Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Κάϊρο εκεί? Εδώ Αθήνα!

Πρόλογος: Δεν βρισκόμαστε στο Κάιρο.
Στις σύγχρονες δημοκρατίες, ίσως αυτό να είναι και το μόνο που μας συνδέει ως ελληνόφωνους, πρέπει να γνωρίζουμε ότι κανείς δεν είναι ισόβιος άρχοντας, εκτός και αν με δημοκρατικές μεθόδους τον επιλέξει ο λαός.
Στην θεωρία των πολιτικών συστημάτων υπάρχει και το σύστημα της μετάβασης.
Είτε αυτό το σύστημα είναι διπολικό είτε είναι πιο πλουραλιστικό.
Που θέλω να καταλήξω.
Όλοι οι κατέχοντες την τοπική εξουσία πρέπει να καταλάβετε ότι δεν διαμορφώνετε μια νέα κοινωνική τάξη που δρα το απυρόβλητο.
Δεν είστε μια αριστοκρατική, φεουδραχική ή αυτοκρατορική εξουσία.
Πρέπει να ακούτε το λόγο του πολίτη.
Του πολίτη που ασχολείται με τα κοινά αν και αυτό δεν σας συμφέρει.
Και ειδικά αν αυτός ο λόγος δεν είναι κακεντρεχής αλλά καλοπροαίρετος, για να βοηθήσει όχι εσάς κατ ανάγκην αλλά το γενικό σύνολο.
Βέβαια οι φεουδάρχες, οι αριστοκράτες και οι αυτοκράτορες βλέπουν εχθρούς παντού.
Το καλύτερο όμως που θα είχαν να κάνουν θα ήταν να αντιμετωπίσουν ως εχθρούς της ίδιας της ύπαρξής τους, τους ίδιους τους εαυτούς τους.
Ξέρετε ότι αν νιώθεις ότι είσαι ο Σούπερμαν ψάχνεις έναν αντίπαλο κατάλληλο δυναμικό και, ίσως δυνατότερο (θεωρητικά) από εσένα για να τον νικήσεις.
Και θα τον νικήσεις γιατί πρέπει να πουλήσεις το περιοδικό.

[...]νομίζω ότι δεν ξέφυγα πολύ από το θέμα.
Για την ακρίβεια νομίζω, ότι αυτό ακριβώς είναι το θέμα.
Η αξιοπρέπεια και η ηθική αυτών που έχουν αναλάβει να υπηρετούν την λαϊκή εξουσία.

[...] μάλλον τελικά νομίζω ότι έχω γράψει ανέκδοτο.
Κάτι σε σχέση με τον Τοτό.
Μπορούμε μετά από όλα αυτά να ξεκαρδιστούμε μαζί.......


Καιρός γαρ εγγύς


----------------------------------
Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε ως σχόλιο στο χρονογράφημα «Με show και με Καλλιστεία», την 1 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 1:23 π.μ., από τον φίλο αναγνώστη "Καιρός γαρ εγγύς". Ο τίτλος δικός μου!

14 σχόλια:

  1. Πολύ επίκαιρο.
    Είμαι σίγουρος πως θα έχουμε ευχάριστα γεγονότα σε επίπεδο Μοσχάτου τουλάχιστον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραίο κείμενο. Θα ήθελα να μας εξηγούσες τι εννοείς όταν λες "Και θα τον νικήσεις γιατί πρέπει να πουλήσεις το περιοδικό". Τελικά στη #Μοσχατούπολη# υπάρχει γούστο και επίπεδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εξαιρετικό! Χαίρομαι να διαβάζω τόσο καλογραμμένα κείμενα με τόσο νόημα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ 612
    Φαντάζομαι ότι ο γράφων αναφέρεται στα περιοδικά comics που για να πουλιούνται πρέπει ο συγγραφέας να πλάθει τον μύθο έτσι που ο υπερ-ήρωας να κερδίζει πάντα τους υπερ-εχθρούς του.

    Όπως καλή ώρα οι παρόντες υπερ-κοντυλοφόροι κατάφεραν να εξοντώσουν το υπερ-μεγέθες "ΠΑΙΩΣ" προς δόξαν της Μοσχατούπολης και αύξηση της επισκεψιμότητάς της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καιρός γαρ εγγύς2 Φεβρουαρίου 2011 - 2:34 π.μ.

    1 Φεβρουαρίου 2011 11:26 μ.μ. Φίλε μου ακριβώς. Αυτό ήταν το νόημα. Ήταν μια παρομοίωση που την εξήγησες όπως την κατάλαβες και την κατάλαβες πολύ καλά.Ειλικρινά η απάντησή σου απαντάει στα ερωτήματα πολύ καλύτερα από ότι θα απαντούσα εγώ. Περιμένω τα επόμενα σχόλιά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στέφανος Ν. Μπιζάνης2 Φεβρουαρίου 2011 - 12:02 μ.μ.

    Οι απόψεις σου αγαπητέ φίλε ("Καιρός γαρ εγγύς") με βρίσκουν κατ' αρχάς σύμφωνο.
    Δεν κρύβω ότι από καιρό με απασχολεί το ζήτημα του "Ποιοι είναι αυτοί που διοικούν τον Δήμο" στη γενική θεώρηση του ερωτήματος και όχι στενά ως προς τα πρόσωπα που εκλέχθηκαν τον Νοέμβριο.
    Ποιοί είναι - λοιπόν - αλλά και τι αντιπροσωπεύουν κοινωνικά...
    Όντας άτομο που ενδιαφέρεται για τα κοινά της πόλης και έντονα επηρεασμένος από τις απόψεις του μαρξιστή κοινωνιολόγου Thomas Bottomore (Οι Ελιτ και η Κοινωνία / Elites and Society) έχω ήδη από καιρό κρατήσει σημειώσεις με παρατηρήσεις πάνω στο ζήτημα.
    Από που έρχονται και τι αντιπροσωπεύουν;
    Το ερώτημα προκύπτει σαν πολιτική διεργασία μέσα στο μυαλό μου, και η οποία έχει να κάνει με την Κοινωνική Ιστορία και Εξέλιξη του Μοσχάτου.
    Πως, από τους περβολαραίους, τους τσιφλικάδες, τους μεγαλογαιοκτήμονες και την αριστοκρατία των βιομηχάνων και εμποροβιοτεχνών, φτάσαμε στη σημερινή ψευδο-ελίτ;
    Ελπίζω σύντομα να γράψω κάτι.
    Θα μπορούσαμε ίσως οι δυό μας να το βάλουμε ως κοινή συζήτηση (κάποιο απόγευμα ή Κυριακή) στα γραφεία της Κίνησης "Πολίτες Μπροστά"...
    Σε χαιρετώ και συγχαρητήρια για την σύντομη αλλά ουσιαστική παρέμβαση που κατέθεσες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ κε Μπιζάνη
    Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την άποψή σας περί διοχέτευσης της εξουσίας από "τους περβολαραίους, τους τσιφλικάδες, τους μεγαλογαιοκτήμονες και την αριστοκρατία των βιομηχάνων και εμποροβιοτεχνών, ... στη σημερινή ψευδο-ελίτ".
    Περιμένω με απορία το κείμενό σας.

    Δεν μπόρεσα όμως να εντάξω χρονικά από πότε άρχισαν αυτές οι αναζητήσεις σας.
    Αν άρχισαν από τις 7/11/2010 εντάξει, δείχνω κατανόηση στην παραταξιακή μυωπία.
    Αν όμως είναι διαχρονικές, τότε εξηγήστε μου πώς γίνεται να μην αναγνωρίζετε μέσα στα γραφεία της κίνησης(;;;;) "Πολίτες Μπροστά" αυτή τη λεγόμενη, από σας, ψευδο-ελίτ.
    Αν πάλι εκεί όλοι είναι γνήσια ελίτ τότε μιλάτε για "πολιτική διεργασία μέσα στο μυαλό σας" των τελευταίων 30 ημερών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Στέφανος Ν. Μπιζάνης2 Φεβρουαρίου 2011 - 7:10 μ.μ.

    Προς τον Ανώνυμο σχολιαστή (1:13) του σχολίου μου.

    Αγαπητέ δεν συνηθίζω να συνδιαλέγομαι με μη υπογράφοντες τα κείμενά τους, αλλά θα κάνω μία μικρή εξαίρεση.
    Εγώ δεν μίλησα για διοχέτευση, αλλά για μια εξελικτική μετάβαση, η οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν είναι άμοιρη των πολιτικών, οικονομικών, πολιτισμικών και φυσικά κοινωνικών αλλαγών.
    Το Μοσχάτο του 1950, δεν είναι ίδιο με αυτό του 1980 ή του 2010.
    Η χρήση του δόκιμου όρου ψευδο-ελίτ γίνεται με βάση την κοινωνιολογική θεώρηση και όχι για να θίξει πρόσωπα και ομάδες.
    Τα όσα αναφέρεις στην δεύτερη ενότητα του σχολιασμού σου, είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να απαντηθούν εξαιτίας του ύφους τους και για την προστασία της πολύ ωραίας δημοσίευσης από τον "Καιρός γαρ εγγύς".
    Περαιτέρω διάλογος μόνον με ενυπόγραφα σχόλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ κε Μπιζάνη
    θέλετε και χαρτόσημο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Θαλεια απο Μοσχατο4 Φεβρουαρίου 2011 - 11:07 μ.μ.

