σου που τα γνωρίζεις καλύτερα για να μας μορφώνεις κιόλας.

      Διαγραφή
    2. νανα ιωαννιδου24 Ιουλίου 2012 - 1:46 μ.μ.

      Αγαπητε θαυμαστη μου!
      Ενδιαφερομαι να σε μορφωσω γι αυτο εχω στειλει τα πρωτα γαλλικα κειμενα μου στο Μοσχατουπολις, πρεπει να σου πω εκτος απο ημερησια εφημεριδα γραφω και σε περιοδικο τυπο και γνωριζω πολυ καλα τις τραυματισμενες και
      αγραμματες προσωπικοτητες σαν κι εσενα και σε συγχωρω C est la vie !

      Διαγραφή
    3. Ο Θαυμαστής σου24 Ιουλίου 2012 - 6:08 μ.μ.

      Αρχίζω και σε θαωμάζω όλο και περισσότερο.

      Διαγραφή
    4. νανα ιωαννιδου24 Ιουλίου 2012 - 7:23 μ.μ.

      Σας ευχαριστω , και συγνωμη αν σας πικρανα ....
      Eπι του χαρτου ,εγω δεν διαφωνω γι αυτα που γραφει τo my Mosxato για τη διαμορφωση του Ταυρου
      Εγω περιγραφω παντα το μετα το 30 τη μαζικη επικοιση του Ταυρου απο Ατταλειωτες εξ αλλου tην εκκλησια Τζικοπαναγια την χτισαμε μετα τον πολεμο κι εχω περιγραψει τις εποχες του 50 στο πανηγυρι το Πασχα πολλες φορες μια κι η ψυχη μου ειναι ΑΤΤΑΛΙΩΤΙΚΗ! Θυμαμαι ολη την περιοχη χωραφια σαν παιδι!

      Διαγραφή
    5. νανα ιωαννιδου24 Ιουλίου 2012 - 11:44 μ.μ.

      συγνωμη ο δαιμων του καλοκαιριου !

      Διαγραφή
    6. νανα ιωαννιδου24 Ιουλίου 2012 - 11:50 μ.μ.

      εποικηση ! ο δαιμων!

      Διαγραφή
  10. @ Ανώνυμος23 Ιουλίου 2012 1:35 π.μ.
    ο τίτλος είναι σωστός. είναι το πλοίο των ηλιθίων. fool σημαίνει ηλίθιος, χαζός, κλπ. Τρελός είναι mad, cray, lunatic, κλπ. ασε λοιπόν τις εξυπνάδες περί ρεφορμιστή ηλιθίου και κοίταξε το επίπεδο των γνώσεων σου στην αγγλική γλώσσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. όπου cray διάβαζε crazy........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Νέα για την παραλία έχουμε τι γίνετε ??Έχετε σκοπό να ενημερώσετε τον κόσμο σας συνιστώ να ενημερωθείτε τάχιστα και δράστε τάχιστα και να μας Πίτε και εμάς Α- και για να μην ξεχνιόμαστε σχετικά με την επικαιροποίηση των αποφάσεων από το Δ. Σ. Μοσχάτου Ταύρου για την παραλίααααα. που την πήγατε την επικαιροποίηση????????

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια