Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Το Γκαζόν μεγάλωσε γρήγορα στην αυλή του Πολιτιστικού

Θα θυμάστε τις παλιές καλές συζητήσεις (καφενειακού τύπου βέβαια), όπου εμείς – οι Νεοέλληνες – βαρυγκωμούσαμε για την νοοτροπία και κυρίως τις αδυναμίες της ψωροκώσταινας και ταυτόχρονα εκθειάζαμε τη Γερμανία, όπου περνούσες – ας πούμε – σήμερα από το Μόναχο προς τη Νυρεμβέργη και έβλεπες να ξεκινάνε μια γέφυρα και την επόμενη μέρα επιστρέφοντας από Νυρεμβέργη προς Μόναχο, την έβλεπες έτοιμη!
Με τα χρόνια, η ποιοτική σχέση ανάμεσα στην ελληνική βραδυπορία, από τη μια, και τη θαυμαστή ταχύτητα της γερμανικής μηχανής, από την άλλη, έκλεισε ή σχεδόν μηδενίστηκε!

Αποδείξαμε πως όταν θέλουμε μπορούμε.

Δέστε τα επιτεύγματα του 2003 και του 2004, όταν ξεπετάξαμε στο άψε σβήσε γήπεδα, στάδια, στέγες Καλατράβα, δρόμους, γέφυρες, και δε συμμαζεύεται…
Προλάβαμε έστω και στο παρά πέντε.

Το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και τώρα, όταν ένας δήμος φτωχός σαν του Μοσχάτου (σύμφωνα με τις δικαιολογίες και τις εξηγήσεις του ίδιου του Δήμου) έκανε σε μια μέρα αυτό που δεν μπορούσε να γίνει μέσα σε τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Να αναμορφώσει και να περιποιηθεί μέχρις ορίου κοσμιότητας μια πλατεία που θύμιζε ακάλυπτους χώρους στο Γκάζι και το Μεταξουργείο.

Οι βρωμεροί τοίχοι από τα χειρότερα του είδους lettering και graffiti έδωσαν τη θέση τους σε φρεσκοβαμμένες επιφάνειες. Το υπαίθριο θεατράκι ανάσανε από τα σκουπίδια και τις σύριγγες. Το ίδιο και το ημικυκλικό καθιστικό. Το ρημαγμένο σπιτάκι στη γωνιά του κήπου, απόκτησε ξανά τζάμια και πατζούρια. Τα πλακόστρωτα δάπεδα των διαδρόμων, απηλλάγησαν από τις μουτζούρες. Η πόρτα εισόδου της πλατείας ανοίγει πλέον κανονικά και όχι τραβώντας προς τα πάνω την πόρτα από τους μεντεσέδες.

Όποια κι αν είναι η αιτία για τη νέα όμορφη εικόνα (ας πούμε τα εγκαίνια του παρακείμενου και πολυσυζητημένου Πολιτιστικού Κέντρου), αποδείχτηκε ότι και ταχύτητα διαθέτει ο Δήμος και κόσμο έχει να διαθέσει…
Αρκεί να υπάρχει λόγος.

Τότε πάντα θα βλέπουμε το γκαζόν να μεγαλώνει με τέτοια ταχύτητα που θα καταπλήσσει όχι μόνον τους επιστήμονες γεωπόνους, αλλά και Δημάρχους που τα είχανε τόσο άδοξα παρατήσει...  


Το παραπάνω κείμενο είναι μέρος παλαιότερου που δεν «πρόκοψα» να δημοσιεύσω έγκαιρα, εξαιτίας περιπετειών του A s t r o b o y σε γειτονικές γαλαξιακές γειτονιές. I’m so sorry for that

4 σχόλια:

  1. Μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις. Είναι σα να πονάς για τον τόπο μας κι αυτό με συγκινεί.
    Κατ' εμέ είναι η ομορφώτερη γωνιά του Μοσχάτου. Σκέτο ησυχαστήριο σε αντιπαραβολή με τις άλλες θορυβώδεις πλατείες. Ειδικά τα καλοκαίρια αν λειτουργούσε σαν cafe το δωμάτειο στη γωνιά της πλατείας θα ήταν χάρμα. Ας ελπίσουμε ότι η νέα αρχή θα αγκαλιάσει με αγάπη τη γειτονιά μας. Που θα βρω την εφημερίδα ΠοληςΟραμα;
    Φιλικά.
    ~ Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Δήμητρα

    Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου...
    Την εφημερίδα θα την βρεις σε stands που βρίσκονται στη λεωφόρο ή θα τη διαβάζεις online στη διεύθυνση
    http://www.polisorama.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΠΟΛΥ ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ. ΑΣΤΡΟΜΠΟΫ ΜΑΛΛΟΝ ΟΙ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΤΣΙΜΠΟΥΣΙ [ΑΚΟΥΣΑ ΓΙΑ ΑΤΛΑΝΤΑ]. Ε ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΛΟΥΜΠΑ ΤΟΥΣ. ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ.
    Τ.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Ανώνυμος - Τ.Κ.
    Ε, και οι καρχαρίες χρειάζονται κάποια ξεκούραση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια αναγνωστών γίνονται με δική τους ευθύνη!!!
Παρακαλούμε αποφεύγετε τις οξύτητες και τα εκτός θέματος σχόλια