    Αγαπητε Στεφανε. Με βαση την κοινωνιολογικη θεωρηση τη δικη μου, εχω την πεποιθηση οτι η "ψευδο -ελιτ"υπηρχε απο παντα.Οι τσιφλικαδες, οι περιβολαραιοι,οι μεγαλογεοκτημονες, διοικουσαν τον Δημο.Ειχαν παντα την εκκλησια με το μερος τους, της εδιναν καποια οικοπεδα "Δωρεα", γινονταν κοινοταρχες και αργοτερα Δημαρχοι.Απο την αλλη αυτη η ελιτ, δανειζε στους παππουδες μας με υπερογκους τοκους (κοινως τοκογλυφια), χρηματα και τους εξωθουσε στη φτωχια,για να θησαυριζει αυτη.Τοτε η διαστρωματωση της κοινωνιας ηταν διαφορετικη.Σημερα η μεταλλαγμενη 'ελιτ' χρησιμοποιει αλλα μεσα ασκησης εξουσιας εξ'ισου απαραδεκτα. Στεφανε, μου αρεσουν οι σκεψεις σου και παρακολουθω τις παρεμβασεις σου ,παντα με ενδιαφερον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μου αρεσει πολυ η ποιοτητα των τοποθετησεων σας.Μπραβο παιδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Νικος απο Μοσχατο5 Φεβρουαρίου 2011 - 9:03 π.μ.

    Καλημερα παιδια.Διαβαζοντας το σχολιο της Θαλειας, τι μνημες μου ξυπνησαν.Μικρο παιδι στη δεκαετια του 60 εγω, Δημαρχος ο Ορεστης Κολοκοτρωνης.Ταρατατζουμ απο παντου,φιλαρμονικες,αστυνομια,κυριες με καπελα....Εγκαινιαζαν καποιο κτιριο που το οικοπεδο,ειχε προσφερει ενας Μεγαλος ευεργετης του Μοσχατου .Θυμαμαι τη γιαγια μου να λεει στη μανα μου.Αχ παιδακι μου, στην κατοχη,πηγε ο παππους σας και ζητησε βοηθεια απο -τον μεγαλο ευεργετη-γιατι χαναμε τον αδελφο σου απο τυφο,και αυτος του ζητησε να βαλει ενεχυρο το σπιτι μας.Ξερεις κοριτσι μου τι σπιτια και οικοπεδα εχει φαει αυτος;Ευτυχως το δικο μας Θαλεια ,δεν το εφαγε.Α,ρε πρωι πρωι τι μου θυμισες.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Στο κείμενο του "Καιρός γαρ εγγύς", θαρρώ πως η κρίσιμη φράση είναι η εξής: "Όλοι οι κατέχοντες την τοπική εξουσία πρέπει να καταλάβετε ότι δεν διαμορφώνετε μια νέα κοινωνική τάξη που δρα το απυρόβλητο". Αυτή έδωσε την ευκαιρία να ξεστρατίσουμε απαλά, γλυκά, σάμπως μικρό ιστιοφόρο που το βγάζει έξω από τη ρότα του ένα μελτεμάκι που κατεβαίνει από τον Καβοντόρο. Έτσι από τα ζητήματα Δημοκρατίας και την συμπεριφορά των ασκούντων Εξουσία στο όνομα του λαού, καταλήξαμε στις Ελίτ και ειδικότερα την τοπική Ελίτ. Όχι κακώς, αναγκαστικά, όχι απρόσμενα, αφού συνήθως η μοσχατιώτικη ελίτ ασκούσε και την άμεση διοίκηση του δήμου και της πόλης. Άλλωστε ήταν μια ωραία ευκαιρία να διηγηθούμε έστω και τόσο περιληπτικά, τόσο φευγαλέα, ιστορίες από μια χαμένη, αλλά όχι και τόσο μακρινή περίοδο, του τόπου μας. Θάλεια και Νίκο θα επανέλθουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Θαλεια απο Μοσχατο6 Φεβρουαρίου 2011 - 9:18 μ.μ.

    Αγαπητε astroboy πολλες φορες τα κειμενα σου ,βγαζουν ιδιαιτερη τρυφεροτητα.Αυτη η παρομοιωση με το ιστιοφορο και το μελτεμακι .....Οσο για τις χαμενες (στο χρονο)μα οχι ξεχασμενες ιστοριες,να επανελθουμε.Οτι ξεχναμε,μας ξεχνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια